Microhistory is a branch of the study of history. First developed in the 1970s, microhistory is the study of the past on a very small scale. The most common type of microhistory is the study of a small town or village. Other common studies include looking at individuals of minor importance, or analysing a single painting. Microhistory is an important component of the "new history" that has emerged since the 1960s.

PropertyValue
dbpprop:abstract
  • Microhistory is a branch of the study of history. First developed in the 1970s, microhistory is the study of the past on a very small scale. The most common type of microhistory is the study of a small town or village. Other common studies include looking at individuals of minor importance, or analysing a single painting. Microhistory is an important component of the "new history" that has emerged since the 1960s. It is usually done in close collaboration with the social sciences, such as anthropology and sociology.
  • La microhistòria és una branca dins de l'estudi de la història. Iniciada als anys setanta, té com a finalitat la investigació del passat en una escala molt petita. El tipus més comú de microhistòria és l'estudi d'un poblet o una vila. Altres camps comuns inclouen documentar-se sobre persones importants a nivell local, o analitzar un sol quadre. Ja que les arrels dels esdeveniments més importants estan basades en les accions dels ciutadans, aquests estudis solen tenir enormes ramificacions. La microhistòria és una component important en la "nova història" que ha aparegut des dels anys seixanta. Se sol compaginar amb les ciències socials, com l'antropologia i la sociologia. Aquesta ciència no s'ha de confondre amb la pràctica comuna en alguns historiadors aficionats de investigar sobre la història del poble personal o l'església. Alguns microhistoriadors importants inclouen: Wolfgang Behringer Alain Corbin Theo van Deursen Clifford Geertz Carlo Ginzburg Craig Harline Ronald Hutton Mark Kurlansky Emmanuel Le Roy Ladurie Giovanni Levi Luis Mott Osvaldo Raggio Jacques Revel David Sabean Stella Tillyard Sigurður Gylfi Magnússon
  • La microhistoria es una rama de la historia social de desarrollo reciente, que analiza cualquier clase de acontecimientos, personajes u otros fenómenos del pasado que en cualquier otro tratamiento de las fuentes pasarían inadvertidos. La razón por la que llaman el interés del historiador puede ser muy diversa: puede ser lo raro pero también lo cotidiano. En todo caso, demuestra tener posibilidades interpretativas desusadas cuando el historiador introduce la llamada reducción de escala o el examen con lupa del pasado, que constituye el instrumento innovador de esta disciplina.
  • Mikrohistoria on historiantutkimuksen haara, jonka tutkimuksen kohteena on alueellisesti tai muutoin perinteistä historiantutkimusta rajoitetumpi kohde kuten esimerkiksi kyläyhteisö, tapahtuma tai jopa yksilö. Sen kehittyminen sijoittuu 1970-luvulle ja on siten osa 1960-luvulla syntyneitä ns. uusia historioita. Lähteidenkäytöltään mikrohistoria on kvalitatiivinen, perustuen yleensä vähäisen alkuperäismateriaalin tarkkaan lukuun. Tämä on joissain tapauksissa jo tutkimuksellinen välttämättömyys lähdemateriaalin ollessa niukkaa. Mikrotason tutkimustuloksilla pyritään valottamaan yhteiskunnassa vallinneita suurempia aihealueita. Tutkimus on myös omiaan kuvaamaan ihmistä osana yhteisöä. Mikrohistoriallisissa tutkimuksissa on usein keskitytty vähemmistöryhmien tai muiden perinteisen historian sivuuttamiin aihealueisiin. Se, miten yhteisö suhtautui näihin vähemmistöihin kertoo paljon yhteisöstä itsestään. Aputieteinä mikrohistoriassa ovat usein esimerkiksi antropologia tai sosiologia. Kuuluisia mikrohistorioitsijoita ovat mm. Carlo Ginzburg (esimerkiksi Il formaggio e i vermi, Juusto ja madot) ja Emmanuel Le Roy Ladurie (esimerkiksi Montaillou. Ranskalainen kylä 1294-1324)
  • La microhistoire (ou microstoria en italien) est un courant de recherche historiographique né en Italie, spécialisé dans l'histoire moderne, regroupé autour de la revue Quaderni Storici et développé au début des années 1970.
