Mikhail Nikolayevich Tukhachevsky was a Soviet military commander, chief of the Red Army (1925–1928), and one of the most prominent victims of Stalin's Great Purge of the late 1930s.

PropertyValue
dbpedia-owl:MilitaryPerson/battles
dbpedia-owl:MilitaryPerson/militaryRank
dbpedia-owl:MilitaryPerson/serviceYears
  • 1914-01-01 00:00:00 (xsd:date)
dbpedia-owl:Person/award
dbpedia-owl:Person/birthDate
  • 1893-02-16 (xsd:date)
dbpedia-owl:Person/birthPlace
dbpedia-owl:Person/deathDate
  • 1937-06-12 (xsd:date)
dbpedia-owl:Person/individualisedPnd
  • 118763091
dbpedia-owl:award
dbpedia-owl:battles
dbpedia-owl:birthDate
  • 1893-02-16 (xsd:date)
dbpedia-owl:birthPlace
dbpedia-owl:deathDate
  • 1937-06-12 (xsd:date)
dbpedia-owl:militaryRank
dbpedia-owl:serviceYears
  • 1914-01-01 00:00:00 (xsd:date)
dbpedia-owl:thumbnail
dbpprop:abstract
  • Mikhail Nikolayevich Tukhachevsky was a Soviet military commander, chief of the Red Army (1925–1928), and one of the most prominent victims of Stalin's Great Purge of the late 1930s.
  • Michail Nikolajewitsch Tuchatschewski war ein Marschall der Sowjetunion der Roten Armee in der UdSSR. Tuchatschewski trug den Beinamen „Der rote Napoleon“. Er fiel den Säuberungen unter Stalin zum Opfer.
  • Mikhaïl Nikolayevich Tukhatxevski, va ser un militar soviètic, cap de l'Exèrcit Roig, i una de les víctimes més prominents de la Gran Purga de Stalin de finals de la dècada dels 1930.
  • Michail Nikolajevič Tuchačevskij byl ruským a posléze sovětským vojenským velitelem a hlavním motorem reforem Rudé armády na přelomu 20. a 30. let 20. století. Je považován za jednoho z nejschopnějších velitelů Rudé armády (i když o míře jeho schopností ve srovnání se zahraničím se vedou spory). Každopádně byl mnohem schopnější, než jeho nástupci řídící vývoj a reformy Rudé armády, maršálové Vorošilov a Kulik. Stal se jednou z nejznámějších obětí Stalinovy Velké čistky.
  • Mijaíl Nikoláyevich Tujachevski, era un comandante militar soviético, precursor del Blitzkrieg (guerra relámpago) que dio fama a la futura Wehrmacht y una de las víctimas más destacadas de la Gran Purga de Stalin de fines de la década de 1930.
  • Mihail Nikolajevitš Tuhatševski oli neuvostoliittolainen sotilaskomentaja ja Neuvostoliiton marsalkka, joka teloitettiin Stalinin puhdistuksissa. Tuhatševski syntyi lähellä Smolenskia aristokraattiseen puolalaissukuiseen perheeseen. Hän valmistui Aleksanterin sotilasopistosta 1914 ja liittyi Semjonin kaartinrykmenttiin. Hän palveli luutnanttina ensimmäisessä maailmansodassa ja joutui saksalaisten vangiksi ja Ingolstadtin linnoitukseen, jossa pidettiin myös Charles de Gaullea. Tuhatševski palasi Venäjälle 1917 ja liittyi vallankumouksen jälkeen bolševikkipuolueeseen. Hänestä tuli Puna-armeijan upseeri, ja hän eteni urallaan nopeasti kyvykkyytensä ansiosta. Sisällisodassa hän puolusti Moskovaa ja sai puolustuksen kansankomissaari Lev Trotskilta viidennen armeijan komennon 1919. Hän valloitti Aleksandr Koltšakin joukkojen hallitseman Siperian ja löi Anton Denikinin Krimillä 1920. Tuhatševskin joukot kukistivat sekä Kronstadtin että Tambovin kapinat. Tuhatševski johti Puna-armeijaa Neuvosto-Venäjän–Puolan sodassa 1920, mutta Józef Piłsudski löi hänet Varsovan edustalla. Stalin ja Tuhatševski syyttivät toisiaan tappiosta, joka johti sodan häviöön ja Puolan irtautumiseen. Epäsopu kesti 1930-luvulle. Tuhatševski toimi Puna-armeijan komentajana 1925–1928 