Mongol invasions of Anatolia occurred at various times, starting with the campaign of 1241–1243 that culminated in the Battle of Köse Dağ. Real power over Anatolia was exercised by the Mongols after the Seljuks surrendered in 1243 until the fall of the Ilkhanate in 1335. Because the Seljuk Sultan rebelled several times, in 1255, the Mongols swept through central and eastern Anatolia. The Ilkhanate garrison was stationed near Ankara. Timur's invasion is sometimes considered the last invasion of Anatolia by the Mongols. Remains of the Mongol cultural heritage still can be seen in Turkey, including tombs of a Mongol governor and a son of Hulagu.

Property Value
dbo:abstract
  • Mongolski podbój Anatolii – najazdy Mongołów na Sułtanat Rumu w latach 1241-1243, które doprowadziły do uzależnienia sułtanatu Seldżuków w Anatolii od imperium mongolskiego. W 1230 roku wschodnie rubieże państwa Seldżuków zaatakował Dżalal ad-Din, szach Chorezmu zmuszony do porzucenia swojego państwa przez Mongołów. Sułtan zawarł wówczas przymierze z Ajjubidami i z ich pomocą pokonał armię Dżalal ad-Dina pod miejscowością Jasiczemen w pobliżu Erzindżanu. Dżalal ad-Din ścigany przez Mongołów zginął w 1231 roku. Do Anatolii przybywały kolejne fale tureckich imigrantów, uchodzących przed Mongołami. Niełatwo przystosowywali się oni do miejscowych warunków i w roku 1240 sułtan Kaj Chusrau II musiał krwawo stłumiċ ich rewoltę. W roku 1241 Mongołowie pod wodzą generała Bajdżu zaatakowali Sułtanat Rumu i przystąpili do oblężenia Erzurumu. Pod koniec 1242 roku Bajdżu dokonał najazdu na ziemie sułtana seldżuckiego, Kajchusraua II, bawiącego wtedy w Al-Dżazirze z zamiarem zaanektowaniaobszarów, które po upadku Dżalal ad-Dina były bezpańskie. Wczesną wiosną Mongołowie zdobyli Erzerum. Sułtan Kaj Chusrau II zebrał armię od wszystkich swych lenników, w tym władców Trebizondu, oddziały gruzińskiej i zachodnich najemników. 26 czerwca 1243 roku doszło do bitwy pod Köse Dağ (pod Sadaghem w pobliżu Erzindżanu). 30-tysięczna armia mongolska pod dowództwem Bajdżu pokonała o wiele większe siły pod dowództwem Seldżuków. Bajdżu posunął się w kierunku Cezarei Mazaki. Następnie Mongołowie zdobyli i splądrowali Sivas i Kayseri. Uciekający Kaj Chusrau zatrzymał się dopiero w Antalyi. W wyniku zwycięskiej kampanii spustoszony Sułtanat Rumu stał się lennem Mongołów, i zaczął płaciċ im trybut. Władcy Małej Armenii z wielką uwagą odnieśli się do druzgocącej klęski armii seldżuckiej w 1243 roku, zadanej przez ekspedycyjne siły mongolskie pod wodzą prowincjonalnego. W 1243 roku król Hetum wysłał do Bajdżu pełne szacunku posłanie, również uznał zwierzchnictwo mongolskie. (pl)
  • Монгольское завоевание Анатолии — быстрое и довольно успешное завоевание территории Анатолии с 1241 по 1243 год. После поражения армии сельджуков в битве при Кёсе-даге в 1243 году территория оказалась под контролем монголов вплоть до 1335 года.Из-за нескольких мятежей против султана сельджуков, в 1255 году монгольская орда легко преодолела центральную и восточную Анатолию. В Турции до сих пор можно найти следы культурного наследия монголов, в частности захоронения различных правителей, в частности сына Хулагу. К концу 14 века большинство территории Анатолии находилось под контролем различныхбейликов вплоть до крушения династии Сельджуков.Туркменские бейлики также признавали себя вассалами монгольских ханов, оставаясь фактически самостоятельными правителями областей.Они не чеканили монеты с изображением собственных правителей, вплоть до Османа I, выпустившего мелкие серебряные монеты, названные акче, по образцу монет Ильханов с собственным изображением. В соответствии с традициями ислама печать монет была прерогативой суверенов, тем самым Осман I заявил о своей независимости от монгольского ханства. Существует мнение, что османы продолжали в какой-то мере платить дань монгольским ильханам вплоть до 1335 года, то есть фактически полной независимости добились лишь после смерти Османа. (ru)
