Napoléon François Joseph Charles Bonaparte, Duke of Reichstadt (20 March 1811 – 22 July 1832) was the son of Napoleon Bonaparte and his second wife, Marie Louise of Austria. Known from birth as the King of Rome, he was styled as "His Majesty the King of Rome," which Napoleon I declared was the courtesy title of the heir-apparent. His father claimed transferring him the title of Emperor of the French in 1815.

PropertyValue
dbpedia-owl:Person/individualisedPnd
  • 118743996
dbpedia-owl:thumbnail
dbpprop:_1
  • 1. Napoleon II of France
dbpprop:_10
  • 10. Giovanni Geronimo Ramolino
dbpprop:_11
  • 11. Angela Maria Pietrasanta
dbpprop:_12
dbpprop:_13
dbpprop:_14
dbpprop:_15
dbpprop:_16
dbpprop:_17
  • 17. Maria-Anna Tusilo di Bocognano
dbpprop:_2
dbpprop:_24
dbpprop:_25
dbpprop:_26
dbpprop:_27
dbpprop:_28
dbpprop:_29
dbpprop:_3
dbpprop:_30
dbpprop:_31
dbpprop:_4
dbpprop:_5
dbpprop:_6
dbpprop:_7
dbpprop:_8
dbpprop:_9
  • 9. Maria-Saveria Paravicini
dbpprop:abstract
  • Napoléon François Joseph Charles Bonaparte, Duke of Reichstadt (20 March 1811 – 22 July 1832) was the son of Napoleon Bonaparte and his second wife, Marie Louise of Austria. Known from birth as the King of Rome, he was styled as "His Majesty the King of Rome," which Napoleon I declared was the courtesy title of the heir-apparent. His father claimed transferring him the title of Emperor of the French in 1815.
  • Napoleon Franz Joseph Karl Bonaparte war kaiserlicher Kronprinz von Frankreich und seit 1811 (Titular-)König von Rom sowie später Prinz von Parma (1814−17) und ab 1818 Herzog von Reichstadt. Als erster legitimer männlicher Nachkomme Napoléon Bonapartes war er dessen lang erhoffter Thronfolger und erhielt deshalb auch den Übernamen L’Aiglon („Sohn des Adlers“). Nach den beiden Abdankungen (1814 und 1815) und schließlich dem Tode seines Vaters 1821 wurde er jeweils von den Bonapartisten als Napoleon II. zum Kaiser ausgerufen. Jedoch beanspruchte er weder die Herrschaft in Frankreich noch wurde er in seinem kurzen Leben jemals mit politischen Führungsaufgaben betraut.
  • Napoleon František Josef Karel Bonaparte (fr. Napoléon-François-Joseph-Charles Bonaparte). Jediný legitimní syn francouzského císaře Napoleona I. , který se měl jako Napoleon II. stát jeho nástupcem. Při narození dostal titul římský král (roi de Rome), po otcově abdikaci byl pak nazýván princem z Parmy. Zemřel ve Vídni jako vévoda Zákupský na tuberkulózu hrtanu. Roku 1940 nechal Adolf Hitler přemístit sarkofág s jeho tělem do pařížské Invalidovny. V Čechách měl přezdívku Orlík .
  • Napoleón Francisco José Carlos Bonaparte, también conocido como Napoleón II, Emperador de los franceses, era hijo de Napoleón I y de la emperatriz María Luisa. Fue conocido sobre todo como el Rey de Roma, y más adelante como El Aguilucho.
