| dbpprop:abstract
|
- Microdistrict, or microraion, is a residential complex—a primary structural element of the residential area construction in the Soviet Union and in some post-Soviet states. Residential districts in most of the cities and towns in Russia and the republics of the former Soviet Union were built in accordance with this concept. According to the Construction Rules and Regulations of the Soviet Union, a typical microdistrict covered the area of 10–60 hectares (30–160 acres), up to but not exceeding 80 hectares (200 acres) in some cases, and comprised residential dwellings and public service buildings. As a general rule, major motor roads, greenways, and natural obstacles served as boundaries between microdistricts, allowing an overall reduction in city road construction and maintenance costs and emphasizing public transportation. Major motor roads or through streets were not to cross microdistricts' territories. The entrances to a microdistrict's territory were to be located no further than 300 meters (1000 ft) apart. Standards also regulated the accessibility of the public service buildings (excluding schools and pre-school facilities) by imposing a 500-meter (1,500–foot) limit as the farthest distance from any residential dwelling. One of the city-planners' tasks was to ensure that the fewest number of public buildings was built to cover the microdistrict's territory in accordance with the norms. Typical public service structures include secondary schools, pre-school establishments, grocery stores, personal service shops, cafeterias, clubs, playgrounds, and building maintenance offices, as well as a number of specialized shops. The exact number of buildings of each type depended on the distance requirement and the microdistrict's population density and was determined by means of certain per capita standards.
- Mikrorajon ist die Bezeichnung einer Siedlung außerhalb einer Kernstadt in der ehemaligen UdSSR. Mikrorajony sind typischerweise mit standardisierten mehrgeschossigen Gebäuden in Großtafelbauweise bebaut. Der Begriff Mikrorajon meint eine noch kleiner räumliche Ordnung als das Rajon und zielt dabei auf die Einheit Stadt oder Siedlung. Ein Mikrorajon war und ist zunächst die Bezeichnung einer eigenständigen planerischen Einheit in der Planungsphase einer Stadterweiterung oder -neugründung. Nach seiner Fertigstellung gingen die Benennungen der fortlaufend durchnummerierten Mikrorajony oft in den Sprachgebrauch seiner Bewohner über. Oftmals ist die Bezeichnung des Mikrorajons Bestandteil von Bus- oder Straßenbahn-Haltestellennamen. Der Begriff Mikrorajon kommt auch häufig in der Adresse bzw. der Anschrift vor. Gemäß der sowjetischen Planungsnormen bedeckt ein Mikrorajon eine Fläche von 10–60, maximal 80 Hektar. Es soll nicht durch Haupt-Autostraßen zerschnitten werden. Weiterhin gelten Maximalentfernungen zu den Infrastruktureinrichtungen (z. B. Schulen nicht weiter als 500 m vom entferntesten Wohnblock). Ein Mikrorajon verfügt gewöhnlich über eine eigene Kindergarten-, Schul- und Freizeitinfrastruktur (Spiel-, Sportplätze) sowie je nach Größe Einzelhandels-, Gesundheits- und Verwaltungseinheiten. In der DDR wurde das sowjetische Modell des Mikrorajon übernommen, trug dort die Bezeichnung „Wohngebiet“ und wurde ebenfalls durchnummeriert. Diese Bezeichnungsweise hält sich bis heute (z. B. in Berlin-Marzahn, Strausberg u. a.).
- Sídlíště je obecně název používaný pro místo dlouhodobě obývané lidmi. Sídliště se nazývají také nové části měst, často satelitní, které jsou primárně stavěny jako obytné zóny, pro rychle se rozrůstající městskou populaci, s vícepatrovými obytnými domy, např. panelovými domy, tzv. „paneláky“, obytnými panelovými věžovými domy, malými až středně velkými obchody, školami a parky. Sídliště tohoto typu byla stavěna v 40. až 90. letech 20. století na okrajích velkých i malých měst.
- Un microdistrito, es un complejo residencial, un “elemento estructural primario” dentro de la construcción residencial dentro de la antigua Unión Soviética y en algunas repúblicas de la ex URSS. Los distritos residenciales en la mayoría de las ciudades y pueblos rusos, así como en las repúblicas de la antigua Unión Soviética, fueron construidos de acuerdo con ese concepto.
