| dbpedia-owl:abstract
|
- Als Filmkamera bezeichnet man eine fotografische Apparatur, vor allem in der Kinematografie, die in rascher Folge beliebig viele fotografische Bilder auf einen perforierten fotografischen Film belichtet. Im Gegensatz zu einer Stehbildkamera,, die der Aufnahme einzelner Bilder dient, oder zur Digitalen Kino-Kamera, die auf elektronische Speicher aufzeichnet, nimmt die Laufbildkamera (Filmkamera) mittels eines Filmantriebes Reihen von Einzelbildern auf Film auf, die später mit einem Filmprojektor als Bewegte Bilder vorgeführt werden können. die fotografische Einzelbilder auf einen fotografischen Film belichtet; diese mittlerweile veraltete Bezeichnung grenzte einst die Rollfilm-Kamera von der Plattenkamera ab, die bis etwa in die 1930er Jahre die dominierende fotografische Aufnahmetechnik darstellte, siehe Fotoapparat. die auf einen (perforierten) fotografischen Film belichtet; im Gegensatz hierzu unterscheidet man zu der Filmkamera die analoge Kamera, die auf einen magnetischen Träger aufzeichnet, wie dem früheren Videocamcorder und der Still-Videokamera oder die digitale Kamera, wie etwa der heutige digitale Camcorder, der digital auf Magnetband oder elektronische Speicher aufzeichnet, und alle Erscheinungsformen von Digitalkameras, die auf elektronische Speicherkarten auch bewegte Bilder mit Ton aufnehmen können. Dieser Artikel beschäftigt sich mit dem modernen Begriff der Kino-Kamera im Kontext der Filmkunst.
- This article is about motion picture film cameras. See video camera for cameras which record images electronically. The movie camera is a type of photographic camera which takes a rapid sequence of photographs on strips of film which was very popular for private use in the last century until its successor, the video camera, replaced it. Many of these cameras today have become collectors items and there is a small but well organized group of fans of these devices who still use and maintain these cameras as hobby or a special interest, even if they went out of productions a long time ago. For professional purposes however, movie cameras are used and produced today, especially for the production of full feature movies. In contrast to a still camera, which captures a single snapshot at a time, the movie camera takes a series of images; "frame". This is accomplished through an intermittent mechanism. The frames are later played back in a movie projector at a specific speed, called the "frame rate" (number of frames per second). While viewing, a person's eyes and brain merge the separate pictures together to create the illusion of motion.
- La cámara de cine es un tipo de cámara fotográfica que toma una secuencia de fotografías en rápida sucesión en una cinta de película fotográfica o film que una vez revelada puede ser proyectada reproduciendo el movimiento original, cuyo resultado es una película de cine. El ojo humano es capaz de percibir movimiento en una serie de imágenes gracias al efecto de la persistencia retiniana, o según los estudios más recientes, a los efectos del movimiento beta y el fenómeno phi. En la actualidad existen diferentes Cámaras de cine, desde las más convencionales hasta las más sofisticadas en óptica y proceso. Con la llegada de la imagen digital, existen también cámaras de cine digitales, que minimizan los costos de producción y que dan una nitidez y calidad similar a las de cine de proceso químico.
- Elokuvakamera on kameratyyppi, joka tallentaa kuvia nopeassa tahdissa filmille. Kun kehitetty filmi projisoidaan, syntyy katselijalle vaikutelma liikkuvasta kuvasta, vaikka kyse on itse asiassa yksittäisistä kuvista. Filmiformaatit luokitellaan niiden leveyden mukaan: yleisimmät elokuva- ja TV-tuotannoissa käytetyt filmityypit ovat 35 mm ja 16 mm. Elokuvakameroiden tallennusnopeus on yleensä 24 kuvaa sekunnissa, joka on myös esitysstandardi elokuvateattereissa. Hidastuksia kuvatessa voidaan käyttää korkeampaa tallennusnopeutta, ja vastaavasti nopeutuksia kuvatessa matalampaa nopeutta. Yleisimmät kuvasuhteet elokuvakäytössä ovat 1,85:1 ja 2,39:1 ja TV-käytössä 16:9. Termillä digitaalinen elokuvakamera tarkoitetaan korkealaatuista ammattilaisvideokameraa, joka on suunniteltu nimenomaan elokuvakäyttöön.
