A monk (/mʌŋk/, from Greek: μοναχός, monachos, "single, solitary" and Latin monachus) is a person who practices religious asceticism, living either alone or with any number of other monks. A monk may be a person who decided to dedicate his life to serving all other living beings, or to be an ascetic who voluntarily chooses to leave mainstream society and live his life in prayer and contemplation. The concept is ancient and can be seen in many religions and in philosophy.

Property Value
dbo:abstract
  • A monk (/mʌŋk/, from Greek: μοναχός, monachos, "single, solitary" and Latin monachus) is a person who practices religious asceticism, living either alone or with any number of other monks. A monk may be a person who decided to dedicate his life to serving all other living beings, or to be an ascetic who voluntarily chooses to leave mainstream society and live his life in prayer and contemplation. The concept is ancient and can be seen in many religions and in philosophy. In the Greek language the term can apply to women, but in modern English it is mainly in use for men. The word nun is typically used for female monastics. Although the term monachos is of Christian origin, in the English language "monk" tends to be used loosely also for both male and female ascetics from other religious or philosophical backgrounds. However, being generic, it is not interchangeable with terms that denote particular kinds of monk, such as cenobite, hermit, anchorite, hesychast, or solitary. (en)
  • 25بك المحتوى هنا ينقصه الاستشهاد بمصادر. يرجى إيراد مصادر موثوق بها. أي معلومات غير موثقة يمكن التشكيك بها وإزالتها. (نوفمبر 2014) الراهب من اعتزل الناس للتعبد. (ar)
  • Un moine, ou monial (du latin monachus, « homme solitaire »), est un membre d'une communauté religieuse masculine, devant généralement pratiquer une ascèse religieuse et obéir aux vœux de pauvreté, chasteté et obéissance. Il choisit de consacrer sa vie au service des autres ou de quitter la société afin de vivre une vie de prière et de contemplation dans un monastère ou un couvent. Il peut aussi vivre seul en ermite, ou bien en tant que moine errant. Les moines sont présents dans les religions catholique, orthodoxe, anglicane, luthérienne, protestante, jaïne, bouddhiste, shintoïste, taoïste et hindoue. (fr)
  • Un monje (del occitano monge que proviene del latín monachus y éste del griego μοναχός, monachós, "sólo, único, solitario") es una persona que practica el ascetismo religioso, viviendo solo o con otros monjes. Un monje puede ser una persona que decide dedicar su vida a servir a los demás, o ser un asceta que elige voluntariamente abandonar la sociedad para vivir una vida de oración y contemplación. El concepto es muy antiguo y puede verse en muchas religiones y filosofías. En el idioma griego el término puede aplicarse también a mujeres, aunque en español, es usado para hombres. La palabra monja se utiliza normalmente para las monásticas femeninas. Aunque el término griego monachós es de origen cristiano, la palabra monje también sirve para designar ascetas de otras creencias religiosas o filosóficas. Sin embargo, al ser un vocablo genérico, no es intercambiable con los términos que denotan clases particulares de monje, como cenobita, ermitaño, anacoreta o hesicasta. (es)
