| dbpprop:abstract
|
- Michael Laurence Nyman, CBE is an English composer of minimalist music, pianist, librettist and musicologist, perhaps best known for the many movie scores he wrote during his lengthy collaboration with the filmmaker Peter Greenaway, and his multi-platinum soundtrack album to Jane Campion's The Piano. His operas include The Man Who Mistook His Wife for a Hat, Letters, Riddles and Writs, Noises, Sounds & Sweet Airs, Facing Goya, Man and Boy: Dada, Love Counts, and Sparkie: Cage and Beyond, and he has written six concerti, four string quartets, and many other chamber works, many for his Michael Nyman Band, with and without whom he tours as a performing pianist. Nyman has stated his preference for writing opera to other sorts of music. In 2008 Man On Wire was released, much of the film's soundtrack is derived from the 2006 album, The Composer's Cut Series Vol. II: Nyman/Greenaway Revisited.
- Michael Nyman ist ein englischer Komponist, der einer breiten Öffentlichkeit vor allem durch seine Musik für den Film Das Piano (The Piano) bekannt ist.
- Michael Nyman és un compositor minimalista britànic, pianista, libretista i musicòleg, sobretot conegut per les bandes sonores que va escriure durant la seva llarga col·laboració amb el cineasta britànic Peter Greenaway.
- Michael Nyman je anglický hudební skladatel známý díky množství filmové hudby, kterou složil a také kvůli termínu minimalismus, který jako hudební kritik poprvé použil. Jako minimalistické lze jeho skladby také nejlépe charakterizovat.
- Michael Nyman es un pianista, musicólogo y compositor minimalista británico, conocido sobre todo por las obras escritas durante su larga colaboración con el cineasta británico Peter Greenaway. Nyman (que estudió con el académico Thurston Dart, experto en música barroca en el King's College de Londres) se ha inspirado frecuentemente en Música antigua en sus composiciones para los largometrajes de Greenaway: Henry Purcell en El contrato del dibujante y El cocinero, el ladrón, su mujer y su amante,El piano Heinrigh Ignaz Franz von Biber en Zoo, Mozart en Conspiración de mujeres (Drowning by Numbers) y John Dowland en Prospero's Books. Su popularidad se disparó después de componer la banda sonora de la galardonada película de Jane Campion El piano (1993). La película no fue nominada por la Academia a pesar de haberlo sido por la Academia Británica y para el Globo de Oro. Ha compuesto bandas sonoras para muchos otros filmes, la gran mayoría de ellos obras de autores independientes europeos. Sus pocas incursiones en la composición de bandas sonoras para Hollywood han sido Gattaca, Ravenous y The End of the Affair. Las obras más conocidas de Nyman no dirigidas al cine son Noises, Sounds & Sweet Airs (1987) para soprano, alto, tenor y conjunto instrumental (basada en la banda sonora -también de Nyman- de La Princesse de Milan); Ariel Songs (1990) para soprano y banda; MGV (Musique á Grande Vitesse) (1993); conciertos para piano (basado en El Piano), clave, trombón y saxofón; la ópera The Man Who Mistook His Wife for a Hat (1986) (basada en un estudio de Oliver Sacks); así como diversos cuartetos de cuerda. Muchas de las obras de Nyman han sido escritas para su propio conjunto, la Michael Nyman Band, creado en 1976 para una producción de Carlo Goldoni titulada Il Campiello. El conjunto estaba compuesto originalmente por instrumentos antiguos como el rebec y la chirimía junto a instrumentos modernos como el saxofón (incluido para conseguir un sonido lo más fuerte posible sin usar amplificación), pero pasó a usar un cuarteto de cuerda amplificado, tres saxofones, trombón bajo, bajo y piano, formación que ha sido modificada para algunos trabajos. Nyman también escribió un trabajo seminal en 1974 sobre música experimental llamado Experimental Music:: Cage and Beyond, que exploraba la influencia de John Cage en los compositores de música clásica europea. También es reconocido por haber sido el primero en aplicar el término "minimalismo" a la música, en un artículo de 1968 en The Spectator sobre el compositor inglés Cornelius Cardew. Ha grabado música pop, con los Flying Lizards. Recientemente, Nyman rechazó la publicación de una versión adaptada con letra, compuesta por Tuomas Holopainen del grupo de metal sinfónico Nightwish, de su conocida obra "The Heart Asks For Pleasure First", conocida por ser la banda sonora de la película "El Piano".
