Musicology (from Greek μουσική (mousikē), meaning "music", and -λογία (-logia), meaning "study of") is the scholarly analysis of and research on, music. Musicology is part of the humanities. A scholar who participates in musical research is a musicologist.

Property Value
dbo:abstract
  • Musicology (from Greek μουσική (mousikē), meaning "music", and -λογία (-logia), meaning "study of") is the scholarly analysis of and research on, music. Musicology is part of the humanities. A scholar who participates in musical research is a musicologist. Traditionally, historical musicology (commonly termed "music history") has been the most prominent sub-discipline of musicology. In the 2010s, historical musicology is one of several large musicology sub-disciplines. Historical musicology, ethnomusicology, and systematic musicology are approximately equal in size. Ethnomusicology is the study of music in its cultural context. Systematic musicology includes music acoustics, the science and technology of acoustical musical instruments, and the musical implications of physiology, psychology, sociology, philosophy and computing. Cognitive musicology is the set of phenomena surrounding the computational modeling of music. In some countries, music education is a prominent sub-field of musicology, while in others it is regarded as a distinct academic field, or one more closely affiliated with teacher education, educational research, and related fields. (en)
  • 25بك المحتوى هنا ينقصه الاستشهاد بمصادر. يرجى إيراد مصادر موثوق بها. أي معلومات غير موثقة يمكن التشكيك بها وإزالتها. (مارس 2016) علم الموسيقى هي الدراسة العلمية للموسيقى. تستخدم تسمي في معناها الواسع والضيق. في المعنى الضيق، يقتصر علم الموسيقى على تاريخها في الثقافة الغربية. بمعناها المتوسط، فإنها تشمل جميع الثقافات ذات الصلة ومجموعة من الأشكال والأنماط والأنواع والتقاليد الموسيقية. بالمعنى الواسع، فإنها تشمل جميع التخصصات ذات الصلة الموسيقية وجميع مظاهر الموسيقى في جميع الثقافات. * 32xبوابة موسيقى * 32xبوابة علم الاجتماعمشاريع شقيقة في كومنز صور وملفات عن: علم الموسيقى 25بك هذه بذرة مقالة عن الموسيقى أو مؤلف موسيقي بحاجة للتوسيع. شارك في تحريرها. (ar)
  • Musikwissenschaft ist eine wissenschaftliche Disziplin, deren Inhalt die praktische und theoretische Beschäftigung mit Musik ist, d. h. die Erforschung und Reflexion aller Aspekte der Musik und des Musizierens. Das Phänomen Musik wird aus der Sicht aller relevanten Disziplinen (und ihrer Erkenntniswege) betrachtet; dazu gehören kultur-, natur-, sozial- und strukturwissenschaftliche Ansätze. (de)
  • La musicología es el estudio científico o académico de todos los fenómenos relacionados con la música, como sus bases físicas, su historia y su relación con el ser humano y la sociedad. Sus orientaciones son muy diversas, hacen énfasis en diferentes áreas de trabajo, objetos de estudio y problemas de investigación. La musicología se ha definido y desarrollado de manera muy diferente según las diversas tradiciones nacionales. Por ejemplo, en la academia inglesa, la teoría de la música no pertenece a la musicología; ambas se enseñan en departamentos universitarios diferentes y poseen asociaciones y revistas específicas. (es)
  • La musicologie est une discipline qui étudie les phénomènes en relation avec la musique, dans leur essence (sémiologie musicale, analyse, théorie), leur évolution (histoire des idées et des théories musicales) et dans leur rapport avec l'être humain et la société, domaines plus particulièrement abordés par l'ethnomusicologie et la sociologie de la musique. En tant qu'interrogation sur la musique, elle est amenée à distinguer l'histoire de la musique de la création musicale. En tant que science, elle convoque plusieurs disciplines (histoire, linguistique, psychologie, sciences humaines et sciences physiques). Ces interrogations reflètent plusieurs des problèmes que pose un regard « scientifique » sur la musique. On peut regrouper ces questions en deux catégories: - La