| dbpprop:abstract
|
- There are two names given to the Spanish language: Spanish (español) and Castilian (castellano). Spanish speakers from different countries or backgrounds can show a preference for one term or the other, or use them indiscriminately, but political issues or common usage might lead speakers to prefer one term over the other. This article identifies the differences between those terms, the countries or backgrounds that show a preference for one or the other, and the implications the choice of words might have for a native Spanish speaker. Generally speaking, both terms can refer to the Spanish language as a whole, with a preference for one over the other that depends on the context or the speaker's origin. Castilian (castellano) has another, more restricted, meaning, relating either to the old romance language spoken in the Kingdom of Castile in the Middle Ages, predecessor of the modern Spanish language, or to the Spanish dialect nowadays spoken in the historical region of Castile, in central Spain.
- La polémica en torno a los términos español y castellano se basa en la disputa para decidir si resulta más apropiado («correcto») denominar a la lengua hablada en Hispanoamérica, en España y en otras zonas hispanoparlantes «español» o «castellano», o bien si ambas son formas perfectamente sinónimas y aceptables, que es actualmente el criterio académico. Como muchas de las controversias relacionadas con la denominación de una lengua identificable con un determinado territorio (español con España, y castellano con Castilla), o que lleva aparejada una ideología o un pasado histórico que provoca rechazo, o que implica una lucha en favor de una denominación única para facilitar su identificación internacional y la localización de las producciones en dicha lengua (por ejemplo, en redes informáticas), la controversia es extralingüística. Desde el punto de vista estrictamente lingüístico, no hay preferencias por una denominación u otra. La ciencia lingüística se limita a estudiar y caracterizar la complejidad de los sistemas lingüísticos interrelacionados que componen un diasistema o lengua histórica (como conjunto más o menos complejos de variedades geolectales, sociolectales y funcionales, variables a su vez en el tiempo), y, terminológicamente, a recoger los diversos usos denominativos de una lengua o familia de variedades. Para la ciencia lingüística, pues, ambos términos son válidos a la hora de designar el diasistema de la lengua histórica llamada popular y oficialmente castellana o española. En el ámbito normativo-prescriptivo, según la normativa establecida por los principales organismos de política lingüística del área hispanohablante en lo relativo a la codificación del estándar idiomático (Real Academia Española y Asociación de Academias de la Lengua Española), castellano y español son términos sinónimos y válidos, si bien muestran preferencia por la forma español. Así, el Diccionario Panhispánico de Dudas, obra de carácter normativo actualmente vigente, aprobada por la Asociación de Academias de la Lengua Española, establece:
- A polêmica em torno das denominações 'espanhol' e 'castelhano' está baseado num suposto conflito para decidir a terminologia mais apropriada para denominar o idioma falado na Hispano-América, na Espanha e noutras zonas hispanófonas. Assim, a polêmica está entre os termos ou, ou melhor, se ambas são formas perfeitamente sinônimas e aceitáveis, que é atualmente o critério acadêmico. Como muitas das controvérsias relacionadas com a denominação duma língua que identifica determinado território, o que transmite uma ideologia ou um passado histórico que provoca rejeição, o que implica uma luta a favor de uma denominação única para facilitar sua identificação internacional e a localização das produções na língua citada (por exemplo, em redes informáticas), a controvérsia é de raiz ideológica, política e econômica. Do ponto de vista restritamente lingüístico, não há preferências por uma ou outra denominação. A ciência lingüística, sempre que não atua ideologicamente, se limita a estudar e caracterizar a complexidade dos sistemas lingüísticos inter-relacionados que compõem um diassistema ou língua histórica (como conjunto mais ou menos complexos de variedades geoletais, socioletais e funcionais, variáveis a sua vez no tempo), e, terminologicamente, a recorrer aos diversos usos denominativos de uma língua ou família lingüística. Para a ciência lingüística, ambos os termos são válidos na hora de designar o diassistema da língua histórica chamada popular e oficialmente 'castelhana' ou 'espanhola'. No âmbito normativo prescritivo, segundo a normativa estabelecida pelos principais organismos de política lingüística da área hispanófonas em relação à codificação do estandarte idiomático (Real Academia Espanhola e Associação de Academias da Língua Espanhola), 'castelhano' e 'espanhol' são terminologias sinônimas. Assim, o Diccionario Panhispánico de Dudas (DPD), obra de caráter normativo atualmente vigente, aprovada pela Associação de Academias da Língua Espanhola, estabelece:
- Două nume sunt date limbii spaniole şi anume: deja menţionata spaniolă şi castiliană (castellano). Hispanofoni din ţările şi regiunile diferite pot să-şi arate preferinţa pentru o denumire sau alta, ori să folosescă ambele substituibil. Uneori, politica ţării obligă folosirea unuia dintre termeni în cazuri formale. Scopul acestui articol este de a explica diferenţele dintre aceşti termeni şi a prezenta ţări în care se folosec. În general, ambii termeni pot să se refere la limba spaniolă în întregime, iar alegerea lor este un subiect de interes al vorbitorului şi adesea depinde de originea lui. Totuşi, cuvântul castiliană are şi două semnificaţii mai profunde: limba castiliană veche — o limbă romanică vorbită în Regatul Castiliei şi Coroana Castiliei în timpul Evului Mediu un dialect castilian al limbii spaniole, vorbit astăzi în regiunea istorică Castilia, în Spania centrală.
|
| rdfs:comment
|
- There are two names given to the Spanish language: Spanish (español) and Castilian (castellano). Spanish speakers from different countries or backgrounds can show a preference for one term or the other, or use them indiscriminately, but political issues or common usage might lead speakers to prefer one term over the other.
- La polémica en torno a los términos español y castellano se basa en la disputa para decidir si resulta más apropiado («correcto») denominar a la lengua hablada en Hispanoamérica, en España y en otras zonas hispanoparlantes «español» o «castellano», o bien si ambas son formas perfectamente sinónimas y aceptables, que es actualmente el criterio académico.
- A polêmica em torno das denominações 'espanhol' e 'castelhano' está baseado num suposto conflito para decidir a terminologia mais apropriada para denominar o idioma falado na Hispano-América, na Espanha e noutras zonas hispanófonas. Assim, a polêmica está entre os termos ou, ou melhor, se ambas são formas perfeitamente sinônimas e aceitáveis, que é atualmente o critério acadêmico.
- Două nume sunt date limbii spaniole şi anume: deja menţionata spaniolă şi castiliană (castellano). Hispanofoni din ţările şi regiunile diferite pot să-şi arate preferinţa pentru o denumire sau alta, ori să folosescă ambele substituibil. Uneori, politica ţării obligă folosirea unuia dintre termeni în cazuri formale. Scopul acestui articol este de a explica diferenţele dintre aceşti termeni şi a prezenta ţări în care se folosec.
|