| dbpprop:abstract
|
- Muslim conquests (632–732), also referred to as the Islamic conquests, Jihad, or Arab conquests, began after the death of the Islamic prophet Muhammad. He established a new unified political polity in the Arabian Peninsula which under the subsequent Rashidun (The Rightly Guided Caliphs) and Umayyad Caliphates saw a century of rapid expansion of Muslim power well beyond the Arabian peninsula in the form of a vast Muslim Empire with an area of influence that stretched from northwest India, across Central Asia, the Middle East, North Africa, southern Italy, and the Iberian Peninsula, to the Pyrenees. Edward Gibbon writes in The History of the Decline and Fall of the Roman Empire: The Muslim conquests brought about the collapse of the Sassanid Empire and a great territorial loss for the Byzantine Empire. The reasons for the Muslim success are hard to reconstruct in hindsight, primarily because only fragmentary sources from the period have survived. Most historians agree that the Sassanid Persian and Byzantine empires were militarily and economically exhausted from decades of fighting one another. Others suggest that many of the peoples living under the rule of these empires, for example Jews and Christians in Persia and Jews and Monophysites in Syria, were dissatisfied and sometimes even welcomed the Muslim forces, largely because of religious conflict in both empires. In the case of Byzantine Egypt, Palestine and Syria these lands had only a few years before been reacquired from the Persians, and had not been ruled by the Byzantines for over 25 years. Fred Donner McGraw however, suggests that formation of a state in the peninsula and ideological (i. e religious) coherence and mobilization was a primary reason why the Muslim armies in space of hundred years were able to establish the largest pre-modern empire until that time, though his work has not been commonly accepted. The estimates for the size of the Muslim caliphate suggest it was over 5 million square miles, making it larger than all current states (except the Russian Federation).
- Dieser Artikel behandelt die Eroberungspolitik der Araber von der Mitte der 630er Jahre an und die weitere Ausdehnung des Islam bis ins 8. Jahrhundert hinein. Der Schwerpunkt dieses Artikels liegt auf der militärischen Expansion. Die wissenschaftliche und kulturelle Entwicklung wird im Artikel Blütezeit des Islam dargestellt. Mit dem Beginn der islamischen Expansion wird häufig auch das Ende der Antike angesetzt.
- L'expansió de l'islam, des de la data en què s'inicia l'hègira o era musulmana amb Mahoma fins a la seu punt àlgid, va passar per diverses etapes: Mahoma – l'inici de l'islam Califat perfecte o ortodox Califat omeia Califat abbàssida (a partir del 750) La màxima expansió de l'islam s'aconsegueix amb el califat omeia. Iniciat pel príncep Muawiya, durant aquest període el títol de califa es fa hereditari, i la capital, que era a Medina, és trasllada a Damasc. L'expansió segueix dues direccions: per l'oest els musulmans arriben fins a la Península Ibèrica i la conquereixen. Per l'est van arribar fins a l'Índia. A Occident van ser frenats per Carles Martell a la batalla de Tours, mentre que per l'Orient eren els bizantins els que van aturar el seu avanç a la batalla del Gran Zab. Al final de l'etapa, l'Imperi comprenia: el Turquestan, els països caucàsics, Pèrsia, Mesopotàmia, Síria, Palestina, l'Àsia Menor, Aràbia, Egipte, el nord d'Àfrica i la península Ibèrica.
- Tento článek pojednává o výbojích arabských kmenů uskutečněných pod praporem islámu, zahájených ve třicátých letech 7. století a pokračujících až do počátku 8. století. Předmětem tohoto článku je samotná vojenská expanze Arabů. O hospodářském a kulturním vývoji pojednává článek arabská věda a umění. Teologický a náboženský vývoj popisuje článek islám. Historickému vývoji prvního islámského státu se věnuje článek chalífát
- La expansión musulmana o la expansión del Islam es la denominación que suele darse a la conquista militar esencialmente, pero también al influjo de los comerciantes en el Magreb y en África, y a las misiones hechas en Filipinas.
