Napoléon Joseph Charles Paul Bonaparte, Prince Français, Count of Meudon, Count of Moncalieri ad personam (commonly known as Prince Napoléon) was the second son of Jerome Bonaparte, king of Westphalia, by his wife Catherine, princess of Württemberg. He soon rendered himself popular by playing on his family ties to Napoleon I. After the French revolution of 1848 he was elected to the National Assembly as a representative of Corsica.

PropertyValue
dbpedia-owl:thumbnail
dbpprop:_1
  • Napoléon Joseph Charles Paul Bonaparte
dbpprop:_10
  • Giovanni Geronimo Ramolino
dbpprop:_11
  • Angela Maria Pietrasanta
dbpprop:_12
dbpprop:_13
dbpprop:_14
dbpprop:_15
dbpprop:_2
dbpprop:_3
dbpprop:_4
dbpprop:_5
dbpprop:_6
dbpprop:_7
dbpprop:_8
dbpprop:_9
  • Maria Saveria Paravicini
dbpprop:abstract
  • Napoléon Joseph Charles Paul Bonaparte, Prince Français, Count of Meudon, Count of Moncalieri ad personam (commonly known as Prince Napoléon) was the second son of Jerome Bonaparte, king of Westphalia, by his wife Catherine, princess of Württemberg. He soon rendered himself popular by playing on his family ties to Napoleon I. After the French revolution of 1848 he was elected to the National Assembly as a representative of Corsica.
  • Napoléon Joseph Charles Paul Bonaparte, genannt Prinz Napoléon oder Plon-Plon war französischer General und Politiker. 1870 wurde er zum Grafen von Moncalieri ernannt.
  • Napoleón José Carlos Pablo Bonaparte, Príncipe Napoleón fue un general francés, hijo de Jerónimo Bonaparte y Catharina de Württemberg.
  • Napoléon Joseph Charles Paul Bonaparte dit « Napoléon (Jérôme) »,, prince français et comte de Moncalieri, cousin de l'empereur Napoléon III, est une personnalité politique et militaire du Second Empire français.
  • Fájl:Napoléon Joseph Charles Paul Bonaparte painting. jpg Napoléon Joseph Bonaparte herceg, Moncalieri grófja Napoléon Joseph Charles Paul Bonaparte francia és montforti herceg a Bonaparte-házból származó francia és montforti herceg, Moncalieri grófja. Francia politikus és katona; ismert beceneve a „Napóleon herceg” („Le Prince Napoléon”), a krími háborúban tanúsított bátortalansága miatt a „Plon-Plon” gúnynevet ragasztották rá.
  • Napoleone Giuseppe Carlo era figlio di Girolamo Bonaparte, fratello minore di Napoleone Bonaparte, e della principessa Caterina di Württemberg.
  • ファイル:Napoléon Joseph Charles Paul Bonaparte painting. jpg ナポレオン・ジョゼフ・シャルル・ポール・ボナパルト ナポレオン・ジョゼフ・シャルル・ポール・ボナパルト（Napoleon Joseph Charles Paul Bonaparte, 1822年9月9日 トリエステ - 1891年3月17日 ローマ）は、フランス第二帝政の政治家、皇族。ナポレオン1世の末弟ジェロームの息子でマチルドの弟。通称プリンス（プランス）・ナポレオン（ナポレオン公、Prince Napoléon）あるいはプロン＝プロン（Plon-Plon）。父の名を取ってナポレオン・ジェローム（Napoléon Jérôme）とも呼ばれる。従兄のナポレオン3世とは水と油の性格で、たびたび対立した。
  • Napoleon Jozef Karel Paul Bonaparte was de tweede zoon van Jérôme Bonaparte, broer van Napoleon I, uit diens tweede huwelijk met Catharina van Württemberg, dochter van Frederik I van Württemberg. Hij vervulde verschillende militaire, diplomatieke en politieke posten en kwam vanwege zijn democratische en republikeinse ideeën meermaals in aanvaring met zijn neef Napoleon III. Na de dood van diens zoon Napoleon Eugène Lodewijk in 1879 werd hij hoofd van het Huis Bonaparte, maar hij was vanwege zijn politieke standpunten voor de meeste bonapartisten als troonpretendent niet aanvaardbaar. Hij is de stamvader van de huidige Bonapartes.
