| dbpprop:abstract
|
- The Megarian school of philosophy, which flourished in the 4th century BC, was founded by Euclid of Megara, one of the pupils of Socrates. Its ethical teachings were derived from Socrates, recognizing a single good, which was apparently combined with the Eleatic doctrine of Unity. Some of Euclid's successors developed logic to such an extent that they became a separate school, known as the Dialectical school. Their work on modal logic, conditional statements, and propositional logic played an important role in the development of logic in antiquity.
- Megariker heißen die Anhänger des Sokrates-Schülers Euklid von Megara, welcher das Seiende als das Gute bestimmt. Wegen ihrer logischen Streitigkeiten und dialektischen Spitzfindigkeiten heißen sie auch Eristiker. Zu dieser Gruppe gehören neben Euklid: Eubulides, Alexinos, Diodoros Kronos, Philon von Megara, Philton, Stilpon.
- Tras la muerte de su maestro Sócrates, Euclides vuelve a su ciudad natal Megara, y funda una escuela paralela cronológicamente a la cirenaica en el siglo IV a. C. En su escuela megárica se pueden vislumbrar todavía resquicios de la formación de Euclides con la filosofía socrática y de la escuela eleática. Sus miembros recibían el nombre de megáricos, disputadores o dialécticos. La influencia de la escuela eleática hizo que sostuvieran la separación indudable entre el mundo sensible (perceptible y también perecedero) y el mundo sensible de las ideas (inmutable y eterno). Defendiendo esta idea, Estilpón de Megara criticó a Platón por su intento de explicar el mundo sensible con el "modelo inteligible" concebido sólo por la razón, pues ésta viene del mismo mundo de las ideas. La influencia socrática les movió a buscar la verdad, identificada con el bien, planteando un problema ético-gnoseológico. Identificaron entonces el Dios benevolente, inteligente y justo de Sócrates —idea que precedía al monoteísmo— con el ser único e inmutable de Parménides de Elea y lo llamaron Dios, sabiduría o justicia, adquiriendo ya la pregunta un carácter metafísico propio de la escuela eleática. La escuela megárica se centraba en el arte de discutir o erística, como una rama superior de la dialéctica. La erística fue decayendo hasta convertirse en una verborrea sin sentido, usando silogismos: "Tú tienes lo que no has perdido. Tú no has perdido nada, luego tú no tienes nada". El término despectivo de sofista como "sabidillo" —siguiendo la raíz griega σοφιστης (sofistes) hasta σοφια — los definía claramente por su afinidad por las paradojas y la sutil elocuencia lógica que dominaban virtuosa y casi prepotentemente. Destacaron también en el cálculo proposicional, como más tarde harían los estoicos griegos. Diodoro Cronos, por ejemplo, modificó las leyes racionalmente imposibles de Zenón de Elea para negar así el movimiento de las cosas. Una teoría contigua a ésta afirmaba que "sólo se puede hablar del ser actual" y no del que está fuera del espacio o tiempo presentes. Permitir sólo la afirmación de lo que realmente sucede suprime la idea de Aristóteles de que lo posible era un modo de lo real. Estilpón de Megara fue maestro del chipriota Zenón el Estoico, fundador del estoicismo, por lo que existe una profunda relación entre ambas doctrinas. La escuela eleo-erétrica era análoga a la escuela megárica, con la excepción de su interés en los problemas sobre la acción humana.
- Megaralainen koulukunta oli antiikin kreikkalainen sokraattinen filosofinen koulukunta. Koulukunnan jäsenet olivat kotoisin Megarasta, Attikasta. Koulukunnan perusti Eukleides Megaralainen, joka oli Sokrateen oppilas.
- L’Ecole mégarique est une école de philosophie grecque fondée entre les V siècle av. J. -C. et IV siècle av. J. -C. , qui tire son nom du lieu d'origine de son fondateur, Euclide de Mégare. Ses membres se réclament des enseignements de Socrate.