  • Napoleon II, Reichstadtin herttua, oli Napoleon Bonaparten poika ja lyhyen aikaa Ranskan keisari. Napoleon II, syntymästään Rooman kuningas, syntyi Pariisissa keisari Napoleon I:n ja hänen toisen vaimonsa arkkiherttuatar Marie-Louisen poikana. Kolme vuotta myöhemmin Ranskan ensimmäinen keisarikunta kuitenkin lyötiin, ja Napoleon luopui kruunusta poikansa hyväksi, jonka keisarinna vei Château de Bloisiin huhtikuussa 1814. Napoleon luopui toisenkin kerran kruunusta poikansa hyväksi hävittyään Waterloossa. Edustajien ja aatelin kamari tunnusti prinssi Franzin keisariksi välittömästi hänen isänsä luopumisen jälkeen 22. kesäkuuta 1815, mutta liittoutuman armeijoiden saapuminen Pariisiin päätti tämän vallan 7. heinäkuuta. Napoleon II:ksi häntä ei kuitenkaan yleisesti kutsuttu. Tästä huolimatta seuraava keisari otti Napoleon III:n nimen. Vuoden 1815 jälkeen prinssiä pidettiin Itävallassa. Hän sai Reichstadtin herttuan arvonimen 1818. Hän kuoli tuberkuloosiin Schönbrunnin linnassa 1832. Vuonna 1940 Adolf Hitler lahjoitti hänen maalliset jäännöksensä Ranskalle, jossa hän lepää Invalidikirkossa isänsä vierellä. Hänen sydämensä on edelleen Wienissä, Herzgruftin uurnassa numero 42 ja viscera Stephansdomin kryptassa.
  • Napoléon François Charles Joseph Bonaparte, prince impérial de France et prince de Parme, titré roi de Rome puis Napoléon II et duc de Reichstadt (né le 20 mars 1811 au palais des Tuileries à Paris et mort le 22 juillet 1832 au palais de Schönbrunn à Vienne) était le fils et l'héritier de Napoléon I, empereur des Français, et de l'archiduchesse Marie-Louise d'Autriche. Il fut à son tour reconnu empereur, régnant sous le nom de Napoléon II, du 4 avril au 6 avril 1814 et du 22 juin au 7 juillet 1815 (son père ayant abdiqué en 1814 puis en 1815). Son surnom de l'Aiglon lui a été attribué posthumement et a été popularisé par Edmond Rostand.
  • Fájl:Nap-receis 50. jpg II. Napóleon, Reichstadt hercege, osztrák egyenruhában Napoléon François Joseph Charles Bonaparte Reichstadt hercege, 1814-ben rövid ideig a franciák második császára, 1814–18-ig Párma címzetes hercege (principe di Parma).
  • Il suo atto di nascita, posto in un registro speciale, recita: «Sua Maestà l'Imperatore [dei Francesi, N. di r. ] e Re [d'Italia, N. di r. ] ci ha dichiarato essere sua intenzione che il re di Roma riceva i nomi di Napoléon, François, Joseph, Charles. » Napoléon era il nome di suo padre, François quello del nonno materno, Charles quello del nonno paterno; quanto a Joseph si ricorda che Giuseppe Bonaparte fu il padrino del bambino con Ferdinando III di Toscana, presente in luogo di suo fratello, Francesco I, Imperatore d' Austria.
  • ナポレオン2世（ナポレオン・フランソワ・シャルル・ジョゼフ・ボナパルト、Napoléon François Charles Joseph Bonaparte, 1811年3月20日 - 1832年7月22日）は、ナポレオン・ボナパルトの息子。ローマ王、ライヒシュタット公。
  • Napoleon Frans Karel Jozef Bonaparte, bijgenaamd l'Aiglon (het arendsjong), was de eerste en enige officiële zoon van Napoleon Bonaparte en aartshertogin Marie Louise van Oostenrijk. Bij zijn geboorte ontving hij de titel koning van Rome. Hij was van 22 juni tot 8 juli 1815 als Napoleon II officieel keizer der Fransen, maar regeerde nooit daadwerkelijk. Drie jaar na zijn geboorte stortte het Eerste Franse Keizerrijk van zijn vader ineen. Zijn moeder begaf zich met hem tegen de zin van zijn ooms Jérôme en Jozef naar Wenen. Na de Honderd Dagen proclameerden de Franse Kamers hem officieel tot keizer (22 juni 1815), maar op 8 juli besloten zij toch Lodewijk XVIII op de Franse troon te herstellen. Het Congres van Wenen schonk Marie Louise de titel hertogin van Parma, Piacenza en Guastalla. Rusland en Engeland weigerden echter Napoleon Frans' opvolgingsrecht aldaar te erkennen omdat zij geen Bonaparte op de troon wensten. Ter compensatie ontving hij van zijn grootvader keizer Frans in 1818 de titel hertog van Reichstadt. Hij groeide op in Oostenrijk en hoopte in 1830 met toestemming van Klemens von Metternich alsnog keizer te worden. Deze gebruikte zijn aanwezigheid om de Franse koning Lodewijk Filips ertoe te dwingen de Julirevolutie tot Frankrijk beperkt te houden. Frans stierf op 22 juli 1832 op 21-jarige leeftijd in Paleis Schönbrunn aan tuberculose. Zijn lichaam rust nu naast dat van zijn vader in de Dôme des Invalides in Parijs.