ja puolustuksen varakansankomissaarina. Hän muutti Puna-armeijan hyvin harjoitetuksi, ammattimaiseksi armeijaksi. Hän kirjoitti useita kirjoja modernista sodankäynnistä ja sai 1931 tehtävän uudistaa armeija. Hän kehitteli teorioita ilmavoimien ja panssareiden käytöstä. Stalinin liittolaiset Kliment Vorošilov ja Semjon Budjonnyi kuitenkin vastustivat uudistuksia. Vuonna 1935 Tuhatševskista tuli Neuvostoliiton marsalkka 42-vuotiaana. Tammikuussa 1936 hän vieraili Isossa-Britanniassa, Ranskassa ja Saksassa. Tuhatševski viittasi 1936 epäluuloisena Suomessa toteutettuihin "laajamittaisiin lentokenttien rakennustoimiin" ja piti niitä yrityksenä luoda Suomesta tukikohta natsi-Saksan hyökkäykselle Leningradiin. Tuhatševski pidätettiin 22. toukokuuta 1937 syytettynä sotilas-trotskilaisesta salaliitosta ja vakoilusta natsi-Saksan hyväksi. Salaisessa oikeudenkäynnissä Tuhatševski ja kahdeksan muuta korkeaa sotilaskomentajaa tuomittiin ja teloitettiin 12. kesäkuuta 1937. Tuhatševskin ja hänen kollegoidensa kunnia palautettiin 31. tammikuuta 1957 ja heidät julistettiin syyttömiksi kaikkiin syytteisiin. Jotkut tutkijat ovat väittäneet, että armeijassa oli todella salaliitto Stalinia vastaan. Historioitsija Robert Conquest taas on väittänyt kirjassaan The Great Terror, että saksalaiset agentit väärensivät Heinrich Himmlerin aloitteesta dokumentit, jotka osoittivat Tuhatševskin syyllisyyden, näin heikentääkseen Neuvostoliiton puolustusta.
  • Mikhaïl Nikolaïevitch Toukhatchevski est un militaire russe puis soviétique.
  • ミハイル・ニコラエヴィチ・トゥハチェフスキー（ロシア語：Михаил Николаевич Тухачевский, 1893年2月16日 - 1937年6月11日）はソビエト連邦の軍人。ソ連邦元帥。 赤軍の機械化を推進。数々の画期的戦術理論を編みだし、赤軍の至宝、あるいは赤いナポレオンと呼ばれた。とりわけ彼の「縦深戦術理論」はその後の軍事理論に大きな影響を与えた。スターリンの赤軍大粛清の犠牲者の1人。
  • Michail Nikolajevitsj Toechatsjevski, Russisch: Михаил Николаевич Тухачевский, Pools: Michał Tuchaczewski, was een Sovjet-Russisch maarschalk. Hij werd de 'Rode Napoleon' genoemd. Michail Toechatsjevski studeerde in 1914 af aan de Aleksandrovskye Militaire School, in de oblast Smolensk. Aangezien Smolensk toen onder Poolse autoriteit stond, schrijven sommige historici Toechatsjevski ten onrechte een Poolse afkomst toe. Ook de aanname van een Joodse afkomst berust niet op feiten. Na het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog werd hij luitenant en was hij één der verdedigers van het fort van Ingolstadt, waar hij krijgsgevangen werd gemaakt door de Duitsers. Na de Oktoberrevolutie van 1917 kwam hij als gevolg van een gevangenenruil vrij en keerde naar Rusland terug, waar hij zich aansloot bij de Bolsjewieken. In 1919 sloot hij zich aan bij het Rode Leger waar Trotski hem ontdekte als een slimme strateeg. In 1920 was hij verdedigingscommandant van Moskou. Kort daarna werd hij generaal en bevelhebber van het 5de Leger. In 1921 onderdrukte Toechatsjevski in opdracht van de regering de Opstand van Kronstadt en Tambov Boerenopstand. Bij de onderdrukking van deze laatste opstand schuwde hij het gebruik van gifgas niet. Tijdens de Poolse-Russische Oorlog van 1920-1921 was Toechatsjevski de opperbevelhebber van het Rode Leger. Hij wist door te stoten tot aan Warschau. Na een tegenoffensief van de Polen, sloten de Russen en Polen vrede. Toechatsjevski kwam in conflict met Stalin. Beiden gaven elkaar de schuld van het falen van de inname van Warschau. Begin jaren twintig studeerde Toechatsjevski in West-Europa, waar hij kennismaakte met de nieuwste