Mon Oncle ("My Uncle") is a 1958 film comedy by French filmmaker Jacques Tati. The first of Tati's films to be released in colour, Mon Oncle won the Academy Award for Best Foreign Language Film, a Special Prize at the 1958 Cannes Film Festival, and the New York Film Critics Circle Award for Best Foreign Language Film, receiving more honors than any of Tati's other cinematic works.

PropertyValue
dbpedia-owl:Work/runtime
  • 120.0
  • 111.0
dbpedia-owl:abstract
  • Mon Oncle ("My Uncle") is a 1958 film comedy by French filmmaker Jacques Tati. The first of Tati's films to be released in colour, Mon Oncle won the Academy Award for Best Foreign Language Film, a Special Prize at the 1958 Cannes Film Festival, and the New York Film Critics Circle Award for Best Foreign Language Film, receiving more honors than any of Tati's other cinematic works. The film centers on the socially awkward yet lovable character of Monsieur Hulot and his quixotic struggle with postwar France's infatuation with modern architecture, mechanical efficiency and American-style consumerism. As with most Tati films, Mon Oncle is largely a visual comedy; color and lighting are employed to help tell the story. The dialogue in Mon Oncle is barely audible, and largely subordinated to the role of a sound effect. Consequently, most of the conversations are not subtitled. Instead, the drifting noises of heated arguments and idle banter complement other sounds and the physical movements of the characters, intensifying comedic effect. The complex soundtrack also uses music to characterize environments, including a lively musical theme that represents Hulot's world of comical inefficiency and freedom. At its debut in 1958 in France, Mon Oncle was denounced by some critics for what they viewed as a reactionary or even poujadiste view of an emerging French consumer society, which had lately embraced a new wave of industrial modernization and a more rigid social structure. However, this critique soon gave way in the face of the film's huge popularity in France and abroad – even in the U.S. , where rampant discretionary consumption and a recession had caused those on both the right and the left to question the economic and social values of the era.
  • Mein Onkel ist eine französische Filmkomödie von Jacques Tati aus dem Jahr 1958. Tati verkörpert in dieser Satire, die die sterile und automatisierte moderne Welt karikiert, nach Die Ferien des Monsieur Hulot zum zweiten Mal den tollpatschigen Außenseiter Monsieur Hulot. Mein Onkel wurde zu Tatis größtem Erfolg; der Film gewann 1958 den Sonderpreis der Jury bei den Internationalen Filmfestspielen von Cannes und ein Jahr später den Oscar für den besten fremdsprachigen Film. Premierendatum war für die Bundesrepublik Deutschland am 23. Juni 1959, für die Deutsche Demokratische Republik am 23. Februar 1962.
  • Mi tío es una película francesa dirigida por Jacques Tati y estrenada en el año 1958.
  • Enoni on toista maata on ranskalainen komediaelokuva vuodelta 1958. Sen ohjasi, käsikirjoitti ja tuotti Jacques Tati, joka näytteli pääosaa. Se on Tatin ensimmäinen varsinainen värielokuva. Elokuva muistuttaa mykkäfilmiä, ja siitä tehtiin kaksi versiota. Ranskankielisen version rinnalla kuvattiin toista, englanninkielistä versiota, jossa kyltit oli vaihdettu englanniksi ja vuorosanat dubattu. Elokuvan keskeinen hahmo on Tatin edellisestä filmistä tuttu Monsieur Hulot, joka nähdään nyt yhdeksänvuotiaan sisarenpojan Gérardin silmin. Elokuva sai Parhaan vieraskielisen elokuvan Oscar-palkinnon ja Cannesin erikoispalkinnon.
  • Mio zio (Mon oncle) è il terzo lungometraggio scritto, diretto e interpretato da Jacques Tati e il suo primo a colori, girato nel 1956 e 1957 e uscito nel 1958, vincitore dell'Oscar al miglior film straniero e del Premio Speciale della Giuria all'11º Festival di Cannes.
  • Bestand:Villa arpel. jpg Villa Arpel Mon oncle is een Franse film van Jacques Tati uit 1958 die de Oscar voor beste buitenlandse film won. Mon oncle is een komedie waarin decadentie, moderniteit, hebzucht en de onschuld van de jeugd centraal staan. De film bevat nauwelijks dialoog en het is een observatie van een rijk maar ongelukkig gezin. In de film gaat Monsieur Hulot op bezoek bij zijn kleine neefje die samen met zijn ouders in een hypermodern huis woont. De vader van het gezin bekleedt een hoge functie bij een plasticfabriek. Hulot vindt het helemaal niets in het grote, lege kille huis: de ultrastilistische stoelen zitten niet lekker, de afstandbediening waarmee het elektronisch bestuurde huis bediend wordt, werkt niet. Het huis is kil, koud en onpraktisch. Monsieur Hulot merkt dat zijn neefje ongelukkig is: het kind mag namelijk geen vriendjes meenemen want dan gaat de moderne kunst in het huis kapot, het joch vindt ook geen warmte bij zijn ouders want die zijn altijd aan het werk. Hulot neemt zijn neefje mee naar een nostalgische gezellige woonwijk waar het joch met zijn vriendjes kan spelen. De boodschap is: kille decadentie is maar niets, oude gezelligheid dat is wat een kind nodig heeft. De film eindigt met een scène waarin de oude woonwijk plaats moet maken voor een hypermodern kantorencomplex.
  • Mon Oncle é um filme ítalo-francês de 1958, do gênero comédia, dirigido pelo cineasta francês Jacques Tati.
  • «Мой дядя» — фильм Жака Тати, 1958 года. Первый цветной фильм Жака Тати.
