| dbpedia-owl:abstract
|
- Monsignore ist die Anrede für einen römisch-katholischen Priester, dem ein sogenannter „Päpstlicher Ehrentitel“ oder auch ein Bischofsamt verliehen wurde. „Monsignore“ bedeutet auf Italienisch „mein Herr“ und wird im Deutschen mit „Msgr. “, im Italienischen oder Englischen meist „Mons. “ abgekürzt. „Monsignore“ ist demnach eine formelle Anrede für die Inhaber bestimmter geistlicher Würden, selbst jedoch kein Ehrentitel. Die meisten Personen, denen diese Anrede zusteht, sind Träger des Ehrentitels „Kaplan Seiner Heiligkeit“. Im deutschen Sprachraum wird die Anrede „Monsignore“ für einen Träger solcher Ehrentitel jedoch meist missverstanden, so dass häufig der Eindruck entsteht, die Anrede „Monsignore“ selbst sei ein Ehrentitel. Entsprechend gilt für einfache Priester die formelle Anrede „Hochwürdiger Herr“, für Bischöfe die Anrede „Exzellenz“ und für Kardinäle die Anrede „Eminenz“.
- Monsignor, pl. monsignori, is the form of address for those members of the clergy of the Catholic Church holding certain ecclesiastical honorific titles. Monsignor is the apocopic form of the Italian monsignore, from the French mon seigneur, meaning "my lord". It is abbreviated Mgr, Msgr, or Mons.. As a form of address, "Monsignor" is not itself an appointment (properly speaking, one cannot be "made a monsignor" nor can one be "the monsignor of a parish"). The three awards or offices most often associated with the style "monsignor" are Protonotary Apostolic, Honorary Prelate, and Chaplain of His Holiness. These awards are granted by the Pope, usually at the request of the local bishop.
- Monseñor (del italiano monsignore y este del latín senior) es un título honorífico, concedido por el Papa, que se utiliza precediendo al nombre propio de los prelados y algunas dignidades eclesiásticas. Dentro de la Iglesia católica, el título de monseñor se otorga por este orden de importancia: Presbíteros a los que Su Santidad quiso honrar con una prelatura. Capellán de Su Santidad el Papa. Prelado de honor de Su Santidad el Papa. Protonotario apostólico, título honorífico se otorga a miembros relevantes de la Curia Romana. Obispos y arzobispos, también tienen el título de monseñor. En España e Hispanoamérica se suele llamar a un obispo o arzobispo con el apelativo de "monseñor", por influencia francesa e italiana, aunque la fórmula de tratamiento apropiada es Excelencia o Excelentísimo y Reverendísimo Señor. Sin embargo, en Cataluña y Aragón, el término -usado en catalán como "Mossén"-, se aplica a todos los sacerdotes en general. En el caso de los Cardenales, ellos dejan de ser Monseñor, aunque la prensa y muchas personas comunes y corrientes, suelen llamarlos como Monseñor. No todos los miembros de la Curia Romana reciben el título de monseñor y no todos aquellos que son monseñores pertenecen a la Curia pontificia. En algunos casos, a los vicarios episcopales se les llama monseñores, aunque algunos de ellos, no tengan el título papal. En Francia, Monseñor fue un título que se daba en propiedad al delfín, y, por extensión o cortesía, a otros sujetos de alta dignidad, como duques, pares o presidentes de consejos.
- Tiedosto:Honorkappap. png Hänen pyhyytensä kappalaisen yleinen tunnus. Monsignore (lausutaan, italian sanoista "minun herrani", vakiintunut lyhenne mons. , ransk. monseigneur), on katolisen kirkon papiston arvonimiryhmä, joka jakaantuu neljään luokkaan: apostolinen protonotaari de numero apostolinen protonotaari soprannumerario (voidaan antaa myös Vatikaanin ulkopuolelle) Hänen pyhyytensä kunniaprelaatti Hänen pyhyytensä kappalainen Monsignoren arvon myöntää paavi ja se voidaan antaa vain hiippakuntapapille erityisistä kirkollisista ansioista. Arvon saanut kuuluu Paavilliseen perheeseen.