première catégorie comprend l'ensemble des leçons que l'on peut aujourd’hui tirer de l'histoire et qui ont abouti aux préoccupations actuelles. Toutes les confluences stylistiques qui jalonnent l'histoire de la musique et toutes les influences qui ont bâti les œuvres de toutes les époques retrouvent une certaine part de concrétisation dans la musique d'aujourd'hui, y compris dans la musique technologique. - La seconde catégorie est d'ordre conceptuel, et tend surtout à comparer les statuts de l'œuvre musicale d'hier et de celle d'aujourd'hui, et à analyser toute l'évolution de la musique selon cette optique. (fr)
  • Con il termine musicologia s'intende lo studio del fenomeno musicale nel mondo, condotto non attraverso un approccio di tipo tecnico-pratico (ossia della pratica musicale svolta dal musicista nelle qualità di creatore, operatore, interprete) o storico-estetico (la quale può essere anche svolta da umanisti professionisti e non professionisti), ma secondo un approccio di tipo "scientifico". In realtà, specialmente in quei Paesi dove questo campo di studi non si è imposto in maniera valida, ovvero non si è ancora consolidato in maniera duratura a causa della sua tardiva diffusione (tra i quali è possibile annoverare la Spagna, la Grecia, i Paesi balcanici, quelli dell'Europa orientale, la Scandinavia, la Russia così come anche la Cina, il Giappone e tutti quei Paesi in via di sviluppo, nonché persino la stessa Italia), questa disciplina, che in realtà è meglio definire come un insieme di discipline a carattere storico e sistematico, è vista e scambiata come un settore di studi di tipo critico-giornalistico e altamente saggistico-divulgativo, anziché uno studio "scientifico". Benché effettivamente l'impiego stesso dell'aggettivo “scientifico” sia poco chiaro, esso presuppone lo studio specialistico e l'analisi delle fonti e dei documenti musicali. In Italia ad esempio, sono attivi solamente due corsi di laurea a carattere accademico che hanno la loro sede rispettivamente nella città di Cremona (ma facente parte dell'università di Pavia) e nella città di Palermo presso l'ex dipartimento di storia della musica fondato dal noto musicologo Luigi Rognoni. La musicologia nacque in Germania e si sviluppò nella seconda metà del XIX secolo in ambiente tedesco e francese, per influenza del positivismo. Ebbe il carattere di un complesso di discipline che si occupavano dei diversi aspetti dei fenomeni musicali, riprendendo a modello anche nel nome le altre discipline scientifiche: dall'espressione Naturwissenschaft, indicante le scienze naturali, nacque la Musikwissenschaft ("scienza della musica"). In pratica, i musicologi adottarono i criteri e le metodologie derivate dalle scienze naturali, con tutte le dovute riserve possibili. La disciplina è molto praticata e notevolmente feconda soprattutto nei paesi europei germanici (Germania, Austria, Svizzera), e in Inghilterra, Francia, Stati Uniti d'America. Solo in tempi molto recenti sta cercando di affermarsi anche in Italia così come in quelle nazioni europee ed extraeuropee dove il patrimonio della musica colta storica ha avuto nel passato una certa importanza (Spagna, Grecia, Turchia, Ungheria, Romania, Repubblica Ceca, Polonia, Belgio, Paesi Bassi, Danimarca, Svezia, Messico, Argentina, Brasile e così via). Le discipline che si occupano dei diversi aspetti dei fenomeni musicali e sono comprese nella musicologia possono essere indicate come: * musicologia sistematica: comprende le discipline che affrontano la musica in senso teorico, come l'acustica, o l'estetica della musica; * musicologia storica: studia la musica colta, prodotta in Europa, a partire dal Medioevo, usando un approccio storico. Comprende ad esempio la bibliografia musicale, la filologia musicale e la critica testuale; * etnomusicologia: nasce come "musicologia comparata" ed è un discorso sulla musica popolare europea e, in generale, sulle musiche extraoccidentali; si