The Muratorian fragment is a copy of perhaps the oldest known list of the books of the New Testament. The fragment is a seventh-century Latin manuscript bound in an eighth or seventh century codex that came from the library of Columban's monastery at Bobbio; it contains internal cues which suggest that it is a translation from a Greek original written about 170 or as late as the fourth century. The copy "was made by an illiterate and careless scribe, and is full of blunders".

PropertyValue
dbpprop:abstract
  • The Muratorian fragment is a copy of perhaps the oldest known list of the books of the New Testament. The fragment is a seventh-century Latin manuscript bound in an eighth or seventh century codex that came from the library of Columban's monastery at Bobbio; it contains internal cues which suggest that it is a translation from a Greek original written about 170 or as late as the fourth century. The copy "was made by an illiterate and careless scribe, and is full of blunders". The poor Latin and the state that the original manuscript was in have made it difficult to translate. The fragment, of which the beginning is missing and which ends abruptly, is the remaining section of a list of all the works that were accepted as canonical by the churches known to its anonymous original compiler. It was discovered in the Ambrosian Library in Milan by Father Ludovico Antonio Muratori (1672 – 1750), the most famous Italian historian of his generation, and published in 1740.
  • Der Kanon Muratori ist eines der wichtigsten Zeugnisse für die frühe Kanongeschichte des Neuen Testaments. Er ist in einem Codex aus dem 8. Jahrhundert überliefert und wurde nach Ludovico Antonio Muratori (1672–1750) benannt, der die Handschrift in der Biblioteca Ambrosiana in Mailand fand und 1740 als Beispiel für eine schlechte Art mittelalterlicher Handschriften veröffentlichte. Vermutlich handelt es sich um eine mehr oder weniger wortgetreue Übersetzung in schlechtes Latein eines griechischen Originals, das in der zweiten Hälfte des 2. Jahrhunderts in Rom entstanden ist. Diese Datierung kann sich auf die Angaben über die Entstehungszeit des Hirt des Hermas im Text berufen. Alternative Theorien zur Entstehung des Fragmentes datieren es in das 4. Jahrhunderts oder in die zweite Hälfte des 3. Jahrhunderts. Der Autor geht nicht direkt aus dem Text hervor. Manche vermuten Hippolytus oder Victorinus von Poetovio aufgrund von textlichen oder inhaltlichen Parallelen als Verfasser des Fragments. Von den heute als kanonisch geltenden Schriften des Neuen Testaments erwähnt der Kanon Muratori das Lukas- und das Johannesevangelium (der Anfang der Handschrift mit den Hinweisen auf Matthäus und Markus ist nicht erhalten), die Apostelgeschichte des Lukas, die Paulusbriefe mit Ausnahme des Hebräerbriefs und drei der Katholischen Briefe, sowie das Buch der Weisheit, das heute zu den deuterokanonischen Schriften des Alten Testaments gezählt wird. Nicht enthalten sind außer dem Hebräerbrief die Briefe des Petrus und Jakobus sowie der 3. Brief des Johannes. Neben der Apokalypse des Johannes wird auch die apokryphe Apokalypse des Petrus erwähnt, in Bezug auf letztere mit dem Zusatz quam quidam ex nostris legi in ecclesia nolunt (von denen manche nicht wollen, dass sie in der Gemeinde gelesen wird). Der apokryphe Hirte des Hermas darf zwar gelesen werden (legi eum quidem oportet), aber nicht öffentlich der Gemeinde verlesen (publicare vero in ecclesia populo). Weitere apokryphe Schriften werden verworfen: Die Briefe des Paulus an die Laodizäer und Alexandriner werden als Fälschungen abgelehnt (Pauli nomine fictae), ebenso Schriften des Arsinous, Valentinus, Miltiades und ein angeblich für Markion verfasstes Psalmenbuch (nihil in totum recipimus).
  • El fragment Muratorià, o fragment de Muratori, també anomenat canon muratorià es la llista més antiga coneguda de llibres considerats canònics del Nou Testament. En la llista figuren els noms dels llibres que l'autor considerava admissibles, amb alguns comentaris. Està escrit en llatí. Fou descobert per Ludovico Antonio Muratori en la Biblioteca Ambrosiana de Milà, i publicat en el 1740. El manuscrit en què figura el Fragment Muratorià data del segle VII, però la llista s'ha datat en torn al any 170, ja que esmente com recent al papat de Pius I, mort en el 157 (" Peró el Pastor fou escrit per Hermes en la ciutat de Roma bastant recentment, en els nostres propis dies, quan el seu germà Pius ocupava la cadira de bisbe en l'Església de la ciutat de Roma").