- Monsignore è un titolo religioso usato nella Chiesa cattolica come nella Chiesa ortodossa, mutuato dal francese monseigneur, che significa "mio signore". Esso è riservato, all'interno della Chiesa cattolica, a coloro che hanno ricevuto il sacramento dell'ordine sacro nel grado dell'episcopato, ma viene conferito a seguito di speciale concessione della Santa Sede anche ai membri del presbiterato (cioè ai preti). L'"Istruzione sul conferimento di Onorificenze pontificie" promulgata dalla Segreteria di Stato vaticana in data 13 maggio 2001 dispone che i Vescovi diocesani possono proporre il conferimento di una onorificenza pontificia ad ecclesiastici, in segno di apprezzamento e riconoscenza per il servizio prestato. Un Vicario Generale può parimenti richiedere tale conferimento, dichiarando però esplicitamente di procedere in merito con espressa autorizzazione del proprio Vescovo. La richiesta, accompagnata dal curriculum vitae dei candidati con descrizione accurata delle benemerenze acquisite nei riguardi della Chiesa, deve essere inviata alla Nunziatura Apostolica, che la farà pervenire – corredata dal proprio nulla osta – alla Segreteria di Stato. Le domande provenienti dai territori soggetti alla vigilanza delle Congregazioni per le Chiese Orientali e per l’Evangelizzazione dei Popoli, devono essere prima inviate al Dicastero competente che provvederà poi a trasmetterle alla Segreteria di Stato. Se il titolo viene concesso, ne viene specificato anche il grado, secondo questo ordine crescente di importanza: Cappellano di Sua Santità, a sacerdoti del clero secolare che abbiano compiuto almeno 35 anni di età e 5 di sacerdozio (10 per gli Ecclesiastici nel Servizio Diplomatico della Santa Sede e per gli Officiali della Curia Romana) Prelato d'onore di Sua Santità, a sacerdoti del clero secolare che abbiano compiuto almeno 45 anni di età e 15 di sacerdozio Protonotario Apostolico Soprannumerario, a sacerdoti del clero secolare che abbiano compiuto almeno 55 anni di età e 20 di sacerdozio Di norma, si deve rispettare la "gradualità": si deve richiedere cioè per il candidato prima il titolo di Cappellano e poi quello di Prelato. Tra un grado e l'altro devono trascorrere almeno 10 anni. Per alcuni casi particolarmente meritevoli e significativi, i Vescovi possono richiedere direttamente il titolo di Protonotario Apostolico Soprannumerario, salva restando la condizione che il candidato abbia compiuto almeno 55 anni di età e 20 di sacerdozio. Per ogni diocesi, il numero totale di Monsignori (Cappellani, Prelati e Protonotari) non deve superare il 10% del clero. Il monsignore può essere distinto dagli altri preti a motivo delle sue vesti, come previsto dalla Istruzione della Segreteria di Stato "Ut sive sollicite" circa le vesti, i titoli e le insegne di Cardinali, Vescovi e Prelati minori, promulgata il 31 marzo 1969 a firma del Segretario di Stato Vaticano card. Amleto Giovanni Cicognani . I Cappellani di Sua Santità hanno sia come abito corale che come abito piano la talare nera con occhielli, bottoni, bordi e fodera di colore paonazzo e fascia di seta paonazza. La talare paonazza, il mantellone paonazzo, la fascia con fiocchi e le fibbie sulle scarpe sono aboliti. I Prelati Superiori dei Dicasteri della Curia Romana che non hanno la dignità episcopale, gli Uditori della Sacra Rota Romana, il Promotore Generale di Giustizia e il Difensore del Vincolo nel Supremo Tribunale della Segnatura Apostolica, i Protonotari Apostolici de numero, i Chierici della Camera Apostolica e i Prelati dell’Anticamera Pontificia