| dbpprop:abstract
|
- Murad III was the Sultan of the Ottoman Empire from 1574 until his death. Murad III was the eldest son of sultan Selim II (1566–74) and Valide Sultan Nurbanu Sultan (a Venetian noblewoman, originally named Cecilia Venier-Baffo), and succeeded his father in 1574. Murad began his reign by having his five younger brothers strangled. His authority was undermined by the harem influences, more specifically, those of his mother and later of his favorite wife Safiye Sultan. The power had only been maintained under Selim II by the genius of the all-powerful grand vizier Mehmed Sokollu who remained in office until his assassination in October 1579. The reign of Murad III was marked by wars with Iran and Austria and Ottoman economic decline and institutional decay. He had two large alabaster urns transported from Pergamon and placed on two sides of the nave in the Hagia Sophia in Istanbul. From him descend all succeeding Sultans, through his marriage to his maternal relative Valide Sultan Safiye Sultan, originally named Sofia Baffo, a Venetian noblewoman, mother of Mehmed III. A large wax candle dressed in tin which donated by him to the Rila monastery in Bulgaria is on display in the monastery museum. Numerous envoys and letters were exchanged between Elizabeth I and Sultan Murad III. In one correspondence, Murad entertained the notion that Islam and Protestantism had "much more in common than either did with Roman Catholicism, as both rejected the worship of idols", and argued for an alliance between England and the Ottoman Empire. To the dismay of Catholic Europe, England exported tin and lead (for cannon-casting) and ammunitions to the Ottoman Empire, and Elizabeth seriously discussed joint military operations with Murad III during the outbreak of war with Spain in 1585, as Francis Walsingham was lobbying for a direct Ottoman military involvement against the common Spanish enemy.
- Murad III. war 1574 bis 1595 Sultan des Osmanischen Reiches. Murad war der älteste Sohn von Selim II. und folgte seinem Vater auf dem Thron. Seine Machtübernahme am 12. Dezember 1574 markiert den Beginn des Verfalls der osmanischen Macht, die unter Selim II. nur durch das Genie des allmächtigen Großwesirs Sokollu Mehmed Pascha aufrechterhalten worden war. Denn obwohl Sokollu sein Amt bis zu seiner Ermordung im Oktober 1578 bekleidete, wurde seine Autorität durch den Einfluss des Harems unterwandert, der während Murads Herrschaft einen Höhepunkt fand. Die wichtigste Rolle kam dabei Safiye zu, der Lieblingsfrau des Sultans, einer schönen Venezianerin aus einer Adelsfamilie, deren Vater Statthalter von Korfu gewesen war, und die als Kind von türkischen Korsaren gefangen und an den Harem verkauft worden war. Diese Frau behielt bis zum Schluss ihren bestimmenden Einfluss auf den Sultan, obwohl er mehrmals versuchte, sie zu ersetzen. Murad werden keine Führungsqualitäten attestiert. Er galt als gutmütig, konnte aber bei Gelegenheit auch grausam sein. So ließ er zu Beginn seiner Regierungszeit, wie es inzwischen Brauch geworden war, seine fünf Brüder mit einer Bogensehne ermorden, um jegliche Konkurrenz auf den Thron auszuschalten. Seine Willenskraft wurde schon früh durch Opiumkonsum und fortwährende Exzesse geschwächt. Er hatte ohnehin keine Neigung zur Politik; seine Zeit verbrachte er in Gesellschaft von Musikern, Dichtern und Possenreißern, und er selbst betätigte sich als Dichter mit einem Hang zur Mystik. Sein einziger Reformversuch war das Verbot von Rauschmitteln, mit dem die zunehmende Zügellosigkeit der Janitscharen eingedämmt werden sollte. Er scheiterte am Widerstand der Soldaten. Als erster Sultan bereicherte sich Murad persönlich, insbesondere indem er Ämter gegen hohe Geldzahlungen vergab. Besonders verheerend war diese Korruption für die Armee, deren Basis das Timar-System war. Nun wurden Lehen konfisziert und an Günstlinge des Harems vergeben, und über den gleichen Einfluss gelangten Fremde und Rayas in die Reihen der Janitscharen. Deren Disziplin wurde immer lockerer und ihre Launen immer aufrührerischer. Angesichts dieser allgemeinen Demoralisierung konnte nicht einmal der siegreiche Ausgang der Feldzüge in Georgien, Dagestan, Jemen, Persien und auf der Krim (1578–1590) den Verfall der osmanischen Macht