  • Met microgeschiedenis wordt de geschiedenis op kleine schaal aangeduid. Het kan om persoonlijke of familieverhalen gaan, maar ook bijvoorbeeld om het verhaal achter een interessant object, zoals een monument of een oude boom. Meestal behandelen microhistorische werken echter een kleine stad of dorp. De microgeschiedenis wordt ook wel beschouwd als een vorm van de cultuurgeschiedenis. Er ligt geen duidelijke grens tussen de microgeschiedenis en de algemene geschiedenis. Naarmate een verhaal meer invloed op de algemene geschiedenis heeft gehad, ontstijgt het aan de microgeschiedenis. Behalve de mate van invloed kan ook bijzondere aandacht voor een verhaal of de uniciteit ervan het aan de microgeschiedenis doen ontstijgen. Een voorbeeld hiervan is het dagboek van Anne Frank: een persoonlijk verhaal van een toen nog onbekend Joods meisje, dat later wereldberoemd geworden is. Wellicht het bekendste microhistorische werk is Montaillou, van de Franse historicus Emmanuel Le Roy Ladurie, waarin hij het dagelijkse leven van het dorpje Montaillou in de Languedoc gedurende de Middeleeuwen schreef, zich baserend op archieven van de inquisitie. Andere prominente vertegenwoordigers van de microgeschiedenis zijn Carlo Ginzburg, Mark Kurlansky, Clifford Geertz en Luis González y González.
  • Mikrohistoria to praktyka historiograficzna polegająca na historycznym opisie niewielkich przestrzeni terytorialnych i czasowych oraz silnie akcentująca zainteresowanie problemami życia codziennego, świadomości, przekonań, obyczajów członków społeczności lokalnych, które często pomijane są w pracach badających głównie wielkie procesy i wybitne jednostki w dziejach. Badania mikrohistoryczne wspomagane są często antropologią i naukami o kulturze, seksualności czy religii. Sztandarowym przykładem mikrohistorii może być książka autorstwa Emmanuela Le Roy Ladurie Montaillou – wioska heretyków. Montaillou leżało w podpirenejskim hrabstwie Foix, w górach Ariège. Praca opisuje wewnętrzny świat katarskiej wioski, do której przybywa trybunał inkwizycyjny (stąd czerpał informacje Le Roy Ladurie). Książka ta to niemal reportaż, pokazujący całość wiejskiego życia przełomu XIII i XIV wieku: spory wewnątrz wspólnoty, seksualność bohaterów, ich postawy wobec zagrożenia sądu inkwizycyjnego.
  • A micro-história é um género historiográfico surgido com a publicação, na Itália, da colecção "Microstorie", sob a direcção de Carlo Ginzburg e Giovanni Levi, pela editora Einaudi, entre 1981 e 1988. Vem sendo praticada por historiadores italianos, franceses, ingleses e estadunidenses, com ênfase no papel desempenhado pelos primeiros, na importância da revista "Quaderni Storici" e no sucesso da referida coleção "Microstorie". A sua proposição de análise histórica defende uma delimitação temática extremamente específica por parte do historiador, inclusive em termos de espacialidade e de temporalidade. Numa escala de observação reduzida, a análise desenvolve-se a partir de uma exploração exaustiva das fontes, envolvedo a descrição etnográfica e tendo preocupação com uma narrativa literária. Contempla temáticas ligadas ao cotidiano de comunidades específicas — geográfica ou sociologicamente —, às situações-limite e às biografias ligadas à reconstituição de microcontextos ou dedicadas a personagens extremos, geralmente figuras anônimas, que passariam despercebidas na multidão. Surgida a partir dos debates relacionados com os rumos que a chamada Escola dos Annales deveria tomar, esta nova corrente historiográfica foi mal compreendida, ora tomada como história cultural, ora confundida com a história das mentalidades e com a história do cotidiano. Segundo o historiador brasileiro Ronaldo Vainfas, também foi percebida como a expressão típica de uma história descritiva, de viés marcadamente antropológico, que renunciou ao estatuto científico da disciplina e invadiu o território da literatura, rompendo de vez as fronteiras da narrativa histórica com o ficcional. Giovanni Levi chama a atenção de que tais análises estão equivocadas, pois apesar de produzirem resultados interessantes, o recorte em micro-história deve ser temático e, mesmo assim, relacionado com um assunto mais amplo, O autor refere que a micro-história deveria servir como um "zoom" em uma fotografia. O pesquisador observa um pequeno espaço bastante ampliado, mas, ao mesmo tempo, tendo em conta o restante da paisagem, apesar de não estar ampliada.
