Nathanael Greene was a major general of the Continental Army in the American Revolutionary War. When the war began, Greene was a militia private, the lowest rank possible; he emerged from the war with a reputation as George Washington's most gifted and dependable officer. Many places in the United States are named for him.

PropertyValue
dbpedia-owl:MilitaryPerson/battles
dbpedia-owl:MilitaryPerson/militaryRank
dbpedia-owl:MilitaryPerson/serviceYears
  • 1775-01-01 00:00:00 (xsd:date)
dbpedia-owl:Person/birthDate
  • 1742-08-07 (xsd:date)
dbpedia-owl:Person/birthPlace
dbpedia-owl:Person/deathDate
  • 1786-06-19 (xsd:date)
dbpedia-owl:Person/deathPlace
dbpedia-owl:Person/individualisedPnd
  • 124497020
dbpedia-owl:battles
dbpedia-owl:birthDate
  • 1742-08-07 (xsd:date)
dbpedia-owl:birthPlace
dbpedia-owl:deathDate
  • 1786-06-19 (xsd:date)
dbpedia-owl:deathPlace
dbpedia-owl:militaryRank
dbpedia-owl:serviceYears
  • 1775-01-01 00:00:00 (xsd:date)
dbpedia-owl:thumbnail
dbpprop:abstract
  • Nathanael Greene was a major general of the Continental Army in the American Revolutionary War. When the war began, Greene was a militia private, the lowest rank possible; he emerged from the war with a reputation as George Washington's most gifted and dependable officer. Many places in the United States are named for him.
  • Nathanael Greene, war nach George Washington der bedeutendste US-amerikanische General während des Amerikanischen Unabhängigkeitskrieges.
  • Nathanael Greene fue un general estadounidense. Trabajó en la legislatura colonial y como comandante de la milicia de la colonia. Lideró las tropas de la Armada Continental en Boston y Nueva York, después luchó en las batallas de Trenton, Brandywine y Germantown. Reemplazó al general Horatio Gates como comandante en jefe del ejército sureño (1778) y su estrategia debilitó de tal modo a las tropas británicas que el general Charles Cornwallis abandonó los planes de conquista de Carolina del Norte. Greene comenzó la reconquista del interior de Carolina del Sur y a finales de junio de 1781, había forzado a los ingleses a retroceder hasta Charleston. Presidió en el consejo de guerra de John André durante el incidente de Benedict Arnold.
  • Nathanael Greene oli yhdysvaltalainen sotilas. Hänellä oli huomattava rooli Yhdysvaltain vapaussodassa, jossa hän toimi kenraalimajurina. Greene oli sodassa koko sen kahdeksanvuotisen historian ajan. Hän kuitenkin kieltäytyi sotaministerin toimesta. Hänelle myönnettiin Kongressin kultamitali 29. lokakuuta 1781. Greene menehtyi saatuaan vaikean auringonpistoksen 43-vuotiaana. Lukuisia kohteita Yhdysvalloissa on nimetty hänen mukaansa.
  • Nathanael Greene est un major-général de l'Armée continentale lors de la Guerre d'indépendance des États-Unis. Lorsque la guerre débute, il est un simple soldat de la milice de la Colonie de Rhode Island, à l'issue de la guerre, il a la réputation d'être, comme George Washington, l'un des officiers américains les plus fiables et les plus doués.
  • Nathanael Greene az Amerikai Kontinentális Hadsereg főtábornoka az amerikai függetlenségi háborúban. A háború kezdetekor milicista közlegény volt, mely akkor a legalacsonyabb rangnak számított; de George Washington egyik legmegbízhatóbb és legtehetségesebb tisztviselőjeként hamar felemelkedett. Az Amerikai Egyesült Államokban több helyet neveztek el róla.
