| dbpedia-owl:abstract
|
- Nationalismus bezeichnet eine Weltanschauung, die davon ausgeht, dass Nationen existieren und sich die Menschheit in diese gliedern lässt. Jede Nation hat gemäß dieser Weltanschauung ihre charakteristischen Eigenheiten wie eine nationale Kultur, eine gemeinsame Sprache oder ein historisches Siedlungsgebiet. Um diese Eigenheiten zu wahren und zu pflegen, strebt der nationalistisch eingestellte Mensch die Errichtung von Nationalstaaten an, in denen alle einer Nation angehörigen Personen auch einem einzelnen Staat angehören sollen, da sich nur selbstbestimmte Nationen voll entfalten könnten. Diese Staaten beziehen ihre Legitimität aus der Nation. Gerechte politische Herrschaft ist innerhalb der nationalistischen Ideologie demnach nur möglich, wenn die Regierenden zum Wohle aller Angehörigen der eigenen Nation handeln. Nach herrschender Meinung liegt Nationalismus dem Entstehen moderner Nationen zugrunde. Die Vorstellung des Nationalismus, aus dem Dasein eines Volkes bzw. einer Nation das „Recht“ auf einen eigenen Staat herzuleiten, hat sowohl internationale Anerkennung als auch Kritik gefunden. Der Anspruch einer Nation auf staatliche Souveränität ist im Völkerrecht verankert (Art. 1 und Art. 55 der Charta der Vereinten Nationen).
- Nationalism is a political ideology that involves a strong identification of a group of individuals with a political entity defined in national terms, i.e. a nation. In the 'modernist' image of the nation, it is nationalism that creates national identity. There are various definitions for what constitutes a nation, however, which leads to several different strands of nationalism. It can be a belief that citizenship in a state should be limited to one ethnic, cultural or identity group, or that multinationality in a single state should necessarily comprise the right to express and exercise national identity even by minorities. It can also include the belief that the state is of primary importance, or the belief that one state is naturally superior to all other states. It is also used to describe a movement to establish or protect a 'homeland' (usually an autonomous state) for an ethnic group. In some cases the identification of a national culture is combined with a negative view of other races or cultures. Conversely, nationalism might also be portrayed as collective identities toward imagined communities which are not naturally expressed in language, race or religion but rather socially constructed by the very individuals that belong to a given nation. Nationalism is sometimes reactionary, calling for a return to a national past, and sometimes for the expulsion of foreigners. Other forms of nationalism are revolutionary, calling for the establishment of an independent state as a homeland for an ethnic underclass. Nationalism emphasizes collective identity - a 'people' must be autonomous, united, and express a single national culture. Integral nationalism is a belief that a nation is an organic unit, with a social hierarchy, co-operation between the different social classes and common political goals. However, liberal nationalists stress individualism as an important part of their own national identity. National flags, national anthems, and other symbols of national identity are often considered sacred, as if they were religious rather than political symbols. Deep emotions are aroused. Gellner and Breuilly, in Nations and Nationalism, contrast nationalism and patriotism. "If the nobler word 'patriotism' then replaced 'civic/Western nationalism', nationalism as a phenomenon had ceased to exist."