  • Muratoriho fragment je latinský text z 8. století obsahující seznam novozákonních knih. Nalezl jej v 18. století v milánské Ambrosiánské knihovně italský historik Ludovico Antonio Muratori, jehož jménem je dnes fragment označován. Ačkoli fragment sám pochází z 8. století, samotný zaznamenaný text je o mnoho starší – je datován do 2. století n. l. Jeho význam spočívá v tom, že udává, která křesťanské spisy byly v té době v autorově okolí považovány za součást biblického kánonu a pomáhá tak objasnit jeho složité dějiny. Jako normativní knihy udává čtyři evangelia, Skutky apoštolů, 13 listů sv. Pavla a 3 katolické listy. Navíc proti dnešnímu Novému zákonu obsahuje i apokryfní Zjevení Petrovo, a Knihu Moudrosti, dnes řazenou do Starého zákona. Explicitně vylučuje List Laodicejským a List Alexandrijským, Hermova pastýře doporučuje jen k soukromé četbě.
  • El fragmento muratoriano, o fragmento de Muratori, también llamado canon muratoriano es la lista más antigua conocida de libros considerados canónicos del Nuevo Testamento. En la lista figuran los nombres de los libros que el autor consideraba admisibles, con algunos comentarios. Está escrito en latín. Fue descubierto por Ludovico Antonio Muratori (1672-1750) en la Biblioteca Ambrosiana de Milán, y publicada por él mismo en 1740. Aunque el manuscrito en que figura el Fragmento Muratoriano data del siglo VII, la lista se ha fechado en torno al año 170, ya que se refiere como reciente al papado de Pío I, muerto en 157 (" Pero el Pastor fue escrito por Hermas en la ciudad de Roma bastante recientemente, en nuestros propios días, cuando su hermano Pío ocupaba la silla del obispo en la iglesia de la ciudad de Roma"). Los libros canónicos mencionados en esta lista son aproximadamente los mismos que se tienen hoy por canónicos neotestamentarios, con algunas variaciones. El Fragmento acepta cuatro evangelios, dos de ellos son Lucas y Juan -falta el principio del manuscrito, donde estarían los nombres de los dos primeros-, los Hechos de los Apóstoles, y 13 epístolas de Pablo (no se menciona la Epístola a los Hebreos). Considera falsificaciones las epístolas supuestamente escritas por Pablo a los laodiceanos y a los alejandrinos. Sólo se mencionan dos epístolas de Juan, sin describirlas. Figuran también en el fragmento como canónicos los apocalipsis de Juan y Pedro, aunque este último con ciertas reservas ("el cual algunos de los nuestros no permiten que sea leído en la iglesia").
  • Muratorin kaanon eli Muratorin fragmentti on varhaisin tunnettu luettelo Uuden testamentin kirjoista eli varhaisin Uuden testamentin kirjojen kaanon. Se on 600-luvulta peräisin oleva latinankielisen käsikirjoituksen katkelma, josta puuttuu alku ja loppu. Sen on päätelty olevan käännös kreikankielisestä kirjoituksesta noin vuodelta 170. Katkelma luettelee kaikki teokset, jotka on hyväksytty Uuden testamentin kirjojen kaanoniin niissä kirkoissa tai seurakunnissa, jotka sen kirjoittaja tunsi. Kaanon on hieman suppeampi kuin nykyinen Uuden testamentin kirjojen kokoelma, mutta mainitsee myös kirjoja, joita Uusi testamentti ei nykyään sisällä. Kaanon ei mainitse Heprealaiskirjettä, Jaakobin kirjettä, eikä Pietarin kirjeitä. Katkelman löysi Milanon Biblioteca Ambrosianasta isä Ludovico Antonio Muratori, aikansa tunnetuin italialainen historioitsija. Hän julkaisi katkelman vuonna 1740, ja se on nimetty hänen mukaansa. Alkuperäinen teksti on ajoitettu noin vuoteen 170, koska sen kirjoittaja viittaa paavi Pius I:een juuri eläneenä: "Mutta Hermas kirjoitti Hermaan paimenen juuri äskettäin, meidän aikanamme, Rooman kaupungissa, kun piispa Pius, hänen veljensä, oli Rooman kaupungin kirkon virassa. Ja siksi sitä pitäisi lukea; mutta sitä ei voida lukea julkisesti ihmisille kirkossa luettuna profeettojen joukkoon, sillä heidän lukunsa on täynnä, eikä apostolien joukkoon, sillä se on syntynyt heidän aikansa jälkeen."