- Come macchina da presa si intende un apparato che registra (impressiona) una sequenza di immagini fotografiche in rapida successione temporale su di una pellicola fotosensibile continua per via fotochimica. Tale pellicola è costituita di celluloide, poliestere o altro materiale analogo ed è tipicamente fornita di perforazioni per il trascinamento meccanico della stessa, pur esistendo alcune eccezioni. La sequenza di singole immagini così ottenuta su pellicola potrà poi essere riprodotta mediante un proiettore ottenendo così un'immagine animata. La macchina da presa si distigue quindi da: macchina fotografica, che registra una sola immagine alla volta, e solo in alcuni casi su pellicola fotosensibile: nel caso di macchine fotografiche risalenti alla prima metà del 1900 il supporto sensibile (fotografico) era costituito da lastre di vetro, nella fotografia contemporanea (dai primi anni 2000) il supporto sensibile è usualmente costituito da un sensore elettronico. videocamera, che acquisisce una sequenza di immagini fotografiche in rapida successione temporale mediante un sensore elettronico e memorizza le immagini risultanti, codificate elettronicamente, su nastro magnetico, supporto ottico o memoria a stato solido. Il processo di memorizzazione puo' essere sia analogico che digitale. Questa distinzione vale anche nei confronti della macchina da presa digitale che in modo analogo acquisisce elettronicamente e memorizza in formato digitale. Questa voce si occupa del concetto moderno di macchina da presa nel contesto dell´arte cinematografica.
- 映画用カメラ（えいがようカメラ）とは、フィルム上に映像を連続して露光し、動画を撮影するための装置である。 フィルム上への記録の基本原理は、1820年代にフランスで開発されたスチル写真の原理に負うことが大であり、19世紀末以来ほとんど変わっていない。 モーション（動き）の記録に成功した最初期の2つのカメラは、トーマス・エジソンのキネトグラフ（キネトスコープ）とリュミエール兄弟のシネマトグラフであった。両者とも光を遮断し映画用フィルムを収容するカメラ本体を採用していた。
- Een filmcamera is een toestel om snel opeenvolgende beelden vast te leggen op een lichtgevoelig medium zodat ze later opnieuw bekeken kunnen worden. Als zodanig stoelt de filmcamera op twee uitvindingen: fotografie - een vereniging van chemie en optiek - en mechanica. Deze werden in de loop van de negentiende eeuw zodanig met elkaar in verband gebracht, dat het vastleggen van enige tientallen beelden binnen enkele seconden mogelijk werd. Later werd dat verbeterd; de gevoeligheid van het materiaal werd hoger en het mechaniek sneller. Vandaag de dag kunnen high-speed-camera's honderden beelden per seconde vastleggen. In de filmcamera, een meestal hanteerbaar kastje dat lichtdicht is uitgevoerd, wordt maagdelijk filmmateriaal tegenover een lens geplaatst. Door de lens komt gebundeld licht de camera binnen. Zo wordt een min of meer scherp beeld van de buitenwereld op de film geworpen en fotochemisch vastgelegd. Terwijl het licht wordt tegengehouden plaatst het mechaniek nieuw maagdelijk materiaal tegenover de lens. Het licht wordt weer toegelaten, een volgend beeld vastgelegd en zo verder. Om dit proces gemakkelijk te laten verlopen heeft het filmmateriaal de vorm van een strook waarin op regelmatige afstanden gaatjes zijn geponst. Deze perforatiegaatjes stemmen overeen met het mechaniek dat het filmmateriaal in de camera verplaatst. Om het filmmateriaal vlak, op de juiste plaats en onbeschadigd tegenover de lens te plaatsen wordt het door een stelsel van licht klemmende, sledevormige onderdelen gevoerd. Deze komen slechts aan de rand met de film in aanraking; het beeldoppervlak ligt geheel vrij. Na de belichting wordt de film ontwikkeld en afgedrukt, zodat de vastgelegde beelden bij daglicht kunnen worden bekeken. Om te voorkomen dat het filmmateriaal, anders dan door de lens, belicht wordt zijn allerlei systemen ontworpen: spoeltjes met lichtdichte flenzen, vooral voor smal