  • Min onkel är en fransk filmkomedi av Jacques Tati från 1958. Tati spelar för andra gången, efter Semestersabotören, den snälla men lite trassliga Monsieur Hulot. Filmen är ett persiflage på det moderna samhället. Min onkel var Tatis största framgång, den vann 1958 Prix du Jury vid filmfestivalen i Cannes och ett år senare en Oscar för bästa utländska film. Filmen hade Sverigepremier 29 januari 1959.
  • Mon oncle est un film français réalisé par Jacques Tati, tourné en 1956 et 1957 et sorti en 1958.
dbpedia-owl:country
dbpedia-owl:director
dbpedia-owl:distributor
dbpedia-owl:language
dbpedia-owl:musicComposer
dbpedia-owl:producer
dbpedia-owl:releaseDate
  • 1958-05-10 (xsd:date)
dbpedia-owl:runtime
  • 6660.000000 (xsd:double)
  • 7200.000000 (xsd:double)
dbpedia-owl:starring
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:wikiPageExternalLink
dbpedia-owl:writer
dbpprop:budget
  • FRF 250,000
dbpprop:caption
  • Theatrical release poster
dbpprop:cinematography
  • Jean Bourgoin
dbpprop:country
dbpprop:director
dbpprop:distributor
dbpprop:editing
  • Suzanne Baron
dbpprop:language
dbpprop:music
dbpprop:name
  • Mon Oncle
dbpprop:producer
  • Jacques Tati
dbpprop:released
  • 3 (xsd:integer)
  • 10 (xsd:integer)
dbpprop:runtime
  • 7200.0
  • 6660.0
dbpprop:starring
  • Jacques Tati
  • Jean-Pierre Zola
  • Alain Bécourt
  • Adrienne Servantie
dbpprop:wikiPageUsesTemplate
dbpprop:wordnet_type
dbpprop:writer
dcterms:subject
rdf:type
rdfs:comment
  • Mi tío es una película francesa dirigida por Jacques Tati y estrenada en el año 1958.
  • Mio zio (Mon oncle) è il terzo lungometraggio scritto, diretto e interpretato da Jacques Tati e il suo primo a colori, girato nel 1956 e 1957 e uscito nel 1958, vincitore dell'Oscar al miglior film straniero e del Premio Speciale della Giuria all'11º Festival di Cannes.
  • Mon Oncle é um filme ítalo-francês de 1958, do gênero comédia, dirigido pelo cineasta francês Jacques Tati.
  • «Мой дядя» — фильм Жака Тати, 1958 года. Первый цветной фильм Жака Тати.
  • Min onkel är en fransk filmkomedi av Jacques Tati från 1958. Tati spelar för andra gången, efter Semestersabotören, den snälla men lite trassliga Monsieur Hulot. Filmen är ett persiflage på det moderna samhället. Min onkel var Tatis största framgång, den vann 1958 Prix du Jury vid filmfestivalen i Cannes och ett år senare en Oscar för bästa utländska film. Filmen hade Sverigepremier 29 januari 1959.
  • Mein Onkel ist eine französische Filmkomödie von Jacques Tati aus dem Jahr 1958. Tati verkörpert in dieser Satire, die die sterile und automatisierte moderne Welt karikiert, nach Die Ferien des Monsieur Hulot zum zweiten Mal den tollpatschigen Außenseiter Monsieur Hulot. Mein Onkel wurde zu Tatis größtem Erfolg; der Film gewann 1958 den Sonderpreis der Jury bei den Internationalen Filmfestspielen von Cannes und ein Jahr später den Oscar für den besten fremdsprachigen Film.
  • Mon Oncle ("My Uncle") is a 1958 film comedy by French filmmaker Jacques Tati. The first of Tati's films to be released in colour, Mon Oncle won the Academy Award for Best Foreign Language Film, a Special Prize at the 1958 Cannes Film Festival, and the New York Film Critics Circle Award for Best Foreign Language Film, receiving more honors than any of Tati's other cinematic works.
  • Enoni on toista maata on ranskalainen komediaelokuva vuodelta 1958. Sen ohjasi, käsikirjoitti ja tuotti Jacques Tati, joka näytteli pääosaa. Se on Tatin ensimmäinen varsinainen värielokuva. Elokuva muistuttaa mykkäfilmiä, ja siitä tehtiin kaksi versiota. Ranskankielisen version rinnalla kuvattiin toista, englanninkielistä versiota, jossa kyltit oli vaihdettu englanniksi ja vuorosanat dubattu.
  • Bestand:Villa arpel. jpg Villa Arpel Mon oncle is een Franse film van Jacques Tati uit 1958 die de Oscar voor beste buitenlandse film won. Mon oncle is een komedie waarin decadentie, moderniteit, hebzucht en de onschuld van de jeugd centraal staan. De film bevat nauwelijks dialoog en het is een observatie van een rijk maar ongelukkig gezin. In de film gaat Monsieur Hulot op bezoek bij zijn kleine neefje die samen met zijn ouders in een hypermodern huis woont.
  • Mon oncle est un film français réalisé par Jacques Tati, tourné en 1956 et 1957 et sorti en 1958.
rdfs:label
  • Mon Oncle
  • Mein Onkel
  • Enoni on toista maata
  • Mon oncle
  • Mi tío
  • Mio zio
  • Mon oncle
  • Mon oncle
  • Мой дядюшка
  • Min onkel
owl:sameAs
foaf:depiction
foaf:name
  • Mon Oncle
foaf:page
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is owl:sameAs of
is foaf:primaryTopic of