  • Książę Napoleon Józef Bonaparte (fr. Napoléon Jérôme Joseph Charles Paul, Son Altesse Impériale le prince Napoléon, Prince français, Duc de Montfort, comte de Moncalieri, comte de Meudon), zwany Plon-Plon, po utworzeniu cesarstwa podpisywał się Napoléon (Jérôme) ur. Triest, 9 września 1822, zm. Rzym, 17 marca 1891. Był synem ks. Hieronima Bonaparte, najmłodszego brata Napoleona I, i Katarzyny Wirtemberskiej, córki tamtejszego króla Fryderyka I. W przeciwieństwie do kuzyna, Napoleona III, szalenie podobny do rodu Bonapartych i dumny ze swego pochodzenia od prastarej dynastii wirtemberskiej, Napoleon Józef krytykowany był za gwałtowność, libertynizm i antyklerykalizm. Odznaczał się przy tym wysoką inteligencją, był świetnym mówcą i zręcznym politykiem, gdyby los nie odsunął go na drugi plan po kuzynie Napoleonie III, być może zapisałby się w historii. Od 1840 służył w siłach zbrojnych Wirtembergii. Do Francji przybył po zwycięstwie rewolucji 1848 roku i jako reprezentant departamentu Korsyki, a w następnym roku departamentu Sarthe, został wybrany na posła do Zgromadzenia Narodowego. Zajął w nim miejsce na lewicy i zyskał przydomki prince rouge i prince de la Montagne. Początkowo nie poparł zamachu stanu Ludwika Napoleona, później jednak pogodził się z nowym systemem, po ustanowieniu cesarstwa został mianowany senatorem i do czasu narodzin późniejszego Napoleona IV w r. 1856 był następcą tronu Cesarstwa. Często jednak pozostawał w opozycji do rządu cesarskiego kuzyna. W czasie wojny krymskiej zgłosił się na ochotnika do wojska i w 1854 roku został wysłany na Wschód jako dowódca III dywizji wojsk francuskich, gdzie odznaczył się w czasie bitwy nad rzeką Almą. Nie zgadzając się ze sposobem prowadzenia wojny (zbyt mała agresywność, układy z Austrią etc. ), skłócony z nowym głównodowodzącym Canrobertem i chory, bez zezwolenia powrócił do Francji. Zarzucano mu dezercję, jego dziecięce przezwisko Plon-Plon złośliwi przerobili na Craint-Plomb. Po powrocie do Francji książę Napoleon przewodniczył Wystawie Światowej w Paryżu w 1855 roku, funkcję tę pełnił także w czasie następnej paryskiej wystawy w 1867 roku. W 1858 roku objął utworzone dla niego Ministerstwo Algierii i kolonii, jednak ze względu na brak wyraźnie określonych prerogatyw, po kilku miesięcach zrezygnował z tej funkcji. Przez cały czas działał jako liberalny polityk: razem z kuzynem Aleksandrem Walewskim był gorącym zwolennikiem pomocy dyplomatycznej i militarnej dla Polaków w czasie powstania styczniowego. Jego mowa w Senacie w obronie Polaków w marcu 1863 roku doprowadziła do konfliktu z Napoleonem III, który, bojąc się powikłań międzynarodowych, po dłuższym czasie odmówił zaangażowania w polskie powstanie. W 1859 Napoleon III w zamian za pomoc przy zjednoczeniu Italii pod berłem dynastii sabaudzkiej zażądał dla Plon-Plona ręki szesnastoletniej córki Wiktora Emanuela II, Klotyldy Marii, która znając reputację cesarskiego kuzyna jako libertyna i rozpustnika opierała się tak długo jak mogła, ulegając w końcu presji ojca i hrabiego Cavoura. Małżonkowie są przodkami wszystkich żyjących dzisiaj Bonapartych z prawego łoża. Po upadku monarchii napoleońskiej Plon-Plon działał jako lewicowy polityk w parlamencie francuskim, co nie polepszyło jego stosunków z wygnaną rodziną cesarską. Po śmierci