- El nacionalismo es una ideología y un movimiento social y político que surgió junto con el concepto de nación propio de la Edad Contemporánea en las circunstancias históricas de la Era de las Revoluciones desde finales del siglo XVIII. También puede designar al sentimiento nacionalista y a la época del nacionalismo. Como ideología, el nacionalismo pone a una determinada nación como el único referente identitario, dentro de una comunidad política; y parte de dos principios básicos con respecto a la relación entre la nación y el Estado: El principio de la soberanía nacional: que mantendría que la nación es la única base legítima para el Estado. El principio de nacionalidad: que mantendría que cada nación debe formar su propio Estado, y que las fronteras del Estado deberían coincidir con las de la nación. El término nacionalismo se aplica tanto a las doctrinas políticas como a los movimientos nacionalistas: las acciones colectivas de movimientos sociales y políticos tendentes a lograr las reclamaciones nacionalistas. En ocasiones también se llama nacionalismo al sentimiento de pertenencia a la nación propia, algo en principio identificable con el patriotismo, pero distinto si va más allá del mero sentimiento e incorpora contenido doctrinal o acción política en un sentido concreto. La historiografía también usa el término nacionalismo para referirse la época del nacionalismo: el periodo histórico de formación de las naciones y el surgimiento de la ideología y movimientos nacionalistas, lo que ocurrió en torno al siglo XIX, coincidiendo con las revoluciones liberales o revoluciones burguesas. En el siglo XX se produce una renovación del nacionalismo, en el periodo de entreguerras vinculado al fascismo, y tras la Segunda Guerra Mundial vinculado al proceso de descolonización y al tercermundismo, cuando surgen numerosos grupos denominados Movimiento de Liberación Nacional. Se habla también del nacionalismo musical, expresión artística de la segunda mitad del siglo XIX que coincide con el nacionalismo político en la valoración de la etnicidad, y que deriva del anterior romanticismo, movimiento intelectual y artístico también muy vinculado con el nacionalismo romántico, aunque sea de más amplia extensión temporal y conceptual que éste.
- Nationalismi eli kansallisuusaate on aate, joka korostaa kansakuntien merkitystä kulttuurissa tai politiikassa. Johonkin kansaan kuuluvat ihmiset ilmentävät nationalistista ajattelutapaa, mikäli he välittävät kansallisesta identiteetistään tai pyrkivät saavuttamaan (tai säilyttämään) itsemääräämisoikeuden.
- Si definisce nazionalismo l'ideologia, nata nel XIX secolo, che è relativa a quelle dottrine e movimenti che sostengono l'affermazione della nazione intesa come collettività omogenea e ritenuta depositaria di valori tradizionali tipici ed esclusivi del patrimonio culturale e spirituale nazionale, sebbene questa definizione non sia univoca.
- ナショナリズム（Template:Lang-en-short、民族主義、国家主義、国民主義）とは、思想や運動の一種。 "nationalism"は、民族主義、国家主義、国民主義などと訳されるが、「ナショナリズム」とカタカナ表記もされる。文脈により多様に使い分けられており、その一義的な定義は困難である。主要な論者のひとりであるアーネスト・ゲルナーは「政治的な単位と文化的あるいは民族的な単位を一致させようとする思想や運動」と定義しており、十全とは言えないものの、この定義が議論の出発点としてある程度のコンセンサス(意見の一致)を得ている。
- Nationalisme is een politieke ideologie die stelt dat de staat als politieke eenheid congruent moet zijn aan de natie als sociaal-culturele eenheid. Er zijn verschillende vormen van nationalisme te onderscheiden, waaronder staatsnationalisme, cultuurnationalisme, etnisch nationalisme, romantisch nationalisme, liberaal nationalisme, politiek nationalisme, burgerlijk nationalisme en economisch nationalisme. Het verschijnsel nationalisme kwam op met de opkomst van het begrip natie aan het einde van de achttiende eeuw. Het is sterk verbonden met het proces van modernisering sinds die periode. In Duitsland ontstond een cultuurnationalisme, terwijl in Frankrijk staatsnationalisme sinds de Franse Revolutie naar voren kwam. Waar deze stromingen aanvankelijk liberaal en progressief waren, gold dat niet voor het etnisch nationalisme dat opkwam in Centraal- en Oost-Europa. Nationalisme was gedurende de negentiende eeuw en de eerste helft van de twintigste eeuw één van de grootste politieke bewegingen, met onder meer uitgevonden tradities en nationalistische geschiedschrijving tot gevolg. Buiten Europa begon het nationalisme vooral vanaf de tweede helft van de twintigste eeuw terrein te winnen.
