| dbpedia-owl:abstract
|
- Ein Mobiltelefon (meistens Handy, auch Funktelefon, GSM-Telefon, Funker, in der Schweiz auch Natel) ist ein tragbares Telefon, das über Funk mit dem Telefonnetz kommuniziert und daher ortsunabhängig eingesetzt werden kann. Die zehn größten Hersteller von Mobilfunkgeräten weltweit waren im zweiten Quartal 2010 Nokia, danach folgten Samsung, LG, RIM, Sony Ericsson, Motorola, Apple, HTC, ZTE und G'Five.
- La telefonía móvil, también llamada telefonía celular, básicamente está formada por dos grandes partes: una red de comunicaciones (o red de telefonía móvil) y los terminales (o teléfonos móviles) que permiten el acceso a dicha red.
- Matkapuhelin eli kännykkä on puhelin, joka toimii radiotekniikalla soluverkossa. Kansainvälinen televiestintäliitto ITU on arvioinut maailmassa olleen noin 4,6 miljardia matkapuhelinliittymää vuoden 2009 lopussa. Markkinatutkijayhtiö Wireless Intelligence arvioi matkapuhelimen käyttäjiä olevan jo yli neljä miljardia 2009. Perusominaisuuksia nykyaikaisessa matkapuhelimessa ovat puheluiden soittamisen ja niihin vastaamisen lisäksi tekstiviestit, ladattavat moniääniset soittoäänet ja WAP. Lähes kaikilla uusilla puhelinmalleilla voi myös ottaa kuvia, pelata, soittaa musiikkia, kuunnella radiota, käyttää sähköpostia, selata verkkosivuja ja ladata Java ME -pelejä tai -sovelluksia. Ns. älypuhelimilla voi myös navigoida ja etsiä julkisen liikenteen reittejä ja aikatauluja. Niille on myös paljon muita sovelluksia käyttäjien ja yritysten tekeminä. Tavallisesti matkapuhelimen akussa riittää puheaikaa noin neljäksi tunniksi. Vuoden 2009 alussa suurimmat matkapuhelinten valmistajat olivat Nokia, Samsung, LG Group, Motorola ja Sony Ericsson Kännykkä on Nokian rekisteröimä tuotemerkki. Nokia jätti hakemuksen huhtikuussa 1987 ja se hyväksyttiin toukokuussa 1989. Tuolloin matkapuhelimet ja sana kännykkä eivät olleet vielä kovin tunnettuja. Sittemmin kännykkä on muuttunut yleisnimeksi joka tarkoittaa matkapuhelinta. Tavaramerkki on rekisteröity kahteen luokkaan. Luokan 9 tavaramerkki on vanhentunut toukokuussa 2009, mutta Nokia on sittemmin hakenut tavaramerkin uusimista.
- In telecomunicazioni il telefono cellulare, chiamato anche semplicemente cellulare o telefonino, è un apparecchio radio ricetrasmettente per la comunicazione in radiotelefonia, collegato alla rete telefonica fissa tramite centrali di smistamento, denominate stazioni radio base (BTS, Base Transceiver Station), molto spesso dotate di tre o più celle radio, ciascuna capace di diverse connessioni con gli apparecchi mobili nella rispettiva area di copertura. Esso dunque è un elemento ricetrasmittente (terminale mobile di utenza) delle reti wireless di telefonia mobile cellulare. Il telefono cellulare consente dunque di avere sempre disponibile un collegamento telefonico fino a che l'apparecchio si trovi nel raggio di copertura di una "cella" (variabile da cella a cella, da poche centinaia di metri fino a 35 km da una stazione radio base, in funzione della struttura della rete. Il limite di distanza dipende dalle specifiche tecniche correlate alla tecnologia GSM).