  • Publié pour la première fois en 1740 par Louis-Antoine Muratori qui l'avait découvert à la bibliothèque Ambrosienne de Milan, le fragment de Muratori est un manuscrit contenant une discussion sur les livres de foi acceptés par les Églises que fréquente l'auteur (anonyme). Livres qui forment ce qui sera plus tard appelé le Nouveau Testament.
  • Muratori-töredék, Fragmentum Muratorianum, Canon Muratori, a milánói Bibliotheca Ambrosiana palimpszeszt-papirusza az Újszövetség kánonikus és néhány apokrif iratának jegytékével. A kézirat a Kr. u. VIII. századból származik, Lodovico Antonio Muratori fedezte fel és adta ki 1740-ben. A jegyzék feltehetőleg a Kr. u. II. század legvégén készült görögül, itt vulgáris, olykor érthetetlen latin fordításának töredéke olvasható. A töredékes első mondat feltehetően Márk evangéliumára vonatkozik, majd sorra veszi az evangéliumi kánon iratait, mindegyikhez tartalmi megjegyzéseket fűzve. Említi Salamon bölcsességét, elfogadja Péter apokalipszisét, de csupán olvasásra és nem egyházi használatra ajánlja Hermasz „Pásztor"-át. Elveti a gnosztikusok és Markión műveit. A mindössze 85 soros töredék páratlan jelentőségű: a legkorábbi tanú az újszövetségi kánon történetéhez. Műfaját tekintve is több, mint egyszerű jegyzék: néhány mondatos jellemzései, magyarázatai az iszagógika (görögül iszagógé, bevezetés) tudományágának előfutára. A fennmaradt 85 latin sor: 1. …quibus tamen interfuit et ita posuit 2. tertio evangelii librum secundo lucan 3. lucas iste medicus post ascensum XPi 4. cum eo paulus quasi ut juris studiosum 5. secundum adsumsisset numeni suo 6. ex opinione conscripset dnm tamen nec ipse 7. vidit in carne et ide prout asequi potuit 8. ita et ad nativitate iohannis incipet dicere. 9. quarti evangeliorum iohannis ex decipolis. 10. cohortantibus condescipulis et eps suis 11. dixit conieiunate mihi odie triduo et quid 12. cuique fuerit revelatum alterutrum 13. nobis ennarremus eadem nocte reve 14. latum andreae ex apostolis ut recognis 15. centibus cuntis iohannis suo nomine 16. cuncta describeret et ideo licet varia sin 17. culis evangeliorum libris principia 18. doceantur nihil tamen differt creden 19. tium fidei cum uno ac principali spu de 20. clarata sint in omnibus omnia de nativi 21. tate de passione de resurrectione 22. de conversatione cum decipulis suis 23. ac de gemino eius adventu 24. primo in humilitate dispectus quod fo 25. it secundum potestate regali … pre 26. clarum quod foturum est quid ergo 27. mirum si iohannes tam constanter 28. sincula etia in epistulis suis proferam 29. dicens in semeipsu quae vidimus oculis 30. nostris et auribus audivimus et manus 31. nostrae palpaverunt haec scripsimus vobis 32. sic enim non solum visurem sed et auditorem 33. sed et scriptore omnium mirabiliu dni per ordi 34. nem proftetur acta aute omniu apostolorum 35. sub uno libro scribta sunt lucas obtime theofi 36. le comprindit quia sub praesentia eius sincula 37. gerebantur sicuti et semote passione petri 38. evidenter declarat sed et profectione pauli ab ur 39. be ad spania proficiscentis epistulae autem 40. pauli quae a quo loco vel qua ex causa directe 41. sint volentibus intellegere ipse declarant 42. primu omnium corintheis scysmae heresis in 43. terdicens deinceps b callaetis circumcisione 44. romanis aute ordine scripturarum sed et 45. principium earum … esse XPm intimans 46. prolexius scripsit de quibus sincolis neces 47. se est ad nobis disputari cum ipse beatus 48. apostolus paulus sequens prodecessoris sui 49. iohannis ordine non nisi nominati sempte 50. ecclesiis scribat ordine tali a corenthios 51. prima ad efesius seconda ad philippinses ter 52. tia