- Nasjonalisme er en politisk ideologi som sier at hvert folk skal ha selvbestemmelse i sin egen stat. Det faktum at de de fleste av Europas statsgrenser i relativt stor grad også gjenspeiler befolkningens etnisitet, viser at nasjonalistisk ideologi har hatt så stor gjennomslagskraft at de fleste tar dens verdisyn nærmest for gitt. Nasjonalismen i sin nåværende form oppsto under Den franske revolusjon og spredte seg til resten av verden i løpet av de 200 årene etter revolusjonen. Det er ofte debattert i hvilken grad nasjonale følelser eksisterte før 1800-tallet, men som politisk massebevegelse fikk nasjonalismen først betydning på 1800-tallet. Det hevdes ofte at nasjonalistisk ideologi var (og er) en forutsetning for utvikling av moderne demokratier. Dersom innbyggerne ikke knytter sin identitet til sin stat, er det vanskelig å mobilisere dem til handlinger til fordel for staten. Problemer med å få statsmaktene i 3. verdensland til å fungere (for eksempel i «mislykkede stater» på det afrikanske kontinentet) forklares således ofte med grensene ikke gjenspeiler befolkningens etnisitet. De fleste problemer knyttet til nasjonalisme kan tilbakeføres til at den er implisitt ekskluderende. Etter hvilke kriterier skal en avgrense hvem som tilhører «folket» og hvem som ikke tilhører det? Dessuten kan fremheving av egen nasjon føre til tilsvarende nedvurdering av andre nasjonaliteter.
- Nacjonalizm (z łac. natio – naród) - postawa społeczno-polityczna uznająca naród za najwyższe dobro w sferze polityki. Nacjonalizm uznaje sprawy własnego narodu za najważniejsze. Głosi solidarność wszystkich grup i klas społecznych danego narodu.
- O nacionalismo é uma tese. Em sentido estrito, seria um sentimento de valorização marcado pela aproximação e identificação com uma nação, mais precisamente com o ponto de vista ideológico. Segundo Ernest Gellner (1983) o nacionalismo é a ideologia fundamental da terceira fase da história da humanidade, a fase industrial, quando os estados nação se tornam a forma de organização político cultural que substitui o império . Costuma diferenciar-se do patriotismo devido à sua definição mais estreita. O patriotismo é considerado mais uma manifestação de amor aos símbolos do Estado, como o Hino, a Bandeira, suas instituições ou representantes. Já o nacionalismo apresenta uma definição política mais abrangente Por exemplo: da defesa dos interesses da nação antes de quaisquer outros e, sobretudo da sua preservação enquanto entidade, nos campos linguístico, cultural, etc. , contra processos de destruição identitária ou transformação. São vários os movimentos dentro do espectro político-ideológico que se apropriam do nacionalismo, ora como elemento programático, ora como forma de propaganda. Durante o século XX, o nacionalismo permeou movimentos radicais como o fascismo, o nacional-socialismo e o integralismo no Brasil e em Portugal, especialmente durante o Estado Novo. O nacionalismo é uma antiga ideologia moderna: surgiu numa Europa pré-moderna e pós-medieval, a partir da superação da produção e consumo feudais pelo mercado capitalista, com a submissão dos feudos aos estados modernos (ainda absolutistas ou já liberais), com as reformas religiosas protestantes e a contrarreforma católica – fatos históricos estes que permitiram, ou até mais, que produziram o surgimento de culturas diferenciadas por toda a Europa, culturas que, antes, eram conformadas, deformadas e formatadas pelo cristianismo católico, com o apoio da nobreza feudal. Surgiu como uma ideologia popular revolucionária, pois foi contrária ao domínio imperialista político-cultural do cristianismo católico que se apoiava nos nobres feudais e ajudava a sustentar a superada, limitada e limitante economia feudal, mas também como uma ideologia burguesa, pois as massas camponesas e o pequeno proletariado que também surgia passavam do domínio da nobreza feudal para o da burguesia industrial – e a ideologia dominante em uma sociedade é a ideologia das classes dominantes. Após a definitiva vitória político-cultural dos burgueses sobre a nobreza feudal – a qual foi submetida pela destruição ou pela absorção pela cultura e pela política burguesa – foi parcial e progressivamente deixado para trás, como uma ideologia que teria sido importante, mas que já não seria mais do que uma lembrança histórica. O nacionalismo ressurge nas colônias européias do Novo Mundo, nas “américas”, de Sul a Norte, e principalmente na América Latina, antes mesmo do surgimento da ideologia comunista européia, como um renovado nacionalismo, um “nacionalismo revolucionário” com algo já de socializante; Simón Bolívar foi o líder maior desse “nacionalismo revolucionário” latino-americano, e este seu nome, apenas, já basta para avalizar essa ideologia, a qual formou-se ao comando de homens tais como Tupac Amaru, San Martín ou José Artigas. Ressurge na Europa, pouco antes do surgimento da ideologia comunista, como um outro nacionalismo, como um “nacionalismo revolucionário” socializante, ou