- La expansión musulmana o la expansión del Islam es la denominación que suele darse a las conquistas militares de la civilización árabe musulmana en las que caerían el Imperio Persa, el norte de África, y la Península Ibérica, incluyendo partes del Imperio Bizantino. También está incluida en esta denominación el influjo de los comerciantes en el Magreb y en África, y las misiones hechas en Filipinas.
- L'histoire de l'expansion de l'islam passe à travers la conquête, mais également par le commerce et de missions jusqu'aux Philippines. Datation : de l'avènement de l'islam à nos jours.
- L'espansione islamica è quel fenomeno verificatosi a partire dal VII secolo ad opera dei seguaci dell'Islam che riuscirono a conquistare un vastissimo impero, che proseguì nella sua espansione fino al XVIII secolo grazie all'Impero ottomano e all'Impero Moghul. Sebbene l'unificazione delle tribù beduine fosse iniziato con lo stesso profeta Maometto, egli non era interessato alla creazione di un vero e proprio Stato, per cui l'espansione vera e propria viene in genere datata a partire dalla sua morte nel 632, nei tre continenti dell'Asia, dell'Africa e dell'Europa.
- Het Arabische Rijk of Islamitische Rijk was een wereldrijk dat zich gedurende negen eeuwen, in wisselende vormen, heeft uitgestrekt over een brede band van de wereld, van Spanje tot India. Het werd geregeerd voornamelijk door de kaliefen en was gesticht door de opvolgers van de profeet Mohammed, de grondvester van de islam.
- De islamske erobringene er betegnelsen på de arabiske erobringene som fant sted etter den islamske profeten Muhammeds død. Erobringene spredte seg raskt fra den arabiske halvøy, under Rashidun og Umayyad-kalifatene, gjennom Midtøsten, Sentral-Asia, Nord-Afrika og Spania, helt til Sør-Frankrike, der araberne tapte det avgjørende slaget ved Tours.
- W zasadzie należałoby mówić nie o podbojach arabskich, lecz o podbojach muzułmańskich, bowiem impuls do zdobycia świata dała Arabom nie narodowość, lecz nowa religia – islam. W początkach VII wieku Arabowie byli luźnym konglomeratem plemion, zamieszkujących Półwysep Arabski. W jego urodzajniejszej, południowej części ludność była osiadła, natomiast pustynna i półpustynna część północna była zamieszkana przez plemiona koczowników. W latach 628-632 założyciel nowej religii, Mahomet, przełamując tradycyjne uprzedzenia między koczownikami a rolnikami, zjednoczył Arabów i stworzył z nich potęgę militarną. Tę dynamikę wykorzystali jego następcy - kalifowie. W chwili śmierci Mahometa 632 zjednoczeni Arabowie panowali nad częścią Półwyspu Arabskiego znajdującą się na południe od linii łączącej zatokę Akaba z ujściem Tygrysu i Eufratu. W następnych latach, będących właściwie jedną nieprzerwaną wojną, opanowali: 633-651 – perskie imperium Sasanidów 634-640 – bizantyjską Syrię po Antiochię Syryjską, 640-645 – bizantyjski Egipt i Trypolitanię 649 – bizantyjski Cypr 654 – Armenię 655 – bizantyjskie Rodos 659 – południowo-wschodnią część bizantyjskiej Azji Mniejszej po Tars 659-714 dorzecze Amu-darii, Syr-darii i ziemie na zachód od Indusu 698-709 – pozostałą część bizantyjskiej Afryki 711-714 – wizygocką Hiszpanię i Septymanii 719-759 – część południowej Francji z miastami: Narbonne i Montpellier, Nimes, Carcassonne i Autun; Bordeaux, Lyon, Besancon i Sens; Saint Remi i Awinion; Arles 760 – bizantyjską Sardynię 798 – bizantyjskie Baleary 823 – bizantyjską Kretę 831-878 – bizantyjską Korsykę i Sycylię w IX i X wieku – przyczółki w Europie poza Półwyspem Iberyjskim: miasto Tarent – 