  • Napoleon II var sønn av Napoléon Bonaparte. Han ble ved sin fødsel utnevnt til konge av Roma. Ved begge tronfrasigelser prøvde faren å sikre sin sønn tronfølgen, men forgjeves. Barnet ble brakt til sin morfar, keiser Franz av Østerrike, og ble med tiden hertug av Reichstadt. Han døde av tuberkulose 21 år gammel.
  • Napoleon II (zwany tak przez bonapartystów), właściwie Napoléon François Charles Joseph, król Rzymu, potem książę Reichstadt. Zwano go L'Aiglon - Orlątko. Był jedynym legalnym synem cesarza Napoleona I, jego matką była druga żona Napoleona - Maria Ludwika, arcyksiężniczka austriacka z rodu Habsburgów, córka cesarza Franciszka II. Poród młodej cesarzowej był bardzo ciężki i w pewnej chwili chirurg Dubois, który przyjmował dziecko, zapytał się Napoleona, kogo ma ratować - matkę czy dziecko. Napoleon powiedział: Ne pensez pas qu'à la mère (Niech pan myśli tylko o matce). O ósmej rano 101 strzałów armatnich obwieściło Paryżanom narodziny następcy tronu, który już w kołysce otrzymał od ojca tytuł Króla Rzymu. Młody Napoleon został ochrzczony 9 czerwca 1811 w katedrze Notre-Dame przez wuja Napoleona I, kardynała Józefa Fescha. Do chrztu chłopca podawali: arcyksiążę Ferdynand Habsburg, zastępujący dziadka - cesarza Franciszka II, i Letycja Buonaparte - "Jej Cesarska Wysokość Pani Matka". Pierwszą edukację młody król Rzymu otrzymał pod bacznym okiem guwernantki hrabiny de Montesquiou. Po klęskach Napoleona w wojnie z Rosją 1812 roku i w bitwie pod Lipskiem Maria Ludwika wraz z synem opuściła 29 marca 1814 Paryż i udała się do Rambouillet, a stamtąd wraz z Radą Regencyjną (Napoleon I abdykował na rzecz syna) do Blois. W międzyczasie senat francuski ogłosił detronizację Bonapartych i wezwał do powrotu wygnanego Burbona Ludwika XVIII. Marii Ludwice i jej legalnemu potomstwu przyznano oprawę w postaci włoskich księstw Parma, Piacenza i Guastalla. Wiosną 1814 Maria Ludwika z synem przeniosła się do rodziców do Wiednia. Tam dotarła do nich w marcu 1815 wieść o powrocie Napoleona do Francji i restauracji monarchii Bonapartów. Cesarz na próżno prosił żonę o powrót wraz z synem, listy pozostały bez odpowiedzi. Po Waterloo Napoleon abdykował po raz drugi na rzecz syna; tym razem idea osadzenia na tronie Napoleona II miała wielu zwolenników we francuskim parlamencie, ale intrygi ministra Józefa Fouché i zwycięskiego księcia Wellingtona doprowadziły do ponownego objęcia tronu przez Ludwika XVIII. W roku 1817 nowe postanowienia Świętego Przymierza pozbawiły Marię Ludwikę dziedzicznych praw do Parmy itd. , otrzymała tylko dożywocie. W ten sposób syn Napoleona I został pozbawiony nazwiska, tytułu i dziedzictwa. 