  • Het woord monnik komt van het Griekse μοναχος (monachos), dat 'eenzaam' betekent, en het woord μονος (monos), dat 'alleen' betekent. Met de aanduiding monnik wordt iemand bedoeld die vanuit religieuze overtuiging afziet van het stichten van een gezin en die voor een speciale levensinvulling kiest. Er zijn monniken, kluizenaar genoemd, die helemaal alleen in meestal een eenvoudig huisje of soms zelfs grot in een afgelegen gebied wonen waar ze een speciale dagindeling hebben die helemaal gewijd is aan oefening in en beoefening van hun religie. De meeste monniken wonen echter over het algemeen bij elkaar in een klooster of abdij waar ze evenals de solitair levende kluizenaars een op gebed, godsdienstige riten en geestelijke oefeningen gericht leven leiden. Er bestaan echter ook tradities waarbij de monniken niet bij elkaar wonen maar een actief bestaan in de samenleving hebben. Vaak zijn deze werkzaam in gezondheidszorg, maatschappelijk werk of onderwijs. Veel ziekenhuizen zijn gesticht door nonnen of monniken. Vandaag de dag worden verpleegkundigen in Nederland nog vaak 'zuster' of 'broeder' genoemd: een verwijzing naar deze vroegere tijden. (nl)
  • Zakon mniszy, zakon kontemplacyjny (z gr. μοναχός monachos – samotnik, z łac. contemplare – wpatrywać się) – katolicka i prawosławna forma życia zakonnego, polegająca w pierwotnej wersji na całkowitym odcięciu się od świata zewnętrznego i życie w całkowitym odosobnieniu lub w nielicznej zamkniętej wspólnocie, poświęcone prawie wyłącznie modlitwie i kontemplacji Boga. Początkowo życie mnisze wiązało się z formą pustelniczą. Najstarsze ośrodki życia pustelniczego powstały w ramach Kościoła Koptyjskiego w Egipcie. Ekspansja i rozwój tej formy życia doprowadził do powstania pierwszych wspólnot zakonnych w Europie. Większość zakonów w Kościele prawosławnym ma charakter mniszy, natomiast w Kościele katolickim istnieją także inne rodzaje zakonów bardziej nastawionych na działalność zewnętrzną. W protestantyzmie zakony mnisze nie występują wcale. (pl)
  • Monge (feminino: monja) é uma pessoa devotada à vida monástica e clausural. A tradição monástica está presente em várias religiões do planeta: budismo, jainismo, taoismo, lamaísmo, cristianismo e anglicanismo são algumas das que têm seguidores que adoptam a vida monástica. (pt)
  • Мона́х (греч. μοναχός — одиночный, единичный), жен. мона́хиня — обычно — член религиозной общины, в соответствии с обетом (клятвой) ведущий аскетическую жизнь либо в рамках монашеской общины (братии), либо в одиночестве, отшельничестве. Монахи проживают в монастырях (обителях), пу́стынях, лаврах. Институт монашества характерен для различных направлений христианства, индуизма, джайнизма и буддизма. Иногда к монахам причисляют и дервишей — но это спорно, поскольку есть формальные отличия — дервиши могли жениться, могли жить в своих домах и жить своей собственной жизнью.Появились монахи в середине 1 тыс. до н. э. в буддизме, с III века н. э. монашество появилось и в христианстве (монахов нет только в протестантизме). При этом важно отметить, что монашество не является библейским по своей сути и было привнесено в христианство уже после написания Библии. Традиция считает основателями христианского монашества египетских подвижников святых: Павла Фивейского (умер ок. 341 г.), Антония Великого и Пахомия на Востоке. Афанасия Великого и Мартина Турского — на Западе. Основателями русского монашества считаются преподобные Антоний и Феодосий Печерские, создавшие в XI в. Киево-Печерский монастырь. (ru)
  • 出家人,字面上的意思是“因为宗教信仰而离开家庭,修行的人”,独居或者群居,守持戒律。最早源自於古印度吠陀諸宗教與沙門傳統,這個術語經佛教傳入中國。出家人不一定就等於聖職者,但兩者都是因為宗教的事業所需要的獨特生活方式。 出家人例如,佛教的僧侣和尼姑等,或道教全真派的道士和道姑;而天主教的修士修女與神父等。在中国伊斯兰教的戛迪林耶、库布林耶,也使用出家人的说法。 相对于出家,不出家叫在家,不出家的人叫在家人。在家人也有不同的称呼,如佛教道教有居士,善信,俗家弟子等称谓。而出家后,經由儀式捨掉先前所受的戒法,则被叫做还俗。 (zh)
dbo:thumbnail
dbo:wikiPageExternalLink
dbo:wikiPageID
  • 419369 (xsd:integer)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 741409812 (xsd:integer)
dct:subject
http://purl.org/linguistics/gold/hypernym
rdf:type
rdfs:comment
  • 25بك المحتوى هنا ينقصه الاستشهاد بمصادر. يرجى إيراد مصادر موثوق بها. أي معلومات غير موثقة يمكن التشكيك بها وإزالتها. (نوفمبر 2014) الراهب من اعتزل الناس للتعبد. (ar)
