Meister Eckhart O.P. (c. 1260–c.

PropertyValue
dbpprop:abstract
  • Meister Eckhart O.P. (c. 1260–c. 1328), is the most common formula used to refer to Eckhart von Hochheim, a German theologian, philosopher and mystic, born near Gotha, in Thuringia. Meister is German for "Master", referring to the academic title Magister in theologia he obtained in Paris. Coming into prominence during the decadent Avignon Papacy and a time of increased tensions between the Franciscans and Eckhart's Dominican Order of Preacher Friars, he was brought up on charges later in life before the local Franciscan-led Inquisition. Tried as a heretic by Pope John XXII, his "Defence" is famous for his reasoned arguments to all challenged articles of his writing and his refutation of heretical intent. He purportedly died before his verdict was received, although no record of his death or burial site has ever been discovered. Well known for his work with pious lay groups such as the Friends of God and succeeded by his more circumspect disciples of John Tauler and Henry Suso, he has gained a large following in recent years. In his study of medieval humanism, Richard Southern includes him along with Saint Bede the Venerable and Saint Anselm as emblematic of the intellectual spirit of the Middle Ages. (en)
  • Johannes Eckehart (ca. 1260 - ca. 1327), tysk teolog og mystiker. Mest kendt som Mester Eckehart (Mester Eckhart). (da)
  • Meister Eckhart (nacido Eckhart von Hochheim en 1260 - 1327) fue un dominico, el primero de los "místicos renanos". Estudia teología en Érfurt, luego en Colonia y en París. Enseña en París, y administra la provincia de los dominicos de Teutonia y luego en Erfurt. Eckhart hace algunas afirmaciones bastante atrevidas en conexión con la caracterización de Dios como existencia, 'esse'. Por ejemplo, "fuera de Dios, nada hay, pues estaría fuera de la existencia". Dios es Creador, pero no crea "fuera" de Sí mismo. Un constructor hace una casa fuera de sí mismo, pero no hay que imaginar que Dios arrojase, por así decirlo, o crease criaturas fuera de Sí mismo en algún vacío o espacio infinito. "Así pues, Dios creó todas las cosas, no para que estuviesen fuera de Él mismo, o cerca y aparte de Él mismo, como otros artífices, sino que las llamó de la nada, es decir, de la no-existencia a la existencia, que encontraron y recibieron y tuvieron en Él. Porque Él mismo es la existencia". Nada hay fuera de la primera causa, porque ser fuera de la primera causa significaría ser fuera de la existencia. La doctrina de que "fuera" de Dios no hay nada es ciertamente susceptible de una interpretación ortodoxa; es decir, si se entiende como equivalente a la negación de la independencia de las criaturas respecto de Dios. Además, cuando Eckhart declara que, aunque las criaturas tienen, por sus formas, sus naturalezas específicas, ya que sus formas les hacen esta o aquella especie de ser, su 'esse' no procede de sus formas sino de Dios, puede parecer que no hace sino insistir en la creación y en la conservación divina. Pero Eckhart va más lejos, y declara que Dios es a la criatura como el acto a la potencia, como la forma a la materia, y como el 'esse' al 'ens', con la implicación de que la criatura existe por la existencia de Dios. Del mismo modo, dice que nada está tan falto de distinción como aquello que es constituido y aquello de lo cual y a través de lo cual y por lo cual es constituido y subsiste: y concluye que nada está tan falto de