até mesmo socialista, e anti-imperialista, contrário ao imperialismo europeu, o qual, além de explorar as colônias americanas, asiáticas e africanas, explorava ainda as nações européias mais pobres; Giuseppe Mazzini foi o líder maior desse “nacionalismo revolucionário” na Europa. O “nacionalismo revolucionário” europeu, como uma ideologia anti-imperialista original, também influenciou o pensamento dos latino-americanos que souberam aprender dos europeus aquilo que fosse interessante e útil, desenvolvendo, no Novo Mundo, uma prática e uma luta anticolonialista, a qual se desenvolveu na ação e no discurso de homens tais como “Tiradentes”, San Martín ou Giuseppe Garibaldi. O “nacionalismo revolucionário” latino-americano, numa inversão do colonialismo cultural, influenciou mesmo a luta anti-imperialista na Europa: as colônias latino-americanas muito ensinaram às nações pobres européias, com a luta e o comando de Giuseppe Garibaldi, e de sua mulher, Anita Garibaldi, revolucionários e considerados por alguns heróis tanto no Novo Mundo quanto no Velho Mundo – continuando (e vencendo) a luta antes comandada por Giuseppe Mazzini.
- Национали́зм — идеология и направление политики, базовым принципом которых является тезис о ценности нации как высшей формы общественного единства и её первичности в государствообразующем процессе. Отличается многообразием течений, некоторые из них противоречат друг другу. Как политическое движение, национализм стремится к защите интересов национальной общности в отношениях с государственной властью. В своей основе национализм проповедует верность и преданность своей нации, политическую независимость и работу на благо собственного народа, объединение национального самосознания для практической защиты условий жизни нации, её территории проживания, экономических ресурсов и духовных ценностей. Он опирается на национальное чувство, которое родственно патриотизму. Эта идеология стремится к объединению различных слоёв общества, невзирая на противоположные классовые интересы. Она оказалась способной обеспечить мобилизацию населения ради общих политических целей в период перехода к капиталистической экономике. В силу того, что многие современные радикальные движения подчёркивают свою националистическую окраску, национализм часто ассоциируется с этнической, культурной и религиозной нетерпимостью. Такая нетерпимость осуждается сторонниками умеренных течений в национализме. Русскоязычные СМИ «национализмом» часто называют этнонационализм, в особенности его крайние формы, которые делают акцент на превосходстве одной национальности над остальными. Многие проявления крайнего этнонационализма, включая разжигание межнациональной розни и этническую дискриминацию, относятся к международным правонарушениям.
- Nationalism. Den som bekänner sig till nationalismen benämns nationalist. Nationalismen är en världsåskådning som tar sin utgångspunkt i gemenskapen inom nationernas gränser. Nationalismen hyllar nationen, kulturen, historien och slår vakt om nationalstaten och dess intressen. Nationalismen uppkom i Europa under 1700-talet och ledde under 1800-talet till skapandet av nationalstaterna, som vi känner dem idag. Nationalismen har efter andra världskrigets slut verkat tillsammans med marxism i flera koloniala befrielserörelser. I sin hyllning av historien och fosterlandet kan nationalismen också kopplas till romantiken. Trots denna koppling till romantiken, är nationalismen rationell för sina tillskyndare. Detta eftersom man menar att nationalismens avsikt är att främja ett altruistiskt, oegennyttigt handlande inom nationen. På så sätt anser nationalisterna att nationalismen kan likrikta krafterna och minska friktionerna i samhället och därmed menar man att nationalismen ger en starkt positiv inverkan på samhällsutvecklingen. Nationalismens kritiker hävdar å sin sida att det är just detta som gör nationalismen irrationell, genom att ett starkt hävdande av den egna nationen främjar chauvinism och försvårar fredlig utveckling mellan länder. Skillnaden mellan patriotism och nationalism består däri, att den förstnämnda alltid är lojal med den hävdvunna statsbildningen och territoriet samt åtminstone i teorin kan kombineras med vilka politiska åsikter och religiösa föreställningar som helst, medan nationalismen är en vidare politisk ideologi med ett förvisso skiftande men ändock tydligt samhälleligt program. Till yttermera visso utgår nationalismen vanligen från nationalstaten som ideal, vilket inte patriotism nödvändigtvis gör. Vissa nationalister kopplar även samman begreppen nation och folk. I dessa fall kan nationalismen få inslag av rasism och främlingsfientlighet. Genom att koppla rättigheter och skyldigheter till idén om folket snarare än till individen går denna typ av nationalism på tvärs med liberalismen, marxismen, rättsstaten och de mänskliga rättigheterna. Istället för att se individen som ett rättssubjekt dömer denna typ av nationalister människor efter deras kollektiva tillhörighet till en viss grupp.
