| dbpedia-owl:abstract
|
- Ein Monochord oder Kanon ist ein musikinstrumentenähnliches Werkzeug, das aus einem länglichen Resonanzkasten besteht, über den der Länge nach eine Saite gespannt ist. Diese kann mit Hilfe eines Stegs, der beweglich unter ihr angebracht ist, geteilt werden. Das Teilungsverhältnis kann auf einer Skala auf der Decke des Resonanzkastens abgelesen werden. Einfache Teilungsverhältnisse ergeben Konsonanzen, komplizierte Dissonanzen.
- El monocordio, es un instrumento musical de una sola cuerda que acompañaba la monodia al unísono; puede clasificarse dentro del grupo de cordófonos pinzados y frotados. Su nombre se deriva de los términos latinos mono = una y cordum = cuerda. Otras definiciones de este instrumento son: Instrumento de música para probar la proporción y variedad de los sonidos. Instrumento antiguo con caja armónica, como la guitarra, y una sola cuerda, que se tocaba con una púa y servía de diapasón.
- Il monocordo è uno strumento composto da una sola corda, tesa sopra una cassa di risonanza tra due ponticelli, e posata su un terzo ponticello intermedio che può essere spostato; così facendo si può dividere la corda a piacere e ottenere suoni di altezza variabile. Mentre il nome dignifica "una sola corda", un monocordo può avere anche due o più corde.
- モノコード（英語:Monochord）は1本の弦を張り、その振動を利用して音程を計測し、音律を規定することを目的とした楽器、器具。モノコルドともいう。
- Een monochord is een primitief instrument dat onder andere door de oude Grieken gebruikt werd om een toonladder mee te meten en te controleren. De naam komt uit het grieks 'monos'=enkel en 'chordè'= darm, snaar. Het instrument bestaat altijd uit minimaal één gespannen snaar en heeft een beweegbare kam in het midden, die langs een schaalverdeling geschoven kan worden. Bij een constante spanning is de lengte van de snaar omgekeerd evenredig met de hoogte van toon. Hiermee en met de schaalverdeling kan de toonhoogte exact vastgesteld worden. Tevens kunnen harmonische verbanden tussen twee tonen vastgesteld worden. De flageoletposities op een snaar komen overeen met de harmonische waarden van het complementaire snaardeel, welke een harmonische samenklank geeft met een gelijkgestemde open snaar als je de snaar op de hals drukt. De Guqin, een Chinees antiek instrument, combineert beide speltechnieken (flageolet en het volledig indrukken). Dit instrument werd gebruikt door Pythagoras en Christiaan Huygens, die er respectievelijk hun stemming van Pythagoras en 31-toonsstemming mee ontwikkelden en controleerden.
- Monokordet var opprinnelig et plankeinstrument med en streng. Seinere ble planken erstatta med ei trekasse.
- Plik:Moodswingerscale. svg Monochord, greka monos jeden chordé struna – w starożytnej Grecji instrument muzyczny i jednocześnie przyrząd mierniczy służący do określania stosunków długości struny do wysokości dźwięku. Jego wynalezienie przypisuje się Pitagorasowi ok. połowy VI w. p.n.e. Zbudowany z pudła rezonansowego opatrzonego jedną struną na przesuwalnym podstawku (bloczku), pozwalającym na zmianę dźwięków. Można było zagrać na nim jednocześnie tylko jeden dźwięk, ponadto przesuwanie podstawka uniemożliwiało precyzyjną zmianę dźwięku i nie można było uniknąć glissanda. Przesuwanie podstawka powodowało też piski, by je zatuszować Ptolemeusz radzi by grać z aulosem lub syringą. Wykorzystywany był głównie przy nauce śpiewu. Jako przyrządu (występował również pod nazwą kanon) używano go w ten sposób, że przy pomocy podstawka dzielono strunę na odcinki o różnej długości i następnie w sposób geometryczny mierzono, a potem oznaczano wysokość odpowiednich dźwięków. Badania takie przeprowadzał m. in. w IV w. p.n.e. Euklides, który ich wyniki zawarł w traktacie Katatomé kanonos (Podział monochordu). Do celów muzycznych używany był również w średniowieczu np. skandynawski psalmodikon. Od monochordu pochodzi klawikord, wykorzystujący podobną zasadę konstrukcyjną. Funkcję przesuwanego podstawka pełnią klawisze i tangenty. W początkowym okresie istnienia klawikord nazywano monochordem. W średniowieczu monochordem nazywano tubmarynę, instrument smyczkowy mający również jedną strunę. Monochordem nazywa się również jednostrunowe skrzypce.