propone di raccogliere e ordinare le testimonianze musicali, inserendole nel contesto delle varie culture e civiltà; * musicologia applicata: è l'applicazione della musica ad altri ambiti, come ad esempio la musicoterapia, o la didattica della musica; * l'archeologia musicale, indaga sui fenomeni musicali dell'età antica, adottando sia i metodi di studio della musicologia sia dell'archeologia. Di recente, gli studi musicologici si sono inoltre allargati ad aree extra-antropologiche, nella convinzione (sostenuta da un numero sempre maggiore di studiosi) che la musica sia un fenomeno "transpecifico" (proprio cioè anche delle altre specie e non solo dell'uomo), con forte matrice biologica, non solo culturale. Espressioni di questa tendenza teorica sono la biomusicologia e soprattutto la zoomusicologia nonché la più universale etnomusicologia. (it)
  • 音楽学(おんがくがく、英語: musicology、フランス語: musicologie、ドイツ語: musikwissenschaft)とは、音楽に関する学問的な研究の総称であり、音楽の哲学とも捉えられる。 西洋音楽・民族音楽、歴史的研究・理論的研究、自然科学的研究などに分類される。研究対象や方法によって、美学、美術史、記号学、心理学、社会学、文化人類学、物理学など、他の学問分野からの影響を受けたり、その方法論を援用したりする。 (ja)
  • Musicologie of muziekwetenschap is de wetenschappelijke studie van muziek op universitair niveau. Hierbij komt het zelf praktisch musiceren niet aan bod, het kunnen lezen van muziekpartituren daarentegen wel. Veruit de meeste studenten hebben dan ook een muzikale vorming achter de rug. Sommigen combineren musicologie ook met conservatorium. Musicologie beoogt onder meer de studie van de muziekgeschiedenis en van de muziektheorie (onder andere harmonie en contrapunt in verschillende periodes). Ook de analyse van partituren is een heel belangrijk aspect. Daarnaast heeft musicologie ook aandacht voor de sociale, psychologische, en technologische aspecten van de muziekbeleving. Daarbij staat de muziek als klank centraal. In eerste instantie was de musicologie weliswaar vooral gericht op het redden uit de vergetelheid van oude meesters (zoals Antonio Vivaldi) en het schrijven van (geromantiseerde) biografieën; in de loop van de 20e eeuw kreeg de musicologie een echt wetenschappelijke status. Belangrijke figuren in de opgang van de musicologie als wetenschappelijke discipline zijn Guido Adler en Carl Dahlhaus. Het belangrijkste musicologische naslagwerk met betrekking tot de Westerse klassieke muziek is the New Grove Dictionary of Music and Musicians. Er bestaat ook een Duitse tegenhanger, de MGG (Musik in Geschichte und Gegenwart). Etnomusicologie betreft musicologie in etnische context. Historische musicologie houdt zich onder andere bezig met paleografie van muziek (het bestuderen van muzieknotatie) en de geschiedenis van instrumenten. Cognitieve musicologie bestudeert de informatieverwerking omtrent muziek. Te denken valt aan de rol van geheugen, aandacht, verwachting, perceptie en emotie bij het luisteren naar muziek. Microtonaliteit is een deelgebied van de musicologie, waarbij de mate van reinheid of juist onreinheid van klanken gekoppeld en beredeneerd wordt aan de hand van de natuurkundige wetten die ten grondslag liggen aan objectieve consonantie. Deze werkmethode is voornamelijk door Harry Partch in de negentiende eeuw weer in zwang geraakt, maar ook natuurkundigen als Helmholtz, Christiaan Huygens, Andreas Werckmeister, Pythagoras en de wetenschappers uit de antieke Chinese tijd hielden zich met dit deelgebied intensief bezig om hun toonladders te construeren. (nl)