  • Greene era figlio di un ricco coltivatore quacchero. Egli ebbe un'istruzione convenzionale, ma fu sempre un avido lettore e sotto la guida di Ezra Stiles, un sacerdote e, successivamente presidente dell'università di Yale, ricevette un’ottima istruzione. Sofferente per via di un ginocchio rigido, che gli causò un leggero zoppicamento non fu ritenuto abile a fare l’ufficiale e servì semplicemente da privato. Nel maggio 1775, dopo lo scoppio della rivoluzione, l’assemblea del Rhode Island autorizzò la creazione di una brigata da 1.500 soldati e Greene ne fu messo a capo. Nel 1776 partecipò alla difesa di New York City, fu promosso a Mayor General e, in dicembre, svolse un ruolo importante nell'attacco a sorpresa di Washington a Trenton. Dopo la battaglia di Long Island (agosto 27-28, del 1776), durante cui fu ferito seriamente, Greene raccomandò agli americani di ritirarsi da New York per evitare di essere bloccati sull'isola di Manhattan dai Britannici. Egli fu un protagonista in tutte le operazioni militari fino al marzo del 1778 e collaborò strettamente con Washington a Morristown, a Brandywine, a Germantown, a Valley Forge e a Monmouth, fino a quando questi gli chiese di lasciare la prima linea e di assumere le funzioni di Quartermaster. Inizialmente Greene fu riluttante, ma poi servì in questo ruolo per più di due anni, tranne per un breve intervallo quando combatté nella battaglia di Monmouth il. Nel mese di luglio del 1780, Greene ritornò in servizio attivo dopo che gli americani furono sconfitti nella battaglia di Camden in Sud Carolina, Greene fu scelto per sostituire il generale Horatio Gates a capo del teatro di guerra meridionale, e, all'inizio di dicembre, assunse la direzione di un esercito frantumato. Lo riorganizzò rapidamente. Greene si ritirò poi al nord verso la Carolina del Nord, costringendo l'allora tenente generale britannico Charles Cornwallis a seguirlo. La sua guida nelle fasi successive della campagna nel Sud rivelò le sue doti di grande generale, secondo nell'abilità soltanto a Washington. Washington iniziò a dipendere da Greene e il loro rapporto ben presto diventò confidenziale. La sua strategia era riuscita infatti a dividere le forze britanniche, rendendo possibile la vittoria a Cowpens nel mese di gennaio del 1781. In soli otto mesi Greene liberò la maggior parte della Carolina dal controllo britannico. Nella battaglia di Guilford Courthouse il 15 marzo 1781, Greene subì una sconfitta, ma le sue truppe si ritirarono in buon ordine senza perdite serie. Cornwallis, lontano dalla sua base, fu costretto da mancanza di rifornimenti a ritirarsi. Greene fu in gran parte responsabile del trionfo delle forze americane nel sud. Nel 1785 si ritirò vicino Savannah in una piantagione a lui donata dalla Georgia.
  • ナサニエル・グリーン（Nathanael Greene, 1742年8月7日 - 1786年6月19日）は、アメリカ独立戦争における大陸軍の少将である。独立戦争が始まった時、グリーンは民兵の兵卒だった。彼は戦争中にジョージ・ワシントンの最も才能あるまた頼りになる士官という評判が立ち頭角を現した。
  • Nathanael Greene var en generalmajor i den kontinentale armé under den amerikanske uavhengighetskrigen. Da krigen begynte, var Greene menig i milits. Han gikk ut av krigen med et rykte som George Washingtons mest begavede offiser.
  • Nathanael Greene generał Armii Kontynentalnej w czasie wojny o niepodległość Stanów Zjednoczonych. Na początku wojny Greene był szeregowym członkiem milicji stanowej w Rhode Island; w czasie wojny awansował, przy poparciu Waszyngtona do stopnia generała-majora i jednego z najlepszych dowódców w czasie wojny. Greensboro, trzecie co do wielkości miasto stanu Karolina Południowa, zostało nazwane jego imieniem. Syn kwakierskiego wiejskiego kowala, urodził się w Potowomut w kolonii brytyjskiej Rhode Island. Sam zdobywał wykształcenie, szczególnie interesując się matematyką, historią i prawem. Pastor Ezra Stiles, późniejszy rektor uniwersytetu w Yale, wywarł ogromny wpływ na dalsze życie Greene'a. W roku 1770, Greene przeprowadził się do Coventry, gdzie pracował, do śmierci ojca, w rodzinnej odlewni metali. Wkrótce został wybrany do lokalnego zgromadzenia ustawodawczego i był wybierany ponownie w latach 1771, 1772 i 1775. Sympatyzował z wigami, lub – jak ich powszechnie nazywano – patriotami, partią dążącą do wyzwolenia spod jarzma korony brytyjskiej. W roku 1774, ożenił się z Catharine Littlefield z Block Island. Jej ciotka, Catherine Ray, była bliską przyjaciółką Benjamina Franklina. W maju 1775 został mianowany (od razu ze stopnia szeregowca!) generałem tzw. Rhode Island Army of Observation sformowanej w odpowiedzi na oblężenie Bostonu przez Brytyjczyków. Następnie został mianowany generałem brygady Armii Kontynentalnej przez Kongres Kontynentalny 22 czerwca 1775 roku. Waszyngton nominował Greene'a komendantem Bostonu w marcu 1776 roku. 9 sierpnia 1776, został mianowany jednym z czterech generałów-majorów i postawiony na czele oddziałów Armii Kontynentalnej na Long Island, gdzie zbudował fortyfikacje wówczas znane jako Fort Putnam, a obecnie Fort Greene Park na wschód od Brooklynu. Był głównym orędownikiem wycofania się z Nowego Jorku i spalenia miasta, by stało się bezużyteczne dla Brytyjczyków. W dniu 25 października 1776 roku, przejął od generała Israela Putnama dowództwo nad umocnieniami Fortu Washington. Był niewątpliwie odpowiedzialny za utracenie tej pozycji, ale utrzymał się na stanowisku za poręczeniem Waszyngtona. Przegrał wiele bitew, ale Waszyngton wspierał go w każdej sytuacji. Pod koniec wojny został mianowany dowódcą armii na południu, gdzie jego operacje (mimo przegrania wszystkich bitew) osłabiały niewielkie siły brytyjskiego generała Cornwallisa, co w konsekwencji doprowadziło do zakończenia wojny i ostatecznego zwycięstwa.