aufhalten. Tatsächlich wurde der Prozess dadurch noch beschleunigt, denn durch die Schwächung der islamischen Staaten erleichterten sie Russland den Zugang zum Schwarzen und zum Kaspischen Meer. Murad hatte den persischen Krieg begrüßt, weil er auf diese Weise zeitweilig die Janitscharen loswurde, die er fürchtete. Als sie aber siegreich wiederkehrten, hatte er wieder Grund zur Sorge. Erzürnt durch die Geldentwertung, durch die sie einen Teil ihres Lohns verloren, fielen sie in den Palast ein und verlangten die Köpfe des defterdar (Finanzminister) und des Beylerbey von Rumelien, einem Günstling des Sultans. Am 3. April 1589 bekamen sie sie. Dies war das erste Mal, dass die Janitscharen in den Palast eindrangen: ein Präzedenzfall, der sich noch oft wiederholen sollte. 1592 brach ein weiterer Krieg in Europa aus, wiederum eine Gelegenheit, die den Sultan von der Anwesenheit der Janitscharen befreite. 1595 starb er und hinterließ seinem Nachfolger als Erbe Krieg und Anarchie. Unter Murad III. begannen die Beziehungen zwischen England und der Pforte. Verhandlungen mit Königin Elisabeth begannen 1579 mittels britischer Händler; 1580 wurden die ersten Kapitulationen mit England unterschrieben; 1583 kam William Harebone nach Konstantinopel, der erste Botschafter bei der Hohen Pforte; und 1593 wurden geschäftliche Kapitulationen mit England unterzeichnet, die ihm die gleichen Rechte wie den Franzosen zubilligten.
- Murat III va ser el soldà de l'imperi Otomà des de 1574 fins a la seva mort. Murat III va ser el fill gran del soldà Selim II (1566–74) i la seva esposa Nur-Banu, i va succeir el seu pre el 1574. La seva autoritat es veié condicionada per les influències de l'harem, principalment per les de la seva mare i més tard les de la seva esposa favorita Safiye. El poderós gran visir de Selim II, Mehmed Sokollu, va mantenir-se al capdavant del govern fins al seu assassinat l'octubre de 1579. El regne de Murat III va estar marcat per les guerres amb Iran i Àustria i per la decadència econòmica i institucional otomana. Va fer transportar dues grans urnes d'alabastre des de Pèrgam i les va col·locar a banda i banda de la nau de Santa Sofia. Era notable la seva passió per les dones, arribant a comprar més de 1.200 de les noies més boniques disponibles als mercats d'esclaus. El seu harem era dels més grans i prestigiosos del món. Li agradava contemplar les noies com es banyaven nues, a vegades tot jugant a jocs que ell s'havia inventat expressament per a l'ocasió. Mentre el seu Imperi perdia poder, ell vivia satisfet al seu harem. El seu estil de vida el va portar a ser pare de 103 fills.
- Murad III. rigió como sultán del Imperio Otomano desde 1574 hasta su muerte. Era el hijo mayor del sultán Selim II y su concubina Nurbanu (Cecilia Venier-Baffo,Sofía Baffa o Safiyya Baffo) y sucedió a su padre en 1574. Su ascensión marca el principio de la decadencia del poder otomano, que tan sólo había sido mantenido bajo el reinado de Selim II gracias al genio del todopoderoso Gran Visir Mehmed Sokollu, casado con su tia, la hermana mayor de Selim e hija del Magnifico, a su muerte su sobrino elimino al gran visir y tio politico suyo. Ya que Sokollu permaneció en el poder hasta su asesinato en octubre de 1579, la autoridad del sultán Murat III fue socavada ininterrumpidamente por las influencias del harén y las concubinas de palacio. El reinado de Murad estuvo marcado por las continuas guerras con Irán y el Imperio Austrohúngaro y la decadencia económica e institucional otomano empezó a sucumbir.
- Murat III oli Osmanien valtakunnan sulttaani vuodesta 1574 kuolemaansa asti. Murat III oli Selim II:n vanhin poika. Selim II:n oli säilyttänyt valtansa ainoastaan suurvisiiri Mehmed Sokullun ansiosta. Tämä toimi virassaan myös Murat III:n kaudella, kunnes hänet salamurhattiin lokakuussa 1579. Murat III:n hallituskaudelle oli ominaista taloudellinen taantuminen ja sodat Iranin ja Itävallan keisarikunnan kanssa. Hänen ätinsä ja myöhemmin hänen suosikkivaimonsa vaikutusvalta häneen heikensi hänen auktoriteettiaan hallitsijana. Murat III:lla oli valtava haaremi, johon kuului yli 1200 naista. Tämä ja hänen elämäntyylinsä johti siihen, että hän sai 103 lasta.,
- Murad III fut le 12 sultan de l'empire ottoman. Il régna de 1574 jusqu'à sa mort.