- ファイル:Au W55SA INFOBAR2 20101109. jpg ストレート式の携帯電話 携帯電話（けいたいでんわ）は、有線電話系通信事業者による電話機を携帯する形の移動体通信システム、電気通信役務。端末を携帯あるいはケータイと略称することがある。 有線通信の通信線路（電話線等）に接続する基地局・端末の間で電波による無線通信を利用する。無線電話（無線機、トランシーバー）とは異なる。マルチチャネルアクセス無線技術の一種でもある。 Template:See also
- | |- | |- | |} Een mobiele telefoon, ook wel mobiel(tje) (in Nederland), gsm (in Vlaanderen) of cellulair (in Suriname) genoemd, is een apparaat waarmee men draadloos kan telefoneren, met behulp van een netwerk van antennes. Mobiele telefoons maken gebruik van radiogolven en van telefooncentrales om binnen een bepaalde regio communicatie tussen de gebruikers mogelijk te maken. De eerste generaties maakten gebruik van analoge modulatie, latere van digitale. Dit kan zowel op een openbaar als een privénetwerk. Een voorbeeld van een privé- (ofwel gesloten) netwerk is het C2000-netwerk voor de hulpverleningsdiensten in Nederland of Astrid in België. De term mobiele telefoon omvat niet de zogenaamde draadloze telefoons die gekoppeld zijn aan een vaste telefoonaansluiting, en die alleen gebruikt kunnen worden binnen een straal van honderd meter van het basisstation. Om radiofrequenties te gebruiken voor mobiele telefonie is in Nederland een vergunning van het Agentschap Telecom van het ministerie van Economische Zaken noodzakelijk. Mobiele telefoons moeten door dit agentschap (of een vergelijkbare instantie in een ander EU-land) worden goedgekeurd. Mobiele telefoons hebben meestal niet voor iedere letter een toets. Daarom wordt bij het invoeren van tekst (voor een sms, voor het telefoonboek enz. ) gebruikgemaakt van multi-tap of T9. Een mobiele telefoon weegt tegenwoordig (2010) vaak minder dan 100 gram. Meer geavanceerde toestellen worden smartphones genoemd; deze wegen vaak tussen de 100 en 200 gram. In 2010 werden er 1,4 miljard mobiele telefoons verkocht.
- A mobile phone, cell phone or hand phone is an electronic device used to make mobile telephone calls across a wide geographic area, served by many public cells, allowing the user to be mobile. By contrast, a cordless telephone is used only within the range of a single, private base station, for example within a home or an office. A mobile phone can make and receive telephone calls to and from the public telephone network which includes other mobiles and fixed-line phones across the world. It does this by connecting to a cellular network provided by a mobile network operator. In addition to telephony, modern mobile phones also support a wide variety of other services such as text messaging, MMS, email, Internet access, short-range wireless communications, business applications, gaming and photography. Mobile phones that offer these more general computing capabilities are referred to as smartphones. The first hand-held mobile phone was demonstrated by Dr Martin Cooper of Motorola in 1973, using a handset weighing 2 kg. In 1983, the DynaTAC 8000x was the first to be commercially available. In the twenty years from 1990 to 2010, worldwide mobile phone subscriptions grew from 12.4 million to over 4.6 billion, penetrating the developing economies and reaching the bottom of the economic pyramid.
- Mobiltelefon, ofte bare kalt mobil, er en bærbar telefon. Apparetet er en kombinert radiosender og -mottaker som er knyttet til et telefonnett. I et mobiltelefonnettverk kalles håndsettet en mobilstasjon eller terminal, mens de landbaserte radiosenderne kalles basestasjoner. Basestasjonene er vanligvis forbundet med hverandre via fiberkabler og koblet sammen i digitale telefonisentraler hos mobiloperatøren (netteieren). Normalt vil en mobilsamtale i Norge hovedsakelig gå via fiberkabel i bakken. Dersom mobiltelefoni brukes til å forbinde maskiner med hverandre, snakker vi om maskin-til-maskin-kommunikasjon. Mobiltelefoner i Norge støtter hele frekvensbåndet med alle operatørers frekvensblokker i 900-båndet, og kan derfor i utgangspunktet brukes i kundeforhold hos alle tilbyderne. Derimot låser ofte selgerne telefonen til en operatør. Det er SIM-kortet som sørger for at man hele tiden er tilknyttet nettet til bare et mobilselskap, slik at dette selskapet kan fakturere tjenestene. Mobiltelefoner som støtter to, tre eller fire ulike frekvensområder kalles dual-band-, tri-band- eller quad-band- telefoner, og kan svitsjes over i et annet bånd manuelt eller automatisk, f. eks når man er i utlandet. Mobiltelefoni avhenger av at det er mobildekning i det området man befinner seg i, og vil avhenge av gunstig avstand til nærmeste basestasjon samt fravær av fysiske hindre. Mobiltelefoni kan også brukes via kommunikasjonssatellitt. Mobiltelefoner har eksistert siden midten av 1950-tallet, og det første mobiltelefonnettet i Norge ble opprettet i 1966. Det var likevel ikke før GSM-nettet kom i 1993 at mobile telefonapparater begynte å få en overkommelig pris og størrelse for de fleste. Ordet «mobil» er opprinnelig latinsk og betyr «bevegelig», og mobiltelefonen kalles mobil fordi den kan tas med overalt.