ad colosensis quarta ad calatas quin 53. ta ad tensaolenecinsis sexta ad romanos 54. septima verum corintheis et thesaolecen 55. sibus licet pro correbtione iteretur una 56:. tamen per omnem orbem terrae ecclesia 57. deffusa esse denoscitur et iohannis eni in a 58. pocalebsy licet septe eccleseis scribat 59. tamen omnibus dicit veru ad filemonem una 60. et at titu una et ad tymotheu duas pro affec 61. to et dilectione in honore tamen eclesiae ca 62. tholice in ordinatione eclesiastice 63. discepline scificate sunt fertur etiam ad 64. laudecenses alia ad alexandrinos pauli no 65. mine fincte ad heresem marcionis et alia plu 66. ra quae in catholicam eclesiam recepi non 67. potest fel enim cum melle misceri non con 68. cruit epistola sane iude et superscrictio 69. iohannis duas in catholica habentur et sapi 70. entia ab amicis salomonis in honore ipsius 71. scripta apocalapse etiam iohanis et pe 72. tri tantum recipimus quam quidam ex nos 73. tris legi in eclesia nolunt pastorem vero 74. nuperrim e temporibus nostris in urbe 75. roma herma conscripsit sedente cathe 76. tra urbis romae aecclesiae pio eps fratre 77. eius et ideo legi eum quide oportet se pu 78. blicare vero in eclesia populo neque inter 79. profetas completum numero neque inter 80. apostolos in fine temporum potest 81. arsinoi autem seu valentini vel mitiadis [?] 82. nihil in totum recipemus qui etiam novu 83. psalmorum librum marcioni conscripse 84. runt una cum basilide assianom catafry 85. cum constitutorem …
  • Il Canone muratoriano è probabilmente la più antica lista dei libri del Nuovo Testamento. Fu scoperto in un manoscritto dell'VIII secolo, scritto probabilmente a Bobbio e appartenente alla Biblioteca Ambrosiana, da Ludovico Antonio Muratori e fu pubblicato nel 1740. Successivamente, nel 1897, furono trovati quattro frammenti del Canone in quattro manoscritti dell'abbazia di Montecassino, datati all'XI e al XII secolo.
  • ムラトリ正典目録(英:Muratorian Canon)とは2世紀後半に書かれたと推定される新約聖書に収めるべき文書を記した著者不明の文書で、ムラトリ正典表とも呼ばれる。また、18世紀に初めて発見されたラテン語訳写本が完全なものでないために、ムラトリ断片、ムラトリ断章(英:Muratorian Fragment)などとも呼ばれる。
  • De Canon Muratori of het Fragment van Muratori is een tekst uit het eind van de tweede eeuw na Chr. en bevat de oudst bekende opsommingen van de boeken van het Nieuwe Testament. De opsomming komt grotendeels overeen met de 27 boeken die tegenwoordig worden erkend als het Nieuwe Testament, hoewel er ook enkele verschillen zijn.
  • Kanon Muratoriego jest prywatnym spisem ksiąg Nowego Testamentu, napisanym po łacinie i powstałym w Rzymie ok. 180 r. To najstarszy katalog Nowego Testamentu. Pominięto w nim niektóre księgi, takie jak: List do Hebrajczyków, List Jakuba, dwa Listy Piotra i Trzeci List Jana; uwzględniono natomiast niekanoniczny apokryf Apokalipsę św. Piotra. Ten pergaminowy dokument – liczący zaledwie 85 wierszy, uszkodzony (brak początku i końca), stanowiący część kodeksu składającego się z 76 kart pergaminowych o wymiarach 27 x 17 cm, napisany marną łaciną, pełen błędów ortograficznych – odkrył przypadkowo bibliotekarz Biblioteki Ambrozjańskiej w Mediolanie, Lodovico Antonio Muratori, w 1740 r. Ów fragment znajdował się w kodeksie łacińskim J101, pochodzącym z VIII w. , ze słynnego klasztoru w Bobbio, niedaleko miasta Piacenza na północy Włoch, a na początku XVII wieku trafił do Biblioteki Ambrozjańskiej. Datę powstania pisma, można ustalić w przybliżeniu, w oparciu o następującą informację zawartą w Kanonie: Niedawno, w naszych czasach, w mieście Rzymie, Hermas napisał Pasterza, gdy jego brat Pius, biskup, zasiadał na Stolicy Piotrowej (w. 73-77). Chodzi o papieża Piusa I, który kierował Kościołem w latach 142/143-155.
