Michel Ney, 1st Duc d'Elchingen, 1st Prince de la Moskowa (10 January 1769 – 7 December 1815), was a French soldier and military commander during the French Revolutionary Wars and the Napoleonic Wars. He was one of the original 18 Marshals of France created by Napoleon I. He was known as Le Rougeaud ("red faced" or "ruddy") by his men and nicknamed le Brave des Braves ("the bravest of the brave") by Napoleon.

PropertyValue
dbpedia-owl:MilitaryPerson/battles
dbpedia-owl:MilitaryPerson/militaryRank
dbpedia-owl:Person/award
dbpedia-owl:Person/birthDate
  • 1769-01-10 (xsd:date)
dbpedia-owl:Person/birthPlace
dbpedia-owl:Person/deathDate
  • 1815-12-07 (xsd:date)
dbpedia-owl:Person/deathPlace
dbpedia-owl:Person/individualisedPnd
  • 118734725
dbpedia-owl:Person/otherName
  • Le Rougeaud, le Brave des Braves
dbpedia-owl:Person/restingPlace
dbpedia-owl:award
dbpedia-owl:battles
dbpedia-owl:birthDate
  • 1769-01-10 (xsd:date)
dbpedia-owl:birthPlace
dbpedia-owl:deathDate
  • 1815-12-07 (xsd:date)
dbpedia-owl:deathPlace
dbpedia-owl:militaryRank
dbpedia-owl:otherName
  • Le Rougeaud, le Brave des Braves
dbpedia-owl:restingPlace
dbpedia-owl:thumbnail
dbpprop:abstract
  • Michel Ney, 1st Duc d'Elchingen, 1st Prince de la Moskowa (10 January 1769 – 7 December 1815), was a French soldier and military commander during the French Revolutionary Wars and the Napoleonic Wars. He was one of the original 18 Marshals of France created by Napoleon I. He was known as Le Rougeaud ("red faced" or "ruddy") by his men and nicknamed le Brave des Braves ("the bravest of the brave") by Napoleon.
  • Michel Ney [mi'ʃɛl nɛ], Herzog von Elchingen, Fürst von der Moskwa war Marschall von Frankreich. Napoléon nannte ihn le brave des braves (der Tapferste der Tapferen).
  • Michel Ney, duc d'Elchingen, príncep de Moscova, Mariscal de França, nascut el 10 de gener del 1769 a Sarrelouis, al Sarre (actualment Alemanya) i mort el 7 de desembre del 1815 a París, a la Place de l'Observatoire.
  • Michel Ney, vévoda z Elchingen, kníže Moskevský byl slavný francouzský maršál doby Prvního císařství. Napoleon ho nazýval „le brave des braves“ (nejstatečnější ze statečných).
  • Michel Ney, también llamado «le Rougeaud» («el rubicundo»), y «le Brave des braves» («el valiente de entre los valientes»), fue mariscal del ejército de Francia y luchó en las Guerras Revolucionarias Francesas y en las Guerras Napoleónicas.
  • Michel Ney oli ranskalainen marsalkka, joka osallistui Ranskan suureen vallankumoukseen sekä Napoleonin sotiin. Napoleon itse nimitti Neytä "Urhoollisista urhoollisimmaksi" tämän rohkeuden takia ja teki tästä Moskovan ruhtinaan. Napoleonin luovuttua vallasta Ney siirtyi kuningas Ludvig XVIII:n palvelukseen, mutta Napoleonin palatessa Elbalta tämä petti kuninkaan ja liittyi Napoleonin joukkoihin. Waterloon taisteluun Ney osallistui "vanhan kaartin" päällikkönä, mutta hävittyään taistelun tätä syytettiin maanpetoksesta ja Ludvig XVIII:n pelastusyrityksistä huolimatta tuomittiin kuolemaan ja ammuttiin 1815.
  • Michel Ney, duc d'Elchingen, prince de la Moskowa, maréchal d'Empire, né le 10 janvier 1769 à Sarrelouis en Lorraine, (département de la Moselle en 1790 aujourd'hui en Allemagne, Land de la Sarre) et mort le 7 décembre 1815 à Paris, place de l'Observatoire.