militaire technieken en wapens, zoals de tank. Hij werd een groot voorstander van een grootscheepse hervorming van het Rode Leger. Thuis in Rusland merkte hij echter dat de meeste officieren en generaals zijn legerhervormingen afwezen. Mede dankzij Toechatsjevski kon de Duitse Reichswehr, het leger van de Weimarrepubliek, in het geheim trainen in de Sovjet-Unie. Van 1925 tot 1928 was Toechatsjevski chef van de generale staf van het Rode Leger. Van 1931 tot 1937 was hij vicevolkscommissaris van Defensie. In 1935 werd Toechatsjevski maarschalk van de Sovjet-Unie. In januari 1936 bracht hij een bezoek aan Groot-Brittannië, Frankrijk en Duitsland. In dat laatste land zou hij zich laatdunkend hebben uitgesproken over het Rode Leger, het communisme en Jozef Stalin. In maart 1937 werden Toechatsjevski en enkele belangrijke generaals en maarschalken gearresteerd op verdenking van een samenzwering i.s.m. de Duitsers. Toechatsjevski's contacten met de Duitsers zouden volgens de Russische geheime dienst NKVD reeds in de jaren twintig zijn gelegd, toen de Reichswehr in de Sovjet-Unie trainde en zouden zijn geïntensiveerd tijdens Toechatsjevski's bezoek aan de leiding van de Wehrmacht in Duitsland in 1936. Later (half mei 1937) doken 'toevallig' vervalste documenten, afkomstig van de Duitse SD Sicherheitsdienst op in Praag waarin Toechatsjevski werd genoemd als leider van een complot tegen Stalin. De Tsjechen speelden deze informatie door aan de Sovjet-Unie. Het is zeer goed mogelijk dat Reinhard Heydrich vervalste documenten had laten samengestellen door de SD en die met opzet had laten opduiken in Tsjecho-Slowakije (de Tsjechen waren bondgenoten van de Russen) om zo voor elkaar te krijgen dat Toechatsjevski zou worden gearresteerd. Tegenover Abwehr-chef Wilhelm Canaris had Heydrich immers verklaard dat de SD de hand had gelegd op documenten uit de tijd van de samenwerking van de Reichswehr en het Rode Leger en had de daarin voorkomende mededelingen en handtekeningen gebruikt om een valse briefwisseling te produceren, waaruit moest blijken dat Sovjetgeneraals met Duitse officieren betrekkingen onderhielden die het karakter van landverraad hadden. Op de vraag van Admiraal Wilhelm Canaris waarom hij dit spel gespeeld had antwoordde de Gestapo-chef dat het idee van de Führer zelf kwam omdat het nodig was de top van het Russische leger te decimeren en daardoor het geheel te verzwakken. "Het geheel is een schaakzet van de Führer en past in het algemene plan voor de komende jaren. " Volgens de NKVD zou Toechatsjevski een staatsgreep hebben willen plegen om Stalin af te zetten (of te doden) en een militaire dictatuur in te stellen met hemzelf als militair dictator in de trant van Napoleon . Toechatsjevski werd ter dood veroordeeld en geëxecuteerd (en met hem tientallen andere officieren). Of de aanklacht tegen Toechatsjevski gegrond was of niet is thans nog steeds de vraag. De opening van de archieven van het Kremlin begin jaren negentig heeft geen nieuwe feiten aan het licht gebracht. Mogelijk is Toechatsjevski's betrokkenheid bij een complot tegen Stalin (de relaties tussen de twee waren op zijn zachtst gezegd 'niet goed') niet geheel uit de duim gezogen door de NKVD. Ook is Toechatsjevski's loyaliteit aan het communisme twijfelachtig. Mogelijk trad Toechatsjevski in 1919 slechts toe tot het Rode Leger om op die manier snel carrière te maken binnen het Rode Leger-in-opbouw.