Napoleona IV Plon-Plon wystąpił jako bonapartystowski pretendent do tronu wbrew postanowieniom testamentu kuzyna. Przewidziany na następcę syn Plon-Plona Napoleon-Wiktor Bonaparte ogłosił się w r. 1883 pretendentem, co doprowadziło do zerwania z ojcem. W tym samym roku Plon-Plon ogłosił we Francji manifest, żądając referendum w sprawie przywrócenia cesarstwa (właściwie chciał, zachowując republikę, zostać Pierwszym Konsulem, nie przybierając tytułu cesarskiego), za co władze III Republiki ukarały go 3 miesiącami więzienia. W r. 1886 rząd III Republiki skazał wszystkich pretendentów, i napoleońskich i burbońskich, na banicję. Plon-Plon osiedlił się w Rzymie, gdzie zmarł pięć lat później. Pochowano go w Kościele Inwalidów w Paryżu. Dziećmi Napoleona Józefa i Klotyldy Sabaudzkiej byli: Napoleon Wiktor, Napoleon Ludwik, generał carski, kawaler orderów Orła Białego, św. Andrzeja i Orderu Zwiastowania NMP, bezdzietny, Maria Letycja Eugenia, wydana za Amadeusza ks. Aosty.
  • Наполеон Жозеф Шарль Поль Бонапарт, носивший титулы принц Франции, граф Мёдо, граф Монкальери ad personam, но более известный как принц Наполеон, — второй сын Жерома Бонапарта, короля Вестфалии, от его жены Катерины Вюртембергской. Он скоро сделался популярным, играя на своих связях с Наполеоном I. После революции 1848 года во Франции он был выбран в Национальную Ассамблею как представитель Корсики.
  • Napoléon Joseph Charles Paul Bonaparte, ("Plon-Plon"), född 9 september 1822, död 17 mars 1891; son till Jérôme Bonaparte och Katarina av Württemberg. Efter en händelserik uppväxt blev han 1848 invald som representant för Korsika i den franska nationalförsamlingen, där han anslöt sig till den yttersta vänstern. Efter statskuppen i december 1851 fick han såväl prinstitel som plats i senaten och kabinettet. 1859 gifte han sig med prinsessan Marie-Clothilde av Savojen (född 1843, död 1911), dotter till kung Viktor Emanuel II av Italien. Ett olyckligt äktenskap. Sedan Napoleon III störtats utvisades han, men fick återvända 1873 och invaldes tre år senare i deputeradekammaren, där han inledde en hätsk kampanj mot bl.a. de konservativa. Efter arvprinsen Louis Napoleon Bonaparte, Napoleon IVs död 1879, proklamerade han sig som tronpretendent, men godtogs ej av de konservativa bonapartisterna, som föredrog hans son, Victor. Han utvisades 1886 och var därefter bosatt i Schweiz. Barn: Victor Jérôme Bonaparte (1862-1926) Napoleon Louis (1864-1932; rysk generallöjtnant) Letizia (1866-1922; gift med hertigen av Aosta)
dbpprop:border
  • 1 (xsd:integer)
dbpprop:boxstyle
  • background-color: 999;
  • background-color: bbb;
  • background-color: ddd;
  • background-color: eee;
  • padding-top: 0; padding-bottom: 0;
dbpprop:hasPhotoCollection
dbpprop:reference
dbpprop:style
  • font-size: 90%; line-height: 110%;
dbpprop:wikiPageUsesTemplate
rdf:type
rdfs:comment
  • Napoléon Joseph Charles Paul Bonaparte, Prince Français, Count of Meudon, Count of Moncalieri ad personam (commonly known as Prince Napoléon) was the second son of Jerome Bonaparte, king of Westphalia, by his wife Catherine, princess of Württemberg. He soon rendered himself popular by playing on his family ties to Napoleon I. After the French revolution of 1848 he was elected to the National Assembly as a representative of Corsica.
