| dbpprop:abstract
|
- Monarchianism or Monarchism is a set of beliefs that emphasize God as being one person and the only ruler of his kingdom. The term "Monarchians" or "Monarchists" was given to Christians who defended the "monarchy" of God in a reaction against the Logos theology of Justin Martyr and the apologists, who had spoken of Jesus as a "second god".
- Monarchianismus (von griechisch μόνος mónos "einzig", "allein" und ἄρχειν árchein "herrschen") ist ein Sammelbegriff für eine heterogene Gruppe theologischer Ansätze im Christentum in der Zeit seit dem 2. Jahrhundert. Der Ausdruck Monarchianismus wird erstmals von Tertullian verwendet. Es handelt sich nicht um eine Selbstbezeichnung einer bestimmten Schule oder einen Begriff für ein einheitliches theologisches System. Gemeinsam ist den sehr unterschiedlichen monarchianischen Ansätzen nur, dass sie das Problem des Verhältnisses zwischen Gott Vater und Jesus Christus als Sohn Gottes im Sinne eines strengen Monotheismus lösen wollten. Dabei schlugen sie Wege ein, die sie in Konflikt mit kirchlichen Lehren brachten und – soweit sie ihre Überzeugung mit radikaler Konsequenz vertraten – zu ihrer Verurteilung als Häretiker führten. Die antiken Monarchianer befürchteten, dass die Lehre von der Trinität dazu führen könne, faktisch den Vater und den Sohn zu zwei verschiedenen Göttern zu machen. Zur Vermeidung dieser Gefahr schlugen sie zwei völlig entgegengesetzte Wege ein. Die eine Richtung wollte die Einheit Gottes (nämlich des Vaters) wahren, indem sie lehrte, Christus sei als bloßer Mensch geboren und aufgewachsen und erst später von Gott als Sohn angenommen ("adoptiert") worden (dynamischer Monarchianismus oder Adoptianismus). Die andere Richtung betonte im Gegensatz dazu die Einheit Gottes (als Vater und Sohn) in der Weise, dass Vater und Sohn nur als verschiedene Erscheinungsweisen des einen Gottes betrachtet wurden. Das führte diese Monarchianer zur Annahme, Gott Vater selbst habe in der Gestalt des Sohnes am Kreuz gelitten (Modalismus oder Patripassianismus).
- Monarchianismus (z řeckého μόνoς monos jeden + ἀρχεῖν archein vládnout, začínat) představuje skupinu heretických christologických modelů. Společně označuje směry, které jsou silně monoteistické a odmítají křesťanskými církvemi zastávanou víru ohledně Trojice. Výrazu monarchianismus poprvé užívá Tertullianus pro označení těch, kdo se snažili zachovat jednotu trojičního Boha. Monarchianismus má dvě rozdílné varianty: dynamický monarchianismus nazývaný též adopcionismus modalistický monarchianismus nazývaný též modalismus, patripassianismus nebo sabellianismus
- El monarquianismo o monarquismo constituye un grupo de corrientes doctrinales, totalmente opuestas entre sí, que tenían como única característica relacionada la creencia de que Dios era un sólo Rey (monarca) y que no era una pluralidad de personas. Por ser contrarias a la posición trinitaria, fueron consideradas heréticas por la Iglesia Católica Romana. Entre los monarquianistas tenemos: El Adopcionismo, que afirmaba que Jesús era un ser humano que en su bautismo había sido "adoptado" por el Padre y que sólo recibió el espíritu divino una vez que hubo ascendido a los cielos. El Modalismo, que se oponía férreamente al dogma de la trinidad. De acuerdo con la concepción trinitaria, Padre, Hijo y Espíritu Santo, son cada una de las tres personas de la trinidad. En cambio, los modalistas explicaban que, de acuerdo con la Biblia, estos términos nunca pretendían hacer distinciones de tres personas eternas dentro de la naturaleza de Dios, sino que simplemente se referían a modos o manifestaciones de Dios. En otras palabras, Dios es un ser individual y único y los diversos términos usados para describirle (tales como Padre, Hijo y Espíritu Santo) son designaciones aplicadas a sus diferentes formas de actuar o a las diferentes relaciones que Él tiene para con el hombre.