- Michael Laurence Nyman on brittiläinen säveltäjä, pianisti ja libretisti. Hän on tunnettu minimalistina, ja hän juuri käytti tätä nimitystä musikkissa ensimmäisenä. Nyman opiskeli Royal Academy of Musicissa ja King's College Londonissa. Hän saavutti varhaisella urallaan menestystä myös musiikkiarvostelijana. Nyman on säveltänyt runsaasti elokuvamusiikkia tunnetuimpina esimerkkeinä Piano sekä monet Peter Greenawayn ohjaamat elokuvat. Lisäksi hän on säveltänyt muun muassa kamarimusiikkia ja oopperaa. Hän on johtanut vuodesta 1981 omaa Michael Nyman Bandiaan.
- Michael Nyman, né à Londres le 23 mars 1944, est un compositeur, pianiste, librettiste et musicologue anglais.
- Michael Nyman angol zeneszerző.
- Michael Nyman è un rappresentante del minimalismo in musica, ed è stato tra i primi ad utilizzare questo termine in contesto musicale nel 1969.
- ファイル:Micheal Nyman close up. jpg マイケル・ナイマン マイケル・ナイマン（Michael Nyman, 1944年3月23日 -）は、イギリスのミニマル・ミュージックの作曲家であり、ピアニストであり、オペラ台本作家であり、さらに音楽学者でもあり、音楽評論家でもある。
- Michael Nyman is een Britse componist, muzikant en muziekcriticus. Hij is bij het grote publiek bekend vanwege de muziek die hij bij films als The Piano, Gattaca en veel films van Peter Greenaway maakte. Tevens was hij in 1968 de eerste die de term 'minimalisme' voor muziek toepaste, in een recensie in The Spectator van The Great Digest van Cornelius Cardew. Veel van Nymans composities zijn ingespeeld door de Michael Nyman Band. De snaarsectie van deze band staat ook bekend als het Nyman Quartet.
- Michael Nyman - kompozytor brytyjski, związany z minimalizmem muzycznym. W latach 1961-1965 studiował kompozycję oraz grę na fortepianie i klawikordzie w Royal Academy of Music; w latach 1964–1967 muzykologię w King's College w Londynie. Między 1968 - 1978 pracował jako krytyk muzyczny. To on, jako pierwszy użył w 1968 roku terminu "minimalizm w muzyce" (w recenzji "The Great Digest" Corneliusa Cardewa dla magazynu "The Spectator"). W 1974 roku napisał książkę pt. Experimental Music: Cage and Beyond, w której analizował wpływ Johna Cage'a na kompozytorów muzyki poważnej. Od 1976 roku działa jako kompozytor. Tworzy dzieła orkiestrowe, kameralne, chóralne oraz opery. Wiele jego prac zawiązanych jest z dziełami Petera Greenawaya, z którym współpracował przy jedenastu filmach (w tym do kilku krótkometrażowych) w latach 1976-1991. Wielką popularność przyniosła mu ścieżka filmowa do Fortepianu Jane Campion. Otrzymał za nią m. in. nagrodę Australijskiej Akademii Filmowej, nagrodę krytyków z Chicago oraz nominację do Złotego Globu. Pisał muzykę także dla innych hollywoodzkich produkcji, m. in. do filmu Gattaca - Szok przyszłości (nominacja do Złotego Globu) oraz do Końca romansu Neila Jordana. Inni reżyserzy, dla których komponował to: Volker Schlöndorff (Król Olch) oraz Michael Winterbottom (Wonderland i Królowie życia). Współpracował także z Damonem Albarnem przy muzyce do filmu Drapieżcy Antonii Bird. Wśród różnorodnych prac Nymana znałazła się także muzyka do gry komputerowej "Enemy Zero". Pośród jego niefilmowych dzieł szerzej znany jest "Noises, Sounds & Sweet Airs" (1994) – utwór na sopran, alt, tenor i zespół instrumentalny (oparty na muzyce Nymana do opery-baletu "La Princesse de Milan"), "Ariel Songs" (1990) na sopran i zespół, "MGV" (Musique à grande vitesse; 1993) na zespół, a także koncerty fortepianowe (oparte na ścieżce do Fortepianu), koncerty klawesynowe, koncerty na puzon oraz saksofon, kilka utworów na kwartet smyczkowy oraz opera Człowiek, który pomylił żonę z kapeluszem (The Man Who Mistook His Wife for a Hat; 1986), która opierała się na przypadku opisanym przez Olivera Sacksa. Wiele utworów Nyman stworzył z myślą o własnym zespole – Michael Nyman Band – który powstał w 1976 roku, przy okazji wystawiania dla Teatru Narodowego w Londynie "Il Campiello" Carlo Goldoniego. Z myślą o aranżacji pieśni do spektaklu Nyman zebrał bardzo ciekawe instrumentarium: obok średniowiecznych instrumentów, takich jak rebeka i szałamaja, pojawiły się bardziej nowoczesne, np. : saksofon sopranowy i banjo. Celem było uzyskanie maksymalnie głośnego dźwięku bez wzmacniania. Później zespół przekształcił się w pełni wzmacniany skład, który tworzyły: kwartet smyczkowy, trzy saksofony, puzon basowy, gitara basowa oraz fortepian. Skład ten jednak bardzo się zmieniał i rozszerzał zależnie od wykonywanych utworów.