  • Michel Ney francia marsall a napóleoni háborúk idején.
  • Dopo quattro anni di servizio venne brillantemente promosso caporale. Allo scoppio della guerra con l'Austria, il 20 aprile 1792, Ney era già salito al grado di sergente maggiore di reggimento. La sua carriera militare riportò notevoli successi tanto che poco dopo il 1793 comandò uno squadrone di 500 cavalleggeri posto agli ordini di Kléber nell'Armata di Sambre e Mosa. Nominato Maresciallo dell'Impero il 19 maggio del 1804, raggiunse il grado di comandante di corpo d'armata. Fu grazie a Ney che il barone Jomini poté pubblicare il suo trattato di strategia militare intitolato Traité des grandes opérations militaires. Con la Grande Armée Ney riuscì vittorioso ad Elchingen, il che gli valse il titolo di duca di Elchingen. Assente alla battaglia di Austerlitz, partecipò alla battaglia di Jena, e pure al grande successo della battaglia di Friedland il 14 giugno 1807, sbaragliando l'ala sinistra dell'esercito russo (in quel momento lo stesso Napoleone commentò l'azione di Ney al maresciallo Mortier con l'esclamazione «Quell'uomo è un leone!»). Nel 1808 Ney fu trasferito in Spagna dove rimase per circa due anni. Notevolissima fu la sua fondamentale azione nella difesa della retroguardia della Grande Armée durante la Campagna di Russia di Napoleone; tale azione gli valse il soprannome di "prode dei prodi" e il titolo di Principe della Moscowa. Contribuì in modo decisivo alla prima abdicazione di Napoleone e successivamente offrì i suoi servigi (che vennero accettati) all'esercito di Luigi XVIII, ma durante i Cento Giorni si schierò nuovamente a fianco di Napoleone Bonaparte. Dopo Waterloo, ove combatté in prima linea guidando la celeberrima carica della cavalleria, venne accusato di alto tradimento, processato dalla Camera dei Pari che lo condannò a morte (mentre molto probabilmente una corte militare lo avrebbe salvato) e fucilato. Il suo nome venne riabilitato solo dopo molti anni durante la monarchia orleanista.
  • ファイル:Michelney1. jpg ミシェル・ネイ（Michel Ney、1769年1月10日 - 1815年12月7日）は、ナポレオン戦争期に活躍したフランスの軍人・元帥。姓のNeyは二重母音「ネイ」ではなく、「ネ」[nε]が原音に近い。当時フランス領であったザール地方の出身である。「勇者の中の勇者」として知られる。
  • Michel Ney, Prins van de Moskva, Hertog van Elchingen, was maarschalk in het leger van Napoleon Bonaparte. Hij klom in de Franse Revolutie-oorlogen snel op in het leger en werd in 1804 maarschalk. Hij onderscheidde zich o.a. door het veroveren van Maagdenburg en de slag bij Borodino aan de Moskva. Omdat hij de Restauratie erkende, benoemde Lodewijk XVIII hem na de verbanning van Napoleon tot bevelhebber van de 6e Franse divisie. Toen hij echter werd uitgezonden tegen de van Elba teruggekeerde Napoleon, liep hij over bij Auxerre. Tijdens de hieropvolgende Waterloo-campagne was hij de bevelhebber van de linkerflank van het Franse leger; in deze rol commandeerde hij het Franse 1e en 2e legerkorps, alsmede cavaleriekorpsen. Hij slaagde er niet in de Hertog van Wellington in de Slag bij Quatre Bras te verslaan. Tijdens de Slag bij Waterloo was hij operationeel commandant onder Napoleons supervisie. Na de definitieve nederlaag van Napoleon werd Michel Ney in Parijs gefusilleerd wegens hoogverraad. Hij weigerde geblinddoekt te worden en gaf zelf het bevel tot schieten. Wegens zijn grote moed kreeg hij onder zijn manschappen de naam 'dapperste der dapperen'. Zo werden tijdens één slag vier paarden onder hem weggeschoten. Zijn tactisch inzicht is echter door historici altijd sterk bekritiseerd; zijn ongecoördineerde aanvallen bij Quatre Bras en Waterloo zouden oorzaak zijn geweest van Napoleons nederlaag. Michel Ney ligt begraven op de begraafplaats Pere Lachaise in Parijs.