- Monarkianismi on Noetos Smyrnalaisen 100-luvun lopulla Vähässä-Aasiassa kehittämä modalistinen heresia, joka vastusti apologeettien logoskristologiaa (joka hänen mukaansa kielsi monoteismin ja Kristuksen täyden jumaluuden) ja puolsi sen sijaan Jumalan ja Kristuksen täyttä identiteettiä: Jumala itse oli ruumiillistunut Kristuksessa ja alistunut kärsimykseen ja kuolemaan. Noetos sai niin idässä kuin lännessäkin paljon kannattajia, jotka näkivät hänen julistuksessaan seurakuntaperinteen tarkan ilmauksen. Hänen käsityksensä herätti myös voimakasta vastustusta, koska katsottiin, että se veti Jumalan alas katoavaiseen, intohimojen täyttämään maailmaan; siksi se leimattiin patripassianismiksi. Lopuksi Noetos Smyrnalainen ekskommunikoitiin, ja Origeneen kolminaisuusoppi syrjäytti monarkianismin. Samanlaisia ajatuksia esitti 200-luvun alussa libyalainen Sabellios ja myöhemmin mm. socinolaiset. Vrt. sabellianismi.
- Le monarchianisme est une tendance théologique du christianisme ancien qui se s'est répandue aux II et III siècle à travers l'Empire romain plus particulièrement en Orient. Il représente alors une réaction conservatrice défendant l'essence monarchique de Dieu, habituelle au II siècle, contre les nouvelles spéculations théologiques sur le Logos, notamment issues de Justin de Naplouse. Les personnalités les plus représentatives de cette mouvance sont Paul de Samosate et Sabellius.
- Monarchianismo (dal greco μoνoς - mone, unico e αρχεω - arché, principio) era un movimento teologico fiorito nel II e III secolo. Alla sua base stava l'unità del concetto di Dio che, di conseguenza, comportava la negazione della Trinità e della natura divina di Cristo. La parola "Monarchiani" fu usata per la prima volta da Tertulliano come nomignolo per i Patripassiani, ma veniva usata solo raramente dagli antichi. In tempi moderni il significato del termine è stato esteso ed ora comprende: i Monarchiani modalisti, anche detti Patripassiani o Sabelliani, e i Monarchiani dinamici o Adozionisti.
- モナルキア主義（ラテン語: Monarchianismus）は唯一神論、単一神論とも言われ、2世紀以降あらわれ異端とされたキリスト教の一派。異端とされた理由はつまるところ、三位一体の神解釈が正統派のそれとずれていたことであった。
- Het Monarchianisme is een verzamelnaam voor ketterijen, waarin de eenheid van God (monarchiam tenemus) benadrukt wordt ten koste van de drievuldigheid. Het Monarchianisme was ontstaan in reactie op het heidens polytheïsme (veelgodendom), het gnosticisme dat stelde dat uit God vele eeuwige wezens waren voortgekomen (emanatie-theorie) en het dualistische Marcionisme (de God uit het OT en NT waren twee verschillende goden), maar sloeg daarin naar de mening van de orthodoxie door, door de gelijkwaardige goddelijkheid van de Vader, Zoon en Heilige Geest als onderscheiden Personen te ontkennen. Tot het Monarchianisme worden het sabellianisme (of modalisme) gerekend, dat de Vader, Zoon en Heilige Geest als drie verschijningsvormen of toneelrollen van één Persoon beschouwt, en ook het adoptianisme, dat stelt dat de Christus een door God geadopteerd schepsel is, waarin de goddelijke kracht op bijzondere wijze werkte.
- Monarchianizm (gr. μόνος Αρχή jedna zasada) – nurt doktrynalny we wczesnym chrześcijaństwie, zakładający jedność Boga, zarówno jedność substancji, jak i osoby ontycznej. Dzielił się na dwa kierunki: Monarchianizm dynamiczny. Głoszona w Rzymie ok. 190 roku przez kupca Teodota z Bizancjum nauka o człowieczeństwie Jezusa narodzonego z Maryi i Ducha Świętego. Zgodnie z nią Jezus podczas chrztu w Jordanie otrzymał moc bożą (dynamis), która działała w nim aż do ukrzyżowania, a będącą działaniem samego Boga. Chrzest Jezusa jest więc momentem zaadoptowania go jako syna przez Boga Ojca. Doktryna została potępiona przez biskupa Rzymu Wiktora I. Monarchianizm modalistyczny. Pogląd głoszący, że Bóg jest jedną osobą w sensie ontycznym, jednak objawił się światu na trzy różne sposoby, najpierw jako Ojciec w roli stworzyciela w ST, potem jako Syn w roli zbawiciela i na koniec jako Duch Święty w roli Parakleta. Nie są to jednak różne osoby ontyczne, a jedynie modi, czyli przejawy tej samej osoby jednego Boga. Dodatkowo według modalistów modi nie są równe, modus Ojca jest wyższy od modusu Syna, a ten jest wyższy od modusu Ducha. Poglądy modalistów opisał Ireneusz z Lyonu, wkładając w usta legendarnego założyciela modalizmu Szymona Maga słowa: .. wprawdzie pośród Żydów zjawia się jako Bóg Ojciec, w Samarii zstąpił z nieba jako Syn Boży, do innych zaś ludów przybył jako Duch Święty, ale w rzeczywistości jest tylko jedną i tą samą Najwyższą Potęgą. (Ireneusz z Lyonu, Przeciw heretykom, I, 23) Modalizm zapoczątkował w Azji Mniejszej Noetos (ok. 200), a w tym czasie poglądy modalistyczne upowszechnili na Zachodzie Prakseasz i Sabeliusz.