- Michael Nyman é um compositor minimalista, pianista e musicologista britânico.
- Michael Nyman – pe numel său real Michael Laurence Nyman. Compozitor minimalist, pianist, libretist şi muzicologist britanic. Devenit extrem de popular datorită colaborării cu regizorul [Peter Greenaway] şi a coloanei sonore realizată pentru filmul lui Jane Campion, „The Piano". Dintre cele mai cunoscute lucrări ale sale amintim: „The Man Who Mistook His Wife for a Hat", „Noises, Sounds & Sweet Airs", „Facing Goya", „Man and Boy: Dada", and „Love Counts", and he has written six concerti, patru cvartete de coarde, lucrări camerale (majoritatea interpretate de Michael Nyman Band, uneori avînd ca pianist pe însuşi autorul).
- Майкл Лоуренс Найман — известный английский композитор-минималист, музыкальный критик и теоретик. Получил широкую известность благодаря своей музыке к фильмам Питера Гринуэя.
- Michael Nyman, född 23 mars 1944, brittisk tonsättare, musikhistoriker och -kritiker, kanske främst känd för sin filmmusik till många av Peter Greenaways filmer samt Jane Campions Pianot. Nymans musik beskrivs som minimalistisk och är ofta omarbetningar av verk från tidigare epoker. För en teateruppsättning 1976 på London National Theatre samlade han ihop den orkester som sedan skulle bli Michael Nyman Band, med en udda sättning av instrument från skilda tider och kulturer: rebec, skalmeja, barocktrombon, bastrumma, banjo samt saxofon. Konstellationen har senare varierats och piano, med Nyman som pianist, har tillkommit. En stor del av Nymans verk är skrivna för Michael Nyman Band, men han har också komponerat för ”vanliga” ensembler, som symfoniorkestrar, körer och kammarmusikensembler. Han har även skrivit musikdramatik, till exempel operan The Man who Mistook his Wife for a Hat från 1986, baserad på en fallstudie av neurologen Oliver Sacks. Det var dock som musikteoretiker Nyman först blev känd. Han har bland annat ägnat sig åt tidig musik, som Purcell och Händel, rumänsk folkmusik, och samtida experimentell musik. Den inflytelserika boken Experimental Music: Cage and Beyond från 1974 är hans mest betydande verk som teoretiker. Han anses också vara den som förde in begreppet minimalism i musikvärlden (1968, i en recension av ett verk av Cornelius Cardew).
- Майкл Лоуренс Наймен — англійський композитор-мінімаліст, музичний критик і теоретик, представник напрямку Мінімалізму. Одержав широку популярність завдяки своїй музиці до фільмів Пітера Грінвея. З 1961 по 1964 рік навчався у Лондонській Королівській академії музики. Вивчав музикознавство в Королівському коледжі. У молодості Наймен захоплювався барочною музикою, що знайшло згодом відбиття в його композиціях для історичних фільмів. Як музичний критик співробітничав з журналами «The Spectator», «The Listener» і «The New Statesman». В 1974 році опублікував книгу «Експериментальна музика: Джон Кейдж і після нього». З 1976 року почалося співробітництво композитора з кінорежисером Пітера Грінвєм, що приніс Найману світову популярність. Мінімалістська, часом монотонна музика Наймена до фільмів Грінвея (у тому числі «Відлік потопельників», «Книги Просперо», «Кухар, злодій, його дружина і її коханець») стала невід'ємною частиною цих картин. Крім «серйозної» музики (опер, балетів, концертів, струнних квартетів тощо) Наймен створює також саундтреки для комп'ютерних ігор, поп- і рок-композицій. В 1976 році Наймен створив камерний оркестр «Кемпіелло-бэнд», пізніше перейменований в «Майкл Наймен бенд» (англ. Michael Nyman Band). У цьому оркестрі середньовічні інструменти грають поряд із сучасними, а репертуар становлять музичні теми Наймена з кінофільмів, його опери, а також світова класика.
|
| rdfs:comment
|
- Michael Laurence Nyman, CBE is an English composer of minimalist music, pianist, librettist and musicologist, perhaps best known for the many movie scores he wrote during his lengthy collaboration with the filmmaker Peter Greenaway, and his multi-platinum soundtrack album to Jane Campion's The Piano.