- III. Murád az Oszmán Birodalom szultánja volt 1574-től haláláig. II. Szelim legidősebb fia volt és apját követte a trónon. Uralkodása alatt a Birodalom a hanyatlás határozott jeleit mutatta, ez Szelim alatt csak Szokoli Mehmed géniuszának köszönhetően nem mutatkozott meg. Szokoli megmaradt nagyvezírként megöletéséig, 1578-ig; a tekintélye a hárembeli befolyásoknak köszönhetően nagyon leromlott. A hárembeli ágyasok közül Murád fő ágyasa, Szafije (a tiszta) rendelkezett a lenagyobb hatalommal. Ő velencei nemesi családból származott, apja Korfu kormányzója volt. Gyerekkorában került török fogságba, majd eladták a szultán háremébe. Szafije a szultán minden cselekedetére hatással volt, egészen az uralkodó haláláig. Murád idejét a hárem falai között töltötte; mások pénzével és kincseivel szaporította kincstárát. Vezírei ezalatt véres harcot folytattak Perzsiával, amelyben végül győztek, de az elnyert kopár tartományok semmi arányban sem álltak a hozott vér- és pénzáldozatokkal. 1581-ben lezárta a spanyolok elleni háborút, amely ekkor már több mint hat évtizede folytatott az Oszmán Birodalom. Portugáliával sem volt szerencsésebb: 1585-től kezdve az addigi portya támadások után már nyíltan folytatta a háborút az Indiai-óceánon és Afrika partjainál a portugál gyarmatosítók ellen, akikkel szemben jelentős sikereket ért el, de hódításai ismét fabatkát sem értek, mert az afrikai lakosság felkelt a török uralom ellen és elűzte mind a hódítókat, mind az általuk pártfogolt muzulmán uralkodókat is, akik zsarnoki módszerekkel kormányoztak. Magyarországgal és Erdéllyel csak utolsó éveiben került sor az úgynevezett tizenöt éves háborúra, melyben magának Murádnak ugyan nem volt része, de annál több az agg Szinán nagyvezírnek, aki a perzsa háború befejezése után harmadszor emelkedett a nagyvezír állására.
- Figlio primogenito del sultano Selim II e della valide sultan (madre del sultano regnante) Nur-Banu (la veneziana Cecilia Venier-Baffo), successe al padre nel 1574. La sua autorità venne però minata dalle influenze dell'harem, in particolare dalle pressioni della madre e in seguito della sua sposa favorita Safiye Sultan. Durante il regno di Selim II ad assicurare la stabilità dell'impero si era adoperato l'abile e potente gran visir Mehmet Sokollu, ma questi venne assassinato nell'ottobre 1579. Il regno di Murad III fu caratterizzato dai primi segni del declino politico ed economico dell'impero ottomano, nonché da guerre contro Iran e Impero asburgico.