- Monarquianismo, ou Monarquismo como é algumas vezes chamado, é uma série de crenças que enfatizam a Unidade Absoluta de Deus. A crença conflita com a doutrina da Trindade, que vê em Deus uma unidade composta pelo Pai, Filho e Espírito Santo. Os modelos propostos pelo monarquianismo foram rejeitados como heréticos pela Igreja Católica. O Monarquianismo por si mesmo não é uma doutrina completa, mas um gênero do qual decorrem algumas espécies doutrinárias teológicas. Há basicamente dois modelos, contraditórios: O Modalismo, ou Sabelianismo considera que Deus seja uma pessoa, manifestando-se e operando em diferentes "modos", como Pai, Filho e Espírito Santo. O proponente desta visão foi Sabélio. A crença foi rotulada Patripassianismo por seus oponentes, por subentender que Deus, o Pai, teria sofrido na cruz. O Adocionismo entende que Deus é um ser, superior a tudo e completamente indivisível, defendendo a idéia de que o Filho não foi co-eterno com o Pai, mas que foi revestido de Deus (adotado) para os seus planos. Diferente versões do Adocionismo divergem quanto à hora da adoção por Deus, como a hora do seu batismo, ou de sua ascensão. Um antigo expoente desta crença foi Teodósio de Bizâncio. De acordo com a Enciclopédia Católica, Natálio foi um patripassionista primitivo. Ele foi um Antipapa (bispo rival de Roma), logo antes do Anti-papa Hipólito. De acordo com Eusébio, citando o Pequeno Labirinto de Hipólito, depois daquele ser "flagelado toda a noite pelos anjos santos", vestiu-se de sacos, e "após alguma dificuldade", ele submeteu-se à autoridade do Papa Zeferino Outro defensor do Monarquianismo foi Paulo de Samosata, que todavia não se fixou entre nenhum dos dois modelos.
- Монархиане, монархианство — богословский постулат в христианстве, вызвавший споры в ранней Церкви II—III веков. Монархианство представляет собой начальное течение антитринитарианства. Выступали против учения Иустина Философа о божестве Иисуса Христа. Две основные формы суть адопционизм и модализм. Христианство, в противоположность греко-римскому политеизму и восточному дуализму, как и иудейство, учило о едином начале всякого бытия, о единстве Бога. Во II веке Иустин Философ в «Разговоре с Трифоном иудеянином» говорит, что некоторые в его время отрицали личность Бога-Слова, признавая его лишь силой Отца, которую отец то проявляет, то возвращает в себя. Позже, чтобы удержать в силе учение о единстве, стали прямо отрицать Божество Сына и Св. Духа или же имена Отца, Сына и Св. Духа стали понимать как три последовательных момента или проявления одного Божественного лица, единого начала всякого бытия. Первым распространителем такого взгляда был Феодот, родом византиец, кожевник по профессии, но человек образованный. Отрёкшись от Христа во время гонения, он явился в Рим, где, оправдывая своё отречение, говорил, что он отрёкся не от Бога, а от человека; другими словами, он считал Иисуса Христа за человека, находившегося под руководством божественным. Феодот был осуждён Папой Виктором. После него то же самое учил Артемон, доказывая, что его учение есть учение Св. Писания и первоначальное учение самой церкви. Впрочем, артемониты занимались больше философией Аристотеля и математикой, чем богословием. Более подробно излагал учение монархианизма Праксей, родом из Азии, в конце II века явившийся в Риме, а в конце жизни находившийся в Карфагене. Основываясь на некоторых изречениях Св. Писания, он утверждал, что Отец, Сын и Св. Дух — одно и то же лицо, лишь различно обозначаемое соответственно отношению его к миру. Сын был Отцом, когда открывал себя во вне, напр. в творении и вочеловечении; Христос был сам Бог-Отец, а имя Сына относилось только к человечеству Христа. Тертуллиан, опровергший это учение в своём сочинении "Adversus Praxeam", назвал его патрипассианством (patripassionismus, то есть учение о страдании Отца в лице Иисуса Христа), так как, по его мнению, из учения Праксея следовало, что страдал Отец; но сам Праксей относил страдание только к человеческой природе Иисуса Христа. Идею Праксея развивал Ноэт, родом из Ефеса или Смирны; отлучённый от церкви (около 230 г. ), он вскоре умер. Ученик Ноэта, Эпигон, отправился в Рим, где склонил к ереси некоего Клеомена, который основал школу ноэтианства. Самостоятельное развитие монархианства представляет учение Савеллия, которое в течение долгого времени играло значительную роль в истории христианских догматов и рассматривается как особая ересь.
|
| rdfs:comment
|
- Monarchianism or Monarchism is a set of beliefs that emphasize God as being one person and the only ruler of his kingdom. The term "Monarchians" or "Monarchists" was given to Christians who defended the "monarchy" of God in a reaction against the Logos theology of Justin Martyr and the apologists, who had spoken of Jesus as a "second god".