22 lipca 1818 dziadek Franciszek I nadał mu tytuł księcia Reichstadt (niem. Herzog von Reichstadt) i rangę książęcą w Cesarstwie Austrii, skreślając jednocześnie Napoleona z listy jego imion. Edukacja młodego Bonapartego przebiegała według starodawnego schematu ustalonego dla dzieci Habsburgów: miał wielu guwernerów, którzy uczyli go filologii łacińskiej, filozofii i zasad obu praw, historii współczesnej, matematyki, a z przedmiotów wojskowych nauki o fortyfikacjach. Oprócz tego posiadł szeroką wiedzę w dziedzinie literatury francuskiej, niemieckiej i włoskiej. Gdy skończył 15 lat udostępniono mu literaturę o Rewolucji Francuskiej i panowaniu jego ojca. Przez cały czas był jednak obserwowany przez tajną policję Metternicha, która otrzymała zadanie nie dopuszczać do niego żadnych emisariuszy z Francji. W lipcu roku 1830 wybuchła we Francji rewolucja, która zmiotła z tronu starszą linię Burbonów z Karolem X. Liczni zwolennicy Bonapartych proklamowali Franza (jak go teraz nazywano) cesarzem jako Napoleon II. Misję przekonania Wiednia o słuszności takiego rozwiązania powierzono Talleyrandowi, który spotkał się ze strony Metternicha z takim chłodem, że zaniechał dalszych dyskusji i wkrótce ustąpił z urzędu. W tym czasie wygnano z Francji napoleońskiego marszałka i zdrajcę cesarza - Marmonta, który osiedlił się w Wiedniu i został dopuszczony do Franza jako nauczyciel historii wojskowej. Nareszcie młody książę mógł usłyszeć historię wojen Napoleona z ust jego dawnego adiutanta i naocznego świadka wszystkich zdarzeń. Od roku 1828 Franz zaczął karierę oficerską w armii austriackiej: najpierw jako kapitan szaserów, dalej jako major piechoty w pułku de Salisa, na koniec, 15 czerwca 1831, dostał awans na podpułkownika i dowództwo batalionu piechoty węgierskiej. Od tego roku zaczął poważnie chorować - przypuszczano gruźlicę krtani. Stan pogorszył się na wiosnę 1832. 24 czerwca tego roku przybyła do syna niewidziana od wielu lat matka. Napoleon II zmarł 22 lipca o godz. 5.10 w pałacu Schönbrunn w tym samym pokoju, który zajmował jego ojciec po bitwie pod Austerlitz. Zwłoki pochowano w habsburskiej Krypcie Kapucyńskiej w Wiedniu, wnętrzności w Katedrze św. Szczepana, a serce w Kościele Augustianów. W roku 1940 przeniesiono na rozkaz Hitlera jako "dar Wielkiej Rzeszy Niemieckiej dla narodu francuskiego" zwłoki Napoleona II do Kościoła Inwalidów w Paryżu. Według pogłosek, które zapoczątkował angielski handlarz antyków Sir Joseph Duveen, opowiadając o znalezionym przez siebie w dzieciństwie wśród papierów ojca liście pożegnalnym Napoleona II do urodzonego 1832 arcyksięcia Maksymiliana, późniejszego cesarza Meksyku, książę Reichstadt był ojcem i tego chłopca, i jego starszego brata Franciszka Józefa. Wiadomo, że matka cesarza Franciszka Józefa i Maksymiliana, a ks. Zofia z Wittelsbachów była blisko zaprzyjaźniona z napoleońskim kuzynem, ale poza sławnym obrazem, na którym Napoleon II trzyma na kolanach malutkiego Franciszka Józefa, nie wiadomo nic o romansowych stosunkach między Reichstadtem i Zofią. Jeśli istniały, to wszelkie ślady zatarł dwór wiedeński.