  • Muzykologia (z gr.) – nauka humanistyczna, której przedmiotem jest muzyka we wszystkich swych aspektach. Jej początki jako dyscypliny uniwersyteckiej kształtowały się w latach 80. i 90. XIX wieku. Koncepcyjne założenia dyscypliny ufundował austriacki uczony, prof. Guido Adler, który pierwszy (w 1885 roku) dokonał systematyki tej dziedziny wiedzy. Od czasów Adlera zwykło się dzielić muzykologię na trzy zasadnicze działy: historyczny (historia muzyki), systematyczny (szeroko rozumiana teoria muzyki, w tym estetyka, psychologia i socjologia muzyczna) i porównawczy (dziś – etnomuzykologia i antropologia muzyczna). Przedmiotem zainteresowań badawczych Adlera była przede wszystkim historia muzyki i badania nad stylem muzycznym. Drugim badaczem, który położył podwaliny pod nowocześnie rozumianą muzykologię był niemiecki uczony Hugo Riemann. Jego działalność naukowa wiąże się przede wszystkim z teorią muzyki (nauka harmonii, nauka o składni muzycznej, nauka o muzycznych formach). Na uniwersytetach znajdujących się obecnie lub w przeszłości na ziemiach polskich muzykologia powstała stosunkowo wcześnie, bo u progu drugiej dekady XX wieku: we Wrocławiu (1910, prof. Otto Kinkeldey), Krakowie (1911, prof. Zdzisław Jachimecki) oraz we Lwowie (1912, prof. Adolf Chybiński). Wyróżnia się następujące działy muzykologii: * historia muzyki, * etnografia (etnologia) muzyczna, etnomuzykologia, * teoria muzyki (muzykologia systematyczna), * teoria elementów konstrukcji dzieła muzycznego, * akustyka, * fizjologia muzyki, * psychologia muzyki, * estetyka, * filozofia muzyki, * socjologia muzyki, * instrumentologia (organolologia), * instrumentoznawstwo (nauka o instrumentach muzycznych). Teoria muzyki była uprawiana w starożytności w Chinach, Egipcie, Grecji (pitagorejczycy, Platon, Arystoteles), a także w średniowieczu (św. Augustyn, Boecjusz, Awicenna), kiedy wchodziła w skład siedmiu sztuk wyzwolonych. (pl)
  • Musicologia é o estudo científico ou mesmo a ciência da música. Considera-se musicologia a atividade do musicólogo enquanto ofício do pesquisador em música, diferenciando-se das outras duas grandes áreas da música: a invenção (ofício do compositor) e a interpretação/performance (ofício do instrumentista, cantor ou regente). É possível que o primeiro a desenvolver atividades que hoje podemos entender como musicológicas tenha sido Aristóxeno de Tarento (século IV a. C.). Segundo Aristóxono, em seus Elementos da Harmonia, a música é ao mesmo tempo arte e ciência. A musicologia estuda as amplas perspectivas históricas, antropológicas e estético-poéticas da música, abrangendo tanto questões técnico-operativas como filosóficas da música. Também fazem parte da tarefa musicológica a notação em suas relações evidentes com a percepção musical, a organologia ou estudo dos instrumentos musicais e a fisiologia aplicada à técnica dos instrumentos e seu desenvolvimento, métodos didáticos, acústica e, por fim, toda possibilidade de teoria musical e suas várias disciplinas, tais como harmonia, contraponto, linguagem e estruturação, incluindo-se as referências internas dos parâmetros musicais (altura, duração, intensidade e timbre). O musicólogo também analisa as questões musicais tendo-se em vista as referências externas à música. Assim, para se entender os complexos desdobramentos da atividade musical é necessário também abordar suas incontornáveis implicações sociais e ideológicas. (pt)
  • 音樂學,是一門對於音樂的學術性研究,一般以葛多·阿德勒(Guido Adler,1855~1941)在1885年發表的一篇〈音樂學的範疇、方法和目標〉學術論文作為這門學科的開端。音樂學主要是執行一個系統性的音樂研究,其中以「歷史學」及「人類學」的系統發展最早,且研究成果豐碩,因而今日多將音樂學分成三大領域,歷史音樂學、民族音樂學及系統音樂學。 (zh)
  • Музыкове́дение, музыкозна́ние — наука, изучающая музыку как особую форму художественного освоения мира в её конкретной социально-исторической обусловленности, отношении к другим видам художественной деятельности и духовной культуре общества в целом, а также с точки зрения её специфических особенностей и внутренних закономерностей, которыми определяется своеобразный характер отражения в ней действительности. Является одной из областей искусствознания. В структуру музыковедения входит ряд взаимосвязанных дисциплин исторического (всеобщая история музыки, музыкальная история отдельных национальных культур или их групп, история видов и жанров и т. д.) и теоретического (гармония, полифония, ритмика, метрика, мелодика, инструментовка) направлений, музыкальная фольклористика, музыкальная социология, музыкальная эстетика, а также смежные науки музыкальная акустика, инструментоведение, нотография