  • O Cânone Muratori, também conhecido por fragmento muratoriano ou fragmento de Muratori, é uma cópia da lista mais antiga que se conhece dos livros do Novo Testamento. Foi descoberta na Biblioteca Ambrosiana de Milão por Ludovico Antonio Muratori e publicada em 1740. Na lista figuram os nomes dos livros que o autor desconhecido da lista considerava admissíveis, com alguns comentários. A lista está escrita em latim e encontra-se incompleta, daí ser chamada de fragmento. Apesar de ser consensual datar o manuscrito como sendo do século VII, ele é cópia de um texto mais antigo, datado como tendo sido escrito por volta do ano 170, já que nele é referido o Pastor de Hermas e como recente o papado de Pio I, morto em 157. Os livros canónicos mencionados na lista são aproximadamente os mesmos que se consideram hoje como canónicos neo-testamentários, com algumas variações. O Cânone de Muraori aceita quatro evangelhos, dos quais dois são o Evangelho de Lucas e o Evangelho de João, não se conhecendo os outros dois, pois falta o princípio do manuscrito, onde estariam os nomes dos dois primeiros. A lista segue com os Actos dos Apóstolos e com 13 epístolas de Paulo de Tarso (não menciona a Epístola aos Hebreus). Considera falsificações as epístolas supostamente escritas por Paulo aos laodiceanos e a escrita aos alexandrinos. Nele só se mencionam duas epístolas de João, sem as descrever. Figura também no fragmento o Apocalipse de Pedro, ainda que com certas reservas ("o qual alguns dos nossos não permitem que seja lido na Igreja"). O Livro da Sabedoria do Antigo Testamento também é citado como sendo canônico.
  • Мураториев канон — сохранившийся в рукописном кодексе VII—VIII вв. латинский перевод самого древнего перечня книг Нового Завета. Судя по тому, что о понтификате папы Пия I (142—157) автор говорит как о событии недавнем, перечень едва ли мог быть составлен позднее 170 года. Автор перечня принимает за канонические четыре евангелия, Деяния апостолов и 13 посланий Павла, ещё три послания апостолов, не названных по имени, а также Апокалипсисы Иоанна и Петра (хотя последний, по словам автора, некоторые не позволяют читать в церкви). «Пастырь Гермы» отвергается им как апокриф. Отрывок, начало которого утеряно, был обнаружен в Амброзианской библиотеке историком Лодовико-Антонио Муратори и впервые опубликован в 1740 году. Из Мураториева канона можно заключить, какие книги Нового Завета принимались за канонические христианами Италии во II-й пол. II века.
dbpprop:hasPhotoCollection
dbpprop:reference
rdf:type
rdfs:comment
  • The Muratorian fragment is a copy of perhaps the oldest known list of the books of the New Testament. The fragment is a seventh-century Latin manuscript bound in an eighth or seventh century codex that came from the library of Columban's monastery at Bobbio; it contains internal cues which suggest that it is a translation from a Greek original written about 170 or as late as the fourth century. The copy "was made by an illiterate and careless scribe, and is full of blunders".
  • Der Kanon Muratori ist eines der wichtigsten Zeugnisse für die frühe Kanongeschichte des Neuen Testaments. Er ist in einem Codex aus dem 8. Jahrhundert überliefert und wurde nach Ludovico Antonio Muratori (1672–1750) benannt, der die Handschrift in der Biblioteca Ambrosiana in Mailand fand und 1740 als Beispiel für eine schlechte Art mittelalterlicher Handschriften veröffentlichte.
  • El fragment Muratorià, o fragment de Muratori, també anomenat canon muratorià es la llista més antiga coneguda de llibres considerats canònics del Nou Testament. En la llista figuren els noms dels llibres que l'autor considerava admissibles, amb alguns comentaris. Està escrit en llatí. Fou descobert per Ludovico Antonio Muratori en la Biblioteca Ambrosiana de Milà, i publicat en el 1740.
  • Muratoriho fragment je latinský text z 8. století obsahující seznam novozákonních knih. Nalezl jej v 18. století v milánské Ambrosiánské knihovně italský historik Ludovico Antonio Muratori, jehož jménem je dnes fragment označován. Ačkoli fragment sám pochází z 8. století, samotný zaznamenaný text je o mnoho starší – je datován do 2. století n. l.
  • El fragmento muratoriano, o fragmento de Muratori, también llamado canon muratoriano es la lista más antigua conocida de libros considerados canónicos del Nuevo Testamento. En la lista figuran los nombres de los libros que el autor consideraba admisibles, con algunos comentarios. Está escrito en latín. Fue descubierto por Ludovico Antonio Muratori (1672-1750) en la Biblioteca Ambrosiana de Milán, y publicada por él mismo en 1740.