- Monarchianismus (von griechisch μόνος mónos "einzig", "allein" und ἄρχειν árchein "herrschen") ist ein Sammelbegriff für eine heterogene Gruppe theologischer Ansätze im Christentum in der Zeit seit dem 2. Jahrhundert. Der Ausdruck Monarchianismus wird erstmals von Tertullian verwendet. Es handelt sich nicht um eine Selbstbezeichnung einer bestimmten Schule oder einen Begriff für ein einheitliches theologisches System.
- Monarchianismus (z řeckého μόνoς monos jeden + ἀρχεῖν archein vládnout, začínat) představuje skupinu heretických christologických modelů. Společně označuje směry, které jsou silně monoteistické a odmítají křesťanskými církvemi zastávanou víru ohledně Trojice. Výrazu monarchianismus poprvé užívá Tertullianus pro označení těch, kdo se snažili zachovat jednotu trojičního Boha.
- El monarquianismo o monarquismo constituye un grupo de corrientes doctrinales, totalmente opuestas entre sí, que tenían como única característica relacionada la creencia de que Dios era un sólo Rey (monarca) y que no era una pluralidad de personas. Por ser contrarias a la posición trinitaria, fueron consideradas heréticas por la Iglesia Católica Romana.
- Monarkianismi on Noetos Smyrnalaisen 100-luvun lopulla Vähässä-Aasiassa kehittämä modalistinen heresia, joka vastusti apologeettien logoskristologiaa (joka hänen mukaansa kielsi monoteismin ja Kristuksen täyden jumaluuden) ja puolsi sen sijaan Jumalan ja Kristuksen täyttä identiteettiä: Jumala itse oli ruumiillistunut Kristuksessa ja alistunut kärsimykseen ja kuolemaan.
- Le monarchianisme est une tendance théologique du christianisme ancien qui se s'est répandue aux II et III siècle à travers l'Empire romain plus particulièrement en Orient. Il représente alors une réaction conservatrice défendant l'essence monarchique de Dieu, habituelle au II siècle, contre les nouvelles spéculations théologiques sur le Logos, notamment issues de Justin de Naplouse. Les personnalités les plus représentatives de cette mouvance sont Paul de Samosate et Sabellius.
- Monarchianismo (dal greco μoνoς - mone, unico e αρχεω - arché, principio) era un movimento teologico fiorito nel II e III secolo. Alla sua base stava l'unità del concetto di Dio che, di conseguenza, comportava la negazione della Trinità e della natura divina di Cristo. La parola "Monarchiani" fu usata per la prima volta da Tertulliano come nomignolo per i Patripassiani, ma veniva usata solo raramente dagli antichi.
- モナルキア主義（ラテン語: Monarchianismus）は唯一神論、単一神論とも言われ、2世紀以降あらわれ異端とされたキリスト教の一派。異端とされた理由はつまるところ、三位一体の神解釈が正統派のそれとずれていたことであった。
- Het Monarchianisme is een verzamelnaam voor ketterijen, waarin de eenheid van God (monarchiam tenemus) benadrukt wordt ten koste van de drievuldigheid.
- Monarchianizm (gr. μόνος Αρχή jedna zasada) – nurt doktrynalny we wczesnym chrześcijaństwie, zakładający jedność Boga, zarówno jedność substancji, jak i osoby ontycznej. Dzielił się na dwa kierunki: Monarchianizm dynamiczny. Głoszona w Rzymie ok. 190 roku przez kupca Teodota z Bizancjum nauka o człowieczeństwie Jezusa narodzonego z Maryi i Ducha Świętego.
- Monarquianismo, ou Monarquismo como é algumas vezes chamado, é uma série de crenças que enfatizam a Unidade Absoluta de Deus. A crença conflita com a doutrina da Trindade, que vê em Deus uma unidade composta pelo Pai, Filho e Espírito Santo. Os modelos propostos pelo monarquianismo foram rejeitados como heréticos pela Igreja Católica. O Monarquianismo por si mesmo não é uma doutrina completa, mas um gênero do qual decorrem algumas espécies doutrinárias teológicas.
- Монархиане, монархианство — богословский постулат в христианстве, вызвавший споры в ранней Церкви II—III веков. Монархианство представляет собой начальное течение антитринитарианства. Выступали против учения Иустина Философа о божестве Иисуса Христа.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