  • Napoleão II, o príncipe Francisco Carlos José Bonaparte (François Charles Joseph Bonaparte), dito 2. º Imperador de França ou Rei de Roma, filho de Napoleão Bonaparte e de sua segunda esposa, a arquiduquesa da Áustria Maria Luísa, nasceu em Paris no dia 20 de março de 1811 e morreu em Viena em 22 de julho de 1832. Recebeu do pai, ao nascer, o título de rei de Roma. Foi reconhecido imperador pelas câmaras, em 1815, mas cresceu na corte de Viena como um príncipe Habsburgo. Enfermiço e retraído, passou a ser conhecido em 1818 como duque de Reichstadt. Suas cinzas, que repousavam na cripta imperial austríaca da igreja dos Capuchinos em Viena, foram devolvidas à França por Hitler em 1940.
  • Файл:Nap-receis 50. jpg Герцог Рейхштадтский Наполео́н II — сын (единственный законный ребёнок) Наполеона I Бонапарта, императора французов. Вошёл в историю под династическим именем, данным ему бонапартистами. Фактически никогда не царствовал (хотя с 22 июня по 7 июля 1815 парижские законодательные органы признавали его императором).
  • Franz Joseph Karl Bonaparte (fr. Napoléon François Joseph Charles Bonaparte), hertig av Reichstadt, Örnungen, erhöll vid sin födelse titeln "konung av Rom", född 20 mars 1811 i Paris, död 22 juli 1832 på slottet Schönbrunn utanför Wien. Son till kejsar Napoleon I av Frankrike och Marie Louise av Österrike. Napoleons son växte upp med morföräldrarna i Wien och tillbringade somrarna på Schönbrunn. När fadern förlorade makten i Frankrike, försökte denne bevara kejsardömet genom att abdikera till förmån för sonen 1814/1815, som således skulle bli Napoleon II. Napoleon II blev dock inte erkänd som Frankrikes statsöverhuvud av de segrande makterna i Napoleonkrigen och blev i praktiken aldrig kejsare. Han fick titeln hertig av Reichstadt 1818. Han dog av miliartuberkulos, "galopperande lungsot". Adolf Hitler lät placera hans kvarlevor i Invaliddomen i Paris, bredvid kejsar Napoleon, den 15 december 1940 (på dagen 100 år sedan dennes stoft förts till sin sista vila där). Dock finns hans hjärta i urna nr. 42 i kryptan i Augustinerkirche i Wien och hans inälvor i urna nr. 76 i kryptan i Stefansdomen i samma stad.
  • 拿破仑二世弗朗索瓦·约瑟夫·夏尔·波拿巴（Napoleon II，François Joseph Charles Bonaparte，1811年3月20日－1832年7月22日），拿破仑一世（拿破仑·波拿巴）与他的第二位皇后玛丽·路易莎（Marie-Louise）之子，生于杜伊勒里宫。 他出世后即被封作“罗马王”（Roi de Rome），为拿破仑一世法兰西第一帝国皇位的继承人。1813年拿破仑一世在莱比锡戰役中战败，次年反法联军进入巴黎，法国元老院随即废除了拿破仑一世的帝位。拿破仑一世在枫丹白露宮宣布退位，在退位诏书中他希望由“罗马王”即位、路易莎皇后摄政。但是在保王的塔列朗游说下，反法同盟最终使波旁王朝复辟。 拿破仑一世失败后，弗朗索瓦被母亲带到她位于帕尔马的领地，后来又被送到维也纳他的外祖父神圣罗马帝国皇帝弗朗茨二世（即奥地利皇帝弗朗茨一世）那里，他的封号也先后被改为帕尔马亲王（Prince of Parma，1814年-1818年）和莱希斯塔德公爵（Duke of Reichstadt，1818年-1832年）。尽管他实际上并没有真正继承皇位，“波拿巴分子”——拿破仑的支持者依然称弗朗索瓦为“拿破仑二世”或是“罗马王”。由于身患肺结核，弗朗索瓦身体状况一直很差，终于在1832年于维也纳去世。
dbpprop:birthPlace
  • Paris, France
dbpprop:border
  • 1 (xsd:integer)
dbpprop:boxstyle
  • background-color: 9fe;
  • background-color: bfc;
  • background-color: fcc;
  • background-color: fb9;
  • background-color: ffc;
  • padding-top: 0; padding-bottom: 0;
dbpprop:dateOfBirth
dbpprop:dateOfDeath
dbpprop:deathPlace
dbpprop:father
dbpprop:fullName
  • Napoléon François Joseph Charles Bonaparte
dbpprop:hasPhotoCollection
dbpprop:mother
dbpprop:name
  • Napoléon II
dbpprop:predecessor
  • Napoleon I
    as Emperor of the French; Napoleon II's succession was not officially proclaimed for the Bourbon Restoration was proclaimed immediately after the abdication of Napoleon I.