  • Mikhail Nikolayevich Tukhatsjevskij (russisk Михаи́л Никола́евич Тухаче́вский) var en sovjetisk general, sjef for Den røde armé i perioden 1925–1928 og en av de mest fremtredende ofre for Stalins utrenskninger i Moskvaprosessene mot slutten av 1930-tallet.
  • Michaił Nikołajewicz Tuchaczewski, ros. Михаил Николаевич Тухачевский – rosyjski i radziecki oficer, dowódca dużych związków operacyjnych Armii Czerwonej w wojnie domowej w Rosji i wojnie polsko-bolszewickiej. Teoretyk wojskowości, Marszałek Związku Radzieckiego (1935). Jego tajny proces i egzekucja w ramach wielkiego terroru w ZSRR dały początek masowej krwawej czystki oficerów Armii Czerwonej lat 1937–1939. Propaganda doby Nikity Chruszczowa nadała mu przydomek sowieckiego Bonapartego.
  • Mikhail Tukhachevsky foi um comandante militar soviético e chefe do Exército Vermelho. Foi um dos vários comandantes do Exército Vermelho acusado de colaborar com os nazistas durante o Grande Expurgo, sendo condenado e executo pelos Processos de Moscou. Grande Expurgo Processos de Moscou
  • Mihail Nicolaevici Tuhacevski, a fost un important comandant militar sovietic şi poate una dintre cele mai importante victime a Marii Epurări staliniste de la sfârşitul deceniului al patrule. Tuhacevski s-a născut lângă Smolensk, într-o familie aristocratică de origine poloneză. A absolvit Şcoala militară Alexandrovskie în 1914 şi a fost încadrat în rândurile Regimentului de Gardă Semionovski. În timpul primului război mondial a aavut gradul de locotenent. A fost luat prizonier de germani şi a fost închis în forţareaţa Ingolstadt, alături, printre alţii, Charles de Gaulle. S-a reîntors în Rusia în 1917, după Revoluţia Rusă. În 1917 a intrat în rândurile Partidului Bolşevic. A devenit ofiţer al Armatei Roşii şi a avansat foarte rapid datorită calităţilor sale. În timpul războiului civil a avut sarcina apărării Moscovei. Comisarul Poporului pentru Apărare Lev Troţki i-a dat lui Tuhacevski comanda Armatei a XIX-a în 1919. În fruntea acestei armate el a dus luptele pentru recucerirea Siberiei din mâinile forţelor albilor de sub comanda lui Alexandr Kolcak. A participat, de asemnea, al luptele pentru înfrângerea generalului Anton Denikin în luptele din Crimeea din 1920. A fost conducătorul unităţilor Armatei Roşii care au înăbuşit rebeliunea din Kronstadt şi răscoala ţărănească din Tambov. Tuhacevski a fost comandantul armatelor bolşevice în timpul războiului polono-sovietic din 1920 fiind învins de Józef Piłsudski în faţa porţilor Varşoviei. În timpul războiului polono-sovietic a intrat prima oară Tuhacevski în conflict cu Stalin. Cei doi s-au învinovăţit reciproc pentru înfrângerea din bătălia de la Varşovia, (eşec care a dus în final la pierderea războiului). Tuhacevski a fost criticat pentru controlul inadecvat al forţelor sovietice. Ordinele lui au fost de multe ori ignorate chiar de cei mai mari în rang ofiţeri, ceea ce a dus în cele din urmă la câteva înfrângeri usturătoare în acea campanie. Pe de altă parte, Tuhacevski a adus în apărarea s-a faptul că nu i s-a permis să-şi aleagă comandanţii de divizii sau să-şi mute cartierul general mai aproape de front şi acestea doar din motive politice. Animozitatea dintre Stalin şi Tuhacevski a continuat până la sfârşitul deceniului al patrulea. Mai trebuie adăugat că Piłsudski şi statul lui major au avut un avantaj major în timpul războiului polono-sovietic, avantaj oferit de contraspionajul polonez care a reuşit decriptarea mesajelor radio