| dbpedia-owl:abstract
|
- Nabonid regierte von 555 v. Chr. bis 539 v. Chr. als letzter König des neubabylonischen Reiches. Sein Name bedeutet: „Nabu ist erhaben“. Mit Nabonid folgte ein Regent assyrischer Abstammung als neuer König von Babylonien auf den Thron. Der Babylonierkönig sah sich selbst als Erbe Assyriens; des Landes, das 609 v. Chr. durch die militärische Niederlage gegen die Babylonier und Meder seine politische Eigenständigkeit verlor. Nabonids Umkehr von Nebukadnezars wirtschaftlichem Kurs der Zentralisierung Babyloniens führte durch Belebung der Randprovinzen zu einer Verbesserung der Versorgungssituation im Land. Die vom Babylonierkönig betriebene Wiedereinführung assyrischer Kulte und Restaurierung der alten Tempelheiligtümer verursachte Spannungen mit der Marduk-Priesterschaft, die mit ihrer Reaktion den Babylonierkönig veranlassten, für zehn Jahre nach Tayma zu gehen. Nabonids Absetzung von Marduk als oberste Gottheit ließ die Priesterschaft schließlich mit dem Perserkönig Kyros II. kooperieren, der den Fall Babyloniens und damit verbunden das Ende des Babylonierkönigs bewirkte.
- Nabonidus was the last king of the Neo-Babylonian Empire, reigning from 556-539 BCE.
- Nabonido fue el último rey del Imperio Neobabilónico. Su reinado finalizó con la caída de Babilonia ante el rey persa Ciro el Grande.
- ナボニドゥス（Nabonidus, ？ - 紀元前539年）は新バビロニア最後の王（在位：紀元前555年 - 紀元前539年）。アラム系であると言われ、アッカド語では名前はナブー・ナイド（Nabû-nā'id）と表記される。
- Nabonidus was de vijfde en laatste koning van het Neo-Babylonische rijk (556 - 539 v. Chr.). Hij was een zoon van de vorst van Harran in Mesopotamië, Nabu-balassi-iqbi, en van de opperpriesteres van de Maantempel aldaar, Adad-Guppi. Hij kwam na een samenzwering tegen zijn voorganger op de troon. Nabonidus leidde in 555 en 553 campagnes tegen Cilicië, maar lijkt verder een meer wetenschappelijke belangstelling te hebben gehad dan praktisch is voor een regerend vorst. Hij restaureerde tempels, onder andere die van de maangod Sin, de zonnegod Sjamasj en de liefdesgodin Isjtar. Zijn fanatieke verering van Sin kwam hem te staan op een conflict met de priesters van Marduk, de traditionele Babylonische oppergod. Na Nabonidus' val zouden zij enkele hatelijke teksten over hem schrijven, waarin ze hem beschuldigden van alles wat lelijk en vals was. Dat hij krankzinnig zou zijn geweest, is nog een van de minst onvriendelijke suggesties. Om onduidelijke redenen verbleef Nabonidus geruime tijd in de oase van Theima op het Arabische Schiereiland. Hierdoor kon in Babylon het Akitufestival niet worden gevierd, wat andermaal niet bijdroeg aan 's konings populariteit. Gedurende deze jaren was zijn zoon Belsazar regent. Gedurende de laatste jaren van zijn regering verbleef hij weer in Babylon, om zijn koninkrijk te verdedigen tegen het opdringende Perzië. Nabonidus werd op 12 oktober 539 bij Opis, een stad aan de Tigris, beslissend verslagen door Cyrus II, die twee weken later Babylon binnentrok, maar Nabonidus met mildheid behandelde.
- Nabonidus eller Nabonid var det nybabylonske rikets siste konge og regjerte 556–539. Han var en dyktig hærfører og ledet suksessrike felttog til Arabia og var borte fra hjemlandet i ti år, mens han satte inn sin sønn Belsassar som underkonge. Dette gjorde ham upopulær. Da Kyros den store av Persia beleiret Babylon i 539, kunne han marsjere nærmest uhindret inn i landet med babylonernes egen velsignelse.