dbpprop:reason
dbpprop:reign
  • 22 June 1815 - 7 July 1815
dbpprop:relatedInstance
dbpprop:royalHouse
dbpprop:sHouProperty
dbpprop:style
  • font-size: 90%; line-height: 110%;
dbpprop:succession
dbpprop:successor
  • Louis XVIII
    as Bourbon king of France
dbpprop:title
dbpprop:titles
  • HIM The Emperor of the French HSH The Duke of Reichstadt HM The King of Rome
dbpprop:wikiPageUsesTemplate
dbpprop:wordnet_type
dbpprop:years
  • 22 June 1815 – 22 July 1832
rdf:type
rdfs:comment
  • Napoléon François Joseph Charles Bonaparte, Duke of Reichstadt (20 March 1811 – 22 July 1832) was the son of Napoleon Bonaparte and his second wife, Marie Louise of Austria. Known from birth as the King of Rome, he was styled as "His Majesty the King of Rome," which Napoleon I declared was the courtesy title of the heir-apparent. His father claimed transferring him the title of Emperor of the French in 1815.
  • Napoleon Franz Joseph Karl Bonaparte war kaiserlicher Kronprinz von Frankreich und seit 1811 (Titular-)König von Rom sowie später Prinz von Parma (1814−17) und ab 1818 Herzog von Reichstadt. Als erster legitimer männlicher Nachkomme Napoléon Bonapartes war er dessen lang erhoffter Thronfolger und erhielt deshalb auch den Übernamen L’Aiglon („Sohn des Adlers“).
  • Napoleon František Josef Karel Bonaparte (fr. Napoléon-François-Joseph-Charles Bonaparte). Jediný legitimní syn francouzského císaře Napoleona I. , který se měl jako Napoleon II. stát jeho nástupcem. Při narození dostal titul římský král (roi de Rome), po otcově abdikaci byl pak nazýván princem z Parmy. Zemřel ve Vídni jako vévoda Zákupský na tuberkulózu hrtanu. Roku 1940 nechal Adolf Hitler přemístit sarkofág s jeho tělem do pařížské Invalidovny.
  • Napoleón Francisco José Carlos Bonaparte, también conocido como Napoleón II, Emperador de los franceses, era hijo de Napoleón I y de la emperatriz María Luisa. Fue conocido sobre todo como el Rey de Roma, y más adelante como El Aguilucho.
  • Napoleon II, Reichstadtin herttua, oli Napoleon Bonaparten poika ja lyhyen aikaa Ranskan keisari. Napoleon II, syntymästään Rooman kuningas, syntyi Pariisissa keisari Napoleon I:n ja hänen toisen vaimonsa arkkiherttuatar Marie-Louisen poikana. Kolme vuotta myöhemmin Ranskan ensimmäinen keisarikunta kuitenkin lyötiin, ja Napoleon luopui kruunusta poikansa hyväksi, jonka keisarinna vei Château de Bloisiin huhtikuussa 1814.
  • Napoléon François Charles Joseph Bonaparte, prince impérial de France et prince de Parme, titré roi de Rome puis Napoléon II et duc de Reichstadt (né le 20 mars 1811 au palais des Tuileries à Paris et mort le 22 juillet 1832 au palais de Schönbrunn à Vienne) était le fils et l'héritier de Napoléon I, empereur des Français, et de l'archiduchesse Marie-Louise d'Autriche.
  • Fájl:Nap-receis 50. jpg II. Napóleon, Reichstadt hercege, osztrák egyenruhában Napoléon François Joseph Charles Bonaparte Reichstadt hercege, 1814-ben rövid ideig a franciák második császára, 1814–18-ig Párma címzetes hercege (principe di Parma).