  • Michel Ney, kalt Le Rougeaud og le Brave des Braves, var fransk feltmarskalk. Han kjempet under revolusjonskrigene og napoleonskrigene. Han begynte sin militære løpebane i 1787, og markerte seg som en impulsiv og modig soldat som skulle bli et eksempel på hva det innebærer å «lede fra fronten». Ney ble en av Napoleons første marskalker. Han ble gjort til hertug av Elchingen den 6. juni 1808 og til fyrste av La Moskowa den 25. mars 1813 (franskmennene kalte slaget ved Borodino for slaget ved Moskova, en elv ved slagmarken vest for Moskva). Da Paris falt og bourbonene kom til makt igjen, ble Ney forfremmet og lovprist. Men da han ble sendt for å arrestere Napoleon som hadde forlatt Elba og var på vei mot Paris, lot han seg på nytt overtale til å skifte side. Etter at Napoleon var blitt beseiret nok en gang, denne gang ved Waterloo, ble Ney stilt for en eksekusjonspelotong og skutt i Paris. Han nektet øyenbind og ble innrømmet retten til selv å gi skyteordren.
  • Michel Ney - marszałek armii francuskiej. Walczył w obronie rewolucji francuskiej oraz wojnach napoleońskich. Syn bednarza, już za młodu zaciągnął się do 4. pułku huzarów jako prosty szeregowiec. Na początku rewolucji Ney nadal był szeregowcem, jednak już w 1794, z rangi kapitana, awansowany został przez gen. Klébera na adiutanta i dowódcę szwadronu. Walczył pod Altenkirchen, Obernburgiem i Würzburgiem. W 1796 mianowany generałem brygady, przyłożył się do zwycięstwa pod Neuwied, potem walczył pod Diersdorfem, gdzie dostał się do niewoli austriackiej. Po wymianie jeńców mianowany dowódcą dywizji, walczył w 1799 w armii nadreńskiej. Wygrał pod Frankfurtem, przeszedł Men, zajął Mannheim, przez co zmusiwszy arcyksięcia Karola do podzielenia swoich sił, przyczynił się pośrednio do zwycięstwa pod Zurychem. Przychylił się do zamachu 18 Brumaire. Pod Hohenlinden walczył pod dowództwem Moreau. W 1802 posłany do Szwajcarii w poselstwie, po powrocie dowodził obozem pod Compiegne, potem pod Monteruil. W 1805 wygrał bitwę pod Elchingen, wymógł kapitulację Ulmu (jako jeden z kilku), zajął Tyrol. W wyprawie pruskiej walczył pod Jeną, Magdeburgiem, Eylau, Frydlandem. W 1809 walczył w Hiszpanii, jednak szybko stamtąd odwołany wrócił do Francji i przez jakiś czas nie miał zajęcia. W marszu na Rosję dowodził 3. korpusem, walczył pod Borodino, gdzie otrzymał tytuł księcia Moskwy. W odwrocie rosyjskim dowodził ariergardą, dzielnie broniąc resztki armii przed armią rosyjską i Kozakami. To on był ostatnią osobą, która opuściła granice Rosji. Walczył zwycięsko pod Lützen, Budziszynem i Dreznem, przegrał jednak z Bülowem 6 września 1813 i musiał się cofnąć do Torgawy. Potem jednak walczył pod Lipskiem i znowu dowodził ariergardą aż do Renu. Kiedy jednak padł pomysł abdykacji, to Ney pierwszy odważył się przedstawić go cesarzowi. Zaraz po zrzeczeniu się tronu przez Napoleona, Ney opowiedział się za królem, a kiedy Bonaparte