- Nabonid, Nabunaid – ostatni władca Babilonii, wyniesiony na tron przez kapłanów. Nie można ustalić, w którym roku jego panowania upadł Babilon, a więc, ile lat panował. Przypuszcza się, że panował 17 lat, ale tej kwestii wciąż nie uważa się za zamkniętą. Był wysłannikiem Nabuchodonozora II w celu zakończenia wojny medyjsko-lidyjskiej. Jego matką była wysoka kapłanka boga Sina z Harranu (Adad-quppi, żyła 102 lata), być może z upadłej dynastii asyryjskiej, ponieważ tak prestiżowe funkcje pełnili przedstawiciele rozgałęzionych rodów królewskich. Podjął próbę reform, zreorganizował administrację, ograniczył rolę kapłanów babilońskich, którzy przyczynili się do konfliktu wewnątrz państwa nowobabilońskiego. Dążył do odtworzenia dziedzictwa przeszłości. Nakazał odbudowę wielu świątyń i skopiowanie inskrypcji z dawnych czasów. Przywrócił świetność świątyniom boga Szamasza w Larsie i Sippar. Ze względu na te zamiłowania jest często uznawany za pierwszego archeologa w historii. Przebywał przez 10 lat w oazie Tajma (Thema) na Półwyspie Arabskim najprawdopodobniej w celu opanowania nowych szlaków handlowych. Regentem królestwa został wówczas jego syn Bel-šarra-usur. Podczas jego rządów Babilon został zdobyty przez wojska króla perskiego Cyrusa II Wielkiego w 539 p.n.e. (Kapłani boga Babilonu, Marduka, chcący zachować słabnącą pozycję, otworzyli bramy miasta przed wojskami perskimi. ) Inskrypcje napisane przez lub pod wpływem kapłanów Marduka z czasów perskich przedstawiają go w bardzo negatywnym świetle: Według swego własnego zamiaru przestał czcić Marduka, króla bogów; ciągle krzywdził miasto Marduka (...). Codziennie bezlitośnie kazał jego mieszkańcom odrabiać pracę przymusową, rujnując ich wszystkich. Ostatnie badania pozwalają odejść od negatywnego, stworzonego przez Biblię i kapłanów Marduka, stereotypu obłąkanego króla i oddaje się mu sprawiedliwość jako władcy przewidującego, ale nie mogącego przeciwstawić się nieuchronnym, dynamicznym zmianom na mapie Bliskiego Wschodu i nowym siłom – Persom. Pradawna i starożytna monarchia babilońska musiała oddać pole bardziej ekspansywnym mocarstwom.
- Nabonido, em acadiano Nabu-naid, foi o último Rei do Império Neo-babilónico, reinando entre 554 a.C. a 539 a.C. Sucedeu a Labashi-Marduque, filho de Neriglissar. Crê-se que seja descendente de Nabucodonosor II, pois seu filho Belsazar é chamado de "filho [lit. descendente; também pode significar "sucessor" de Nabucodonosor". ] Fixa residência em Tema, deixando seu filho primogénito, Belsazar, co-regente em Babilónia. Isso explica o motivo de Belsazar ter oferecido ao profeta judeu Daniel como recompensa pela decifração da Escrita Misteriosa na parede, o 3. º lugar no reino. Ciro II, Rei da Pérsia, já havia anexado o Reino da Média e o Reino da Lídia. Seus avanços ameaçavam cada vez mais a existência do Império Neo-babilónico, fazendo com que Nabonido, no ano de 540 a.C. , retornar-se com o seu exército para Babilónia. O Rei Nabonido perde a Batalha de Opis, a 185 km de Babilónia, e a Batalha de Sippar, a 80 km de Babilónia. Por fim, Nabonido parte em fuga para Borsipa, para S de Babilónia. Por fim, é capturado e exilado.
- Набонид (Набу-наид, букв. «Набу возвышен») — последний царь Нововавилонского царства (май 556 — 29 октября 539 года до н. э. ), из X Нововавилонской (халдейской) династии.