distinción como el Dios uno o unidad y la multiplicidad de las criaturas . Ahora bien, si esas proposiciones se toman aisladamente, no hay que sorprenderse de que se viese a Eckhart como enseñando una forma de panteísmo. Pero no hay justificación para tomar esos textos aisladamente, es decir, no la hay si lo que queremos es descubrir la intención del propio Eckhart. Éste estaba acostumbrado a valerse de antinomias, a enunciar una tesis y dar razones en su apoyo, y enunciar luego una antítesis y dar razones en apoyo de ésta. Es evidente que ambas series de enunciados tienen que ser tomadas en consideración si se quiere entender la intención y el sentido de Eckhart. Por ejemplo, en el caso que nos ocupa, la tesis es que nada es tan distinto de lo creado como Dios. Una de las razones dadas consiste en que nada es tan distinto de una cosa como el opuesto de esa cosa. Ahora bien, "Dios y las criaturas se oponen como lo uno y sin-número se opone al número, lo numerado y lo numerable. Así pues, nada es tan distinto [como Dios] de todas las cosas creadas". La antítesis es que nada es tan "indistinto" de la criatura como Dios; y se dan las razones de dicha afirmación. Está bastante claro que la línea de pensamiento de Eckhart era la siguiente. Es necesario decir que Dios y las criaturas son completamente diferentes y opuestos; pero si 'simplemente' se dice eso, se implica algo que no es verdad; al menos, se enuncia algo que no es la entera verdad; porque la criatura existe solamente por y a través de Dios, sin el cual es nada en absoluto. Para una correcta comprensión de las antinomias de Eckhart puede consultarse provechosamente la obra de Otto Karrer 'Meister Eckhart', en la que hay citas de textos, y notas explicativas. Es posible que Karrer se esfuerce de un modo exagerado por asimilar las doctrinas de Eckhart a las de santo Tomás, pero sus observaciones sirven para corregir la exagerada opinión opuesta. Por ejemplo, Eckhart afirma que solamente Dios es, y que las criaturas nada son, y también que Dios no es ser; que todas las criaturas son Dios y también que todas las criaturas son nada; que no hay cosas tan desemejantes como creador y criatura, y que no hay cosas tan semejantes como creador y criatura; que Dios es en todas las cosas y también que Dios es por encima de todas las cosas; que Dios es en todas las cosas como su ser, y también que Dios es fuera de todas las cosas. Que solamente Dios es y que las criaturas nada son significa simplemente que en relación con Dios las criaturas son nada. En los 'Soliloquios' de san Agustín se encuentra la afirmación de que "solamente del inmortal puede decirse realmente que es", y san Anselmo afirma que en cierto sentido sólo Dios es. La afirmación de que todas las criaturas son Dios hace referencia primariamente a su eterna presencia en Dios, en el entendimiento divino, mientras que la afirmación de que son nada significa que nada son aparte de Dios. La doctrina de que Dios y las criaturas son a la vez semejantes y desemejantes implica la teoría de la analogía, y tiene sus raíces en el 'De los nombres divinos', del Pseudo-Dionisio. Santo Tomás afirmaba que la criatura es semejante a Dios, pero que no puede decirse que Dios sea semejante a la criatura. Dios, como inmanente, es en todas las cosas, por "potencia, presencia y esencia", pero es también por encima de todas las cosas, o trascendente a todas las cosas, puesto que es su creador a partir de la nada y no depende