powrócił, zapowiedział, że "przywiezie zbiega z Elby w żelaznej klatce". Kiedy jednak spotkał się z Cesarzem, od razu przeszedł na jego stronę. Walczył pod Fleurus i Waterloo, gdzie przyczynił się tym razem do klęski Napoleona. Po ponownym powrocie Ludwika XVIII na tron, stanął przed sądem wojennym złożonym z: Monceya, Augereau, Massény, Jourdana i Mortiera, który jednak obwołał się niezdolnym do podjęcia obiektywnej decyzji, więc Ney trafił przed obliczę Izby Parów. Tam skazany został na śmierć przez rozstrzelanie. Gdy przed 9 rano dnia 7 grudnia 1815 oferowano mu opaskę na oczy odrzucił ją i powiedział: "Nie zapominajcie, że przez 26 lat stawałem naprzeciw kul", po czym zdjął kapelusz i krzyknął: "Niech żyje Francja! Towarzysze, prosto w serce!", po czym legł pod gradem pocisków, z których tylko jeden wycelowany był wysoko w mur ponad jego głowę. Michał Ney, zwany "najdzielniejszym z dzielnych" ("Le Brave des Braves"), był impulsywny, nieopanowany, niestały w poglądach i niewierny. Ale nawet to nie zdoła przysłonić jego talentów dowódczych, szczerości, otwartości, prostoty charakteru i, przede wszystkim, odwagi.
  • Michel Ney, 1º Duque de Elchingen, 1º Príncipe da Moskowa, conhecido como Le Rougeaud (O avermelhado) e le Brave des Braves (O bravo dos bravos) foi um comandante francês nas Guerras revolucionárias francesas e nas Guerras napoleônicas e um dos dezoito Marechais da França instituídos por Napoleão Bonaparte.
  • Michel Ney, duce de Elchingen, Prinţ de Moskova, a fost un general, Mareşal şi pair al Franţei, ce s-a remarcat în mod deosebit timpul războaielor napoleonien. Soldat deosebit de curajos, Ney a participat la majoritatea campaniilor napoleoniene, a luptat cu bravură la bătălia de la Waterloo, sfârşind prin a fi condamnat şi executat de represiunea regalistă franceză.
  • Мише́ль Ней — один из наиболее известных маршалов Франции времен Наполеоновских войн, герцог Эльхингенский ({{lang-fr|duc d'Elchingen) и князь Москворецкий ({{lang-fr|prince de la Moscowa). Наполеон называл его «le Brave des Braves» — «храбрейший из храбрых».
  • Michel Ney, född 10 januari 1769, död 7 december 1815, hertig av Elchingen 1808, furste av Moskva 1812, fransk militär; brigadgeneral 1796, divisionsgeneral 1799, marskalk 1804. Han ledde de franska trupperna under ett flertal slag, bl a slaget vid Dennewitz där han besegrades av Jean Baptiste Bernadotte. Han var den siste att lämna slagfältet vid Berezina och betraktades efter det som en exceptionell hjälte av Napoleon och benämndes efter detta "den tappraste av de tappra". 1814, efter Napoleons första abdikation så fick han behålla en hög militär tjänst under Ludvig XVIIIs nya regim, men då Napoleon återvände så ställde han sig åter på dennes sida. Han misslyckades pga preussarnas oväntade flankattack med att bryta sönder den allierade centern vid Waterloo och arkebuserades av rojalisterna efter Napoleons andra abdikation.