840-880 miasto Bari – 841-871 obóz Garigliano – 880-915 twierdzę Fraxinet – 888-975 Oparły się Arabom, mimo najazdów, Cesarstwo Bizantyjskie (717-718 oblegali Konstantynopol, będąc o krok od jego zdobycia i tym samym unicestwienia Cesarstwa), Królestwo Franków i etiopskie Królestwo Aksum. W II połowie VIII wieku imperium arabskie poniosło pierwszą stratę terytorialną - po zwycięskich bitwach pod Tuluzą i Poitiers oraz po odbiciu Narbonne Frankowie opanowali najpierw Septymanię, tworząc Marchię Hiszpańską, a potem tereny Hiszpanii na północ od Ebro. W ślad za podbojem militarnym następowała islamizacja i arabizacja podbitych terenów. Procesy te były tym intensywniejsze, że po ustabilizowaniu się granic imperium arabskiego kultura arabska wkroczyła w wieki rozkwitu. Ich wyniki okazały się tak trwałe, że większość krajów podbitych przez Arabów jest do dziś arabska albo przynajmniej muzułmańska. Rechrystianizacji uległy tylko Hiszpania, wyspy Morza Śródziemnego, Armenia i Gruzja. Efemeryczne okazały się państwa krzyżowców w Palestynie, istniejące od 1095 do 1291.
- A expansão islâmica inicial (632–732), (em árabe فتح ou Fatah, literalmente abertura) também chamada de conquistas islâmicas ou conquistas árabes, começou logo após a morte do profeta Muhammad. Ele havia estabelecido uma nova organização política unificada na península Arábica, a qual, sob o subseqüente domínio dos califas do Rashidun e Omíadas, experimentou uma rápida expansão do poder árabe para muito além da península, sob a forma de um vasto Império Árabe muçulmano, com uma área de influência que se estendia do noroeste da Índia, através da Ásia Central, o Oriente Médio, África do Norte, Itália setentrional e Península Ibérica, até os Pireneus. Edward Gibbon escreveu em sua History of the Decline and Fall of the Roman Empire:
- Файл:Age-of-caliphs. png Расширение Халифата в период 622—750 гг. Расширение при Мухаммаде, 622-632 Расширение во время, 632-661 Расширение во время Омейядского халифата, 661-750 Арабские завоевания или мусульманские (исламские) завоевания начались после смерти пророка Мухаммада. Он основал новое политическое государство на Аравийском полуострове, которое в течение столетия расширило своё влияние вне Аравийского полуострова. Арабы завоевали огромные территории: северо-западную Индию, Среднюю Азию, Ближний Восток, Северную Африку, Южную Италию, Пиренейский полуостров. Под натиском арабских завоеваний рухнула огромная Сасанидская империя. Другая большая империя, Византийская, потеряла почти все свои территории на Востоке. Арабские завоевания можно разделить на следующие периоды: В IX—X вв. Арабский халифат пережил упадок. Спустя некоторое время началась серия Крестовых походов, за возвращение влияния над Ближним Востоком. Казалось, что Европа снова обрела силу. Но не все Крестовые походы завершались удачно. Вскоре появилась новая мусульманская сила — Османская Турция, которая фактически продолжила исламские завоевания.
|
| rdfs:comment
|
- Muslim conquests (632–732), also referred to as the Islamic conquests, Jihad, or Arab conquests, began after the death of the Islamic prophet Muhammad.
- Dieser Artikel behandelt die Eroberungspolitik der Araber von der Mitte der 630er Jahre an und die weitere Ausdehnung des Islam bis ins 8. Jahrhundert hinein. Der Schwerpunkt dieses Artikels liegt auf der militärischen Expansion. Die wissenschaftliche und kulturelle Entwicklung wird im Artikel Blütezeit des Islam dargestellt. Mit dem Beginn der islamischen Expansion wird häufig auch das Ende der Antike angesetzt.