de las cosas en modo alguno. Así, en su noveno sermón alemán, Eckhart dice: "Dios es en todas las criaturas... y, sin embargo, está por encima de éstas". En otras palabras, no hay razón adecuada para encontrar panteísmo en el pensamiento de Eckhart, aun cuando un número considerable de enunciados, tomados aisladamente, parecen implicar que fuera panteísta. Lo que llama la atención es su audaz manera de yuxtaponer tesis y antítesis; los enunciados aislados son frecuentemente lugares comunes de la filosofía medieval, y pueden encontrarse en san Agustín o en el Pseudo-Dionisio, o en los Victorinos, o incluso en santo Tomás de Aquino. Como observa Karrer, también en santo Tomás es posible encontrar antinomias. Por ejemplo, en la 'Summa Theologica', dice el aquinatense que Dios está por encima de todas las cosas, sin embargo, en todas las cosas ('in omnibus rebus'); que Dios es en las cosas y, sin embargo, que todas las cosas son en Dios; que nada es distante de Dios y, sin embargo, que se dice que las cosas están distantes de Dios. (es)
  • Eckhart von Hochheim, bekannt als Meister Eckhart (* um 1260 bei Gotha – Hochheim, Tambach oder Wangenheim; † vor 30. April 1328 in Avignon oder Köln) war ein bedeutender spätmittelalterlicher Theologe und Philosoph. Er gehörte dem Orden der Dominikaner an. Er wird oft als Mystiker bezeichnet, doch ist in der Forschung umstritten, ob der unterschiedlich definierte Begriff „Mystik“ für Elemente seiner Lehre angemessen oder eher irreführend ist. Ein Bildnis Eckharts ist nicht überliefert. Keines seiner Werke ist im Autograf erhalten, doch lässt die Aufzeichnung seiner Predigten erkennen, dass er sie zumindest teilweise autorisiert hat. Eckharts Gedankengut hatte großen, teils indirekten Einfluss auf die spätmittelalterliche Spiritualität im deutschen und niederländischen Raum, doch berief man sich selten ausdrücklich auf ihn, denn ein Teil seiner Lehren war bald nach seinem Tod kirchlich verurteilt worden. (de)
  • Mestari Eckhart (myös Eckart, Eckard ja Eccard, oik. Eckhart von Hochheim) oli saksalainen teologi, filosofi ja mystikko. Hän syntyi Erfurtissa Thüringenissä. Sana "mestari" johtuu maisterin arvosta, jonka hän sai Pariisin yliopistosta. Eckhart on vaikutusvaltaisimpia kristittyjä uusplatonikkoja, ja vaikka hän olikin dominikaanina teoriassa uskollinen tomisti, hän kirjoitti paljon metafysiikasta ja hengellisestä psykologiasta mystiseen sävyyn. Monet suuret saksalaiset filosofit, kuten Hegel ja Heidegger, ovat saaneet vaikutteita hänen teoksistaan. (fi)
  • Maître Eckhart (né Eckhart von Hochheim en 1260 - 1327) est un théologien et philosophe dominicain, le premier des mystiques rhénans. Il étudia la théologie à Erfurt, puis Cologne et Paris. Il enseigna à Paris, prêcha à Cologne et Strasbourg, et administra la province dominicaine de Teutonie depuis Erfurt. (fr)
  • Non esiste né un'immagine autentica di Eckhart né un manoscritto originale. Anche l'attribuzione delle sue prediche e dei trattati in tedesco è talora controversa. I testi in latino - che sono pervenuti soltanto in parte - lasciano intravvedere la sua mano. Malgrado queste numerose lacune si riescono a ricostruire alcuni passi della sua vita e della sua dottrina: Eckhart nasce, circa nel 1260, figlio del cavaliere Eckhardus, dictus de Hocheim; precocemente, forse già nel 1275, Eckhart entrò a Erfurt nell'ordine dei domenicani; dal 1277 al 1289 Eckhart acquisisce una formazione di base in artium, naturalium (filosofia naturale), solemne e generale, che si conclude con la sua ordinazione presbiterale. Questi studi furono effettuati presso i conventi che disponevano dei relativi insegnanti. Tali luoghi di insegnamento erano stabiliti dai capitoli provinciali dell'ordine. Gli atti dell'epoca della provincia teutonica non sono pervenuti se non qualche fragmento. Dunque è possibile che Eckhart abbia passato uno o più anni a Colonia, dove potrebbe avere conosciuto Alberto Magno; circa nel 1290 Eckhart riesce ad iscriversi all'Università di Parigi, dove nel biennio 1293/1294 fu lettore delle sentenze di Pietro Lombardo; nel 1294 Eckhart diventa priore del convento domenicano di Erfurt e vicario dell'ordine per la Turingia. nel 1302 è di nuovo insegnante a Parigi, ora come magister. Nelle sue „Quaestiones parisienses“ si ravviserebbe, secondo alcuni interpreti, il passaggio teologico da un'ontologia della sostanza a una filosofia dello Spirito. 1303-1310 Eckhart assume la guida della neocostituita provincia sassone dell'ordine, la cui sede viene da lui fissata, quale provinciale, presso il convento domenicano di Erfurt. A quest'epoca risalgono fra l'altro due prediche per il capitolo generale dell'ordine a Tolosa e a Piacenza e le lectiones sul Siracide, opere nelle quali è ulteriormente sviluppata la filosofia dello Spirito abbozzata nelle quaestiones. 1311-1313 Eckhart segue un secondo magisterium a Parigi. All'epoca soltanto Tommaso d'Aquino poteva vantare un tale curriculum. A quest'epoca risalgono i testi più importanti in latino; in specie le interpretazioni dei libri veterotestamentari del Genesi, Esodo, Sapienza nonché del Vangelo di San Giovanni e più tardi un voluminoso di prediche sempre in lingua latina. 1314 Eckhart diventa vicario generale del monastero domenicano di Strasburgo. Datano di questo periodo la maggior parte dei suoi scritti più conosciuti le „Deutschen Predigten“, ossia le prediche in tedesco. 1322 Eckhart assume la guida dello Studium generale di Colonia, dove egli stesso si era formato 1325 alcuni confratelli denunciano Eckhart presso l'arcivescovo di Colonia Heinrich II von Virneburg per affermazioni eretiche. 1326 la lista di 49 imputazioni a carico di Eckhart viene ridotta a 28. Per evitare il peggio nel 1327 Eckhart ritrattò le proprie tesi. 1328 Eckhart muore. Non si sa se durante un viaggio verso la corte di papa Giovanni XXII ad Avignone o già durante il ritorno verso Colonia. 23 marzo 1329 delle 28 tesi incriminate 17 sono ritenute eretiche dalla bolla papale In agro dominico. Delle altre 11 è criticata la lettera, in quanto avrebbe dato adito a fraintendimenti. (it)
  • マイスター・エックハルト(Meister Eckhart, 1260年頃 - 1328年頃)は、中世ドイツのキリスト教神学者、神秘主義者。 エックハルトは、ドイツのチューリンゲン生まれ。タンバハという村で生まれたと推測されている。 パリ大学にてマイスターの称号を受ける。トマス・アクィナス同様、同大学で二度正教授として講義を行った。 ドミニコ会のザクセン地方管区長やボヘミア地方副司教等を歴任した。 1326年ケルンで神学者として活動していたエックハルトはその教説のゆえに異端の告発を受け、これに対し「弁明書」を提出。 当時教皇庁があったアヴィニョンで同じく異端告発を受けたウィリアム・オッカムとともに審問を待つ間(もしくはケルンに戻った後)に、エックハルトは没した。 その死後 1329年、エックハルトの命題は異端の宣告を受け、著作の刊行・配布が禁止された。 これによって彼に関する記録はほとんどが失われたため、その生涯は上記の「弁明書」等から再構成されるのみであり、不明な部分が多く残されている。 (ja)