- Monocórdio ou manicórdio é um antigo instrumento musical, de treinamento e laboratório, composto por uma caixa de ressonância sobre a qual era estendida uma única corda presa a dois cavaletes móveis. Seu uso já era registrado ao tempo de Pitágoras para estudo e cálculo das relações entre vibrações sonoras. Na Idade Média era também usado para a afinação da voz e de outros instrumentos. A palavra deriva do grego monochórdon e significa literalmente "um fio". O monocórdio pode ser usado para ilustrar as propriedades matemáticas da vibração musical. Por exemplo, quando o fio do monocórdio está esticado produz uma vibração numa freqüência particular; quando o comprimento da corda é dividido ao meio e tocado, produz um tom uma oitava mais alto, e vibra a uma freqüëncia duas vezes maior que a original . As metades desse comprimento irão produzir um tom duas oitavas mais alto que o original, quadruplicando sua freqüência - e assim por diante. O monocórdio era tocado com o plectro, espécie de varinha. Ainda hoje é presente em algumas culturas, como por exemplo na vietnamita, onde integra a orquestra do Teatro Aquático de Fantoches. Predefinição:Ref-section
- A monochord is an ancient musical and scientific laboratory instrument. The word "monochord" comes from the Greek and means literally "one string. " A misconception of the term lies within its name. Often a monochord has more than one string, most of the time two, one open string and a second string with a movable bridge. In a basic monochord, a single string is stretched over a sound box. The string is fixed at both ends while one or many movable bridges are manipulated to demonstrate mathematical relationships between sounds. With two strings you can easily demonstrate how a consonant just chord sounds. Both open strings are tuned equal and then the movable bridge is put in a mathematical position to demonstrate, for instance, the major third (at 4/5th of the string length) or the minor third (at 5/6th of the string length). The monochord can be used to illustrate the mathematical properties of musical pitch. For example, when a monochord's string is open it vibrates at a particular frequency and produces a pitch. When the length of the string is halved, and plucked, it produces a pitch an octave higher and the string vibrates at twice the frequency of the original . Half of this length will produce a pitch two octaves higher than the original—four times the initial frequency —and so on. Standard diatonic Pythagorean tuning (Ptolemy’s Diatonic Ditonic) is easily derived starting from superparticular ratios, (n+1)/n, constructed from the first four counting numbers, the tetractys, measured out on a monochord. Monopipe is a wind instrument which serves the same purpose as the monochord.
- Monokord, ett instrument som under antiken användes till akustiska undersökningar, till exempel demonstrera intervaller och matematiska proportioner mellan strängars längder. Består av en avlång resonanslåda med en sträng över. Spelas lämpligen med stråke. Monokordet har använts som seriöst spelinstrument och är föregångaren till stråkinstrumentet marintrumpet och kanske även till klaviaturinstrumentet klavikord.
- File:Monochord. jpg 單弦樂器 單弦樂器，或稱獨弦琴，是一類弦樂器和實驗室儀器，一般只有一根弦，但有些稱為「單弦樂器」（monochord）的樂器會有超過一根弦。
- Файл:Glarean-monochord. jpg Монохорд (отдельно изображена подвижная подставка, или кобылка) из трактата Глареана «Додекахорд» (1547) Монохо́рд, также (музыкальный) кано́н — инструмент, служащий для точного построения музыкальных интервалов (звуков заданной высоты) путём фиксации различных длин звучащей части возбуждаемой щипком струны. Состоит из основания, на котором между двумя порожками (подставками) закреплена натянутая струна. Между ними находится подвижная подставка (прижимающая струну снизу), перемещением которой фиксируют звучащую часть струны. На основание монохорда может наноситься шкала делений.
- Le monocorde désigne, soit un son unique pris dans une échelle quelconque — l'intervalle correspondant est l'unisson —, soit un instrument primitif constitué d'une caisse de résonance et d'une corde unique sous laquelle coulisse un chevalet. Fichier:Moodswingerscale. svg Le monocorde en tant qu'instrument expérimental est resté célèbre depuis que Pythagore (586-500) a fait la démonstration que la hauteur N, du son est inversement proportionnelle à la longueur L de la corde. De cette expérience, Pythagore tire les conclusions suivantes : En plaçant le chevalet au milieu de la corde tendue — donc, en divisant celle-ci en deux —, la corde en question donne l'octave supérieure du son initial. On obtient d'ailleurs cette même note des deux côtés du chevalet. De la même façon, en plaçant le chevalet au tiers de la corde — donc, en divisant celle-ci en trois —, la corde en question donne alors le redoublement de la quinte supérieure du son initial (autrement dit, la « douxième supérieure »). De l'autre côté du chevalet, avec une longueur de 2/3, on obtient "tout naturellement" la quinte supérieure du son initial. Soit Lo la longueur de la corde, et No sa fréquence; Pythagore a donc remarqué que N/No = Lo/L. La pratique arithmétique grecque fait noter les nombres rationnels plus grands que 1 comme 1 + X; la notation revient donc à nommer X = (N-No)/No, depuis X = 0 pour le do à X=1 pour le do de l'octave supérieur. Les sept notes de la gamme correspondait à des rationnels "simples" et approximatifs d'une assonance (voir gamme pythagoricienne majeure, pour des détails mathématiques plus conséquents). Par exemple, le sol a pour fréquence N = No (1 + 1/2) (et se joue donc avec la frette au 2/3 de la longueur). Le tableau ci-après donne les valeurs X, encadrant 1+1/2 == 1+5/10(qu'on pourra réduire aisément) et les écarts (rapport de fréquences de deux notes consécutives); il apparaît que ces écarts ne sont évidemment pas constants, et il y a un problème à régler simplement l'écart entre les notes (l'écart musical, irrationnel, conduira à la crise majeure des mathématiques, appelée crise pythagoricienne).
|
| rdfs:comment
|
- Ein Monochord oder Kanon ist ein musikinstrumentenähnliches Werkzeug, das aus einem länglichen Resonanzkasten besteht, über den der Länge nach eine Saite gespannt ist. Diese kann mit Hilfe eines Stegs, der beweglich unter ihr angebracht ist, geteilt werden. Das Teilungsverhältnis kann auf einer Skala auf der Decke des Resonanzkastens abgelesen werden. Einfache Teilungsverhältnisse ergeben Konsonanzen, komplizierte Dissonanzen.