sovietice. Aceste mesaje au fost criptate folosind un cifru şi coduri primitive şi, în plus, activitatea criptorilor sovietici era caracterizată prin neglijenţe inadmisibile. Criptanaliştii şi comandanţii polonezi au fost capabili deseori „să se uite peste umărul” celor mai înalţi comandanţi sovietici, (incluzându-i aici pe Tuhacevski şi Troţki). Este de neînţeles cum de Armata Roşie a repetat aceleaşi greşeli făcute de armata ţaristă în timpul primului război mondial, erori care au dus în mod hotărâtor la înfrângerea rusească de la Tannenberg din 1914. Tuhacevski a fost Şeful Marelui Stat Major al Armatei Roşii şi adjunct al Comisarului Poporului pentru Apărare. A reuşit să transforme detaşamentele de revoluţionari] ale Armatei Roşii în militari profesionişti foarte bine antrenaţi. A fost autorul mai multor cărţi despre războiul modern, iar în 1931 a avut un rol hotărâtor în procesul de reformare a armatei. A fost promotorul unor idei revoluţionare pentru vremea aceea în strategia militară, în special în problema utilizării tancurilor şi a aviaţiei. Ideilor sale i se opuneau apropiaţii lui Stalin, apărători ai ideilor învechite din timpul războiului civil, Kliment Voroşilov şi Semion Budionnîi. Teoria sa despre operaţiile în adâncime, care punea accentul pe atacul formaţiunilor blindate adânc în spatele liniilor inamice cu scopul distrugerii logisticii şi spatelui adversarului, a fost puternic combătută de conducătorii militari de la acea vreme. Germanii au folosit o tactica absolut identică în timpul celui de-al doilea război mondial, sovieticii readoptând-o în cele din urmă în timpul Marelui Război pentru Apărarea Patriei, ceea ce a adus la mari victorii, precum cele din timpul bătăliei de la Kursk şi a operaţiunii Bagration. În 1935, Tuhacevski a fost avansat la gradul de Mareşal al Uniunii Sovietice la numai 42 de ani. În 1936, Tuhacevski a vizitat Anglia, Franţa şi Germania. Mai târziu, când avea să fie judecat, a fost acuzat, şi e posibil să fi fost adevărat, că pe durata acestor vizite ar fi contactat exilaţi ruşi antistalinişti şi a început să comploteze împotriva lui Stalin. Tuhacevski a fost arestat pe 22 mai 1937 şi a fost acuzat că a organizat o "conspiraţie troţkistă antisovietică" şi că a spionat pentru Germania Nazistă. La finalul unui proces secret,, Tuhacevski şi alţi opt înalţi comandanţi militari au fost condamnaţi şi executaţi în noaptea aceleiaşi zile,. Pe 31 ianuarie 1957, Tuhacevski şi coacuzaţii din proces au fost "reabilitaţi" şi declaraţi nevinovaţi. Atât înainte, cât şi după prăbuşirea Uniunii Sovietice, au existat istorici care au sugerat că ar fi existat totuşi o conspiraţie militară împotriva lui Stalin, în care Tuhacevski a fost amestecat. În cartea sa The Great Terror (Marea teroare), istoricul britanic Robert Conquest a afirmat că agenţii germani, la iniţiativa lui Heinrich Himmler, au falsificat documente care îl implicau pe Tuhacevski într-o conspiraţie alături de Marele Stat Major German, cu scopul de a slăbi capacitatea de apărare a Uniunii Sovietice punându-l pe mareşal într-o lumină proastă în faţa lui Stalin. Conquest a afirmat că aceste documente au fost transmise lui Stalin prin intermediul preşedintelui Cehoslovaciei Edvard Benes, om care se bucura de încrederea dictatorului sovietic. Această versiune a fost susţinută şi de liderul comunist polonez Wladyslaw Gomulka într-un discurs din 1961, dar până acum nu au apărut dovezi suficiente pentru susţinerea acestei ipoteze.