formaat, cassettes in verschillende varianten voor smal en breed formaat. Tegelijk met de ontwikkeling van de filmcamera vond de uitvinding van de filmprojector plaats. Deze maakte het mogelijk om niet zomaar verschillende losse stadia van een beweging terug te zien, maar de beweging als geheel en ononderbroken. Er bestaan diverse soorten filmcamera's, elk voor een andere filmbreedte. In de vroege jaren van de cinematografie zijn er namelijk zeer veel filmformaten gekomen en gegaan, variërend van 4mm tot 70mm. In de loop der jaren bleven er vier formaten over: 8mm, 16mm, 35mm en 70mm. De vroege (rijke) filmamateurs draaiden hun familiefilms op 16 mm, veelal met een veer aangedreven Bolex camera. Bekend uit de jaren vijftig en zestig is 'dubbel 8', eigenlijk 16 mm materiaal waarin extra perforaties waren gemaakt. In de camera werd eerst de ene, daarna de andere kant van de film belicht; in het laboratorium werd het materiaal gesplitst in twee stroken van 8mm. Super-8, dat bedoeld was voor amateur-thuis-gebruik had kleinere perforatiegaatjes en daardoor meer ruimte voor beeld. Dit is nu vrijwel geheel uit de gratie bij het grote publiek door de opkomst van de videocamera. Er is wel sprake van een opkomende markt voor professioneel Super-8: filmmateriaal heeft bepaalde fotografische eigenschappen (en kwaliteit) die video niet kan bieden. Hoewel bredere formaten al vroeg werden gebruikt is op het professionele vlak altijd 35mm gebruikt. Vrijwel alle bioscoopfilms zijn tot op heden op dit formaat gedraaid en worden ook op dit formaat in de bioscoop vertoond. 70mm wordt o. a gebruikt voor IMAX-films en hebben dan ook een 70mm IMAX projectie nodig. Het zgn 70 mm Cinemascope formaat waarop o.a. een klassieker als Lawrence of Arabia is gedraaid, vindt zijn oorsprong op een 65 mm negatief. Na opname en montage werd het beeld optisch overgezet naar 70 mm om ruimte te maken voor het geluidsspoor. 70 mm (65mm) loopt verticaal door de camera tijdens belichting, in tegenstelling tot IMAX 70 mm. Dit loopt met 15 perforaties per beeld horizontaal door de camera en heeft dus een veel groter negatief en een andere afbeeldingsmaatstaf dan 70 mm cinemascope. Deze camera's komen in Nederland niet voor. De bekendste camera-merken in Nederland zijn: Arri,Aaton en in mindere mate Moviecam, wat door Arri inmiddels is overgenomen. Daarin vallen in Nederland de volgende camera's te onderscheiden: In 35mm Arri 235 - 35 mm Handheld camera, zonder Timecode Arri 535B - 35mm stille camera - met Timecode voor het geluid - van 4 tot 60 beelden per seconde Arri BL IV - voorloper van de 535B - 5 tot 36 beelden per seconde. Arri 435 - 35mm veel lawaai- met Timecode - van 2 tot 150 beelden per seconde. (1 beeld instelbaar met single frame shutter) Arri III - 35mm - voorloper van de 435 maar nog steeds in gebruik (5-120 frs/sec) Aaton 35mm - geluidsarme camera met Timecode. In 16mm Arri SR III - 16mm camera zowel met als zonder Timcode - 5 tot 75 beelden per seconde Arri SR III HS (High Speed) zelfde maar nu 5 tot 150 beelden per seconde. Aaton Prod - 16mm met Timecode - 3 tot 75 beelden per seconde. Aaton Minima - 16mm - verkleinde uitvoering - 1 tot 50 beelden - kan alleen kleinere rollen verwerken tot 60 meter en moet met daglichtspoelen. Kodak verkoopt deze rollen. Internationaal wordt er veel gewerkt met verschillende types (Gold, Platinum en Millennium) van Panavision camera, van Arri wordt de Arricam ST en LT zeer veel gebruikt. Standaard filmrollen voor 16 en 35mm zijn 122 meter lang. Bij 16mm geeft dat iets meer dan 10 minuten opnamemateriaal. Bij 35mm is 122 meter goed voor 4 minuten. Er wordt ook gebruikgemaakt van 300 meter rollen (1000 Feet). De opnametijd is afhankelijk van de snelheid