  • Il suo atto di nascita, posto in un registro speciale, recita: «Sua Maestà l'Imperatore [dei Francesi, N. di r. ] e Re [d'Italia, N. di r. ] ci ha dichiarato essere sua intenzione che il re di Roma riceva i nomi di Napoléon, François, Joseph, Charles.
  • ナポレオン2世（ナポレオン・フランソワ・シャルル・ジョゼフ・ボナパルト、Napoléon François Charles Joseph Bonaparte, 1811年3月20日 - 1832年7月22日）は、ナポレオン・ボナパルトの息子。ローマ王、ライヒシュタット公。
  • Napoleon Frans Karel Jozef Bonaparte, bijgenaamd l'Aiglon (het arendsjong), was de eerste en enige officiële zoon van Napoleon Bonaparte en aartshertogin Marie Louise van Oostenrijk. Bij zijn geboorte ontving hij de titel koning van Rome. Hij was van 22 juni tot 8 juli 1815 als Napoleon II officieel keizer der Fransen, maar regeerde nooit daadwerkelijk. Drie jaar na zijn geboorte stortte het Eerste Franse Keizerrijk van zijn vader ineen.
  • Napoleon II var sønn av Napoléon Bonaparte. Han ble ved sin fødsel utnevnt til konge av Roma. Ved begge tronfrasigelser prøvde faren å sikre sin sønn tronfølgen, men forgjeves. Barnet ble brakt til sin morfar, keiser Franz av Østerrike, og ble med tiden hertug av Reichstadt. Han døde av tuberkulose 21 år gammel.
  • Napoleon II (zwany tak przez bonapartystów), właściwie Napoléon François Charles Joseph, król Rzymu, potem książę Reichstadt. Zwano go L'Aiglon - Orlątko. Był jedynym legalnym synem cesarza Napoleona I, jego matką była druga żona Napoleona - Maria Ludwika, arcyksiężniczka austriacka z rodu Habsburgów, córka cesarza Franciszka II.
  • Napoleão II, o príncipe Francisco Carlos José Bonaparte (François Charles Joseph Bonaparte), dito 2. º Imperador de França ou Rei de Roma, filho de Napoleão Bonaparte e de sua segunda esposa, a arquiduquesa da Áustria Maria Luísa, nasceu em Paris no dia 20 de março de 1811 e morreu em Viena em 22 de julho de 1832. Recebeu do pai, ao nascer, o título de rei de Roma. Foi reconhecido imperador pelas câmaras, em 1815, mas cresceu na corte de Viena como um príncipe Habsburgo.
  • Файл:Nap-receis 50. jpg Герцог Рейхштадтский Наполео́н II — сын (единственный законный ребёнок) Наполеона I Бонапарта, императора французов. Вошёл в историю под династическим именем, данным ему бонапартистами.
  • Franz Joseph Karl Bonaparte (fr. Napoléon François Joseph Charles Bonaparte), hertig av Reichstadt, Örnungen, erhöll vid sin födelse titeln "konung av Rom", född 20 mars 1811 i Paris, död 22 juli 1832 på slottet Schönbrunn utanför Wien. Son till kejsar Napoleon I av Frankrike och Marie Louise av Österrike. Napoleons son växte upp med morföräldrarna i Wien och tillbringade somrarna på Schönbrunn.
rdfs:label
  • Napoleon II of France
  • Napoleon Franz Bonaparte
  • Napoleon II.
  • Napoleón II de Francia
  • Napoleon II
  • Napoléon II
  • II. Napóleon francia császár
  • Napoleone II di Francia
  • ナポレオン2世
  • Napoleon II
  • Napoleon II av Frankrike
  • Napoleon II Bonaparte
  • Napoleão II de França
  • Наполеон II
  • Napoleon II
  • 拿破仑二世
owl:sameAs
skos:subject
foaf:depiction
foaf:page
is dbpprop:bioheadProperty of
is dbpprop:disambiguates of
is dbpprop:issue of
is dbpprop:redirect of
is owl:sameAs of