и др.). Музыковедение включает в себя следующие отрасли: * теория музыки * история музыки * социология музыки * философия музыки (также раздел эстетики) * эстетика музыкальная * музыкальная этнография * музыкальная критика * музыкальная акустика * музыкальная психология * музыкальная текстология * музыкальная фольклористика * Либреттология Российские музыковеды: * Акопян, Левон Оганесович — доктор искусствоведения, ведущий научный сотрудник Государственного института искусствознания * Асафьев, Борис Владимирович — академик АН СССР (1943), русский советский композитор, музыковед, музыкальный критик, педагог. Народный артист СССР (1946), один из основоположников отечественного музыкознания. * Барсова, Инна Алексеевна — доктор искусствоведения, профессор Московской государственной консерватории * Бершадская, Татьяна Сергеевна — доктор искусствоведения, профессор Санкт-Петербургской консерватории * Валькова, Вера Борисовна — доктор искусствоведения, профессор Российской академии музыки им. Гнесиных * Демченко, Александр Иванович — доктор искусствоведения, профессор Саратовской консерватории * Денисов, Андрей Владимирович — доктор искусствоведения, профессор Российского государственного педагогического университета им. А.И. Герцена * Долинская, Елена Борисовна — доктор искусствоведения, профессор Московской государственной консерватории * Дьячкова, Людмила Сергеевна — доктор искусствоведения, профессор Российской академии музыки им. Гнесиных * Зенкин, Константин Владимирович — доктор искусствоведения, профессор Московской консерватории * Казанцева, Людмила Павловна — доктор искусствоведения, профессор Астраханской консерватории * Карасева, Марина Валерьевна — доктор искусствоведения, профессор Московской консерватории * Кириллина, Лариса Валентиновна — доктор искусствоведения, профессор Московской консерватории * Ковнацкая, Людмила Григорьевна — доктор искусствоведения, профессор Санкт-Петербургской консерватории * Консон, Григорий Рафаэльевич — доктор искусствоведения, профессор Российского государственного социального университета, начальник отдела прикладной докторантуры и подготовки научных кадров в докторантуре Российского государственного социального университета * Назайкинский, Евгений Владимирович — доктор искусствоведения, профессор Московской консерватории * Науменко, Татьяна Ивановна — доктор искусствоведения, профессор Российской академии музыки им. Гнесиных * Переверзева, Марина Викторовна — кандидат искусствоведения, преподаватель Московской консерватории * Петров, Владислав Олегович — доктор искусствоведения, доцент Астраханской консерватории * Петрусева, Надежда Андреевна — доктор искусствоведения, профессор Пермской академии искусства и культуры * Поспелова, Римма Леонидовна — доктор искусствоведения, профессор Московской консерватории * Рудиченко, Татьяна Семеновна — доктор искусствоведения, профессор Ростовской консерватории * Саввина, Людмила Владимировна — доктор искусствоведения, профессор Астраханской консерватории * Сигида, Светлана Юрьевна — доктор искусствоведения, профессор Московской консерватории * Скафтымова, Людмила Александровна — доктор искусствоведения, профессор Санкт-Петербургской консерватории им. Н.А. Римского-Корсакова * Соколов, Александр Сергеевич — доктор искусствоведения, профессор Московской консерватории * Сорокина, Елена Геннадьевна — доктор искусствоведения, профессор Московской консерватории * Способин, Игорь Владимирович — российский музыковед, профессор Московской консерватории * Степанова, Ирина Владимировна — доктор искусствоведения, профессор Московской консерватории * Стогний, Ирина Самойловна — доктор искусствоведения, профессор Российской академии музыки им. Гнесиных * Сусидко, Ирина Петровна — доктор искусствоведения, профессор Российской академии музыки им. Гнесиных * Сыров, Валерий Николаевич — доктор искусствоведения, профессор Нижегородской консерватории * Тараева, Галина Рубеновна — доктор искусствоведения, профессор Ростовской государственной консерватории им. С.