| dbpprop:abstract
|
- Nü Shu, is a syllabary writing system that was used exclusively among women in Jiangyong County in Hunan province of southern China .
- Frauenschrift ist ein Schriftsystem, das in der südchinesischen Provinz Hunan im 15. Jahrhundert entwickelt und ausschließlich von Frauen benutzt wurde. Mit dieser Schrift, die – anders als die auf Logogrammen aufbauende chinesische Standardschrift – auf phonetischen Syllabogrammen aufbaut, wurden vor allem Briefe geschrieben und Erzählungen aufgezeichnet. Jedes der etwa 600-700 Zeichen repräsentiert eine Silbe des lokalen Chéngguān-Dialekts.
- Nü Shu, traduït literalment "Escriptura de dones", és un sistema d'escriptura sil·làbic que fou emprat entre dones a la regió de Jiangyong a Hunan, provincia del sud de la Xina.
- Nü Shu, es un sistema de escritura silábico que fue usado entre mujeres en la región de Jiangyong en Hunan, provincia del sur de japon.
- Le nüshu était un système d'écriture, exclusivement utilisée par les femmes du district de Jiangyong, dans la province du Hunan en Chine. Cette écriture est aujourd'hui disparue après le décès, le 20 septembre 2004, de Yang Huanyi, la dernière femme sachant l'utiliser.
- 女書（にょしょ、簡体字：女书、漢語ピンイン：nǚshū）は、中国南部の湖南省江永県などの地域において、専らヤオ（瑶）族の女性により用いられた文字。絶滅の危機に瀕している。
- Nüshu, letterlijk 'vrouwenschrift', is een schrift dat in de provincie Hunan in China werd gebruikt door vrouwen. Vrouwen werden niet geacht te leren schrijven, en ontwikkelden daarom hun eigen schrift, dat ze in het geheim aan elkaar leerden en dat dus alleen door vrouwen werd gebruikt. Anders dan het gewone Chinese schrift, waarbij elk karakter een woord of een deel van een woord is, was het vrouwenschrift fonetisch. Er zijn nog maar een paar manuscripten in het vrouwenschrift over, en de laatste vrouw die het schrift kende, Yang Huanyi, overleed op 20 september 2004. Hoewel er niemand bestaat die de taal nog kan schrijven, zijn er onderzoekers geweest, die een soort woordenboek hebben kunnen samenstellen, dat uit 1800 karakters bestaat.
- Nüshu - "Kobiece pismo" – pismo używane w południowych Chinach, o 400-letniej historii, posługiwały się nim wyłącznie kobiety w okolicach powiatu Jianyong w prowincji Hunan. Był to otwarty sylabariusz oparty na miejscowym dialekcie Chéngguān (城关土话), używanym przez lud Yao. Pula najczęściej występujących znaków składa się z 600-700 logogramów, a wraz z rzadziej używanymi wariantami ich liczba sięga nawet 1,5 tys. Znaki nüshu to w dużej części zwulgaryzowane - wydłużone i pochylone - formy pisma chińskiego. W przeciwieństwie do niego, w nüshu homofoniczne słowa zapisywano jednym znakiem. Część znaków oparta jest na wzorach hafciarskich. Ostatnia kobieta, która nauczyła się nüshu w tradycyjny sposób - a więc w domu, od krewnych i przyjaciółek - 96-letnia Yang Huanyi - zmarła 20 września 2004 roku. Pismo nüshu przekazywane było w tajemnicy przed mężczyznami i pełniło funkcję użytkową (wymiana listów, pisanie wierszy), ornamentacyjną (w hafcie) i obrzędową, np. wypisywano nim tzw. Księgi Trzeciego Dnia, które krewne panny młodej przygotowywały jako element wiana. Księgi odczytywane były wyłącznie w żeńskim gronie trzeciego dnia po ślubie przez kobiety z rodziny pana młodego. Zawierały listę cnót i charakterystykę młodej mężatki, były swego rodzaju "listami uwierzytelniającymi". Zapisane przez Yang Huanyi listy, wiersze i artykuły w tym języku zostały wydane w 2004 roku w książce