hanno come abito corale la talare paonazza con mantelletta paonazza, rocchetto e fascia paonazza. Come abito piano la talare senza pellegrina con occhielli, bottoni, bordi e fodera di colore rubino, fascia paonazza con frange di seta alle due estremità e ferraiolone paonazzo. La berretta è nera con fiocco rosso. La fascia con fiocchi, le calze paonazze e le fibbie sulle scarpe sono abolite. I Protonotari Apostolici Soprannumerari e i Prelati d’Onore di Sua Santità hanno come abito corale la talare paonazza, la fascia paonazza con frange e la cotta senza pieghe. Come abito piano la talare nera senza pellegrina con occhielli, bottoni, bordi e fodera di colore rubino, con fascia paonazza. I Prelati d’Onore di Sua Santità non possono indossare il ferraiolone paonazzo, a differenza dei Protonotari Apostolici Soprannumerari che ne hanno facoltà. La mantelletta paonazza, la fascia di seta con fiocchi, le calze paonazze, le fibbie sulle scarpe e il fiocco rosso sulla berretta sono aboliti. Queste norme aboliscono tutti i privilegi, anche centenari e ab immemorabili, antecedenti al 30 ottobre 1970, data di pubblicazione della Lettera Circolare Per Instructionem della Sacra Congregazione per il Clero sulla riforma delle vesti corali, a firma del Prefetto Cardinale John Joseph Wright. Il titolo di Monsignore è ugualmente concesso ai vescovi, ai presbiteri che siano Vicari Generali o Episcopali delle Diocesi, canonici effettivi ed onorari di Capitoli Cattedrali durante munere, cappellani del Sovrano Militare Ordine di Malta o cavalieri dell'Ordine Equestre del Santo Sepolcro di Gerusalemme.
- Monseigneur is een aanspreektitel. De term is verwant aan het Franse mon seigneur, letterlijk mijn oudere of mijn heer betekent. Men gebruikt deze min of meer informele aanspreektitel voor prinsen, rooms- en oud-katholieke aartsbisschoppen en rooms- en oud-katholieke bisschoppen. Langere aanspreektitels voor deze hoogwaardigheidsbekleders zijn respectievelijk Uwe Koninklijke Hoogheid, Uwe Hoogwaardige Excellentie of Uwe Eminentie. Ook een aantal leden van de Pauselijke huishouding, werkelijk of honorair, dragen de titel Monsignore of monseigneur. Omdat deze priesters geen bisschoppelijk purper dragen noemt men de Pauselijke kapelaans wel "zwarte monseigneurs". Voorbeelden van dergelijke leden van de Pauselijke huishouding zijn de Kapelaan van Zijne Heiligheid en de Ereprelaat van Zijne Heiligheid. Ook de Apostolisch Protonotaris werd aangesproken met monseigneur. In deze context fungeert Monseigneur meer als een religieuze graad, en niet alleen als aanspreekvorm. In Frankrijk was de titel Monseigneur tot aan de Franse Revolutie de gebruikelijke aanduiding voor de oudste broer van de koning. De eerste onder de Prinsen van den Bloede was dan "Monsieur". Ook nu nog laten de prinsen uit het huis Bourbon en Het huis van België zich met "Monseigneur" aanspreken. Alléén bij de kerkelijke hoogwaardigheidsbekleders is het gebruikelijk om de aanspreekvorm af te korten tot Mgr. en deze als titel vóór de naam te dragen.
- Monsignore («min herre», forkortes Msgr. eller Mgr. ) er en tittel/tiltaleform i den romersk-katolske kirke, normalt overfor erkebiskoper og biskoper. Den kan gis som hederstittel til prester som fyller spesielle embeter, eller som på en eller annen måte har utmerket seg i sitt virke. Det finnes tre grader; apostolisk protonotar, pavelig æresprelat og pavelig æreskapellan. Det er paven som utnevner, normalt etter anbefaling fra den stedlige biskop. Bare sekularprester kan få slike titler, de kan ikke gis til ordensprester.