- Telefon komórkowy, potocznie komórka — telefon działający w oparciu o telefonię komórkową, czyli urządzenie telekomunikacyjne umożliwiające swoim użytkownikom na bezprzewodowe połączenia na obszarze złożonym z tzw. komórek. Obecnie absolutna większość telefonów komórkowych działa w systemach cyfrowych. W starszych rozwiązaniach mieliśmy do czynienia z sieciami analogowymi.
- é um aparelho de comunicação por ondas electromagnéticas que permite a transmissão bidireccional de voz e dados utizáveis em uma área geográfica que se encontra dividida em células (de onde provém a nomenclatura celular), cada uma delas servida por um transmissor/receptor. A invenção do telefone celular ocorreu em 1947 pelo laboratório Bell, nos EUA. Há diferentes tecnologias para a difusão das ondas eletromagnéticas nos telefones móveis, baseadas na compressão das informações ou na sua distribuição: na primeira geração (a analógica, desenvolvida no início dos anos 1980), com os sistemas NMT e AMPS; na segunda geração (2G) (digital, desenvolvida no final dos anos 1980 e início dos anos 1990): GSM, CDMA e TDMA; na segunda geração e meia (uma evolução à 2G, com melhorias significativas em capacidade de transmissão de dados e na adoção da tecnologia de pacotes e não mais comutação de circuitos), presente nas tecnologias GPRS, EDGE, HSCSD e 1xRTT; na terceira geração (digital, com mais recursos, em desenvolvimento desde o final dos anos 1990), como UMTS e EVDO; na terceira geração e meia, como HSDPA, HSPA e HSUPA. Já em desenvolvimento a 4G (quarta geração). Aparelhos análogos baseados no rádio já eram utilizados pelos autoridades policiais de Chicago na década de trinta, entre outras tecnologias.
- Со́товый телефо́н — разновидность телефона, точнее вид мобильного телефона (за исключением стационарного сотового телефона, см. секцию форм-факторы сотовых телефонов) предназначенный для работы в сетях сотовой связи; использует радиоприёмопередатчик и традиционную телефонную коммутацию для осуществления телефонной связи на территории зоны покрытия сотовой сети. В настоящее время сотовая связь — самая распространённая из всех видов мобильной связи, поэтому обычно мобильным телефоном называют именно сотовый телефон, хотя мобильными телефонами помимо сотовых являются также спутниковые телефоны, радиотелефоны и аппараты магистральной связи. Сотовый телефон — сложное высокотехнологичное электронное устройство, включающее в себя: приёмопередатчик на 2-4 СВЧ-диапазона, специализированный контроллер управления, цветной/монохромный дисплей, интерфейсные устройства, аккумулятор. Большинство трубок имеет свой уникальный номер, т. н. IMEI — международный идентификатор мобильного устройства). IMEI присваивается при производстве сотового телефона и состоит из 15 цифр, записывается в немодифицируемую часть прошивки телефона. Сам этот номер отпечатан на этикетке телефона под аккумулятором, также на коробке (упаковке) от телефона. В большинстве телефонов его также можно узнать, набрав на клавиатуре код *#06# Большинство стандартов мобильной связи используют для идентификации абонента SIM-карту. Она представляет собой смарт-карту (пластиковую карточку с впаянной в неё микросхемой микроконтроллера и памяти) с программным управлением, и также имеет свой уникальный идентификационный номер IMSI и индивидуальный цифровой пароль. Напряжение питания SIM-карты 3,3 В. В просторечии мобильный телефон именуется как «мобильник», «труба», «мобила», «сотка», «сотик».
- Mobiltelefoni är en form av radiotelefoni, där bärbara telefoner (mobiltelefoner) med radioteknologi är i kontakt med basstationer och via dem med det allmänna telefonnätet. Ursprungligen användes analoga signaler för att överföra samtalet, men med introduktionen av digitala signaler förenklades överföringen av ljud och data. I Sverige kräver mobiltelefoni tillstånd enligt lagen om elektronisk kommunikation. Sådant tillstånd meddelas av Post- och telestyrelsen.