  • Михаи́л Никола́евич Тухаче́вский ({{ДатаРождения|16|2|1893 — {{ДатаСмерти|12|6|1937) — советский военный деятель, Маршал Советского Союза. Репрессирован в 1937 году по «делу военных», реабилитирован в 1957 году.
  • Michail Nikolajevitj Tuchatjevskij (ryska Михаил Николаевич Тухачевский), född 16 februari 1893 i Alexandrovskoje, Smolensk, död 12 juni 1937 i Moskva, var en sovjetisk militär, chef för Röda armén från 1925 till 1928. Han utnämndes till marskalk av Sovjetunionen år 1935. Tuchatjevskij betraktades som en stor militärbegåvning. 1919-1920 deltog Tuchatjevskij i det polsk-sovjetiska kriget men stoppades av polackerna utanför Warszawa i augusti 1920. Tuchatjevskij spelade en viktig roll i Röda arméns utveckling efter inbördeskriget 1918-1922. Bland annat var han en förespråkare för mekanisering och expansion av armén. Vid en hemlig rättegång 1937 blev Tuchatjevskij anklagad för landsförrädisk verksamhet och samarbete med Nazityskland. Han och åtta andra militärer, Iona Jakir, Ieromin Uborevitj, Robert Eideman, August Kork, Vitovt Putna, Boris Feldman, Vitalij Primakov och Jan Gamarnik, påstods tillhöra ett antisovjetiskt trotskistcentrum. Tuchatjevskij och hans medanklagade, utom Gamarnik som hade begått självmord innan processen inleddes, dömdes till döden och avrättades i juni 1937. Tuchatjevskij sköts i nacken av kaptenen inom NKVD, Vasilij Blokhin, som under sin karriär personligen avrättade tiotusentals fångar. Enligt vissa teorier var det tyskarna som spred ryktet om Tuchatjevskijs förräderi för att försvaga den ryska armén. Andra teorier gör gällande att han verkligen konspirerade för att få bort Stalin. En tredje och mer trolig förklaring var att NKVDs och Stalins terror helt enkelt hade spårat ur. En fjärde teori vill göra gällande att Tuchatjevskijs konflikt med fältmarskalken Vorosjilov bidrog till hans fall. 1957 blev Tuchatjevskij och hans kollegor rehabiliterade.
  • Mihail Tuhaçevski, Sovyet mareşal. 1925–1928 arasında Kızıl Ordu'nun Genel Kurmay Başkanı. Tank stratejileri ile tanınır. Stalin'in 1930'lardaki Büyük Temizlik hareketinin en önemli kurbanlarından biridir.
  • Тухаче́вський Миха́йло Микола́йович - радянський військовий діяч. З 1931 р. — заступник народного комісара військсправ і заступник голови Реввійськради СРСР. У 1935 р. Тухачевському присвоєно звання Маршал Радянського Союзу, таким чином, він став наймолодшим із п'яти перших радянських маршалів. Репресований 1937 р. за «справою військових», реабілітований 1957 р.