- 那波尼德（Nabonidus，阿卡德語：Nabû-nāʾid；Template:Bd），是新巴比倫王國的第六任君主，在位年期為前556年至前539年。 那波尼德與上任君主拉巴施馬爾杜克的關係不明，當拉巴施馬爾杜克在前556年的一次政變中被殺後，那波尼德接任為王。 那波尼德對古代文物研究有濃厚興趣。在內政方面，那波尼德與國內的馬爾杜克祭司集團不和，便在大約前549年離開巴比倫城，前往阿拉伯沙漠的綠洲泰馬，專注於崇拜月神「辛」。那波尼德任命其子伯沙撒為共同攝政。 前540年，那波尼德為了防禦波斯人入侵，從泰馬返回巴比倫。在前539年，波斯的居魯士二世入侵巴比倫，那波尼德率兵迎戰失敗，巴比倫城在幾乎無抵抗之下陷落，伯沙撒被殺，他本人被俘（一說投降），王國滅亡。
- Nabu-na'id eller Nabonidus var den siste kungen av Babylonien. Den babyloniska guden Nabu blev den främste guden under denna tid, och hans namn ingick i kunganamnen, vid sidan av Marduk och Nergal. Nabonidus föredrog ändå att sätta månguden Sin över de andra babyloniska gudarna, vilket väckte motstånd hos folket. Nabonidus blev slutligen så impopulär att han tillbringade en lång tid i oasen Teima, känd för sin mångud, långt från Babylon. När så den persiska kungen Kyros II marscherade mot Babylon stötte han på mycket lite motstånd bland folket där, och den välbefästa staden intogs utan strid år 539 f. Kr. Babylonien blev sedan en del av Perserriket.
- Nabonide est le dernier roi de l’empire néo-babylonien. Gouverneur de Babylone âgé de soixante ans, il est porté au pouvoir en -556 par le parti des prêtres conjurés, vraisemblablement favorables au dieu Sîn après la mise à mort du roi légitime Labâshi-Marduk, fils de Nériglissar. Très religieux, il est le fils d’un gouverneur sans doute araméen et d’une prêtresse du sanctuaire de Sîn à Harran. Il voue un culte tout particulier à Sîn, le dieu-lune, culte qui lui sera reproché par ses ennemis après la chute de Babylone (dont les prêtres de Marduk, dieu jusque-la favorisé par les rois). Il fait restaurer le temple de ce dieu à Ur et ambitionne de rétablir celui d’Harran, détruit par les Mèdes. Au début de son règne, Nabonide semble poursuivre les anciennes traditions. Il se rend dans le sud pour régler des problèmes administratifs et mène plusieurs expéditions dans le Levant. A la suite d’un songe reçu en -556 qui lui annonçait l’avenir, et en opposition avec le clergé de Marduk, Nabonide décide de reconstruire le temple de Sîn à Harran. Il sollicite l’aide de Cyrus II, le Grand, roi d’Anshan, contre les Mèdes pour prendre la ville. Cyrus accepte. Son suzerain et grand-père Astyage, roi des Mèdes, a vent du complot et le convoque à Ecbatane. Cyrus refuse, ce qui provoque une guerre qui se terminera par la victoire des Perses. Des troubles aggravés sans doute par une mauvaise situation économique éclatent alors en Babylonie et dans les villes méridionales. Nabonide installe son fils Balthazar sur le trône de Babylone et s’en va alors dans l’oasis de Taima dans le Hedjaz, qu’il conquiert dès -552, ainsi que toute une série de villes. Il reste dix ans en Arabie, en empêchant par son absence la grande fête du Nouvel An à Babylone, sans que l’on en donne d’explication satisfaisante : conquête, dévotion au dieu-lune des Arabes à Taima, abandon de Babylone en proie à la famine et à la guerre civile… En -539, Nabonide quitte l’Arabie pour inaugurer le grand temple de Sîn à Harran, puis retourne à Babylone à la veille de l’action de Cyrus contre la capitale. Nabonide ne semble pas avoir compris le danger qui menace l’empire. Toute son action paraît en décalage complet avec la situation. Pour affermir son pouvoir spirituel, il fait transporter à Babylone toutes les images des dieux de la Mésopotamie du Sud. Les populations sont démoralisées. Cyrus II prend Babylone, sans combats, un jour de fête le 23 octobre -539. Il tue le gouverneur Balthazar, emprisonne Nabonide (ou le nomme gouverneur de Carmanie, en Iran), et se pose en libérateur, faisant reconnaître son fils Cambyse II comme roi par la volonté de Marduk sans annexer le pays par la force.
|
| rdfs:comment
|
- Nabonidus was the last king of the Neo-Babylonian Empire, reigning from 556-539 BCE.
- Nabonido fue el último rey del Imperio Neobabilónico. Su reinado finalizó con la caída de Babilonia ante el rey persa Ciro el Grande.
- ナボニドゥス（Nabonidus, ？ - 紀元前539年）は新バビロニア最後の王（在位：紀元前555年 - 紀元前539年）。アラム系であると言われ、アッカド語では名前はナブー・ナイド（Nabû-nā'id）と表記される。
- Nabonidus eller Nabonid var det nybabylonske rikets siste konge og regjerte 556–539. Han var en dyktig hærfører og ledet suksessrike felttog til Arabia og var borte fra hjemlandet i ti år, mens han satte inn sin sønn Belsassar som underkonge. Dette gjorde ham upopulær. Da Kyros den store av Persia beleiret Babylon i 539, kunne han marsjere nærmest uhindret inn i landet med babylonernes egen velsignelse.
