Melchior de Polignac (October 11, 1661 – November 20, 1742) was a French diplomat, Roman Catholic cardinal and neo-Latin poet. Second son of Armand XVI, marquis de Polignac and Marquis Chalancon, Governor of Puy; and Jacqueline de Beauvoir -Grimoard-de Roure (his third wife), Melchior de Polignac was born at Chateau de la Ronte, near Puy en Vélay, Lavoûte-sur-Loire, Haute-Loire, Auvergne.

Property Value
dbo:abstract
  • Melchior de Polignac (October 11, 1661 – November 20, 1742) was a French diplomat, Roman Catholic cardinal and neo-Latin poet. Second son of Armand XVI, marquis de Polignac and Marquis Chalancon, Governor of Puy; and Jacqueline de Beauvoir -Grimoard-de Roure (his third wife), Melchior de Polignac was born at Chateau de la Ronte, near Puy en Vélay, Lavoûte-sur-Loire, Haute-Loire, Auvergne. (en)
  • Melchior de Polignac, né à Lavoûte-sur-Loire, près du Puy-en-Velay, le 11 octobre 1661 et mort à Paris le 20 novembre 1741, est un prélat, diplomate et poète français néolatin. (fr)
  • Melchior de Polignac (* 11. Oktober 1661 in Lavoûte-sur-Loire neben Le Puy-en-Velay, Velay (Haute-Loire); † 20. November 1741 in Paris) war ein französischer Kardinal, Diplomat und Dichter. (de)
  • Melchior de Polignac, właściwie: Polignano a Mare (ur. 11 października 1661 w Lavoûte-sur-Loire, zm. 20 listopada 1742 w Paryżu) – włoski duchowny w służbie francuskiej, dyplomata, kardynał od 30 stycznia 1713 roku, członek Akademii Francuskiej od 26 maja 1704 roku. Jego ojcem był Louis Armand de Polignac (1608-1692) a matką Jacqueline de Grimoard de Beauvoir du Roure (1641-1721). W 1693 Melchior de Polignac został posłem w Rzeczypospolitej. Do Warszawy dotarł 2 lipca 1693. 24 października 1696 roku zawarta została umowa prymasa Michała Radziejowskiego z Polignakiem w sprawie poparcia kandydatury Franciszka Ludwika de Bourbon, księcia Conti do tronu polskiego. W 1712 Polignac był obecny przy ustaleniach kongresu w Utrechcie (pokój w Utrechcie). W latach 1724-1731 był francuskim reprezentantem przy Stolicy Piotrowej w Rzymie. Był też autorem książki moralnej Anti-Lucretius (1745), wymierzonej przeciw filozofii epikurejskiej. Jean-Pierre de Bougainville przetłumaczył ją w 1749 roku na język francuski. Zamieszany w intrygi kardynała de Bouillon postawił otrzymanie purpury kardynalskiej dla siebie pod znakiem zapytania. Jego karierę wspierał Ludwik August Burbon, książę du Maine, syn Ludwika XIV. Louis de Rouvroy, książę de Saint-Simon uważał go za typowy przykład fałszywca udającego przyjaźń, szczerość i zainteresowanie innymi. Według Saint-Simona "czarował" innych swą wiedzą literacką i erudycją, gdy więc próbował to uczynić z księciem Paulem de Beauvillier, przyjacielem Saint-Simona, by przezeń dotrzeć do królewskiego wnuka - księcia Burgundii, Saint-Simon próbował ostrzec Beauvilliera, jak jednak sam się wyraził w swych "Pamiętnikach" uczynił to zbyt późno, bowiem Beauvillier, którego Polignac już do siebie przekonał zarzucił staremu przyjacielowi, że "ma jak najgorsze zdanie o wszystkich". Saint-Simon, wedle własnych słów, miał wówczas odrzec, że Beauvillier sam się przekona, po czym zmienił temat by polepszyć nastrój. Tak Polignacowi udało się być w dobrych stosunkach zarówno z synami królewskimi (księciem du Maine, hrabią Tuluzy), jak i prawowitym dziedzicem tronu księciem burgundzkim i jego stronnikami. Voltaire podziwiał jego sztukę poetycką. (pl)