  • Meester Eckhart (circa 1260-1328), doopnaam Johannes Eckhart, was een Duitse theoloog en mysticus. Met Johannes Tauler en Henricus Seuse wordt hij gerekend tot de zogeheten Rijnlandse mystiek. "Meester" duidt op een titel, Eckhart had het 'magister' examen, alleen toegankelijk voor professoren, met goed gevolg afgelegd. Eckhart von Hochheim was afkomstig uit Thüringen. Hij trad jong in bij de orde van de Dominicanen. Hij studeerde theologie en doceerde enige jaren in Parijs, waar hij de graad van magister theologiae verwierf. In 1304 kozen zijn medebroeders hem tot eerste provinciaal van de provincie Saxonia. Van 1314 tot 1322 werkte hij in Straatsburg, van waaruit hij preekte in de vele dominicaanse kloosters in de Elzas. In Straatsburg verdedigde hij de positie van de Dominicanen en hun relatie met de begijnen. Eckhart kreeg in 1322 de leiding van het dominicaanse studium generale te Keulen. In 1326 moest hij er zich verdedigen op verdenking van ketterij. Voor zijn verdediging in hoger beroep ging hij naar het pauselijk hof, dat toen in Avignon resideerde. In 1328 stierf hij daar of in de omgeving van Avignon. Eckhart maakte de gedeeltelijke veroordeling van een aantal van zijn stellingen niet meer mee. Zijn preken tonen aan de oppervlakte weinig van zijn grote vertrouwdheid met de middeleeuwse scholastiek. Zijn mystieke verbeelding uit hij op een wijze die vaak als onorthodox is beschouwd. Een belangrijk gegeven in zijn preken is de zogeheten via negativa, de "weg van de ontkenning": door schijnbare zekerheden op losse schroeven te zetten, wil Eckhart mensen tot een diepere band met God brengen. Er is gewezen op een zekere gelijkenis in dit opzicht met de benadering in het zenboeddhisme. De taal die Eckhart gebruikt, is vaak zeer oorspronkelijk. Van Eckhart zijn behalve preken ook traktaten bewaard gebleven. Het belangrijkste traktaat is het Liber benedictus, dat ook bekend staat onder de titel Het boek van de goddelijke troost. Uit zijn Parijse periode is een aantal quaestiones, "vraagstukken", feitelijk verslagen van publieke discussies over stellingen en problemen, bewaard gebleven. Zijn preken zijn deels in het Middelhoogduits, deels in het Latijn overgeleverd. Hoewel het opmerkelijk lijkt dat deze geleerde zich zo welsprekend kon uitdrukken in de volkstaal, dient men hierbij te bedenken dat de Dominicanen als speciale opdracht prediking hadden. Eckhart bracht het Middelhoogduits naar nieuwe hoogten. Sommige preken heeft Eckhart ongetwijfeld zelf geredigeerd, andere hebben zijn toehoorders of toehoorsters genoteerd.In de nog niet afgeronde meerdelige moderne bronneneditie zijn behalve Eckharts preken, traktaten en quaestiones ook de bronnen over zijn proces opgenomen, waaronder een bewaard gebleven gedeelte van Eckharts verdediging.In de twintigste eeuw is er gepleit voor een officiële rehabilitatie van Eckhart. Het is wrang dat Eckhart als lid van de zo vaak met de inquisitie geassocieerde orde, zelf als ketter terecht heeft gestaan.In het Nederlandse taalgebied zijn van verschillende werken van Eckhart vertalingen gemaakt. De dichter C.O. Jellema vertaalde de traktaten en een aantal preken. (nl)
  • Johannes Eckhart (ca. 1260 - ca. 1327), tysk teolog og mystiker. Mest kjent som Mester Eckhart. (no)
  • Johannes Eckhart, Eckhart von Hochheim, lepiej znany jako Mistrz Eckhart (niem. Meister Eckhart), niemiecki mistyk, filozof i teolog, dominikanin. Uważany jest za jednego z najważniejszych teologów i chrześcijańskich myślicieli średniowiecza. Obok Johannesa Taulera i Heinricha Seuse najwybitniejszy przedstawiciel tzw. "mistyki nadreńskiej". Pochodził z rodziny arystokratycznej z Turyngii, urodził się w Tambach lub w Hochheim . Niewiele wiadomo o latach jego dzieciństwa i młodości, nie wiadomo też kiedy wstąpił do zakonu dominikanów. W latach 1294-1298 był