opublikowanej przez Uniwersytet Qinghua w Pekinie. W 2002 roku w Jiangyong powstało muzeum, w którym zgromadzono teksty i obiekty z napisami w nüshu. Od lat 80. istnieje też słownik znaków pisma nüshu, a ostatnio władze powiatu Jiangyong traktują pismo jako atrakcję turystyczną i zachęcają młode kobiety do jego nauki w nowej szkole nüshu. Przed chińską rewolucją kulturalną palono zwykle pisma w nüshu sporządzone przez zmarłą, aby wysłać je - jako dym - w zaświaty i uradować duszę nieboszczki. W czasie rewolucji tysiące manuskryptów zostały zniszczone przez Czerwoną Gwardię jako "przeżytek feudalizmu" i do dzisiejszych czasów przetrwało ich niewiele. Znany jest przypadek, kiedy kobietę z chustką z wyhaftowanymi znakami nüshu aresztowano w pociągu z podejrzeniem, że to szpieg z zaszyfrowaną instrukcją. Do zagłady nüshu przyczyniły się także zmiany obyczajowe w Chinach w XX wieku, które zniosły krępowanie stóp i pozwoliły kobietom na aktywność - naukę i pracę poza domem rodzinnym. Odkąd kobiety w Jiangyong mogą się uczyć pisma chińskiego, niegdyś dla nich zakazanego (i nazywanego pismem mężczyzn), tajne pismo straciło rację bytu. Nieco podobną genezę do nüshu ma japońska hiragana, również współtworzona i używana przez kobiety, i nazywana po jap. onnade (女手), czyli "kobiecą ręką". Miękkie, zaokrąglone linie hiragany wyraźnie odróżniają ją od katakany i kanji. Świat kobiet posługujących się nüshu w bardzo przystępnej, zbeletryzowanej formie opisała Lisa See, amerykańska autorka chińskiego pochodzenia, w powieści Kwiat Śniegu i sekretny wachlarz (Świat Książki, Warszawa, 2005).
- Nushu era um sistema de escrita, exclusivemente utilizado por mulheres de Jiangyong, na província de Hunan na China. Essa escrita está extinta depois do falecimento, em 20 de setembro de 2004 de Yang Huanyi, a última mulher que sabia utilizá-lo. Ao contrário do que foi noticiado na imprensa após a morte de Yang Huanyi, o nushu não era uma língua mas um modo de escrever o chinês mandarim de maneira incompreensível para os homens que não o conheciam. O nushu era um silabário e não uma escria ideográfica. Mesmo que alguns dos setecentos grafemas dessa escrita são inspirados livremente na escrita chinesa corrente, outros são inteiramente inventados. Exitem poucos escritos em nushu, uma vez que os manuscritos eram queimados ou enterrados com suas autoras. Um dicionário de 1.800 sinais nushu foi recentemente publicado por Zhou Shuoyi, o primeiro homem a ter aprendido o nushu. Uma exposição foi feita em Pequim em abril de 2004, mostrando escritos, lenços, aventais, echarpes e outros objetos decorados com caligrafias em nushu. Sítio dedicado ao Nushu (em inglês) Artigo Une langue faite par les femmes et pour les femmes de Le Courrier International (em francês) Exposição em Pequim (em inglês) Artigo sobre o documentário : Nu Shu : A Hidden Language of Women in China (em inglês) Mensagem na lista Linguist (em inglês)
- Нюй-шу — слоговая система письменности, использовавшаяся исключительно женщинами округа Цзянъюн южнокитайской провинции Хунань. Файл:Nu shu. png Слова «нюй-шу» письмом нюй-шу (справа налево)
- 女书，又名江永女書，一种独特的汉语书写系统，也是世界上发现的唯一的女性文字，起源於中國南部湖南省的江永县。以前在中国湖南省江永县及其毗邻的道县、江华瑶族自治县的大瑶山和广西部分地区的妇女之间流行、传承的神秘文字。但是文革的嚴重破壞，再加上随着时代的发展，女性的文化水平提高，女书面临着濒临灭绝的境地。
|
| rdfs:comment
|
- Nü Shu, is a syllabary writing system that was used exclusively among women in Jiangyong County in Hunan province of southern China .