waarmee de film door de camera loopt, normaal loopt een camera 24 b/s voor bioscoop en 25 b/s voor televisie. De vlindergrootte wordt aangepast om zgn flikker tegen te gaan bij bijv. fluorescerende lampen als TLbuizen. Normaal gebruikt een 35 mm camera 4 perforaties per beeld maar als er een krapper formaat gedraaid wordt, bijvoorbeeld 1:2.35, 1:1.85 of 1:1.78 dan kan volstaan worden met 3 perforaties per beeld, dit levert een materiaal besparing van meer dan 30% per rol. 35mm wordt vrijwel uitsluitend gebruikt voor speelfilms. Hoe groter het plaatje, des te beter de weergave op een filmdoek. Daar zit trouwens een ander onderscheid: wordt er iets voor de televisie gemaakt of moet het in de bioscoop draaien? Het kleine televisiescherm en de hoge filmmateriaal-kwaliteit van tegenwoordig zorgen voor een vergrote hoeveelheid gebruik van de 16mm, zelfs voor commercials. 16mm werd in eerste intantie ontwikkeld voor de amateur. In de jaren zestig werd het gebruikt om documentaires te draaien. Het materiaal had grote voordelen: lichtere rollen met 2 1/2 x de opnametijd, kleinere camera's, die makkelijker waren mee te nemen dan die voor 35mm. Door de verbetering van de kwaliteit van de filmmaterialen, ging men er in de jaren 80-90 toe over om ook speelfilms op 16mm te draaien en het materiaal in de nabewerking "op te blazen" (uit te vergroten) naar 35mm zodat vertoning in de theaters mogelijk was. Deze werkwijze bood een aanzienlijke besparing in opnamekosten. Het overzetten van 16mm materiaal of 3-perf materiaal gebeurt tegenwoordig digitaal en wordt zo overgezet naar standaard 35 mm materiaal. Desondanks probeert iedere filmmaker als het maar enigszins kan, voor een speelfilm op 35mm te draaien. De belangrijkste leveranciers van Filmmateriaal zijn Kodak en Fuji.
- Et filmkamera er en type kamera som produserer film, det vil si mange bilder i rask rekkefølge, som ved avspilling i samme rekkefølge gir en opplevelse av kontinuerlig bevegelse. Ved at man har et høyt antall bilder per sekund ser øynene og hjernen bort fra bildenes korte stillestående opphold og skaper en bevegelsesillusjon. Antall bilder per sekund som et filmkamera tar opp er vanligvis 12 eller 24. I digitale filmkameraer, som per definisjon egentlig er videokameraer, er ofte den reelle bildeoppdateringsfrekvensen på 25 Hz.
- Kamera filmowa – urządzenie o działaniu zbliżonym do aparatu fotograficznego. Ciężka, kosztowna, profesjonalna odmiana kamery. Kamera filmowa wykonuje sekwencję wysokiej jakości zdjęć w bardzo krótkich odstępach czasu i rejestruje je na taśmie filmowej. Obecnie, w profesjonalnych produkcjach stosuje się zazwyczaj kamery filmowe wykorzystujące taśmy filmowe 35 mm. Kamer filmowych nie należy mylić z mniej skomplikowanymi kamerami telewizyjnymi, używanymi między innymi do nagrywania materiałów dla wiadomości telewizyjnych. Cechą charakterystyczną profesjonalnych kamer jest, czasem dość dużych rozmiarów, zasobnik na taśmę filmową. Ze względu na olbrzymie koszty zakupu kamery, producenci często decydują się na używanie wypożyczonej kamery. Dzienne koszty wynajmu przedstawionej na zdjęciu kamery Arriflex 435ES wraz z zestawem akcesoriów sięgają ok. 1000 dolarów amerykańskich. Natomiast koszty zakupu nowej kamery (bez obiektywu i innych akcesoriów; dane na rok 2006) - od 70 000 do 170 000 euro i więcej. Profesjonalne kamery potrafią filmować z różnymi prędkościami (np. od 1 do 170 klatek na sekundę), zarówno "w przód", jak i "w tył". Filmowanie z inną, niż standardowe 24 klatki na sekundę, prędkością pozwala sterować dynamiką obrazu. Daje to znakomite efekty, zwłaszcza w filmach akcji (tego typu efekty wykorzystywał Sławomir Idziak przy kręceniu zdjęć do Helikoptera w ogniu).