- Набонид (Набу-наид, букв. «Набу возвышен») — последний царь Нововавилонского царства (май 556 — 29 октября 539 года до н. э. ), из X Нововавилонской (халдейской) династии.
- 那波尼德（Nabonidus，阿卡德語：Nabû-nāʾid；Template:Bd），是新巴比倫王國的第六任君主，在位年期為前556年至前539年。 那波尼德與上任君主拉巴施馬爾杜克的關係不明，當拉巴施馬爾杜克在前556年的一次政變中被殺後，那波尼德接任為王。 那波尼德對古代文物研究有濃厚興趣。在內政方面，那波尼德與國內的馬爾杜克祭司集團不和，便在大約前549年離開巴比倫城，前往阿拉伯沙漠的綠洲泰馬，專注於崇拜月神「辛」。那波尼德任命其子伯沙撒為共同攝政。 前540年，那波尼德為了防禦波斯人入侵，從泰馬返回巴比倫。在前539年，波斯的居魯士二世入侵巴比倫，那波尼德率兵迎戰失敗，巴比倫城在幾乎無抵抗之下陷落，伯沙撒被殺，他本人被俘（一說投降），王國滅亡。
- Nabonid regierte von 555 v. Chr. bis 539 v. Chr. als letzter König des neubabylonischen Reiches. Sein Name bedeutet: „Nabu ist erhaben“. Mit Nabonid folgte ein Regent assyrischer Abstammung als neuer König von Babylonien auf den Thron. Der Babylonierkönig sah sich selbst als Erbe Assyriens; des Landes, das 609 v. Chr. durch die militärische Niederlage gegen die Babylonier und Meder seine politische Eigenständigkeit verlor.
- Nabonidus was de vijfde en laatste koning van het Neo-Babylonische rijk (556 - 539 v. Chr.). Hij was een zoon van de vorst van Harran in Mesopotamië, Nabu-balassi-iqbi, en van de opperpriesteres van de Maantempel aldaar, Adad-Guppi. Hij kwam na een samenzwering tegen zijn voorganger op de troon. Nabonidus leidde in 555 en 553 campagnes tegen Cilicië, maar lijkt verder een meer wetenschappelijke belangstelling te hebben gehad dan praktisch is voor een regerend vorst.
- Nabonid, Nabunaid – ostatni władca Babilonii, wyniesiony na tron przez kapłanów. Nie można ustalić, w którym roku jego panowania upadł Babilon, a więc, ile lat panował. Przypuszcza się, że panował 17 lat, ale tej kwestii wciąż nie uważa się za zamkniętą. Był wysłannikiem Nabuchodonozora II w celu zakończenia wojny medyjsko-lidyjskiej.
- Nabonido, em acadiano Nabu-naid, foi o último Rei do Império Neo-babilónico, reinando entre 554 a.C. a 539 a.C. Sucedeu a Labashi-Marduque, filho de Neriglissar. Crê-se que seja descendente de Nabucodonosor II, pois seu filho Belsazar é chamado de "filho [lit. descendente; também pode significar "sucessor" de Nabucodonosor". ] Fixa residência em Tema, deixando seu filho primogénito, Belsazar, co-regente em Babilónia.
- Nabu-na'id eller Nabonidus var den siste kungen av Babylonien. Den babyloniska guden Nabu blev den främste guden under denna tid, och hans namn ingick i kunganamnen, vid sidan av Marduk och Nergal. Nabonidus föredrog ändå att sätta månguden Sin över de andra babyloniska gudarna, vilket väckte motstånd hos folket. Nabonidus blev slutligen så impopulär att han tillbringade en lång tid i oasen Teima, känd för sin mångud, långt från Babylon.
- Nabonide est le dernier roi de l’empire néo-babylonien. Gouverneur de Babylone âgé de soixante ans, il est porté au pouvoir en -556 par le parti des prêtres conjurés, vraisemblablement favorables au dieu Sîn après la mise à mort du roi légitime Labâshi-Marduk, fils de Nériglissar. Très religieux, il est le fils d’un gouverneur sans doute araméen et d’une prêtresse du sanctuaire de Sîn à Harran.
|