- Frauenschrift ist ein Schriftsystem, das in der südchinesischen Provinz Hunan im 15. Jahrhundert entwickelt und ausschließlich von Frauen benutzt wurde. Mit dieser Schrift, die – anders als die auf Logogrammen aufbauende chinesische Standardschrift – auf phonetischen Syllabogrammen aufbaut, wurden vor allem Briefe geschrieben und Erzählungen aufgezeichnet. Jedes der etwa 600-700 Zeichen repräsentiert eine Silbe des lokalen Chéngguān-Dialekts.
- Nü Shu, traduït literalment "Escriptura de dones", és un sistema d'escriptura sil·làbic que fou emprat entre dones a la regió de Jiangyong a Hunan, provincia del sud de la Xina.
- Nü Shu, es un sistema de escritura silábico que fue usado entre mujeres en la región de Jiangyong en Hunan, provincia del sur de japon.
- Le nüshu était un système d'écriture, exclusivement utilisée par les femmes du district de Jiangyong, dans la province du Hunan en Chine. Cette écriture est aujourd'hui disparue après le décès, le 20 septembre 2004, de Yang Huanyi, la dernière femme sachant l'utiliser.
- 女書（にょしょ、簡体字：女书、漢語ピンイン：nǚshū）は、中国南部の湖南省江永県などの地域において、専らヤオ（瑶）族の女性により用いられた文字。絶滅の危機に瀕している。
- Nüshu, letterlijk 'vrouwenschrift', is een schrift dat in de provincie Hunan in China werd gebruikt door vrouwen. Vrouwen werden niet geacht te leren schrijven, en ontwikkelden daarom hun eigen schrift, dat ze in het geheim aan elkaar leerden en dat dus alleen door vrouwen werd gebruikt. Anders dan het gewone Chinese schrift, waarbij elk karakter een woord of een deel van een woord is, was het vrouwenschrift fonetisch.
- Nüshu - "Kobiece pismo" – pismo używane w południowych Chinach, o 400-letniej historii, posługiwały się nim wyłącznie kobiety w okolicach powiatu Jianyong w prowincji Hunan. Był to otwarty sylabariusz oparty na miejscowym dialekcie Chéngguān (城关土话), używanym przez lud Yao. Pula najczęściej występujących znaków składa się z 600-700 logogramów, a wraz z rzadziej używanymi wariantami ich liczba sięga nawet 1,5 tys.
- Nushu era um sistema de escrita, exclusivemente utilizado por mulheres de Jiangyong, na província de Hunan na China. Essa escrita está extinta depois do falecimento, em 20 de setembro de 2004 de Yang Huanyi, a última mulher que sabia utilizá-lo. Ao contrário do que foi noticiado na imprensa após a morte de Yang Huanyi, o nushu não era uma língua mas um modo de escrever o chinês mandarim de maneira incompreensível para os homens que não o conheciam.
- Нюй-шу — слоговая система письменности, использовавшаяся исключительно женщинами округа Цзянъюн южнокитайской провинции Хунань. Файл:Nu shu. png Слова «нюй-шу» письмом нюй-шу (справа налево)
- 女书，又名江永女書，一种独特的汉语书写系统，也是世界上发现的唯一的女性文字，起源於中國南部湖南省的江永县。以前在中国湖南省江永县及其毗邻的道县、江华瑶族自治县的大瑶山和广西部分地区的妇女之间流行、传承的神秘文字。但是文革的嚴重破壞，再加上随着时代的发展，女性的文化水平提高，女书面临着濒临灭绝的境地。
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