- 民族主義，亦稱國族主義、國家主義或國民主義，為包含民族、種族、與國家三種認同在內的意識形態，主張以民族為人類群體生活之「基本單位」，以作為形塑特定文化與政治主張之理念基礎。具體的說，其主張為：民族為「國家存續之唯一合法基礎」，以及「各民族有自決建國之權」。民族主義與愛國主義無從區分。開化的社會過去大多強調民族共同體，而最近則著重於由國家或政府陳述的文化或政治共同體。 民族主義亦特指民族獨立運動之意識型態，即以民族之名義作出文化與政治主張，如今通常用以敘述英格蘭；民族主義也同時被稱為凝聚民族共同體的學說。民族主義的兩種度量標準（與相異的方法論）為本尼迪克特·安德森之《想像的共同體》（Imagined Communities）以及利婭·格林菲爾德（Liah Greenfeld）之《民族主義：現代化五途》（Nationalism: Five Roads to Modernity）。 民族主義者以明確的準則為基礎界定民族，以自其他民族區別，並據以判定「孰為民族之一員」。其準則可包含共同的語言、文化、以及價值取向，但於今最主要者或為族群意識（ethnicity），即種族上之歸屬與躋身其中之地位。民族之「認同」與以上兩者以及族群上之「歸屬感」皆有相關。民族主義者視民族性為排他且非自主，也就是不像其他自主性團體般可自由加入。 因民族國家已成為國家結構的主流，民族主義對世界歷史和地緣政治影響巨大。世界上绝大多數人口都生活在──至少是名義上的──民族國家之中，民族國家之目的在確保民族存續，保持身份認同，並提供民族文化與社會性格（ethos）可支配的地域。民族國家大多訴諸文化與歷史神話以自證其存續與「法統」（legitimacy）。 民族主義者認可「非民族國家」的存在，其實，早期的民族主義運動往往是針對帝國，諸如奧匈帝國之類。梵諦岡是為了天主教的領導權，而非民族，所存在的主權國家；而伊斯蘭教徒尋求於全球各地所建立的哈里發為另一個非民族國家的例子。 具民族認同，並以民族國家為法統之任何人皆可稱之為「民族主義者」。依此理念，大多數成年人皆為「消極性的民族主義者」。然而，如今所謂之「民族主義」一詞涉及以政治活動（或涉及軍事）支持民族主義者的主張，其中或包含分離主義、民族統一主義、以及軍國主義，在極端的情況下甚至包含「種族清洗」。政治學上（以及媒體）傾向注意這些極端類型的民族主義。
- Le terme nationalisme désigne le principe politique, né à la fin du Modèle:S tendant à légitimer l'existence d'un État-nation pour chaque peuple (initialement par opposition à la royauté, régime politique qui en France sera ensuite nommé Ancien Régime), et qui s'est imposé au cours du Modèle:S et au début du Modèle:S. Les historiens ne présentent pas ce nationalisme, en général, comme une idéologie car il est peu et mal argumenté ou justifié par des intellectuels, il est par contre facilement présent comme une évidence dans la vie politique et sociale. Ce terme désigne aussi un mouvement politique déclarant vouloir exalter la nation sous toutes ses formes, par opposition aux autres nations et populations. Ce mouvement, en Europe, est né à la fin du Modèle:S, vers 1870 : chauvin et xénophobe, il trouvait alors ses militants principalement dans la petite bourgeoisieModèle:,Modèle:,. Le nationalisme apparaît aussi, à partir du milieu du Modèle:S, comme un sentiment national plus ou moins répandu et exalté au sein de la population d'un pays, et s'invitant au sein de multiples doctrines ou idéologies allant du communisme (par exemple le concept de patriotisme anti-impérialiste de Mao Zedong) au fascisme, en passant par la troisième internationale léniniste et les justifications d'épurations ethniques, peut-être parce que le sentiment national est devenu « puissamment mobilisateur », comme l'ont compris dès le printemps des peuples de 1848 certains conseillers de dynasties européennesModèle:,.