przeorem dominikańskiego klasztoru w Erfurcie. Wtedy tworzy znane swoje dzieło w języku niemieckim Pouczenia duchowe . Tytuł Mistrz odnosi się do tytułu naukowego magistra teologii, który uzyskał na uniwersytecie w Paryżu w 1302 roku. Lata 1302-1303 spędził na uniwersytecie w Paryżu w katedrze teologii, z tamtego okresu pozostało niewiele jego dzieł i kazań. Po powrocie do Niemiec Eckhart został wybrany pierwszym prowincjałem dominikańskiej prowincji Saksonia z siedzibą w Erfurcie. Przebywał tam do roku 1311. w latach 1311-1313 przebywał w Paryżu gdzie nauczał. Był to burzliwy okres procesu templariuszy i spalenia na stosie mistyczki Małgorzaty Porete. Po opuszczeniu Paryża nie udał się do swojego zakonu, lecz wezwany przez generała zakonu udał się do Strasburga aby objąć tam funkcję wikariusza generalnego. Pozostał tam aż do roku 1323-1324. Był znakomitym kaznodzieją i wykładowcą w języku łacińskim i niemieckim. Działał głównie w Kolonii. Uważany za głównego przedstawiciela tzw. mistycyzmu nadreńskiego. Nawiązując do neoplatonizmu, utożsamiał Eckhart Boga z Jednią i za jedynie realną uważał duszę ludzką, bowiem posiada ona boski pierwiastek, w którym może zaistnieć kontakt między człowiekiem a Bogiem. Oskarżony m.in. o panteizm i skazany w roku 1326, odwołał się do sądu papieża Jana XXII, który w bulli In agro dominico potępił jego 17 tez, a 11 uznał za podejrzane. Eckhart zmarł, zanim orzeczenie papieskie zostało ogłoszone. Poglądy Eckharta wywarły wpływ m.in. na Mikołaja z Kuzy i filozofię niemiecką . (pl)
  • Eckhart de Hochheim O.P. (Tambach, Turingia, 1260 – Colonia, 1328), mais conhecido como Meister Eckhart em reconhecimento aos títulos acadêmicos obtidos durante su estadia na Universidade de Paris, foi um frade dominicano, conhecido por sua obra como teólogo e filósofo e por suas visões místicas. (pt)
  • Мейстер Экхарт известный также как Иоганн Экхарт (Eckhart, Johannes) нем. Meister Eckhart) — знаменитый средневековый немецкий теолог и философ, один из крупнейших христианских мистиков, учивший о присутствии Бога во всем существующем. (ru)
  • Johannes Eckhart von Hochheim, kallad Meister (Mäster) Eckhart, född ca 1260, död 1327, tysk filosof och teolog. Han var dominikanmunk och en av medeltidens mest betydande mystiker. Under hans levnad kulminerade den högmedeltida mystiken och nyplatonismen. Eckhart tillhörde dominikanorden fast den egentligen mer anslöt sig till de aristoteleska tankarna, medan franciskanerna var mer platonskt inriktade). Hans läror fördömdes som kätterska efter hans död.Mäster Eckhart var lärare vid ordensskolor i Köln och Paris. Han skilde mellan Gudomen – det fullkomligt annorlunda som man inte begreppsligt kan fatta – och Gud, Gudomens dynamiska aspekt. Denna dynamik uttrycks i födelsemystik: Fadern föder Sonen och samtidigt föds den Helige Ande. Enligt Eckhart finns i människans själsgrund en gnista som förbinder den med Gud. I detta innersta föder Gud sin Son på nytt och förenar sig med själen. Genom avskildhet och ro och att man avstår från att använda själens diskursiva och imaginativa, föreställande förmågor skall medvetande tömmas på innehållet och genom koncentration och gudshängivelse i människans själ aktiveras denna "gnista" (även kallad intellectus, det oskapade suprarationella intellektet).Mäster Eckhart tycktes ibland vilja utplåna skillnaden mellan Gud och Skapelsen och bland annat därför blev han trakasserad av kyrkan. Hans tankar fördes vidare av Henrik Suso och Johannes Tauler. (sv)