- L'expansió de l'islam, des de la data en què s'inicia l'hègira o era musulmana amb Mahoma fins a la seu punt àlgid, va passar per diverses etapes: Mahoma – l'inici de l'islam Califat perfecte o ortodox Califat omeia Califat abbàssida (a partir del 750) La màxima expansió de l'islam s'aconsegueix amb el califat omeia. Iniciat pel príncep Muawiya, durant aquest període el títol de califa es fa hereditari, i la capital, que era a Medina, és trasllada a Damasc.
- Tento článek pojednává o výbojích arabských kmenů uskutečněných pod praporem islámu, zahájených ve třicátých letech 7. století a pokračujících až do počátku 8. století. Předmětem tohoto článku je samotná vojenská expanze Arabů. O hospodářském a kulturním vývoji pojednává článek arabská věda a umění. Teologický a náboženský vývoj popisuje článek islám. Historickému vývoji prvního islámského státu se věnuje článek chalífát
- La expansión musulmana o la expansión del Islam es la denominación que suele darse a la conquista militar esencialmente, pero también al influjo de los comerciantes en el Magreb y en África, y a las misiones hechas en Filipinas.
- La expansión musulmana o la expansión del Islam es la denominación que suele darse a las conquistas militares de la civilización árabe musulmana en las que caerían el Imperio Persa, el norte de África, y la Península Ibérica, incluyendo partes del Imperio Bizantino. También está incluida en esta denominación el influjo de los comerciantes en el Magreb y en África, y las misiones hechas en Filipinas.
- L'histoire de l'expansion de l'islam passe à travers la conquête, mais également par le commerce et de missions jusqu'aux Philippines. Datation : de l'avènement de l'islam à nos jours.
- L'espansione islamica è quel fenomeno verificatosi a partire dal VII secolo ad opera dei seguaci dell'Islam che riuscirono a conquistare un vastissimo impero, che proseguì nella sua espansione fino al XVIII secolo grazie all'Impero ottomano e all'Impero Moghul.
- Het Arabische Rijk of Islamitische Rijk was een wereldrijk dat zich gedurende negen eeuwen, in wisselende vormen, heeft uitgestrekt over een brede band van de wereld, van Spanje tot India. Het werd geregeerd voornamelijk door de kaliefen en was gesticht door de opvolgers van de profeet Mohammed, de grondvester van de islam.
- De islamske erobringene er betegnelsen på de arabiske erobringene som fant sted etter den islamske profeten Muhammeds død. Erobringene spredte seg raskt fra den arabiske halvøy, under Rashidun og Umayyad-kalifatene, gjennom Midtøsten, Sentral-Asia, Nord-Afrika og Spania, helt til Sør-Frankrike, der araberne tapte det avgjørende slaget ved Tours.
- W zasadzie należałoby mówić nie o podbojach arabskich, lecz o podbojach muzułmańskich, bowiem impuls do zdobycia świata dała Arabom nie narodowość, lecz nowa religia – islam. W początkach VII wieku Arabowie byli luźnym konglomeratem plemion, zamieszkujących Półwysep Arabski. W jego urodzajniejszej, południowej części ludność była osiadła, natomiast pustynna i półpustynna część północna była zamieszkana przez plemiona koczowników.
- A expansão islâmica inicial (632–732), (em árabe فتح ou Fatah, literalmente abertura) também chamada de conquistas islâmicas ou conquistas árabes, começou logo após a morte do profeta Muhammad.
- Файл:Age-of-caliphs. png Расширение Халифата в период 622—750 гг. Расширение при Мухаммаде, 622-632 Расширение во время, 632-661 Расширение во время Омейядского халифата, 661-750 Арабские завоевания или мусульманские (исламские) завоевания начались после смерти пророка Мухаммада.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