  • Monge (feminino: monja) é uma pessoa devotada à vida monástica e clausural. A tradição monástica está presente em várias religiões do planeta: budismo, jainismo, taoismo, lamaísmo, cristianismo e anglicanismo são algumas das que têm seguidores que adoptam a vida monástica. (pt)
  • 出家人,字面上的意思是“因为宗教信仰而离开家庭,修行的人”,独居或者群居,守持戒律。最早源自於古印度吠陀諸宗教與沙門傳統,這個術語經佛教傳入中國。出家人不一定就等於聖職者,但兩者都是因為宗教的事業所需要的獨特生活方式。 出家人例如,佛教的僧侣和尼姑等,或道教全真派的道士和道姑;而天主教的修士修女與神父等。在中国伊斯兰教的戛迪林耶、库布林耶,也使用出家人的说法。 相对于出家,不出家叫在家,不出家的人叫在家人。在家人也有不同的称呼,如佛教道教有居士,善信,俗家弟子等称谓。而出家后,經由儀式捨掉先前所受的戒法,则被叫做还俗。 (zh)
  • A monk (/mʌŋk/, from Greek: μοναχός, monachos, "single, solitary" and Latin monachus) is a person who practices religious asceticism, living either alone or with any number of other monks. A monk may be a person who decided to dedicate his life to serving all other living beings, or to be an ascetic who voluntarily chooses to leave mainstream society and live his life in prayer and contemplation. The concept is ancient and can be seen in many religions and in philosophy. (en)
  • Un moine, ou monial (du latin monachus, « homme solitaire »), est un membre d'une communauté religieuse masculine, devant généralement pratiquer une ascèse religieuse et obéir aux vœux de pauvreté, chasteté et obéissance. Il choisit de consacrer sa vie au service des autres ou de quitter la société afin de vivre une vie de prière et de contemplation dans un monastère ou un couvent. Il peut aussi vivre seul en ermite, ou bien en tant que moine errant. (fr)
  • Un monje (del occitano monge que proviene del latín monachus y éste del griego μοναχός, monachós, "sólo, único, solitario") es una persona que practica el ascetismo religioso, viviendo solo o con otros monjes. Un monje puede ser una persona que decide dedicar su vida a servir a los demás, o ser un asceta que elige voluntariamente abandonar la sociedad para vivir una vida de oración y contemplación. El concepto es muy antiguo y puede verse en muchas religiones y filosofías. (es)
  • Het woord monnik komt van het Griekse μοναχος (monachos), dat 'eenzaam' betekent, en het woord μονος (monos), dat 'alleen' betekent. Met de aanduiding monnik wordt iemand bedoeld die vanuit religieuze overtuiging afziet van het stichten van een gezin en die voor een speciale levensinvulling kiest. Er zijn monniken, kluizenaar genoemd, die helemaal alleen in meestal een eenvoudig huisje of soms zelfs grot in een afgelegen gebied wonen waar ze een speciale dagindeling hebben die helemaal gewijd is aan oefening in en beoefening van hun religie. De meeste monniken wonen echter over het algemeen bij elkaar in een klooster of abdij waar ze evenals de solitair levende kluizenaars een op gebed, godsdienstige riten en geestelijke oefeningen gericht leven leiden. Er bestaan echter ook tradities waar (nl)
  • Zakon mniszy, zakon kontemplacyjny (z gr. μοναχός monachos – samotnik, z łac. contemplare – wpatrywać się) – katolicka i prawosławna forma życia zakonnego, polegająca w pierwotnej wersji na całkowitym odcięciu się od świata zewnętrznego i życie w całkowitym odosobnieniu lub w nielicznej zamkniętej wspólnocie, poświęcone prawie wyłącznie modlitwie i kontemplacji Boga. (pl)
  • Мона́х (греч. μοναχός — одиночный, единичный), жен. мона́хиня — обычно — член религиозной общины, в соответствии с обетом (клятвой) ведущий аскетическую жизнь либо в рамках монашеской общины (братии), либо в одиночестве, отшельничестве. Монахи проживают в монастырях (обителях), пу́стынях, лаврах. (ru)
rdfs:label
  • Monk (en)
  • راهب (ar)
  • Monje (es)
  • Moine (fr)
  • Monnik (nl)
  • Zakon mniszy (pl)
  • Monge (pt)
  • Монах (ru)
  • 出家人 (zh)
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbo:occupation of
is dbo:profession of
is dbo:wikiPageDisambiguates of
is dbo:wikiPageRedirects of
is dbp:profession of
is http://purl.org/linguistics/gold/hypernym of
is rdfs:seeAlso of
is foaf:primaryTopic of