  • Mongol invasions of Anatolia occurred at various times, starting with the campaign of 1241–1243 that culminated in the Battle of Köse Dağ. Real power over Anatolia was exercised by the Mongols after the Seljuks surrendered in 1243 until the fall of the Ilkhanate in 1335. Because the Seljuk Sultan rebelled several times, in 1255, the Mongols swept through central and eastern Anatolia. The Ilkhanate garrison was stationed near Ankara. Timur's invasion is sometimes considered the last invasion of Anatolia by the Mongols. Remains of the Mongol cultural heritage still can be seen in Turkey, including tombs of a Mongol governor and a son of Hulagu. By the end of the 14th century, most of Anatolia was controlled by various Anatolian beyliks due to the collapse of the Seljuk dynasty in Rum. The Turkmen Beyliks were under the control of the Mongols through declining Seljuk Sultans. The Beyliks did not mint coins in the names of their own leaders while they remained under the suzerainty of the Ilkhanids. The Osmanli ruler Osman I was the first Turkish ruler who minted coins in his own name in the 1320s, for it bears the legend "Minted by Osman son of Ertugul". Since the minting of coins was a prerogative accorded in Islamic practice only to be a sovereign, it can be considered that Osmanli became independent of the Mongol Khans. (en)
dbo:thumbnail
dbo:wikiPageID
  • 28709098 (xsd:integer)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 698551165 (xsd:integer)
dct:subject
rdf:type
rdfs:comment
  • Mongolski podbój Anatolii – najazdy Mongołów na Sułtanat Rumu w latach 1241-1243, które doprowadziły do uzależnienia sułtanatu Seldżuków w Anatolii od imperium mongolskiego. W 1230 roku wschodnie rubieże państwa Seldżuków zaatakował Dżalal ad-Din, szach Chorezmu zmuszony do porzucenia swojego państwa przez Mongołów. Sułtan zawarł wówczas przymierze z Ajjubidami i z ich pomocą pokonał armię Dżalal ad-Dina pod miejscowością Jasiczemen w pobliżu Erzindżanu. Dżalal ad-Din ścigany przez Mongołów zginął w 1231 roku. Do Anatolii przybywały kolejne fale tureckich imigrantów, uchodzących przed Mongołami. Niełatwo przystosowywali się oni do miejscowych warunków i w roku 1240 sułtan Kaj Chusrau II musiał krwawo stłumiċ ich rewoltę. W roku 1241 Mongołowie pod wodzą generała Bajdżu zaatakowali Sułtanat (pl)
  • Монгольское завоевание Анатолии — быстрое и довольно успешное завоевание территории Анатолии с 1241 по 1243 год. После поражения армии сельджуков в битве при Кёсе-даге в 1243 году территория оказалась под контролем монголов вплоть до 1335 года.Из-за нескольких мятежей против султана сельджуков, в 1255 году монгольская орда легко преодолела центральную и восточную Анатолию. В Турции до сих пор можно найти следы культурного наследия монголов, в частности захоронения различных правителей, в частности сына Хулагу. (ru)
  • Mongol invasions of Anatolia occurred at various times, starting with the campaign of 1241–1243 that culminated in the Battle of Köse Dağ. Real power over Anatolia was exercised by the Mongols after the Seljuks surrendered in 1243 until the fall of the Ilkhanate in 1335. Because the Seljuk Sultan rebelled several times, in 1255, the Mongols swept through central and eastern Anatolia. The Ilkhanate garrison was stationed near Ankara. Timur's invasion is sometimes considered the last invasion of Anatolia by the Mongols. Remains of the Mongol cultural heritage still can be seen in Turkey, including tombs of a Mongol governor and a son of Hulagu. (en)
rdfs:label
  • Mongolski podbój Anatolii (pl)
  • Монгольское завоевание Анатолии (ru)
  • Mongol invasions of Anatolia (en)
rdfs:seeAlso
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbo:isPartOfMilitaryConflict of
is dbo:wikiPageRedirects of
is foaf:primaryTopic of