- En filmkamera är en typ av kamera som producerar film, det vill säga många bilder i snabb följd efter varandra, vilka vid uppspelning i samma följd ger en upplevelse av kontinuerlig rörelse. Genom att man har ett högt antal bilder per sekund kommer ögonen och hjärnan bortse från bildernas korta stillastående uppehåll och skapa en illusion av flöde. Antal bilder per sekund en filmkamera tar in är vanligen 12 eller 24. I digitala filmkameror, som per definition egentligen är videokameror, är ofta den reella bilduppdateringsfrekvensen på 25 Hz. Ett exempel på dessa är systemet 24p.
- Киносъёмочный аппарат (кинока́мера, КСА) — оптико-механическое устройство, предназначенное для съемки кинофильма. При этом процесс съемки связан с получением на киноплёнке ряда последовательных изображений фаз движения объекта съёмки. Первые кинокамеры появились в конце XIX века с изобретением кинематографа братьями Люмьер. До появления современных электронных видеокамер кинокамеры были единственным средством, позволявшим производить запись движущегося изображения для его последующего воспроизведения кинопроектором на экране. Как художественные, так и документальные фильмы снимались исключительно кинокамерами. Для записи движущегося изображения в киносъемочном аппарате применяется прерывистое движение кинопленки в кадровом окне. В подавляющем большинстве КСА для этого используется грейферный механизм, который представляет собой кривошипно-кулисный или кривошипно-шатунный механизм, совершающий возвратно-поступательное движение грейфера - одного или нескольких зубьев, входящих в контакт с перфорацией кинопленки на время продвижения на расстояние, равное шагу кадра, и выводимый из перфорации во время холостого обратного хода. Для предотвращения смазывания изображения в момент продвижения пленки в КСА применяется обтюратор - аналог фотографического затвора, перекрывающий световой поток от съемочного объектива к пленке. Главный тип обтюратора в киносъемочной технике - дисковый, приводимый во вращение от вала грейферного механизма. В аппаратах с лупой сквозной наводки применяется зеркальный обтюратор, расположенный под углом 45 градусов к плоскости пленки. В момент перекрытия кадрового окна зеркальная поверхность обтюратора направляет свет от объектива на матовое стекло коллективной линзы аппарата, делая возможным визирование непосредственно через съемочный объектив. В профессиональном кинематографе кинокамеры для предотвращения тряски изображения на экране устанавливают на штатив, который в свою очередь может крепиться к операторской тележке dolly или устанавливаться на операторский кран. Специалист, непосредственно работающий с кинокамерой (управляющий ею) в процессе съемки кинофильма — кинооператор. С появлением так называемых "цифровых кинокамер", то есть видеокамер высокого разрешения, предназначенных специально для создания цифрового кинофильма, кинокамеры постепенно уходят в прошлое.
- La caméra est un appareil de prise de vues animées, pour le cinéma, la télévision ou la vidéo, professionnelle ou grand public. Le terme « caméra » est issu du latin Modèle:Lang (en français « chambre »). La Modèle:Lang désignait un dispositif que les peintres de la renaissance utilisaient pour le dessin en perspective, conservé dans l'appellation « chambre photographique ». En langue anglaise, Modèle:Lang désigne un appareil photo et Modèle:Lang une caméra; de même pour les termes caméra et ciné-caméra, au Canada francophone (bien que ces acceptions y soient en régression). Il existe deux types de technologies de caméra, quelles qu'en soient les applications : Fichier:Arri435-filmcamera. jpg Caméra Arriflex 35 mm Les caméras film Les caméras vidéo
|
| rdfs:comment
|
- 映画用カメラ（えいがようカメラ）とは、フィルム上に映像を連続して露光し、動画を撮影するための装置である。 フィルム上への記録の基本原理は、1820年代にフランスで開発されたスチル写真の原理に負うことが大であり、19世紀末以来ほとんど変わっていない。 モーション（動き）の記録に成功した最初期の2つのカメラは、トーマス・エジソンのキネトグラフ（キネトスコープ）とリュミエール兄弟のシネマトグラフであった。両者とも光を遮断し映画用フィルムを収容するカメラ本体を採用していた。
- Als Filmkamera bezeichnet man eine fotografische Apparatur, vor allem in der Kinematografie, die in rascher Folge beliebig viele fotografische Bilder auf einen perforierten fotografischen Film belichtet.