- ファイル:Murad III by John Young. jpg ムラト3世 ファイル:Sultan Murad III. jpeg ムラト3世 ムラト3世（1546年7月4日 - 1595年1月15日）は、オスマン帝国の第12代皇帝（在位：1574年 - 1595年）。第11代皇帝・セリム2世の子。
- Murat III was sultan van het Osmaanse Rijk vanaf 1574 tot zijn dood. Hij was de zoon van sultan Selim II en diens Venetiaanse favoriete vrouw Nur-Banu. Zijn regering werd gekenmerkt door het verdere doorzetten van het verval dat onder zijn vader begonnen was. Selim II was nooit geïnteresseerd geweest in staatszaken en had de regering overgelaten aan zijn grootvizier Mehmet Sokullu. Na de dood van zijn vader werd Murat III tot sultan gekroond, waarna hij zijn vijf broers liet executeren om concurrentie voor de troon uit te schakelen. Hij was een zwak heerser die sterk beïnvloed werd door twee vrouwen uit de harem, eerst zijn moeder en later zijn favoriete vrouw Safiye Sultan. Zijn regering werd ondermijnd door de invloed en de intriges van de Harem. De moord op grootvizier Mehmet Sokollu in 1579 wordt gezien als het begin van het verval van het Osmaanse Rijk. Murat III probeerde meer macht naar zich toe te trekken, maar zijn afhankelijkheid van zijn harem, zijn verslaafdheid aan opium en zijn angst voor de machtige Janitsaren zorgden dat daar niet veel van kwam. Tijdens zijn regering namen de problemen voor het rijk sterk toe. Zijn regering was corrupt, zwak en decadent. Hij leidde een verspillend leven terwijl de corruptie sterk toe nam en er veel intriges aan het hof uitbraken. Het gevolg was dat het bestuur sterk achteruit ging en dat de economie ineenstortte. Murat III was de eerste sultan die zich bij benoemingen op hoge posities binnen het rijk liet omkopen, wat corruptie en demoralisering nog verder in de hand werkte. Vaak wist de favoriet van de harem een belangrijke positie te bemachtigen. De economische chaos zorgde er voor dat het rijk technologisch telkens verder achter kwam te liggen op het westen en dat er enorme inflatie was. Tijdens Murat III werden diplomatieke contacten met Engeland gelegd, de Engelsen openden een ambassade in Constantinopel en de handel bloeide op. Murats regering werd ook gekenmerkt door nog verder buitenlands verval. Wel werden succesvolle militaire campagnes en oorlogen gevoerd in Georgië, Dagestan, Jemen, op de Krim en in Perzië. De Perzische oorlog was voor Murat vooral een manier om voor even verlost te zijn van de Janitsaren. Toen deze in 1589 als overwinnaars terugkeerden, kwamen ze in opstand omdat de hoge inflatie hun soldij waardeloos had gemaakt. De Janitsaren eisten de hoofden van de minister van Financiën en de beylerbey van Rumelië, en Murat willigde hun eisen angstig in. Toen in 1592 oorlog uitbrak op de Balkan, begroette Murat dit als een mogelijkheid weer van de Janitsaren verlost te zijn. De oorlogen werden gewonnen maar waren door de problemen zeer lang en vermoeiend voor het rijk. Murat III staat bekend als een groot vrouwenliefhebber. Hij had meer dan twaalfhonderd mooie meisjes en bezat daarmee een van de meest uitgebreide harems van de wereld. Terwijl het rijk achteruitging kon hij meestal comfortabel bij zijn harem gevonden worden. Deze levenswijze leverde hem 103 kinderen op. In 1595 stierf Murat, hij liet zijn zoon Mehmet III een oorlog en economische chaos na.
- Murad III var sultan av Det osmanske rike fra 1574 til hans død.
- Murad III - z dyn. Osmanów; sułtan imperium ottomańskiego od 1574 roku do śmierci. Ojciec Mehmeda III. Był najstarszym synem sułtana Selima II Pijaka i Nur-Banu. Zajął miejsce swego ojca w 1574 roku. Jego panowanie to pierwszy okres spadku potęgi i znaczenia Imperium Osmańskiego, które już nawet za rządów Selima II zdołało utrzymać swą siłę jedynie dzięki wielkiemu wezyrowi Mehmedowi Sokollu. Choć Sokollu zamordowany został dopiero w 1579, jego wpływy na dworze zmalały dużo wcześniej. Niebagatelny wpływ na jego poczynania polityczne miał ponadto harem, m. in. jedna z żona Safie. Zmagał się z pierwszym w historii znaczącym buntem janczarów. Poparł kandydaturę księcia siedmiogrodzkiego Stefana Batorego na króla polskiego (1576). Szerokim echem w świecie odbiły się uroczystości jego obrzezania w 1582, a zwłaszcza pochód na At Meydanie, który obserwowali liczni goście z całego świata. Rządy Murada III na polu polityki zewnętrznej to przede wszystkim wojny z Persją i Austrią Habsburgów. W okresie jego panowania nastąpiło zbliżenie polityczne z państwem marokańskim, wsparł pretensje do tronu Abu Marwana Abd al-Malika I, w 1578 jego wojska w bitwie pod Wadi Sebil pokonały Portugalczyków popierających obalonego Abdullaha al-Galib Billaha i przejściowo opanowały Fez; podjął nieudaną próbę podporządkowania sobie wybrzeża etiopskiego (1578). Wykorzystując konflikty wewnętrzne w państwie perskim po śmierci sułtana Thamaspa I, zaatakował to państwo, wszczynając długoletnią wojnę (1577-90); ostatecznie na mocy tzw. umowy Ferhard Paszy (1590) do państwa osmańskiego wcielono Azerbejdżan, Gruzję i terytoria kaukaskie do Morza Kaspijskiego. U schyłku jego panowania wznowiono wojnę na Bałkanach. Osobiście w 1589 skazał na karę śmierci chrześcijańskiego misjonarza, kapucyna Józefa z Leonessy. Zakonnik, po trzech dniach tortur, cudem uniknął śmierci .