- Monsenhor é um título eclesiástico honorifico conferido aos sacerdotes da Igreja Católica pelo Papa. A palavra tem origem francesa e, em português, pode ser abreviada como Mons. Apesar de somente o Papa conferir o título de Monsenhor, ele o faz a pedido do bispo diocesano por meio da Nunciatura Apostólica. O número máximo de monsenhores de uma diocese não pode, normalmente, ultrapassar 10% do total de sacerdotes. O Monsenhor não tem uma autoridade canônica maior que a de qualquer padre, uma vez que a nomeação não implica num sacramento da ordem. Assim o monsenhor só se distingue de um padre comum pelo título. Os padres que serão sagrados bispos recebem automaticamente o título de monsenhor. Em alguns países os bispos também são referidos como monsenhor, em contrates a forma tradicional de tratamento (Excelência, Vossa Excelência Reverendíssima, Vossa Graça, etc). Muitos padres que desempenham funções na Cúria Romana recebem o título, devido ao alto cargo que ocupam na administração da Igreja Católica. Nas Igrejas orientais existe o título equivalente de arquimandrita.
- Монсеньо́р мн. ч. monsignori — один из титулов высшего католического духовенства. Монсеньор является формой обращения для тех членов духовенства Римско-католической церкви, которые держат некоторые церковные почетные титулы. Монсеньор — форма апокопы от итальянского monsignore, от французского mon seigneur, означая «мой господин». По-русски, может быть сокращение мон. или монс. Как форма обращения, «монсеньор» не самостоятельного назначения (должным образом разговор, нельзя строить «сделан монсеньором» не может быть также «монсеньор прихода»). Этот титул связан с почетными наградами, подобно тому как «сэр» или «шевалье» связаны с рыцарством. Три награды или поста наиболее часто связывались с титулованием «монсеньор» — апостольский протонотарий, почётный прелат и капеллан Его Святейшества. Эти награды предоставляются папой римским, обычно по просьбе местного епископа. Как правило, давался титулярным (номинальным) епископам и архиепископам, т. е. не имеющим епархии. Также даются аббатам и прелатам за какие-либо заслуги. Обращение к епископу: монсеньор епископ.
- Monsignore är inom romersk-katolska kyrkan en honorärtitel som tilldelas särskilt förtjänta präster. Titeln förkortas msgr eller mons. (på franska mgr). På franska tituleras biskopar med denna titel, varför missförstånd lätt kan uppstå. På svenska, tyska eller engelska tilltalas emellertid biskopar med biskop (motsv. ) eller Ers Högvördighet alt. Ers Excellens (motsv.). Såväl monsignorens kaftan för stadsbruk som hans kordräkt lånar drag från biskopens dräkt, vanligtvis olika lila inslag. Biskopens pektoralkors, violetta biretta samt rochetten är däremot förbehållna biskopar. Monsignorer saknar vanligtvis varje form av jurisdiktion.
- 蒙席是意大利语「monsignor」一詞的音译，有以下意义： 教宗颁赐有功神父的荣衔，通常可穿与主教近似之主教服装。 主教：拉丁国家都用此称呼。 Monsignor 缩写方式甚多：英语通用者为 Msgr. , Mgr. ，拉丁国家则用 Mons. 。法文称作 monseigneur。
|
| rdfs:comment
|
- 蒙席是意大利语「monsignor」一詞的音译，有以下意义： 教宗颁赐有功神父的荣衔，通常可穿与主教近似之主教服装。 主教：拉丁国家都用此称呼。 Monsignor 缩写方式甚多：英语通用者为 Msgr. , Mgr. ，拉丁国家则用 Mons. 。法文称作 monseigneur。
- Monsignore ist die Anrede für einen römisch-katholischen Priester, dem ein sogenannter „Päpstlicher Ehrentitel“ oder auch ein Bischofsamt verliehen wurde. „Monsignore“ bedeutet auf Italienisch „mein Herr“ und wird im Deutschen mit „Msgr. “, im Italienischen oder Englischen meist „Mons. “ abgekürzt. „Monsignore“ ist demnach eine formelle Anrede für die Inhaber bestimmter geistlicher Würden, selbst jedoch kein Ehrentitel.