- 行动电话、手提電話、無線電話、移動電話、攜帶電話、流動電話，以「手提式電話機」，簡稱手提、手机，是可以在较广范围内使用的便携式电话终端。早期（90年代初期及以前）因為價格昂貴，只有少部分「有力人士」才買得起，又有大哥大的俗稱。1990年代后期大幅降价，如今已成为現代人日常不可或缺的电子用品之一。 目前在全球范围内使用最广是所谓的第二代手机（2G），以GSM和cdmaOne为主。它们都是数字制式的，除了可以进行语音通信以外，还可以收发短信（短消息、SMS）、MMS（彩信、多媒體簡訊）、无线应用协议（WAP）等。在中国大陆及台灣以GSM最为普及，cdmaOne和小灵通（PHS）手机也很流行。目前整个行业正在向第三代手机（3G）迁移过程中。 手机外观上一般都应该包括至少一个液晶显示屏和一套按键（部分采用用触摸屏的手机减少了按键）。 現代的手机除了典型的电话功能外，还包含了PDA、游戏机、MP3、 照相機、录音、GPS等更多的功能，有向带有手机功能的PDA发展的趋势。更确切地说，未来将没有PDA，只有手机，手机将包含PDA的一切功能。
- Fichier:Sagem My700xd. png Un téléphone mobile Un téléphone mobile, ou téléphone portable, est un appareil électronique offrant une fonction de téléphonie mobile. En Belgique, le terme « GSM » (pour Global System for Mobile Communications, un standard de communication de téléphonie mobile) est couramment utilisé pour désigner un téléphone portable. En Suisse, on parle de « Natel » (du nom de l'ancien réseau de téléphonie mobile pour les véhicules Natel). En 2010, une partie des téléphones mobiles vendus disposent de nombreuses fonctions supplémentaires, rendues possibles grâce à l'intégration d'un système d'exploitation évolué dans le téléphone : ce sont les smartphones.
|
| rdfs:comment
|
- Ein Mobiltelefon (meistens Handy, auch Funktelefon, GSM-Telefon, Funker, in der Schweiz auch Natel) ist ein tragbares Telefon, das über Funk mit dem Telefonnetz kommuniziert und daher ortsunabhängig eingesetzt werden kann. Die zehn größten Hersteller von Mobilfunkgeräten weltweit waren im zweiten Quartal 2010 Nokia, danach folgten Samsung, LG, RIM, Sony Ericsson, Motorola, Apple, HTC, ZTE und G'Five.
- La telefonía móvil, también llamada telefonía celular, básicamente está formada por dos grandes partes: una red de comunicaciones (o red de telefonía móvil) y los terminales (o teléfonos móviles) que permiten el acceso a dicha red.
- ファイル:Au W55SA INFOBAR2 20101109. jpg ストレート式の携帯電話 携帯電話（けいたいでんわ）は、有線電話系通信事業者による電話機を携帯する形の移動体通信システム、電気通信役務。端末を携帯あるいはケータイと略称することがある。 有線通信の通信線路（電話線等）に接続する基地局・端末の間で電波による無線通信を利用する。無線電話（無線機、トランシーバー）とは異なる。マルチチャネルアクセス無線技術の一種でもある。 Template:See also
- Telefon komórkowy, potocznie komórka — telefon działający w oparciu o telefonię komórkową, czyli urządzenie telekomunikacyjne umożliwiające swoim użytkownikom na bezprzewodowe połączenia na obszarze złożonym z tzw. komórek. Obecnie absolutna większość telefonów komórkowych działa w systemach cyfrowych. W starszych rozwiązaniach mieliśmy do czynienia z sieciami analogowymi.
- Mobiltelefoni är en form av radiotelefoni, där bärbara telefoner (mobiltelefoner) med radioteknologi är i kontakt med basstationer och via dem med det allmänna telefonnätet. Ursprungligen användes analoga signaler för att överföra samtalet, men med introduktionen av digitala signaler förenklades överföringen av ljud och data. I Sverige kräver mobiltelefoni tillstånd enligt lagen om elektronisk kommunikation. Sådant tillstånd meddelas av Post- och telestyrelsen.