- Murad III foi um sultão do Império Otomano, nascido em 4 de julho de 1546 e morto em 15 de janeiro de 1595 e que regeu de 1574 até sua morte. Era eo filho mais velho do sultão Selim II e sua concubina Nurbanu (Cecilia Venier-Baffo,Sofia Baffa ou Safiyya Baffo) e sucedeu a seu pai em 1574. Sua ascensão marca o princípio da decadência do poder otomano, que somente havia sido mantido sob o reinado de Selim II graças ao gênio do todo poderoso Grão-vizir Mehmed Sokollu, casado con sua tia, a irmã mais velha de Selim e filha do Magnífico. Depois de sua morte seu sobrinho eliminou o grão vizir e tio. Já que Sokollu permaneceu no poder até seu assassinato em outubro de 1579, a autoridade do sultão Murad III foi corroída ininterrumptamente pelas influências do harem e das concubinas do palácio. O reinado de Murad foi marcado pelas contínuas guerras com o Irã e o Império Austro-Húngaro e pela decadência econômica e institucional do Império Otomano, que a partir daí, começou a sucumbir até o seu fim, logo após a Primeira Guerra Mundial, cerca de três séculos após sua morte.
- Файл:Tughra of Murad III. JPG Тугра Мурада III Мура́д III (осм. مراد ثالث — Murâd-ı sâlis, тур. Üçüncü Murat) — двенадцатый султан Османской империи, правил с 1574 по 1595 год. Наследовал своему отцу Селиму II, при вступлении на престол приказал умертвить 5 своих младших братьев. Мурад III мало занимался государственными делами, предпочитая гаремные наслаждения. При нём большую роль в политике стали играть женщины из султанского гарема, в частности мать Мурада Нурбану и его жена Сафие. Возглавляемые ими придворные группировки плели интриги друг против друга, а также против многих высших сановников, часто добиваясь их смещения и казни. При Мураде III значительно увеличилась коррупция. Взяточничество и кумовство стали нормой. В 1578 году началась очередная война с Ираном. По легенде, Мурад III спросил приближенных, какая война из всех, имевших место в правление Сулеймана I, была самой тяжелой. Узнав, что это была иранская кампания, Мурад задумал превзойти знаменитого деда и действительно осуществил свое желание. Имея значительное численное и техническое превосходство над противником, османская армия добилась ряда успехов: в 1579 году были оккупированы Грузия и Армения, в 1580 году — южное и западное побережье Каспийского моря. В 1585 году были разбиты основные силы иранской армии и занят Азербайджан. Согласно Константинопольскому мирному договору с Ираном, заключенному в 1590 году, к Османской империи перешли большая часть Азербайджана, в том числе бывшая иранская столица Тебриз, все Закавказье, Курдистан, Луристан и Хузестан. Несмотря на столь значительные территориальные приращения, война привела к ослаблению османской армии, понесшей большие потери, и подрыву финансов.
- Murad III, född 4 juli 1546, var sultan av Osmanska riket från 1574 fram till sin död den 15 januari 1595. Murad var den äldste sonen till sultan Selim II och Nur-Banu. Under hans regeringstid utvidgades rikets gränser genom krig med Persien och Österrike.
- III. Murat,, 12. Osmanlı padişahı.
- 穆拉德三世 (1546年7月4日– 1595年1月15日) 是奧斯曼帝國的蘇丹，他的執政時期是從1574年到1595年。 穆拉德三世是蘇丹塞利姆二世與Nur-Banu所生的長子並於1574年繼承父親皇位。他的權力因奧斯曼帝國文化的影響而受到損害，特別是皇太后(valide sultan)Nur Banu 和日後他最愛的妻子Safiye Sultan的干政。在塞利姆二世以來所剩餘唯一的權力則由全能的大維齊爾穆罕默德·索庫魯的才幹所維持。雖然於1579年10月索庫魯被暗殺，但之前他仍繼續工作以維持穆拉德的權力。穆拉德的統治因為其與伊朗和奧地利的戰爭、經濟的衰落和土耳其新軍制度的廢弛而“留名”史冊。
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