  • Muratorin kaanon eli Muratorin fragmentti on varhaisin tunnettu luettelo Uuden testamentin kirjoista eli varhaisin Uuden testamentin kirjojen kaanon. Se on 600-luvulta peräisin oleva latinankielisen käsikirjoituksen katkelma, josta puuttuu alku ja loppu. Sen on päätelty olevan käännös kreikankielisestä kirjoituksesta noin vuodelta 170.
  • Publié pour la première fois en 1740 par Louis-Antoine Muratori qui l'avait découvert à la bibliothèque Ambrosienne de Milan, le fragment de Muratori est un manuscrit contenant une discussion sur les livres de foi acceptés par les Églises que fréquente l'auteur (anonyme). Livres qui forment ce qui sera plus tard appelé le Nouveau Testament.
  • Muratori-töredék, Fragmentum Muratorianum, Canon Muratori, a milánói Bibliotheca Ambrosiana palimpszeszt-papirusza az Újszövetség kánonikus és néhány apokrif iratának jegytékével. A kézirat a Kr. u. VIII. századból származik, Lodovico Antonio Muratori fedezte fel és adta ki 1740-ben. A jegyzék feltehetőleg a Kr. u. II. század legvégén készült görögül, itt vulgáris, olykor érthetetlen latin fordításának töredéke olvasható.
  • Il Canone muratoriano è probabilmente la più antica lista dei libri del Nuovo Testamento. Fu scoperto in un manoscritto dell'VIII secolo, scritto probabilmente a Bobbio e appartenente alla Biblioteca Ambrosiana, da Ludovico Antonio Muratori e fu pubblicato nel 1740. Successivamente, nel 1897, furono trovati quattro frammenti del Canone in quattro manoscritti dell'abbazia di Montecassino, datati all'XI e al XII secolo.
  • ムラトリ正典目録(英:Muratorian Canon)とは2世紀後半に書かれたと推定される新約聖書に収めるべき文書を記した著者不明の文書で、ムラトリ正典表とも呼ばれる。また、18世紀に初めて発見されたラテン語訳写本が完全なものでないために、ムラトリ断片、ムラトリ断章(英:Muratorian Fragment)などとも呼ばれる。
  • De Canon Muratori of het Fragment van Muratori is een tekst uit het eind van de tweede eeuw na Chr. en bevat de oudst bekende opsommingen van de boeken van het Nieuwe Testament. De opsomming komt grotendeels overeen met de 27 boeken die tegenwoordig worden erkend als het Nieuwe Testament, hoewel er ook enkele verschillen zijn.
  • Kanon Muratoriego jest prywatnym spisem ksiąg Nowego Testamentu, napisanym po łacinie i powstałym w Rzymie ok. 180 r. To najstarszy katalog Nowego Testamentu. Pominięto w nim niektóre księgi, takie jak: List do Hebrajczyków, List Jakuba, dwa Listy Piotra i Trzeci List Jana; uwzględniono natomiast niekanoniczny apokryf Apokalipsę św. Piotra.
  • O Cânone Muratori, também conhecido por fragmento muratoriano ou fragmento de Muratori, é uma cópia da lista mais antiga que se conhece dos livros do Novo Testamento. Foi descoberta na Biblioteca Ambrosiana de Milão por Ludovico Antonio Muratori e publicada em 1740. Na lista figuram os nomes dos livros que o autor desconhecido da lista considerava admissíveis, com alguns comentários. A lista está escrita em latim e encontra-se incompleta, daí ser chamada de fragmento.
  • Мураториев канон — сохранившийся в рукописном кодексе VII—VIII вв. латинский перевод самого древнего перечня книг Нового Завета. Судя по тому, что о понтификате папы Пия I (142—157) автор говорит как о событии недавнем, перечень едва ли мог быть составлен позднее 170 года.
rdfs:label
  • Muratorian fragment
  • Kanon Muratori
  • Fragment Muratorià
  • Muratoriho fragment
  • Fragmento Muratoriano
  • Muratorin kaanon
  • Fragment de Muratori
  • Muratori-töredék
  • Canone muratoriano
  • ムラトリ正典目録
  • Canon Muratori
  • Kanon Muratoriego
  • Cânone Muratori
  • Мураториев канон
owl:sameAs
skos:subject
foaf:page
is dbpprop:redirect of
is owl:sameAs of