- 行动电话、手提電話、無線電話、移動電話、攜帶電話、流動電話，以「手提式電話機」，簡稱手提、手机，是可以在较广范围内使用的便携式电话终端。早期（90年代初期及以前）因為價格昂貴，只有少部分「有力人士」才買得起，又有大哥大的俗稱。1990年代后期大幅降价，如今已成为現代人日常不可或缺的电子用品之一。 目前在全球范围内使用最广是所谓的第二代手机（2G），以GSM和cdmaOne为主。它们都是数字制式的，除了可以进行语音通信以外，还可以收发短信（短消息、SMS）、MMS（彩信、多媒體簡訊）、无线应用协议（WAP）等。在中国大陆及台灣以GSM最为普及，cdmaOne和小灵通（PHS）手机也很流行。目前整个行业正在向第三代手机（3G）迁移过程中。 手机外观上一般都应该包括至少一个液晶显示屏和一套按键（部分采用用触摸屏的手机减少了按键）。 現代的手机除了典型的电话功能外，还包含了PDA、游戏机、MP3、 照相機、录音、GPS等更多的功能，有向带有手机功能的PDA发展的趋势。更确切地说，未来将没有PDA，只有手机，手机将包含PDA的一切功能。
- Matkapuhelin eli kännykkä on puhelin, joka toimii radiotekniikalla soluverkossa. Kansainvälinen televiestintäliitto ITU on arvioinut maailmassa olleen noin 4,6 miljardia matkapuhelinliittymää vuoden 2009 lopussa. Markkinatutkijayhtiö Wireless Intelligence arvioi matkapuhelimen käyttäjiä olevan jo yli neljä miljardia 2009. Perusominaisuuksia nykyaikaisessa matkapuhelimessa ovat puheluiden soittamisen ja niihin vastaamisen lisäksi tekstiviestit, ladattavat moniääniset soittoäänet ja WAP.
- In telecomunicazioni il telefono cellulare, chiamato anche semplicemente cellulare o telefonino, è un apparecchio radio ricetrasmettente per la comunicazione in radiotelefonia, collegato alla rete telefonica fissa tramite centrali di smistamento, denominate stazioni radio base (BTS, Base Transceiver Station), molto spesso dotate di tre o più celle radio, ciascuna capace di diverse connessioni con gli apparecchi mobili nella rispettiva area di copertura.
- | |- | |- | |} Een mobiele telefoon, ook wel mobiel(tje) (in Nederland), gsm (in Vlaanderen) of cellulair (in Suriname) genoemd, is een apparaat waarmee men draadloos kan telefoneren, met behulp van een netwerk van antennes. Mobiele telefoons maken gebruik van radiogolven en van telefooncentrales om binnen een bepaalde regio communicatie tussen de gebruikers mogelijk te maken. De eerste generaties maakten gebruik van analoge modulatie, latere van digitale.
- Mobiltelefon, ofte bare kalt mobil, er en bærbar telefon. Apparetet er en kombinert radiosender og -mottaker som er knyttet til et telefonnett. I et mobiltelefonnettverk kalles håndsettet en mobilstasjon eller terminal, mens de landbaserte radiosenderne kalles basestasjoner. Basestasjonene er vanligvis forbundet med hverandre via fiberkabler og koblet sammen i digitale telefonisentraler hos mobiloperatøren (netteieren).
- é um aparelho de comunicação por ondas electromagnéticas que permite a transmissão bidireccional de voz e dados utizáveis em uma área geográfica que se encontra dividida em células (de onde provém a nomenclatura celular), cada uma delas servida por um transmissor/receptor. A invenção do telefone celular ocorreu em 1947 pelo laboratório Bell, nos EUA.
- A mobile phone, cell phone or hand phone is an electronic device used to make mobile telephone calls across a wide geographic area, served by many public cells, allowing the user to be mobile. By contrast, a cordless telephone is used only within the range of a single, private base station, for example within a home or an office. A mobile phone can make and receive telephone calls to and from the public telephone network which includes other mobiles and fixed-line phones across the world.
- Со́товый телефо́н — разновидность телефона, точнее вид мобильного телефона (за исключением стационарного сотового телефона, см. секцию форм-факторы сотовых телефонов) предназначенный для работы в сетях сотовой связи; использует радиоприёмопередатчик и традиционную телефонную коммутацию для осуществления телефонной связи на территории зоны покрытия сотовой сети.
- Fichier:Sagem My700xd. png Un téléphone mobile Un téléphone mobile, ou téléphone portable, est un appareil électronique offrant une fonction de téléphonie mobile. En Belgique, le terme « GSM » (pour Global System for Mobile Communications, un standard de communication de téléphonie mobile) est couramment utilisé pour désigner un téléphone portable. En Suisse, on parle de « Natel » (du nom de l'ancien réseau de téléphonie mobile pour les véhicules Natel).
|