- This article is about motion picture film cameras. See video camera for cameras which record images electronically. The movie camera is a type of photographic camera which takes a rapid sequence of photographs on strips of film which was very popular for private use in the last century until its successor, the video camera, replaced it.
- La cámara de cine es un tipo de cámara fotográfica que toma una secuencia de fotografías en rápida sucesión en una cinta de película fotográfica o film que una vez revelada puede ser proyectada reproduciendo el movimiento original, cuyo resultado es una película de cine. El ojo humano es capaz de percibir movimiento en una serie de imágenes gracias al efecto de la persistencia retiniana, o según los estudios más recientes, a los efectos del movimiento beta y el fenómeno phi.
- Elokuvakamera on kameratyyppi, joka tallentaa kuvia nopeassa tahdissa filmille. Kun kehitetty filmi projisoidaan, syntyy katselijalle vaikutelma liikkuvasta kuvasta, vaikka kyse on itse asiassa yksittäisistä kuvista. Filmiformaatit luokitellaan niiden leveyden mukaan: yleisimmät elokuva- ja TV-tuotannoissa käytetyt filmityypit ovat 35 mm ja 16 mm. Elokuvakameroiden tallennusnopeus on yleensä 24 kuvaa sekunnissa, joka on myös esitysstandardi elokuvateattereissa.
- Come macchina da presa si intende un apparato che registra (impressiona) una sequenza di immagini fotografiche in rapida successione temporale su di una pellicola fotosensibile continua per via fotochimica. Tale pellicola è costituita di celluloide, poliestere o altro materiale analogo ed è tipicamente fornita di perforazioni per il trascinamento meccanico della stessa, pur esistendo alcune eccezioni.
- Een filmcamera is een toestel om snel opeenvolgende beelden vast te leggen op een lichtgevoelig medium zodat ze later opnieuw bekeken kunnen worden. Als zodanig stoelt de filmcamera op twee uitvindingen: fotografie - een vereniging van chemie en optiek - en mechanica. Deze werden in de loop van de negentiende eeuw zodanig met elkaar in verband gebracht, dat het vastleggen van enige tientallen beelden binnen enkele seconden mogelijk werd.
- Et filmkamera er en type kamera som produserer film, det vil si mange bilder i rask rekkefølge, som ved avspilling i samme rekkefølge gir en opplevelse av kontinuerlig bevegelse. Ved at man har et høyt antall bilder per sekund ser øynene og hjernen bort fra bildenes korte stillestående opphold og skaper en bevegelsesillusjon. Antall bilder per sekund som et filmkamera tar opp er vanligvis 12 eller 24.
- Kamera filmowa – urządzenie o działaniu zbliżonym do aparatu fotograficznego. Ciężka, kosztowna, profesjonalna odmiana kamery. Kamera filmowa wykonuje sekwencję wysokiej jakości zdjęć w bardzo krótkich odstępach czasu i rejestruje je na taśmie filmowej. Obecnie, w profesjonalnych produkcjach stosuje się zazwyczaj kamery filmowe wykorzystujące taśmy filmowe 35 mm.
- En filmkamera är en typ av kamera som producerar film, det vill säga många bilder i snabb följd efter varandra, vilka vid uppspelning i samma följd ger en upplevelse av kontinuerlig rörelse. Genom att man har ett högt antal bilder per sekund kommer ögonen och hjärnan bortse från bildernas korta stillastående uppehåll och skapa en illusion av flöde. Antal bilder per sekund en filmkamera tar in är vanligen 12 eller 24.
- Киносъёмочный аппарат (кинока́мера, КСА) — оптико-механическое устройство, предназначенное для съемки кинофильма. При этом процесс съемки связан с получением на киноплёнке ряда последовательных изображений фаз движения объекта съёмки. Первые кинокамеры появились в конце XIX века с изобретением кинематографа братьями Люмьер.
- La caméra est un appareil de prise de vues animées, pour le cinéma, la télévision ou la vidéo, professionnelle ou grand public. Le terme « caméra » est issu du latin Modèle:Lang (en français « chambre »). La Modèle:Lang désignait un dispositif que les peintres de la renaissance utilisaient pour le dessin en perspective, conservé dans l'appellation « chambre photographique ».
|