В. Рахманинова * Франтова, Татьяна Владимировна — доктор искусствоведения, профессор Ростовской государственной консерватории им. С.В. Рахманинова * Холопов, Юрий Николаевич — доктор искусствоведения, профессор Московской консерватории * Холопова, Валентина Николаевна — доктор искусствоведения, профессор Московской консерватории * Цареградская, Татьяна Владимировна — доктор искусствоедения, профессор РАМ им. Гнесиных * Цукер, Анатолий Моисеевич — доктор искусствоведения, профессор Ростовской государственной консерватории им. С.В. Рахманинова * Чередниченко, Татьяна Васильевна — доктор искусствоведения, профессор Московской консерватории * Шаймухаметова, Людмила Николаевна — доктор искусствоведения, профессор Уфимской государственная академия искусств им. Загира Исмагилова, Заслуженный деятель искусств РФ и РБ, главный редактор журнала Проблемы музыкальной науки * Шульгин, Дмитрий Иосифович — кандидат искусствоведения, профессор Государственного музыкально-педагогического института им. М.М. Ипполитова-Иванова (ru)
dbo:thumbnail
dbo:wikiPageExternalLink
dbo:wikiPageID
  • 20458 (xsd:integer)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 741538950 (xsd:integer)
dbp:about
  • yes
dbp:by
  • no
dbp:onlinebooks
  • no
dbp:wikititle
  • musicology
dct:subject
http://purl.org/linguistics/gold/hypernym
rdf:type
rdfs:comment
  • Musikwissenschaft ist eine wissenschaftliche Disziplin, deren Inhalt die praktische und theoretische Beschäftigung mit Musik ist, d. h. die Erforschung und Reflexion aller Aspekte der Musik und des Musizierens. Das Phänomen Musik wird aus der Sicht aller relevanten Disziplinen (und ihrer Erkenntniswege) betrachtet; dazu gehören kultur-, natur-, sozial- und strukturwissenschaftliche Ansätze. (de)
  • La musicología es el estudio científico o académico de todos los fenómenos relacionados con la música, como sus bases físicas, su historia y su relación con el ser humano y la sociedad. Sus orientaciones son muy diversas, hacen énfasis en diferentes áreas de trabajo, objetos de estudio y problemas de investigación. La musicología se ha definido y desarrollado de manera muy diferente según las diversas tradiciones nacionales. Por ejemplo, en la academia inglesa, la teoría de la música no pertenece a la musicología; ambas se enseñan en departamentos universitarios diferentes y poseen asociaciones y revistas específicas. (es)
  • 音楽学(おんがくがく、英語: musicology、フランス語: musicologie、ドイツ語: musikwissenschaft)とは、音楽に関する学問的な研究の総称であり、音楽の哲学とも捉えられる。 西洋音楽・民族音楽、歴史的研究・理論的研究、自然科学的研究などに分類される。研究対象や方法によって、美学、美術史、記号学、心理学、社会学、文化人類学、物理学など、他の学問分野からの影響を受けたり、その方法論を援用したりする。 (ja)
  • 音樂學,是一門對於音樂的學術性研究,一般以葛多·阿德勒(Guido Adler,1855~1941)在1885年發表的一篇〈音樂學的範疇、方法和目標〉學術論文作為這門學科的開端。音樂學主要是執行一個系統性的音樂研究,其中以「歷史學」及「人類學」的系統發展最早,且研究成果豐碩,因而今日多將音樂學分成三大領域,歷史音樂學、民族音樂學及系統音樂學。 (zh)
  • Musicology (from Greek μουσική (mousikē), meaning "music", and -λογία (-logia), meaning "study of") is the scholarly analysis of and research on, music. Musicology is part of the humanities. A scholar who participates in musical research is a musicologist. (en)
  • 25بك المحتوى هنا ينقصه الاستشهاد بمصادر. يرجى إيراد مصادر موثوق بها. أي معلومات غير موثقة يمكن التشكيك بها وإزالتها. (مارس 2016) علم الموسيقى هي الدراسة العلمية للموسيقى. تستخدم تسمي في معناها الواسع والضيق. في المعنى الضيق، يقتصر علم الموسيقى على تاريخها في الثقافة الغربية. بمعناها المتوسط، فإنها تشمل جميع الثقافات ذات الصلة ومجموعة من الأشكال والأنماط والأنواع والتقاليد الموسيقية. بالمعنى الواسع، فإنها تشمل جميع التخصصات ذات الصلة الموسيقية وجميع مظاهر الموسيقى في جميع الثقافات. * 32xبوابة موسيقى * 32xبوابة علم الاجتماعمشاريع شقيقة في كومنز صور وملفات عن: علم الموسيقى (ar)