dbpprop:hasPhotoCollection
dbpprop:portalparProperty
dbpprop:quotationProperty
  • If we turn from the forms, produced by external circumstances, and go to the root of things, we shall find that Sakyamuni and Meister Eckhart teach the same thing; only that the former dared to express his ideas plainly and positively, whereas Eckhart is obliged to clothe them in the garment of the Christian myth, and to adapt his expressions thereto. (en)
  • dbpedia:Schopenhauer
  • dbpedia:The_World_as_Will_and_Representation
dbpprop:reference
dbpprop:wikiPageUsesTemplate
rdf:type
rdfs:comment
  • Meister Eckhart O.P. (c. 1260–c. (en)
  • Johannes Eckehart (ca. 1260 - ca. 1327), tysk teolog og mystiker. Mest kendt som Mester Eckehart (Mester Eckhart). (da)
  • Meister Eckhart (nacido Eckhart von Hochheim en 1260 - 1327) fue un dominico, el primero de los "místicos renanos". (es)
  • Eckhart von Hochheim, bekannt als Meister Eckhart (* um 1260 bei Gotha – Hochheim, Tambach oder Wangenheim; � vor 30. (de)
  • Mestari Eckhart (myös Eckart, Eckard ja Eccard, oik. (fi)
  • Maître Eckhart (né Eckhart von Hochheim en 1260 - 1327) est un théologien et philosophe dominicain, le premier des mystiques rhénans. (fr)
  • Non esiste né un'immagine autentica di Eckhart né un manoscritto originale. Anche l'attribuzione delle sue prediche e dei trattati in tedesco è talora controversa. I testi in latino - che sono pervenuti soltanto in parte - lasciano intravvedere la sua mano. Malgrado queste numerose lacune si riescono a ricostruire alcuni passi della sua vita e della sua dottrina: (it)
  • マイスター・エックハルト(Meister Eckhart, 1260年� � - 1328年� �)は、中世ドイツのキリスト教神学者、神秘主義者。 エックハルトは、ドイツのチューリンゲン生まれ。タンバハという村で生まれたと推測されている。 パリ大学にてマイスターの称号を受ける。トマス・アクィナス同様、同大学で二度正教授として講義を行った。 ドミニコ会のザクセン地方管区長やボヘミア地方副司教等を歴任した。 1326年ケルンで神学者として活動していたエックハルトはその教説のゆえに異端の告発を受け、これに対し「弁明書」を提出。 当時教皇庁があったアヴィニョンで同じく異端告発を受けたウィリア� ・オッカ� とともに審問を待つ間(もしくはケルンに戻った後)に、エックハルトは没した。 その死後 1329年、エックハルトの命題は異端の宣告を受け、著作の刊行・配布が禁止された。 これによって彼に関する記録はほとんどが失われたため、その生涯は上記の「弁明書」等から再構成されるのみであり、不明な部分が多く残されている。 (ja)
  • Meester Eckhart (circa 1260-1328), doopnaam Johannes Eckhart, was een Duitse theoloog en mysticus. (nl)
  • Johannes Eckhart (ca. 1260 - ca. 1327), tysk teolog og mystiker. Mest kjent som Mester Eckhart. (no)
  • Johannes Eckhart, Eckhart von Hochheim, lepiej znany jako Mistrz Eckhart (niem. Meister Eckhart) (ok. (pl)
  • Eckhart de Hochheim O.P. (Tambach, Turingia, 1260 – Colonia, 1328), mais conhecido como Meister Eckhart em reconhecimento aos títulos acadêmicos obtidos durante su estadia na Universidade de Paris, foi um frade dominicano, conhecido por sua obra como teólogo e filósofo e por suas visões místicas. (pt)
  • Мейстер Экхарт известный также как Иоганн Экхарт (Eckhart, Johannes) (ок. 1260 — ок. (ru)
  • Johannes Eckhart von Hochheim, kallad Meister (Mäster) Eckhart, född ca 1260, död 1327, tysk filosof och teolog. (sv)
rdfs:label
  • Meister Eckhart (en)
  • Mester Eckehart (da)
  • Meister Eckhart (es)
  • RSO Records (es)
  • Meister Eckhart (de)
  • Mestari Eckhart (fi)
  • Maître Eckhart (fr)
  • Meister Eckhart (it)
  • マイスター・エックハルト (ja)
  • Meester Eckhart (nl)
  • Mester Eckhart (no)
  • Johannes Eckhart (pl)
  • Mestre Eckhart (pt)
  • Мейстер Экхарт (ru)
  • Johannes Eckhart (sv)
owl:sameAs
skos:subject
foaf:page
is dbpedia-owl:influenced of
is dbpprop:influenced of
is dbpprop:influences of
is dbpprop:patrons of
is dbpprop:redirect of
is owl:sameAs of