  • 米哈伊爾·尼古拉耶維奇·图哈切夫斯基（Михаил Николаевич Тухачевский，英文：Mikhail Nikolayevich Tukhachevsky，1893年2月16日－1937年6月11日），苏联红军总参谋长、苏联元帅。出身于沙俄贵族家庭，第一次世界大戰中被俘時在监狱中认识同为俘虏的戴高乐。后返回苏联，在俄国内战中立下军功，25岁即担任方面军司令，32岁时就任苏联红军总参谋长，1935年被授予元帅军衔时年仅42岁，被认为是红军中最富才华的高级军事将领之一。有“红军拿破仑”之称号。 蔣中正長子，後擔任中華民國總統的蔣經國在求學於莫斯科時曾經向图哈切夫斯基學習軍事作戰及游擊戰等戰術。 在苏共大清洗中，被以间谍罪判处死刑并立即枪决，随后，参与审讯判决的苏联内务部人员也被集体处决。后来有资料表明图哈切夫斯基之死為纳粹德国削弱苏联军队图谋的一部分。
dbpprop:allegiance
  • 1914-1917) (1917-1937)
dbpprop:awards
dbpprop:battles
dbpprop:birthPlace
dbpprop:born
dbpprop:caption
  • Marshal of the Soviet Union Mikhail Tukhachevsky.
dbpprop:commands
  • Chief of General Staff
dbpprop:died
dbpprop:hasPhotoCollection
dbpprop:name
  • Mikhail Nikolayevich Tukhachevsky
dbpprop:oldstyledateProperty
  • February 16
  • February 4
  • 1893 (xsd:integer)
dbpprop:rank
dbpprop:reference
dbpprop:serviceyears
  • 1914 — 1937
dbpprop:wikiPageUsesTemplate
dbpprop:wordnet_type
rdf:type
rdfs:comment
  • Mikhail Nikolayevich Tukhachevsky was a Soviet military commander, chief of the Red Army (1925–1928), and one of the most prominent victims of Stalin's Great Purge of the late 1930s.
  • Michail Nikolajewitsch Tuchatschewski war ein Marschall der Sowjetunion der Roten Armee in der UdSSR. Tuchatschewski trug den Beinamen „Der rote Napoleon“. Er fiel den Säuberungen unter Stalin zum Opfer.
  • Mikhaïl Nikolayevich Tukhatxevski, va ser un militar soviètic, cap de l'Exèrcit Roig, i una de les víctimes més prominents de la Gran Purga de Stalin de finals de la dècada dels 1930.
  • Michail Nikolajevič Tuchačevskij byl ruským a posléze sovětským vojenským velitelem a hlavním motorem reforem Rudé armády na přelomu 20. a 30. let 20. století. Je považován za jednoho z nejschopnějších velitelů Rudé armády (i když o míře jeho schopností ve srovnání se zahraničím se vedou spory). Každopádně byl mnohem schopnější, než jeho nástupci řídící vývoj a reformy Rudé armády, maršálové Vorošilov a Kulik.
  • Mijaíl Nikoláyevich Tujachevski, era un comandante militar soviético, precursor del Blitzkrieg (guerra relámpago) que dio fama a la futura Wehrmacht y una de las víctimas más destacadas de la Gran Purga de Stalin de fines de la década de 1930.
  • Mihail Nikolajevitš Tuhatševski oli neuvostoliittolainen sotilaskomentaja ja Neuvostoliiton marsalkka, joka teloitettiin Stalinin puhdistuksissa. Tuhatševski syntyi lähellä Smolenskia aristokraattiseen puolalaissukuiseen perheeseen. Hän valmistui Aleksanterin sotilasopistosta 1914 ja liittyi Semjonin kaartinrykmenttiin. Hän palveli luutnanttina ensimmäisessä maailmansodassa ja joutui saksalaisten vangiksi ja Ingolstadtin linnoitukseen, jossa pidettiin myös Charles de Gaullea.
  • Mikhaïl Nikolaïevitch Toukhatchevski est un militaire russe puis soviétique.
  • Michail Nikolajevitsj Toechatsjevski, Russisch: Михаил Николаевич Тухачевский, Pools: Michał Tuchaczewski, was een Sovjet-Russisch maarschalk. Hij werd de 'Rode Napoleon' genoemd. Michail Toechatsjevski studeerde in 1914 af aan de Aleksandrovskye Militaire School, in de oblast Smolensk. Aangezien Smolensk toen onder Poolse autoriteit stond, schrijven sommige historici Toechatsjevski ten onrechte een Poolse afkomst toe.