- Michael Nyman ist ein englischer Komponist, der einer breiten Öffentlichkeit vor allem durch seine Musik für den Film Das Piano (The Piano) bekannt ist.
- Michael Nyman és un compositor minimalista britànic, pianista, libretista i musicòleg, sobretot conegut per les bandes sonores que va escriure durant la seva llarga col·laboració amb el cineasta britànic Peter Greenaway.
- Michael Nyman je anglický hudební skladatel známý díky množství filmové hudby, kterou složil a také kvůli termínu minimalismus, který jako hudební kritik poprvé použil. Jako minimalistické lze jeho skladby také nejlépe charakterizovat.
- Michael Nyman es un pianista, musicólogo y compositor minimalista británico, conocido sobre todo por las obras escritas durante su larga colaboración con el cineasta británico Peter Greenaway.
- Michael Laurence Nyman on brittiläinen säveltäjä, pianisti ja libretisti. Hän on tunnettu minimalistina, ja hän juuri käytti tätä nimitystä musikkissa ensimmäisenä. Nyman opiskeli Royal Academy of Musicissa ja King's College Londonissa. Hän saavutti varhaisella urallaan menestystä myös musiikkiarvostelijana. Nyman on säveltänyt runsaasti elokuvamusiikkia tunnetuimpina esimerkkeinä Piano sekä monet Peter Greenawayn ohjaamat elokuvat.
- Michael Nyman, né à Londres le 23 mars 1944, est un compositeur, pianiste, librettiste et musicologue anglais.
- Michael Nyman angol zeneszerző.
- Michael Nyman è un rappresentante del minimalismo in musica, ed è stato tra i primi ad utilizzare questo termine in contesto musicale nel 1969.
- ファイル:Micheal Nyman close up. jpg マイケル・ナイマン マイケル・ナイマン（Michael Nyman, 1944年3月23日 -）は、イギリスのミニマル・ミュージックの作曲家であり、ピアニストであり、オペラ台本作家であり、さらに音楽学者でもあり、音楽評論家でもある。
- Michael Nyman is een Britse componist, muzikant en muziekcriticus. Hij is bij het grote publiek bekend vanwege de muziek die hij bij films als The Piano, Gattaca en veel films van Peter Greenaway maakte. Tevens was hij in 1968 de eerste die de term 'minimalisme' voor muziek toepaste, in een recensie in The Spectator van The Great Digest van Cornelius Cardew. Veel van Nymans composities zijn ingespeeld door de Michael Nyman Band.
- Michael Nyman - kompozytor brytyjski, związany z minimalizmem muzycznym. W latach 1961-1965 studiował kompozycję oraz grę na fortepianie i klawikordzie w Royal Academy of Music; w latach 1964–1967 muzykologię w King's College w Londynie. Między 1968 - 1978 pracował jako krytyk muzyczny. To on, jako pierwszy użył w 1968 roku terminu "minimalizm w muzyce" (w recenzji "The Great Digest" Corneliusa Cardewa dla magazynu "The Spectator"). W 1974 roku napisał książkę pt.
- Michael Nyman é um compositor minimalista, pianista e musicologista britânico.
- Michael Nyman – pe numel său real Michael Laurence Nyman. Compozitor minimalist, pianist, libretist şi muzicologist britanic. Devenit extrem de popular datorită colaborării cu regizorul [Peter Greenaway] şi a coloanei sonore realizată pentru filmul lui Jane Campion, „The Piano".
- Майкл Лоуренс Найман — известный английский композитор-минималист, музыкальный критик и теоретик. Получил широкую известность благодаря своей музыке к фильмам Питера Гринуэя.
- Michael Nyman, född 23 mars 1944, brittisk tonsättare, musikhistoriker och -kritiker, kanske främst känd för sin filmmusik till många av Peter Greenaways filmer samt Jane Campions Pianot. Nymans musik beskrivs som minimalistisk och är ofta omarbetningar av verk från tidigare epoker.
- Майкл Лоуренс Наймен — англійський композитор-мінімаліст, музичний критик і теоретик, представник напрямку Мінімалізму. Одержав широку популярність завдяки своїй музиці до фільмів Пітера Грінвея. З 1961 по 1964 рік навчався у Лондонській Королівській академії музики.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