- Een microdistrict of microrayon is een woongebied; het belangrijkste structuurelement van de bouw van woonwijken in de Sovjet-Unie en enkele post-Sovjetstaten. In veel steden van de Sovjet-Unie werden de woondistricten op basis van dit concept gebouwd. De bouwreglementen van de Sovjet-Unie schreven voor dat een microdistrict een gebied van 10 tot 60 hectares omspande (soms tot 80 hectare) en woongebouwen omvatte en gebouwen voor openbare diensten. Een algemene regel was dat belangrijke autowegen, groengordels, en natuurlijke obstakels dienden als grenzen tussen microdistricten, waardoor een algehele reductie van stadswegenbouw en onderhoudskosten werd verkregen en openbaar vervoer werd gepromoot. Belangrijke autowegen of doorgaande wegen mochten microdistricten niet doorsnijden. De ingangen naar een microdistrict mochten niet verder dan 300 meter uit elkaar liggen. De standaarden reguleerden ook de toegankelijkheid van gebouwen met openbare diensten (behalve scholen en voorschoolse diensten, zoals peuterspeelzalen) door het opleggen van een 500-meterlimiet als de langste afstand ten opzichte van elk woongebouw. Een van de taken van stadsplanologen was het ervoor zorgen dat er, binnen de geldende normen, zo min mogelijk openbare gebouwen werden gebouwd binnen het microdistrictsgebied. De openbare diensten bestonden meestal uit middelbare scholen, voorschoolse diensten (meestal een compinatie van een kleuterschool en een kinderdagverblijf), kruidenierswinkels, winkels voor persoonlijke dienstverlening, zelfbedieningsrestaurants, barren, speeltuinen, kantoren voor gebouwenonderhoud en een aantal speciaalzaken. Het aantal gebouwen ven elk type hing af van de afstandseis en de bevolkingsdichtheid van het microdistrict en werd bepaald op basis van bepaalde standaarden per hoofd van de bevolking.
- Микрорайо́н — административно-территориальная и планировочная единица городской структуры, состоящая из элементов жилой среды и учреждений общественного обслуживания, характерная для планировки и застройки городов СССР и некоторых других социалистических стран. Авторами концепции микрорайона считаются английский теоретик градостроительства Томас Адамс и американский планировщик Кларенс Артур Перри, опубликовавший в 1929 году идеальную схему городского микрорайона. Позднее эта схема была освоена и переработана советскими градостроителями и стала основным типом организации жилой среды активно строившихся городов СССР. Классический микрорайон состоит из 3-4-х жилых групп, каждая из которых представляет собой несколько средне- или многоэтажных жилых домов, как правило, типовых серий, выходящих в обширный общий двор с расположенным по центру детским садом. Своеобразным ядром микрорайона служит школа, обычно с небольшим стадионом на пришкольном участке. 2-3 микрорайона образуют более крупную планировочную единицу — жилой район. Площадь территории каждой из этих единиц (жилой группы, микрорайона, жилого района) обусловлена величиной нормативного радиуса обслуживания соответствующих объектов социальной инфраструктуры, а плотность застройки — нормами инсоляции. Так, площадь микрорайона варьируется от 10 до 60 га при радиусе обслуживания школы от 500 до 750 метров (в зависимости от наличия в ней начальных классов), а площадь жилого района — от 80 до 250 га при радиусе обслуживания 1-1,5 километра. Средняя плотность населения микрорайона при этом не превышает 450 человек на гектар. Количество магазинов, озеленения, спортивных площадок и т. п. внутри микрорайона также строго нормируется, исходя из укрупнённых удельных показателей. Другими словами, на расчётное число жителей должно приходиться определённое количество учреждений обслуживания и рекреационных территорий, что теоретически должно гарантировать равное для всех качество среды проживания. Вторым плюсом микрорайона является отсутствие сквозных проездов на внутренней территории, что обеспечивает безопасное передвижение детей и стариков.
|
| rdfs:comment
|
- Microdistrict, or microraion, is a residential complex—a primary structural element of the residential area construction in the Soviet Union and in some post-Soviet states. Residential districts in most of the cities and towns in Russia and the republics of the former Soviet Union were built in accordance with this concept.
- Mikrorajon ist die Bezeichnung einer Siedlung außerhalb einer Kernstadt in der ehemaligen UdSSR. Mikrorajony sind typischerweise mit standardisierten mehrgeschossigen Gebäuden in Großtafelbauweise bebaut. Der Begriff Mikrorajon meint eine noch kleiner räumliche Ordnung als das Rajon und zielt dabei auf die Einheit Stadt oder Siedlung.
- Sídlíště je obecně název používaný pro místo dlouhodobě obývané lidmi. Sídliště se nazývají také nové části měst, často satelitní, které jsou primárně stavěny jako obytné zóny, pro rychle se rozrůstající městskou populaci, s vícepatrovými obytnými domy, např. panelovými domy, tzv. „paneláky“, obytnými panelovými věžovými domy, malými až středně velkými obchody, školami a parky. Sídliště tohoto typu byla stavěna v 40. až 90. letech 20.
- Un microdistrito, es un complejo residencial, un “elemento estructural primario” dentro de la construcción residencial dentro de la antigua Unión Soviética y en algunas repúblicas de la ex URSS. Los distritos residenciales en la mayoría de las ciudades y pueblos rusos, así como en las repúblicas de la antigua Unión Soviética, fueron construidos de acuerdo con ese concepto.
- Een microdistrict of microrayon is een woongebied; het belangrijkste structuurelement van de bouw van woonwijken in de Sovjet-Unie en enkele post-Sovjetstaten. In veel steden van de Sovjet-Unie werden de woondistricten op basis van dit concept gebouwd. De bouwreglementen van de Sovjet-Unie schreven voor dat een microdistrict een gebied van 10 tot 60 hectares omspande (soms tot 80 hectare) en woongebouwen omvatte en gebouwen voor openbare diensten.
- Микрорайо́н — административно-территориальная и планировочная единица городской структуры, состоящая из элементов жилой среды и учреждений общественного обслуживания, характерная для планировки и застройки городов СССР и некоторых других социалистических стран.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