|
| rdfs:comment
|
- Nationalismi eli kansallisuusaate on aate, joka korostaa kansakuntien merkitystä kulttuurissa tai politiikassa. Johonkin kansaan kuuluvat ihmiset ilmentävät nationalistista ajattelutapaa, mikäli he välittävät kansallisesta identiteetistään tai pyrkivät saavuttamaan (tai säilyttämään) itsemääräämisoikeuden.
- Si definisce nazionalismo l'ideologia, nata nel XIX secolo, che è relativa a quelle dottrine e movimenti che sostengono l'affermazione della nazione intesa come collettività omogenea e ritenuta depositaria di valori tradizionali tipici ed esclusivi del patrimonio culturale e spirituale nazionale, sebbene questa definizione non sia univoca.
- ナショナリズム（Template:Lang-en-short、民族主義、国家主義、国民主義）とは、思想や運動の一種。 "nationalism"は、民族主義、国家主義、国民主義などと訳されるが、「ナショナリズム」とカタカナ表記もされる。文脈により多様に使い分けられており、その一義的な定義は困難である。主要な論者のひとりであるアーネスト・ゲルナーは「政治的な単位と文化的あるいは民族的な単位を一致させようとする思想や運動」と定義しており、十全とは言えないものの、この定義が議論の出発点としてある程度のコンセンサス(意見の一致)を得ている。
- Nacjonalizm (z łac. natio – naród) - postawa społeczno-polityczna uznająca naród za najwyższe dobro w sferze polityki. Nacjonalizm uznaje sprawy własnego narodu za najważniejsze. Głosi solidarność wszystkich grup i klas społecznych danego narodu.
- 民族主義，亦稱國族主義、國家主義或國民主義，為包含民族、種族、與國家三種認同在內的意識形態，主張以民族為人類群體生活之「基本單位」，以作為形塑特定文化與政治主張之理念基礎。具體的說，其主張為：民族為「國家存續之唯一合法基礎」，以及「各民族有自決建國之權」。民族主義與愛國主義無從區分。開化的社會過去大多強調民族共同體，而最近則著重於由國家或政府陳述的文化或政治共同體。 民族主義亦特指民族獨立運動之意識型態，即以民族之名義作出文化與政治主張，如今通常用以敘述英格蘭；民族主義也同時被稱為凝聚民族共同體的學說。民族主義的兩種度量標準（與相異的方法論）為本尼迪克特·安德森之《想像的共同體》（Imagined Communities）以及利婭·格林菲爾德（Liah Greenfeld）之《民族主義：現代化五途》（Nationalism: Five Roads to Modernity）。 民族主義者以明確的準則為基礎界定民族，以自其他民族區別，並據以判定「孰為民族之一員」。其準則可包含共同的語言、文化、以及價值取向，但於今最主要者或為族群意識（ethnicity），即種族上之歸屬與躋身其中之地位。民族之「認同」與以上兩者以及族群上之「歸屬感」皆有相關。民族主義者視民族性為排他且非自主，也就是不像其他自主性團體般可自由加入。 因民族國家已成為國家結構的主流，民族主義對世界歷史和地緣政治影響巨大。世界上绝大多數人口都生活在──至少是名義上的──民族國家之中，民族國家之目的在確保民族存續，保持身份認同，並提供民族文化與社會性格（ethos）可支配的地域。民族國家大多訴諸文化與歷史神話以自證其存續與「法統」（legitimacy）。 民族主義者認可「非民族國家」的存在，其實，早期的民族主義運動往往是針對帝國，諸如奧匈帝國之類。梵諦岡是為了天主教的領導權，而非民族，所存在的主權國家；而伊斯蘭教徒尋求於全球各地所建立的哈里發為另一個非民族國家的例子。 具民族認同，並以民族國家為法統之任何人皆可稱之為「民族主義者」。依此理念，大多數成年人皆為「消極性的民族主義者」。然而，如今所謂之「民族主義」一詞涉及以政治活動（或涉及軍事）支持民族主義者的主張，其中或包含分離主義、民族統一主義、以及軍國主義，在極端的情況下甚至包含「種族清洗」。政治學上（以及媒體）傾向注意這些極端類型的民族主義。
- Nationalismus bezeichnet eine Weltanschauung, die davon ausgeht, dass Nationen existieren und sich die Menschheit in diese gliedern lässt. Jede Nation hat gemäß dieser Weltanschauung ihre charakteristischen Eigenheiten wie eine nationale Kultur, eine gemeinsame Sprache oder ein historisches Siedlungsgebiet.