  • Napoléon Joseph Charles Paul Bonaparte, genannt Prinz Napoléon oder Plon-Plon war französischer General und Politiker. 1870 wurde er zum Grafen von Moncalieri ernannt.
  • Napoleón José Carlos Pablo Bonaparte, Príncipe Napoleón fue un general francés, hijo de Jerónimo Bonaparte y Catharina de Württemberg.
  • Napoléon Joseph Charles Paul Bonaparte dit « Napoléon (Jérôme) »,, prince français et comte de Moncalieri, cousin de l'empereur Napoléon III, est une personnalité politique et militaire du Second Empire français.
  • Fájl:Napoléon Joseph Charles Paul Bonaparte painting. jpg Napoléon Joseph Bonaparte herceg, Moncalieri grófja Napoléon Joseph Charles Paul Bonaparte francia és montforti herceg a Bonaparte-házból származó francia és montforti herceg, Moncalieri grófja. Francia politikus és katona; ismert beceneve a „Napóleon herceg” („Le Prince Napoléon”), a krími háborúban tanúsított bátortalansága miatt a „Plon-Plon” gúnynevet ragasztották rá.
  • Napoleone Giuseppe Carlo era figlio di Girolamo Bonaparte, fratello minore di Napoleone Bonaparte, e della principessa Caterina di Württemberg.
  • ファイル:Napoléon Joseph Charles Paul Bonaparte painting.
  • Napoleon Jozef Karel Paul Bonaparte was de tweede zoon van Jérôme Bonaparte, broer van Napoleon I, uit diens tweede huwelijk met Catharina van Württemberg, dochter van Frederik I van Württemberg. Hij vervulde verschillende militaire, diplomatieke en politieke posten en kwam vanwege zijn democratische en republikeinse ideeën meermaals in aanvaring met zijn neef Napoleon III.
  • Książę Napoleon Józef Bonaparte (fr. Napoléon Jérôme Joseph Charles Paul, Son Altesse Impériale le prince Napoléon, Prince français, Duc de Montfort, comte de Moncalieri, comte de Meudon), zwany Plon-Plon, po utworzeniu cesarstwa podpisywał się Napoléon (Jérôme) ur. Triest, 9 września 1822, zm. Rzym, 17 marca 1891. Był synem ks. Hieronima Bonaparte, najmłodszego brata Napoleona I, i Katarzyny Wirtemberskiej, córki tamtejszego króla Fryderyka I.
  • Наполеон Жозеф Шарль Поль Бонапарт, носивший титулы принц Франции, граф Мёдо, граф Монкальери ad personam, но более известный как принц Наполеон, — второй сын Жерома Бонапарта, короля Вестфалии, от его жены Катерины Вюртембергской.
  • Napoléon Joseph Charles Paul Bonaparte, ("Plon-Plon"), född 9 september 1822, död 17 mars 1891; son till Jérôme Bonaparte och Katarina av Württemberg. Efter en händelserik uppväxt blev han 1848 invald som representant för Korsika i den franska nationalförsamlingen, där han anslöt sig till den yttersta vänstern. Efter statskuppen i december 1851 fick han såväl prinstitel som plats i senaten och kabinettet.
rdfs:label
  • Napoléon Joseph Charles Paul Bonaparte
  • Napoléon Joseph Charles Paul Bonaparte
  • Napoléon Joseph Charles Paul Bonaparte
  • Napoléon Joseph Charles Paul Bonaparte
  • Napoléon Joseph Charles Paul Bonaparte
  • Napoleone Giuseppe Carlo Paolo Bonaparte
  • ナポレオン・ジョゼフ・シャルル・ポール・ボナパルト
  • Napoleon Jozef Karel Paul Bonaparte
  • Napoleon Józef Bonaparte
  • Бонапарт, Наполеон Жозеф
  • Napoléon Joseph Charles Paul Bonaparte
owl:sameAs
skos:subject
foaf:depiction
foaf:page
is dbpprop:_16 of
is dbpprop:_4 of
is dbpprop:_6 of
is dbpprop:before of
is dbpprop:father of
is dbpprop:njcp of
is dbpprop:redirect of
is dbpprop:spouse of
is owl:sameAs of