dbpprop:hasPhotoCollection
dbpprop:reference
rdf:type
rdfs:comment
  • Microhistory is a branch of the study of history. First developed in the 1970s, microhistory is the study of the past on a very small scale. The most common type of microhistory is the study of a small town or village. Other common studies include looking at individuals of minor importance, or analysing a single painting. Microhistory is an important component of the "new history" that has emerged since the 1960s.
  • La microhistòria és una branca dins de l'estudi de la història. Iniciada als anys setanta, té com a finalitat la investigació del passat en una escala molt petita. El tipus més comú de microhistòria és l'estudi d'un poblet o una vila. Altres camps comuns inclouen documentar-se sobre persones importants a nivell local, o analitzar un sol quadre.
  • La microhistoria es una rama de la historia social de desarrollo reciente, que analiza cualquier clase de acontecimientos, personajes u otros fenómenos del pasado que en cualquier otro tratamiento de las fuentes pasarían inadvertidos. La razón por la que llaman el interés del historiador puede ser muy diversa: puede ser lo raro pero también lo cotidiano.
  • Mikrohistoria on historiantutkimuksen haara, jonka tutkimuksen kohteena on alueellisesti tai muutoin perinteistä historiantutkimusta rajoitetumpi kohde kuten esimerkiksi kyläyhteisö, tapahtuma tai jopa yksilö. Sen kehittyminen sijoittuu 1970-luvulle ja on siten osa 1960-luvulla syntyneitä ns. uusia historioita. Lähteidenkäytöltään mikrohistoria on kvalitatiivinen, perustuen yleensä vähäisen alkuperäismateriaalin tarkkaan lukuun.
  • La microhistoire (ou microstoria en italien) est un courant de recherche historiographique né en Italie, spécialisé dans l'histoire moderne, regroupé autour de la revue Quaderni Storici et développé au début des années 1970.
  • Met microgeschiedenis wordt de geschiedenis op kleine schaal aangeduid. Het kan om persoonlijke of familieverhalen gaan, maar ook bijvoorbeeld om het verhaal achter een interessant object, zoals een monument of een oude boom. Meestal behandelen microhistorische werken echter een kleine stad of dorp. De microgeschiedenis wordt ook wel beschouwd als een vorm van de cultuurgeschiedenis. Er ligt geen duidelijke grens tussen de microgeschiedenis en de algemene geschiedenis.
  • Mikrohistoria to praktyka historiograficzna polegająca na historycznym opisie niewielkich przestrzeni terytorialnych i czasowych oraz silnie akcentująca zainteresowanie problemami życia codziennego, świadomości, przekonań, obyczajów członków społeczności lokalnych, które często pomijane są w pracach badających głównie wielkie procesy i wybitne jednostki w dziejach. Badania mikrohistoryczne wspomagane są często antropologią i naukami o kulturze, seksualności czy religii.
  • A micro-história é um género historiográfico surgido com a publicação, na Itália, da colecção "Microstorie", sob a direcção de Carlo Ginzburg e Giovanni Levi, pela editora Einaudi, entre 1981 e 1988. Vem sendo praticada por historiadores italianos, franceses, ingleses e estadunidenses, com ênfase no papel desempenhado pelos primeiros, na importância da revista "Quaderni Storici" e no sucesso da referida coleção "Microstorie".
rdfs:label
  • Microhistory
  • Microhistòria
  • Microhistoria
  • Mikrohistoria
  • Microhistoire
  • Microgeschiedenis
  • Mikrohistoria
  • Micro-História
owl:sameAs
skos:subject
foaf:page
is owl:sameAs of