- Nationalism is a political ideology that involves a strong identification of a group of individuals with a political entity defined in national terms, i.e. a nation. In the 'modernist' image of the nation, it is nationalism that creates national identity. There are various definitions for what constitutes a nation, however, which leads to several different strands of nationalism.
- El nacionalismo es una ideología y un movimiento social y político que surgió junto con el concepto de nación propio de la Edad Contemporánea en las circunstancias históricas de la Era de las Revoluciones desde finales del siglo XVIII. También puede designar al sentimiento nacionalista y a la época del nacionalismo.
- Nationalisme is een politieke ideologie die stelt dat de staat als politieke eenheid congruent moet zijn aan de natie als sociaal-culturele eenheid. Er zijn verschillende vormen van nationalisme te onderscheiden, waaronder staatsnationalisme, cultuurnationalisme, etnisch nationalisme, romantisch nationalisme, liberaal nationalisme, politiek nationalisme, burgerlijk nationalisme en economisch nationalisme.
- Nasjonalisme er en politisk ideologi som sier at hvert folk skal ha selvbestemmelse i sin egen stat. Det faktum at de de fleste av Europas statsgrenser i relativt stor grad også gjenspeiler befolkningens etnisitet, viser at nasjonalistisk ideologi har hatt så stor gjennomslagskraft at de fleste tar dens verdisyn nærmest for gitt. Nasjonalismen i sin nåværende form oppsto under Den franske revolusjon og spredte seg til resten av verden i løpet av de 200 årene etter revolusjonen.
- O nacionalismo é uma tese. Em sentido estrito, seria um sentimento de valorização marcado pela aproximação e identificação com uma nação, mais precisamente com o ponto de vista ideológico. Segundo Ernest Gellner (1983) o nacionalismo é a ideologia fundamental da terceira fase da história da humanidade, a fase industrial, quando os estados nação se tornam a forma de organização político cultural que substitui o império . Costuma diferenciar-se do patriotismo devido à sua definição mais estreita.
- Национали́зм — идеология и направление политики, базовым принципом которых является тезис о ценности нации как высшей формы общественного единства и её первичности в государствообразующем процессе. Отличается многообразием течений, некоторые из них противоречат друг другу. Как политическое движение, национализм стремится к защите интересов национальной общности в отношениях с государственной властью.
- Nationalism. Den som bekänner sig till nationalismen benämns nationalist. Nationalismen är en världsåskådning som tar sin utgångspunkt i gemenskapen inom nationernas gränser. Nationalismen hyllar nationen, kulturen, historien och slår vakt om nationalstaten och dess intressen. Nationalismen uppkom i Europa under 1700-talet och ledde under 1800-talet till skapandet av nationalstaterna, som vi känner dem idag.
- Le terme nationalisme désigne le principe politique, né à la fin du Modèle:S tendant à légitimer l'existence d'un État-nation pour chaque peuple (initialement par opposition à la royauté, régime politique qui en France sera ensuite nommé Ancien Régime), et qui s'est imposé au cours du Modèle:S et au début du Modèle:S.
|