- Monsignor, pl. monsignori, is the form of address for those members of the clergy of the Catholic Church holding certain ecclesiastical honorific titles. Monsignor is the apocopic form of the Italian monsignore, from the French mon seigneur, meaning "my lord". It is abbreviated Mgr, Msgr, or Mons.. As a form of address, "Monsignor" is not itself an appointment (properly speaking, one cannot be "made a monsignor" nor can one be "the monsignor of a parish").
- Monseñor (del italiano monsignore y este del latín senior) es un título honorífico, concedido por el Papa, que se utiliza precediendo al nombre propio de los prelados y algunas dignidades eclesiásticas. Dentro de la Iglesia católica, el título de monseñor se otorga por este orden de importancia: Presbíteros a los que Su Santidad quiso honrar con una prelatura. Capellán de Su Santidad el Papa. Prelado de honor de Su Santidad el Papa.
- Tiedosto:Honorkappap. png Hänen pyhyytensä kappalaisen yleinen tunnus. Monsignore (lausutaan, italian sanoista "minun herrani", vakiintunut lyhenne mons. , ransk.
- Monsignore è un titolo religioso usato nella Chiesa cattolica come nella Chiesa ortodossa, mutuato dal francese monseigneur, che significa "mio signore". Esso è riservato, all'interno della Chiesa cattolica, a coloro che hanno ricevuto il sacramento dell'ordine sacro nel grado dell'episcopato, ma viene conferito a seguito di speciale concessione della Santa Sede anche ai membri del presbiterato (cioè ai preti).
- Monseigneur is een aanspreektitel. De term is verwant aan het Franse mon seigneur, letterlijk mijn oudere of mijn heer betekent. Men gebruikt deze min of meer informele aanspreektitel voor prinsen, rooms- en oud-katholieke aartsbisschoppen en rooms- en oud-katholieke bisschoppen. Langere aanspreektitels voor deze hoogwaardigheidsbekleders zijn respectievelijk Uwe Koninklijke Hoogheid, Uwe Hoogwaardige Excellentie of Uwe Eminentie.
- Monsignore («min herre», forkortes Msgr. eller Mgr. ) er en tittel/tiltaleform i den romersk-katolske kirke, normalt overfor erkebiskoper og biskoper. Den kan gis som hederstittel til prester som fyller spesielle embeter, eller som på en eller annen måte har utmerket seg i sitt virke. Det finnes tre grader; apostolisk protonotar, pavelig æresprelat og pavelig æreskapellan. Det er paven som utnevner, normalt etter anbefaling fra den stedlige biskop.
- Monsenhor é um título eclesiástico honorifico conferido aos sacerdotes da Igreja Católica pelo Papa. A palavra tem origem francesa e, em português, pode ser abreviada como Mons. Apesar de somente o Papa conferir o título de Monsenhor, ele o faz a pedido do bispo diocesano por meio da Nunciatura Apostólica. O número máximo de monsenhores de uma diocese não pode, normalmente, ultrapassar 10% do total de sacerdotes.
- Монсеньо́р мн. ч. monsignori — один из титулов высшего католического духовенства. Монсеньор является формой обращения для тех членов духовенства Римско-католической церкви, которые держат некоторые церковные почетные титулы. Монсеньор — форма апокопы от итальянского monsignore, от французского mon seigneur, означая «мой господин». По-русски, может быть сокращение мон. или монс.
- Monsignore är inom romersk-katolska kyrkan en honorärtitel som tilldelas särskilt förtjänta präster. Titeln förkortas msgr eller mons. (på franska mgr). På franska tituleras biskopar med denna titel, varför missförstånd lätt kan uppstå. På svenska, tyska eller engelska tilltalas emellertid biskopar med biskop (motsv. ) eller Ers Högvördighet alt. Ers Excellens (motsv.). Såväl monsignorens kaftan för stadsbruk som hans kordräkt lånar drag från biskopens dräkt, vanligtvis olika lila inslag.
|