  • ‎ 米歇尔·内伊（Michel Ney，1769年1月10日 – 1815年12月7日），被称为Le Rougeaud（“red faced”或“ruddy” 红脸子）和le Brave des Braves（“the bravest of the brave”勇士中的勇士），法国军人，法国大革命和拿破仑战争期间的军事指挥官，拿破仑一世手下18名法国元帅之一。
dbpprop:awards
dbpprop:battles
dbpprop:birthPlace
dbpprop:born
dbpprop:caption
dbpprop:date
  • March 2009
dbpprop:deathPlace
  • Paris, France
dbpprop:died
dbpprop:hasPhotoCollection
dbpprop:name
  • Michel Ney
dbpprop:nickname
  • Le Rougeaud, le Brave des Braves
dbpprop:placeofburial
dbpprop:postText
  • See Talk page
dbpprop:rank
dbpprop:reference
dbpprop:wikiPageUsesTemplate
rdf:type
rdfs:comment
  • Michel Ney, 1st Duc d'Elchingen, 1st Prince de la Moskowa (10 January 1769 – 7 December 1815), was a French soldier and military commander during the French Revolutionary Wars and the Napoleonic Wars. He was one of the original 18 Marshals of France created by Napoleon I. He was known as Le Rougeaud ("red faced" or "ruddy") by his men and nicknamed le Brave des Braves ("the bravest of the brave") by Napoleon.
  • Michel Ney [mi'ʃɛl nɛ], Herzog von Elchingen, Fürst von der Moskwa war Marschall von Frankreich. Napoléon nannte ihn le brave des braves (der Tapferste der Tapferen).
  • Michel Ney, duc d'Elchingen, príncep de Moscova, Mariscal de França, nascut el 10 de gener del 1769 a Sarrelouis, al Sarre (actualment Alemanya) i mort el 7 de desembre del 1815 a París, a la Place de l'Observatoire.
  • Michel Ney, vévoda z Elchingen, kníže Moskevský byl slavný francouzský maršál doby Prvního císařství. Napoleon ho nazýval „le brave des braves“ (nejstatečnější ze statečných).
  • Michel Ney, también llamado «le Rougeaud» («el rubicundo»), y «le Brave des braves» («el valiente de entre los valientes»), fue mariscal del ejército de Francia y luchó en las Guerras Revolucionarias Francesas y en las Guerras Napoleónicas.
  • Michel Ney oli ranskalainen marsalkka, joka osallistui Ranskan suureen vallankumoukseen sekä Napoleonin sotiin. Napoleon itse nimitti Neytä "Urhoollisista urhoollisimmaksi" tämän rohkeuden takia ja teki tästä Moskovan ruhtinaan. Napoleonin luovuttua vallasta Ney siirtyi kuningas Ludvig XVIII:n palvelukseen, mutta Napoleonin palatessa Elbalta tämä petti kuninkaan ja liittyi Napoleonin joukkoihin.
  • Michel Ney, duc d'Elchingen, prince de la Moskowa, maréchal d'Empire, né le 10 janvier 1769 à Sarrelouis en Lorraine, (département de la Moselle en 1790 aujourd'hui en Allemagne, Land de la Sarre) et mort le 7 décembre 1815 à Paris, place de l'Observatoire.
  • Michel Ney francia marsall a napóleoni háborúk idején.
  • Dopo quattro anni di servizio venne brillantemente promosso caporale. Allo scoppio della guerra con l'Austria, il 20 aprile 1792, Ney era già salito al grado di sergente maggiore di reggimento. La sua carriera militare riportò notevoli successi tanto che poco dopo il 1793 comandò uno squadrone di 500 cavalleggeri posto agli ordini di Kléber nell'Armata di Sambre e Mosa. Nominato Maresciallo dell'Impero il 19 maggio del 1804, raggiunse il grado di comandante di corpo d'armata.
  • ファイル:Michelney1. jpg ミシェル・ネイ（Michel Ney、1769年1月10日 - 1815年12月7日）は、ナポレオン戦争期に活躍したフランスの軍人・元帥。姓のNeyは二重母音「ネイ」ではなく、「ネ」[nε]が原音に近い。当時フランス領であったザール地方の出身である。「勇者の中の勇者」として知られる。
  • Michel Ney, Prins van de Moskva, Hertog van Elchingen, was maarschalk in het leger van Napoleon Bonaparte. Hij klom in de Franse Revolutie-oorlogen snel op in het leger en werd in 1804 maarschalk. Hij onderscheidde zich o.a. door het veroveren van Maagdenburg en de slag bij Borodino aan de Moskva. Omdat hij de Restauratie erkende, benoemde Lodewijk XVIII hem na de verbanning van Napoleon tot bevelhebber van de 6e Franse divisie.