  • Мельхиор де Полиньяк (фр. Melchior de Polignac, 1661—1742) — французский кардинал, писатель и дипломат, член Французской академии. Исполнял дипломатические поручения в Риме, где благодаря ему были улажены недоразумения по поводу буллы Unigenitus, — в Польше, где по смерти Яна Собеского он добился избрания принца Конти, — в Голландии, где он принимал участие в Утрехтском конгрессе. Во время регентства он находился в изгнании. Из произведений Полиньяка наиболее выдающееся — «Anti-Lucretius, sive de Deo et Natura» — латинская поэма, где автор полемизирует с Лукрецием. Поэма вызвала целый ряд восторженных, сильно преувеличенных похвал даже со стороны таких ценителей, как Вольтер. Она издана по смерти автора (Париж, 1745, франц. переводы 1749 и 1786). После Полиньяка осталось ещё много речей; с исторической точки зрения ценны его дипломатические депеши. (ru)
dbo:birthDate
  • 1661-10-11 (xsd:date)
dbo:birthPlace
dbo:deathDate
  • 1742-11-20 (xsd:date)
dbo:deathPlace
dbo:thumbnail
dbo:wikiPageExternalLink
dbo:wikiPageID
  • 508464 (xsd:integer)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 725975649 (xsd:integer)
dct:description
  • French diplomat and cardinal (en)
dct:subject
http://purl.org/linguistics/gold/hypernym
rdf:type
rdfs:comment
  • Melchior de Polignac (October 11, 1661 – November 20, 1742) was a French diplomat, Roman Catholic cardinal and neo-Latin poet. Second son of Armand XVI, marquis de Polignac and Marquis Chalancon, Governor of Puy; and Jacqueline de Beauvoir -Grimoard-de Roure (his third wife), Melchior de Polignac was born at Chateau de la Ronte, near Puy en Vélay, Lavoûte-sur-Loire, Haute-Loire, Auvergne. (en)
  • Melchior de Polignac, né à Lavoûte-sur-Loire, près du Puy-en-Velay, le 11 octobre 1661 et mort à Paris le 20 novembre 1741, est un prélat, diplomate et poète français néolatin. (fr)
  • Melchior de Polignac (* 11. Oktober 1661 in Lavoûte-sur-Loire neben Le Puy-en-Velay, Velay (Haute-Loire); † 20. November 1741 in Paris) war ein französischer Kardinal, Diplomat und Dichter. (de)
  • Melchior de Polignac, właściwie: Polignano a Mare (ur. 11 października 1661 w Lavoûte-sur-Loire, zm. 20 listopada 1742 w Paryżu) – włoski duchowny w służbie francuskiej, dyplomata, kardynał od 30 stycznia 1713 roku, członek Akademii Francuskiej od 26 maja 1704 roku. Jego ojcem był Louis Armand de Polignac (1608-1692) a matką Jacqueline de Grimoard de Beauvoir du Roure (1641-1721). Zamieszany w intrygi kardynała de Bouillon postawił otrzymanie purpury kardynalskiej dla siebie pod znakiem zapytania. Jego karierę wspierał Ludwik August Burbon, książę du Maine, syn Ludwika XIV. (pl)
  • Мельхиор де Полиньяк (фр. Melchior de Polignac, 1661—1742) — французский кардинал, писатель и дипломат, член Французской академии. Исполнял дипломатические поручения в Риме, где благодаря ему были улажены недоразумения по поводу буллы Unigenitus, — в Польше, где по смерти Яна Собеского он добился избрания принца Конти, — в Голландии, где он принимал участие в Утрехтском конгрессе. Во время регентства он находился в изгнании. (ru)
rdfs:label
  • Melchior de Polignac (en)
  • Melchior de Polignac (de)
  • Melchior de Polignac (fr)
  • Melchior de Polignac (it)
  • Melchior de Polignac (pl)
  • Полиньяк, Мельхиор де (ru)
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:gender
  • male (en)
foaf:givenName
  • Melchior (en)
foaf:isPrimaryTopicOf
foaf:name
  • Melchior de Polignac (en)
is dbo:wikiPageDisambiguates of
is dbo:wikiPageRedirects of
is foaf:primaryTopic of