  • La musicologie est une discipline qui étudie les phénomènes en relation avec la musique, dans leur essence (sémiologie musicale, analyse, théorie), leur évolution (histoire des idées et des théories musicales) et dans leur rapport avec l'être humain et la société, domaines plus particulièrement abordés par l'ethnomusicologie et la sociologie de la musique. - La seconde catégorie est d'ordre conceptuel, et tend surtout à comparer les statuts de l'œuvre musicale d'hier et de celle d'aujourd'hui, et à analyser toute l'évolution de la musique selon cette optique. (fr)
  • Con il termine musicologia s'intende lo studio del fenomeno musicale nel mondo, condotto non attraverso un approccio di tipo tecnico-pratico (ossia della pratica musicale svolta dal musicista nelle qualità di creatore, operatore, interprete) o storico-estetico (la quale può essere anche svolta da umanisti professionisti e non professionisti), ma secondo un approccio di tipo "scientifico". Benché effettivamente l'impiego stesso dell'aggettivo “scientifico” sia poco chiaro, esso presuppone lo studio specialistico e l'analisi delle fonti e dei documenti musicali. (it)
  • Musicologie of muziekwetenschap is de wetenschappelijke studie van muziek op universitair niveau. Hierbij komt het zelf praktisch musiceren niet aan bod, het kunnen lezen van muziekpartituren daarentegen wel. Veruit de meeste studenten hebben dan ook een muzikale vorming achter de rug. Sommigen combineren musicologie ook met conservatorium. Musicologie beoogt onder meer de studie van de muziekgeschiedenis en van de muziektheorie (onder andere harmonie en contrapunt in verschillende periodes). Ook de analyse van partituren is een heel belangrijk aspect. Daarnaast heeft musicologie ook aandacht voor de sociale, psychologische, en technologische aspecten van de muziekbeleving. Daarbij staat de muziek als klank centraal. (nl)
  • Muzykologia (z gr.) – nauka humanistyczna, której przedmiotem jest muzyka we wszystkich swych aspektach. Jej początki jako dyscypliny uniwersyteckiej kształtowały się w latach 80. i 90. XIX wieku. Koncepcyjne założenia dyscypliny ufundował austriacki uczony, prof. Guido Adler, który pierwszy (w 1885 roku) dokonał systematyki tej dziedziny wiedzy. Od czasów Adlera zwykło się dzielić muzykologię na trzy zasadnicze działy: historyczny (historia muzyki), systematyczny (szeroko rozumiana teoria muzyki, w tym estetyka, psychologia i socjologia muzyczna) i porównawczy (dziś – etnomuzykologia i antropologia muzyczna). Przedmiotem zainteresowań badawczych Adlera była przede wszystkim historia muzyki i badania nad stylem muzycznym. Drugim badaczem, który położył podwaliny pod nowocześnie rozumianą m (pl)
  • Musicologia é o estudo científico ou mesmo a ciência da música. Considera-se musicologia a atividade do musicólogo enquanto ofício do pesquisador em música, diferenciando-se das outras duas grandes áreas da música: a invenção (ofício do compositor) e a interpretação/performance (ofício do instrumentista, cantor ou regente). (pt)
  • Музыкове́дение, музыкозна́ние — наука, изучающая музыку как особую форму художественного освоения мира в её конкретной социально-исторической обусловленности, отношении к другим видам художественной деятельности и духовной культуре общества в целом, а также с точки зрения её специфических особенностей и внутренних закономерностей, которыми определяется своеобразный характер отражения в ней действительности. Является одной из областей искусствознания. Музыковедение включает в себя следующие отрасли: Российские музыковеды: (ru)
rdfs:label
  • Musicology (en)
  • علم الموسيقى (ar)
  • Musikwissenschaft (de)
  • Musicología (es)
  • Musicologie (fr)
  • Musicologia (it)
  • 音楽学 (ja)
  • Musicologie (nl)
  • Muzykologia (pl)
  • Musicologia (pt)
  • Музыковедение (ru)
  • 音乐学 (zh)
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbo:academicDiscipline of
is dbo:child of
is dbo:education of
is dbo:field of
is dbo:genre of
is dbo:knownFor of
is dbo:literaryGenre of
is dbo:mainInterest of
is dbo:nonFictionSubject of
is dbo:occupation of
is dbo:wikiPageDisambiguates of
is dbo:wikiPageRedirects of
is dbp:field of
is dbp:occupations of
is foaf:primaryTopic of