- El monocordio, es un instrumento musical de una sola cuerda que acompañaba la monodia al unísono; puede clasificarse dentro del grupo de cordófonos pinzados y frotados. Su nombre se deriva de los términos latinos mono = una y cordum = cuerda. Otras definiciones de este instrumento son: Instrumento de música para probar la proporción y variedad de los sonidos. Instrumento antiguo con caja armónica, como la guitarra, y una sola cuerda, que se tocaba con una púa y servía de diapasón.
- Il monocordo è uno strumento composto da una sola corda, tesa sopra una cassa di risonanza tra due ponticelli, e posata su un terzo ponticello intermedio che può essere spostato; così facendo si può dividere la corda a piacere e ottenere suoni di altezza variabile. Mentre il nome dignifica "una sola corda", un monocordo può avere anche due o più corde.
- モノコード（英語:Monochord）は1本の弦を張り、その振動を利用して音程を計測し、音律を規定することを目的とした楽器、器具。モノコルドともいう。
- Monokordet var opprinnelig et plankeinstrument med en streng. Seinere ble planken erstatta med ei trekasse.
- Monokord, ett instrument som under antiken användes till akustiska undersökningar, till exempel demonstrera intervaller och matematiska proportioner mellan strängars längder. Består av en avlång resonanslåda med en sträng över. Spelas lämpligen med stråke. Monokordet har använts som seriöst spelinstrument och är föregångaren till stråkinstrumentet marintrumpet och kanske även till klaviaturinstrumentet klavikord.
- File:Monochord. jpg 單弦樂器 單弦樂器，或稱獨弦琴，是一類弦樂器和實驗室儀器，一般只有一根弦，但有些稱為「單弦樂器」（monochord）的樂器會有超過一根弦。
- Een monochord is een primitief instrument dat onder andere door de oude Grieken gebruikt werd om een toonladder mee te meten en te controleren. De naam komt uit het grieks 'monos'=enkel en 'chordè'= darm, snaar. Het instrument bestaat altijd uit minimaal één gespannen snaar en heeft een beweegbare kam in het midden, die langs een schaalverdeling geschoven kan worden. Bij een constante spanning is de lengte van de snaar omgekeerd evenredig met de hoogte van toon.
- Monocórdio ou manicórdio é um antigo instrumento musical, de treinamento e laboratório, composto por uma caixa de ressonância sobre a qual era estendida uma única corda presa a dois cavaletes móveis. Seu uso já era registrado ao tempo de Pitágoras para estudo e cálculo das relações entre vibrações sonoras. Na Idade Média era também usado para a afinação da voz e de outros instrumentos. A palavra deriva do grego monochórdon e significa literalmente "um fio".
- Plik:Moodswingerscale. svg Monochord, greka monos jeden chordé struna – w starożytnej Grecji instrument muzyczny i jednocześnie przyrząd mierniczy służący do określania stosunków długości struny do wysokości dźwięku. Jego wynalezienie przypisuje się Pitagorasowi ok. połowy VI w. p.n.e. Zbudowany z pudła rezonansowego opatrzonego jedną struną na przesuwalnym podstawku (bloczku), pozwalającym na zmianę dźwięków.
- Файл:Glarean-monochord. jpg Монохорд (отдельно изображена подвижная подставка, или кобылка) из трактата Глареана «Додекахорд» (1547) Монохо́рд, также (музыкальный) кано́н — инструмент, служащий для точного построения музыкальных интервалов (звуков заданной высоты) путём фиксации различных длин звучащей части возбуждаемой щипком струны. Состоит из основания, на котором между двумя порожками (подставками) закреплена натянутая струна.
- A monochord is an ancient musical and scientific laboratory instrument. The word "monochord" comes from the Greek and means literally "one string. " A misconception of the term lies within its name. Often a monochord has more than one string, most of the time two, one open string and a second string with a movable bridge. In a basic monochord, a single string is stretched over a sound box.
- Le monocorde désigne, soit un son unique pris dans une échelle quelconque — l'intervalle correspondant est l'unisson —, soit un instrument primitif constitué d'une caisse de résonance et d'une corde unique sous laquelle coulisse un chevalet. Fichier:Moodswingerscale. svg Le monocorde en tant qu'instrument expérimental est resté célèbre depuis que Pythagore (586-500) a fait la démonstration que la hauteur N, du son est inversement proportionnelle à la longueur L de la corde.
|