  • Mikhail Nikolayevich Tukhatsjevskij (russisk Михаи́л Никола́евич Тухаче́вский) var en sovjetisk general, sjef for Den røde armé i perioden 1925–1928 og en av de mest fremtredende ofre for Stalins utrenskninger i Moskvaprosessene mot slutten av 1930-tallet.
  • Michaił Nikołajewicz Tuchaczewski, ros. Михаил Николаевич Тухачевский – rosyjski i radziecki oficer, dowódca dużych związków operacyjnych Armii Czerwonej w wojnie domowej w Rosji i wojnie polsko-bolszewickiej. Teoretyk wojskowości, Marszałek Związku Radzieckiego (1935). Jego tajny proces i egzekucja w ramach wielkiego terroru w ZSRR dały początek masowej krwawej czystki oficerów Armii Czerwonej lat 1937–1939.
  • Mikhail Tukhachevsky foi um comandante militar soviético e chefe do Exército Vermelho. Foi um dos vários comandantes do Exército Vermelho acusado de colaborar com os nazistas durante o Grande Expurgo, sendo condenado e executo pelos Processos de Moscou. Grande Expurgo Processos de Moscou
  • Mihail Nicolaevici Tuhacevski, a fost un important comandant militar sovietic şi poate una dintre cele mai importante victime a Marii Epurări staliniste de la sfârşitul deceniului al patrule. Tuhacevski s-a născut lângă Smolensk, într-o familie aristocratică de origine poloneză. A absolvit Şcoala militară Alexandrovskie în 1914 şi a fost încadrat în rândurile Regimentului de Gardă Semionovski. În timpul primului război mondial a aavut gradul de locotenent.
  • Михаи́л Никола́евич Тухаче́вский ({{ДатаРождения|16|2|1893 — {{ДатаСмерти|12|6|1937) — советский военный деятель, Маршал Советского Союза. Репрессирован в 1937 году по «делу военных», реабилитирован в 1957 году.
  • Michail Nikolajevitj Tuchatjevskij (ryska Михаил Николаевич Тухачевский), född 16 februari 1893 i Alexandrovskoje, Smolensk, död 12 juni 1937 i Moskva, var en sovjetisk militär, chef för Röda armén från 1925 till 1928. Han utnämndes till marskalk av Sovjetunionen år 1935. Tuchatjevskij betraktades som en stor militärbegåvning. 1919-1920 deltog Tuchatjevskij i det polsk-sovjetiska kriget men stoppades av polackerna utanför Warszawa i augusti 1920.
  • Mihail Tuhaçevski, Sovyet mareşal. 1925–1928 arasında Kızıl Ordu'nun Genel Kurmay Başkanı. Tank stratejileri ile tanınır. Stalin'in 1930'lardaki Büyük Temizlik hareketinin en önemli kurbanlarından biridir.
  • Тухаче́вський Миха́йло Микола́йович - радянський військовий діяч. З 1931 р. — заступник народного комісара військсправ і заступник голови Реввійськради СРСР. У 1935 р.
rdfs:label
  • Mikhail Tukhachevsky
  • Michail Nikolajewitsch Tuchatschewski
  • Mikhaïl Tukhatxevski
  • Michail Tuchačevskij
  • Mijaíl Tujachevski
  • Mihail Tuhatševski
  • Mikhaïl Toukhatchevski
  • Michail Nikolaevič Tuchačevskij
  • ミハイル・トゥハチェフスキー
  • Michail Toechatsjevski
  • Mikhail Tukhatsjevskij
  • Michaił Tuchaczewski
  • Mikhail Tukhachevsky
  • Mihail Tuhacevski
  • Тухачевский, Михаил Николаевич
  • Michail Tuchatjevskij
  • Mihail Tuhaçevski
  • Тухачевський Михайло Миколайович
  • 米哈伊爾·尼古拉耶維奇·圖哈切夫斯基
owl:sameAs
skos:subject
foaf:depiction
foaf:name
  • Mikhail Nikolayevich Tukhachevsky
foaf:page
is dbpedia-owl:MilitaryConflict/commander of
is dbpedia-owl:commander of
is dbpprop:commander of
is dbpprop:disambiguates of
is dbpprop:redirect of
is owl:sameAs of