dbpprop:allegiance
dbpprop:battles
dbpprop:birthPlace
dbpprop:born
dbpprop:deathPlace
dbpprop:died
dbpprop:hasPhotoCollection
dbpprop:name
  • Nathanael Greene
dbpprop:otherpeople4Property
  • Nathaniel Greene
  • other people with a similar name
  • the American Revolutionary War hero
dbpprop:rank
dbpprop:reference
dbpprop:serviceyears
  • 1775–1783
dbpprop:wikiPageUsesTemplate
rdf:type
rdfs:comment
  • Nathanael Greene was a major general of the Continental Army in the American Revolutionary War. When the war began, Greene was a militia private, the lowest rank possible; he emerged from the war with a reputation as George Washington's most gifted and dependable officer. Many places in the United States are named for him.
  • Nathanael Greene, war nach George Washington der bedeutendste US-amerikanische General während des Amerikanischen Unabhängigkeitskrieges.
  • Nathanael Greene fue un general estadounidense. Trabajó en la legislatura colonial y como comandante de la milicia de la colonia. Lideró las tropas de la Armada Continental en Boston y Nueva York, después luchó en las batallas de Trenton, Brandywine y Germantown.
  • Nathanael Greene oli yhdysvaltalainen sotilas. Hänellä oli huomattava rooli Yhdysvaltain vapaussodassa, jossa hän toimi kenraalimajurina. Greene oli sodassa koko sen kahdeksanvuotisen historian ajan. Hän kuitenkin kieltäytyi sotaministerin toimesta. Hänelle myönnettiin Kongressin kultamitali 29. lokakuuta 1781. Greene menehtyi saatuaan vaikean auringonpistoksen 43-vuotiaana. Lukuisia kohteita Yhdysvalloissa on nimetty hänen mukaansa.
  • Nathanael Greene est un major-général de l'Armée continentale lors de la Guerre d'indépendance des États-Unis. Lorsque la guerre débute, il est un simple soldat de la milice de la Colonie de Rhode Island, à l'issue de la guerre, il a la réputation d'être, comme George Washington, l'un des officiers américains les plus fiables et les plus doués.
  • Nathanael Greene az Amerikai Kontinentális Hadsereg főtábornoka az amerikai függetlenségi háborúban. A háború kezdetekor milicista közlegény volt, mely akkor a legalacsonyabb rangnak számított; de George Washington egyik legmegbízhatóbb és legtehetségesebb tisztviselőjeként hamar felemelkedett. Az Amerikai Egyesült Államokban több helyet neveztek el róla.
  • Greene era figlio di un ricco coltivatore quacchero. Egli ebbe un'istruzione convenzionale, ma fu sempre un avido lettore e sotto la guida di Ezra Stiles, un sacerdote e, successivamente presidente dell'università di Yale, ricevette un’ottima istruzione. Sofferente per via di un ginocchio rigido, che gli causò un leggero zoppicamento non fu ritenuto abile a fare l’ufficiale e servì semplicemente da privato.
  • ナサニエル・グリーン（Nathanael Greene, 1742年8月7日 - 1786年6月19日）は、アメリカ独立戦争における大陸軍の少将である。独立戦争が始まった時、グリーンは民兵の兵卒だった。彼は戦争中にジョージ・ワシントンの最も才能あるまた頼りになる士官という評判が立ち頭角を現した。
  • Nathanael Greene var en generalmajor i den kontinentale armé under den amerikanske uavhengighetskrigen. Da krigen begynte, var Greene menig i milits. Han gikk ut av krigen med et rykte som George Washingtons mest begavede offiser.
  • Nathanael Greene generał Armii Kontynentalnej w czasie wojny o niepodległość Stanów Zjednoczonych. Na początku wojny Greene był szeregowym członkiem milicji stanowej w Rhode Island; w czasie wojny awansował, przy poparciu Waszyngtona do stopnia generała-majora i jednego z najlepszych dowódców w czasie wojny. Greensboro, trzecie co do wielkości miasto stanu Karolina Południowa, zostało nazwane jego imieniem.
rdfs:label
  • Nathanael Greene
  • Nathanael Greene
  • Nathanael Greene
  • Nathanael Greene
  • Nathanael Greene
  • Nathanael Greene
  • Nathanael Greene
  • ナサニエル・グリーン (軍人)
  • Nathanael Greene
  • Nathanael Greene
owl:sameAs
skos:subject
foaf:depiction
foaf:name
  • Nathanael Greene
foaf:page
is dbpedia-owl:HistoricPlace/architect of
is dbpedia-owl:MilitaryConflict/commander of
is dbpedia-owl:architect of
is dbpedia-owl:commander of
is dbpprop:architect of
is dbpprop:commander of
is dbpprop:data of
is dbpprop:disambiguates of
is dbpprop:etymology of
is dbpprop:namedFor of
is dbpprop:redirect of
is owl:sameAs of