Mental substance is the idea held by dualists and idealists, that minds are made-up of non-physical substance. This substance is often referred to as consciousness. This is opposed to the materialists, who hold that what we normally think of as mental substance is ultimately physical matter (i.e., brains). Descartes, who was most famous for the assertion "I think therefore I am," has had a lot of influence on the mind–body problem. He describes his theory of mental substance (which he calls res cogitans) in the Second Meditation (II.8) and in Principia Philosophiae (2.002).

Property Value
dbo:abstract
  • Mental substance is the idea held by dualists and idealists, that minds are made-up of non-physical substance. This substance is often referred to as consciousness. This is opposed to the materialists, who hold that what we normally think of as mental substance is ultimately physical matter (i.e., brains). Descartes, who was most famous for the assertion "I think therefore I am," has had a lot of influence on the mind–body problem. He describes his theory of mental substance (which he calls res cogitans) in the Second Meditation (II.8) and in Principia Philosophiae (2.002). He used a more precise definition of the word "substance" than is currently popular: that a substance is something which can exist without the existence of any other substance. For many philosophers, this word or the phrase "mental substance" has a special meaning. Gottfried Leibniz, belonging to the generation immediately after Descartes, held the position that the mental world was built up by monads, mental objects that are not part of the physical world (see Monadology). (en)
  • Cartesio suddivide la realtà in res cogitans e res extensa. Con res cogitans si intende la realtà psichica a cui Cartesio attribuisce le seguenti qualità: inestensione, libertà e consapevolezza. La res extensa rappresenta invece la realtà fisica, che è estesa, limitata e inconsapevole. Il concetto deriva dal "cogito", in quanto si ha necessità di dividere ciò di cui ho appurato l'esistenza (il mio spirito) da ciò di cui non posso essere certo (il mio corpo, che tramite i sensi manda informazioni - forse false - al mio spirito). (it)
  • La substance pensante est l'idée soutenue par les tenants du dualisme et de l'idéalisme, que les esprits sont constitués de substance non physique. Cette substance est souvent dénommée conscience. Ce concept s'oppose au matérialisme, qui soutient que ce que nous pensons normalement comme étant une substance mentale n'est finalement que de la matière physique (c'est-à-dire un cerveau). Descartes, célèbre pour son affirmation « Je pense donc je suis », a eu beaucoup d'influence sur le problème corps-esprit. Il décrit sa théorie de la substance mentale (qu'il appelle res cogitans) dans la seconde Méditations métaphysiques (II.8) et dans Les Principes de la philosophie (2.002). Il a utilisé une définition de substance plus précise que son sens courant actuel : une substance est quelque chose qui peut exister et être ce qu'il est indépendamment de toute autre chose. Pour de nombreux philosophes, cette expression substance mentale a une signification particulière. Gottfried Leibniz, de la génération immédiatement postérieure à celle de Descartes, soutient que le monde mental est construit par des monades, objets mentaux qui ne font pas partie du monde physique (voir Monadologie). (fr)
  • Res cogitans (Latijn voor denkende substantie) is bij René Descartes samen met res extensa een van de twee substanties waar hij onderscheid tussen maakt. Het begrip valt vrijwel samen met de betekenis van bewustzijn, geest of ik. Met substantie bedoelt Descartes iets dat op zichzelf kan bestaan, iets dat niets anders nodig heeft dan zichzelf. In zijn zoektocht naar onbetwijfelbare kennis ging hij ervan uit dat denken niet op zichzelf kan bestaan, maar dat het een eigenschap is die aan een subject toekomt, en dat is het denkende ik, door Descartes ook ziel genoemd. Wat Descartes hier beweert is niet dat hij een substantie is waaraan onder meer de eigenschap denken toekomt, maar wel dat hij een substantie is waaraan uitsluitend de eigenschap denken toekomt. Als denkende substantie is hij dus ook onafhankelijk van het lichaam onderscheiden (dat behoort tot de res extensa). Vandaar dat Descartes er als pure rationalist zoveel vertrouwen in had dat hij uitsluitend door zijn denken te gebruiken tot ware kennis kon komen. Het model dat hem daarbij voor ogen stond, was de wiskunde. (nl)
  • Res cogitans (łac. rzecz myśląca) - jeden z podstawowych terminów filozoficznych w metafizyce Kartezjusza. (pl)
dbo:wikiPageID
  • 425474 (xsd:integer)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 638030839 (xsd:integer)
dct:subject
http://purl.org/linguistics/gold/hypernym
rdf:type
rdfs:comment
  • Cartesio suddivide la realtà in res cogitans e res extensa. Con res cogitans si intende la realtà psichica a cui Cartesio attribuisce le seguenti qualità: inestensione, libertà e consapevolezza. La res extensa rappresenta invece la realtà fisica, che è estesa, limitata e inconsapevole. Il concetto deriva dal "cogito", in quanto si ha necessità di dividere ciò di cui ho appurato l'esistenza (il mio spirito) da ciò di cui non posso essere certo (il mio corpo, che tramite i sensi manda informazioni - forse false - al mio spirito). (it)
  • Res cogitans (łac. rzecz myśląca) - jeden z podstawowych terminów filozoficznych w metafizyce Kartezjusza. (pl)
  • Mental substance is the idea held by dualists and idealists, that minds are made-up of non-physical substance. This substance is often referred to as consciousness. This is opposed to the materialists, who hold that what we normally think of as mental substance is ultimately physical matter (i.e., brains). Descartes, who was most famous for the assertion "I think therefore I am," has had a lot of influence on the mind–body problem. He describes his theory of mental substance (which he calls res cogitans) in the Second Meditation (II.8) and in Principia Philosophiae (2.002). (en)
  • Res cogitans (Latijn voor denkende substantie) is bij René Descartes samen met res extensa een van de twee substanties waar hij onderscheid tussen maakt. Het begrip valt vrijwel samen met de betekenis van bewustzijn, geest of ik. Met substantie bedoelt Descartes iets dat op zichzelf kan bestaan, iets dat niets anders nodig heeft dan zichzelf. In zijn zoektocht naar onbetwijfelbare kennis ging hij ervan uit dat denken niet op zichzelf kan bestaan, maar dat het een eigenschap is die aan een subject toekomt, en dat is het denkende ik, door Descartes ook ziel genoemd. (nl)
  • La substance pensante est l'idée soutenue par les tenants du dualisme et de l'idéalisme, que les esprits sont constitués de substance non physique. Cette substance est souvent dénommée conscience. Ce concept s'oppose au matérialisme, qui soutient que ce que nous pensons normalement comme étant une substance mentale n'est finalement que de la matière physique (c'est-à-dire un cerveau). (fr)
rdfs:label
  • Mental substance (en)
  • Res cogitans e res extensa (it)
  • Res cogitans (fr)
  • Res cogitans (nl)
  • Res cogitans (pl)
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbo:wikiPageRedirects of
is foaf:primaryTopic of