  • Michel Ney, kalt Le Rougeaud og le Brave des Braves, var fransk feltmarskalk. Han kjempet under revolusjonskrigene og napoleonskrigene. Han begynte sin militære løpebane i 1787, og markerte seg som en impulsiv og modig soldat som skulle bli et eksempel på hva det innebærer å «lede fra fronten». Ney ble en av Napoleons første marskalker. Han ble gjort til hertug av Elchingen den 6. juni 1808 og til fyrste av La Moskowa den 25.
  • Michel Ney - marszałek armii francuskiej. Walczył w obronie rewolucji francuskiej oraz wojnach napoleońskich. Syn bednarza, już za młodu zaciągnął się do 4. pułku huzarów jako prosty szeregowiec. Na początku rewolucji Ney nadal był szeregowcem, jednak już w 1794, z rangi kapitana, awansowany został przez gen. Klébera na adiutanta i dowódcę szwadronu. Walczył pod Altenkirchen, Obernburgiem i Würzburgiem.
  • Michel Ney, 1º Duque de Elchingen, 1º Príncipe da Moskowa, conhecido como Le Rougeaud (O avermelhado) e le Brave des Braves (O bravo dos bravos) foi um comandante francês nas Guerras revolucionárias francesas e nas Guerras napoleônicas e um dos dezoito Marechais da França instituídos por Napoleão Bonaparte.
  • Michel Ney, duce de Elchingen, Prinţ de Moskova, a fost un general, Mareşal şi pair al Franţei, ce s-a remarcat în mod deosebit timpul războaielor napoleonien. Soldat deosebit de curajos, Ney a participat la majoritatea campaniilor napoleoniene, a luptat cu bravură la bătălia de la Waterloo, sfârşind prin a fi condamnat şi executat de represiunea regalistă franceză.
  • Мише́ль Ней — один из наиболее известных маршалов Франции времен Наполеоновских войн, герцог Эльхингенский ({{lang-fr|duc d'Elchingen) и князь Москворецкий ({{lang-fr|prince de la Moscowa). Наполеон называл его «le Brave des Braves» — «храбрейший из храбрых».
  • Michel Ney, född 10 januari 1769, död 7 december 1815, hertig av Elchingen 1808, furste av Moskva 1812, fransk militär; brigadgeneral 1796, divisionsgeneral 1799, marskalk 1804. Han ledde de franska trupperna under ett flertal slag, bl a slaget vid Dennewitz där han besegrades av Jean Baptiste Bernadotte. Han var den siste att lämna slagfältet vid Berezina och betraktades efter det som en exceptionell hjälte av Napoleon och benämndes efter detta "den tappraste av de tappra".
  • ‎ 米歇尔·内伊（Michel Ney，1769年1月10日 – 1815年12月7日），被称为Le Rougeaud（“red faced”或“ruddy” 红脸子）和le Brave des Braves（“the bravest of the brave”勇士中的勇士），法国军人，法国大革命和拿破仑战争期间的军事指挥官，拿破仑一世手下18名法国元帅之一。
rdfs:label
  • Michel Ney
  • Michel Ney
  • Michel Ney
  • Michel Ney
  • Michel Ney
  • Michel Ney
  • Michel Ney
  • Michel Ney
  • Michel Ney
  • ミシェル・ネイ
  • Michel Ney
  • Michel Ney
  • Michel Ney
  • Michel Ney
  • Michel Ney
  • Ней, Мишель
  • Michel Ney
  • 米歇尔·内伊
owl:sameAs
skos:subject
foaf:depiction
foaf:name
  • Michel Ney
foaf:page
is dbpedia-owl:MilitaryConflict/commander of
is dbpedia-owl:commander of
is dbpprop:commander of
is dbpprop:disambiguates of
is dbpprop:redirect of
is owl:sameAs of