- L'influenza socratica li spinse a cercare la verità, identificata con il bene, facendo sorgere un problema etico-gnoseologico. Identificarono dunque nel Dio benevolente, intelligente e giusto di Socrate - idea che precedette il monoteismo - l'essere unico e immutabile di Parmenide di Elea e lo chiamarono Dio, sapienza o giustizia, acquisendo alla domanda un carattere metafisico proprio della scuola eleatica. La scuola megarica si basava sull'arte di discutere o erística, come un ramo superiore della dialettica. L'eristica, decadendo, finì con il convertirsi ad una verborrea priva di senso, esercitata su sillogismi come: «Tu hai ciò che non hai perso. Tu non hai perso nulla, per cui tu non hai nulla. » Il termine dispregiativo di sofista come saccente — seguendo la radice greca σοφιστης (sofisti) cioè σοφια — li definiva chiaramente per la loro affinità con la paradossia e la sottile eloquenza logica che dominavano virtuose e quasi prepotenti. Si staccarono anche nel calcolo proposizionale, come più tardi avrebbero fatto gli stoici greci. Diodoro Crono, per esempio, modificò gli argomenti razionalmente impossibili di Zenone di Elea per negare così il movimento delle cose. Una teoria contigua a questa affermava che "si può solo parlare dell'essere attuale" e non di ciò che sta fuori dallo spazio o dal tempo presente. Permettere solo l'affermazione di ciò che realmente succede sopprime l'idea di Aristotele che considerava il possibile un modo del reale. Estilpone di Megara fu maestro del cipriota Zenone lo stoico, fondatore dello stoicismo; ne è un riflesso la profonda relazione tra le due dottrine. La scuola eleo-erétrica era analoga alla scuola megarica, con l'eccezione dei suoi interessi nei problemi sull'azione umana.
- メガラ学派（メガラがくは、英語：Megarian school）とは、ソクラテスの弟子だったメガラのエウクレイデスを始祖とする哲学の学派。エウクレイデスは、存在は善のみが存在すると主張した。論争と論証法に優れていたことから「論争者（Eristic）」と名付けられた。 メンバーには次のような哲学者たちがいた。 エウブリデス（Eubulides） アレクシノス（Alexinos） ディオドロス・クロノス（Diodorus Cronus） フィロン（Philo the Dialectician） フィルトン（Philton） スティルポン（スティルポーン、Stilpo）
- Szkoła megarejska, szkoła dialektyków, szkoła erystyków - szkoła filozoficzna w starożytnej Grecji (powstała w V w. p.n.e.). Jej założycielem był Euklides z Megary, uczeń Sokratesa. Szkoła rozwijała głównie motywy filozofii eleackiej. Megarejczycy próbowali połączyć etyczną naukę Sokratesa z teorią Parmenidesa i eleatów dotyczącą jedności bytu. Odeszli jednak dość daleko od naczelnej zasady filozofii Sokratesa, jaką był postulat szukania prawdy. Wiele uwagi poświęcali analizie formalnej pojęć i wyszukiwaniu sprzeczności w logicznych sylogizmach. Swoje twierdzenia, podobnie jak eleaci, uzasadniali za pomocą dialektyki. Szkołę megarejską określano też mianem "erystycznej" (co można przetłumaczyć jako "kłótliwej"), gdyż jej adepci ćwiczyli się w prowadzeniu sporów i polemice z adwersarzami, bez względu na to, po czyjej stronie była racja. W tym celu rozwinęli umiejętność posługiwania się paradoksami i tropienia antynomii. Jak pisze Diogenes Laertios: "Ażeby dowieść fałszywość jakiegoś dowodu, atakowali jego konkluzję, a nie przesłanki". Ich rozumowanie na pozór było poprawne, w istocie oparte jednak na wieloznaczności wyrażeń, na nieprecyzyjności we wnioskowaniu lub błędach logicznych, czyli sofizmatach. Najbardziej znane są dialektyczne paradoksy Eubulidesa: Kłamca: jeśli kłamca mówi, że kłamie, to znaczy, że równocześnie kłamie i mówi prawdę Łysina: człowiek może stracić jeden, dwa, kilka włosów, ale nie staje się od tego jeszcze łysy. Kiedy wobec tego pojawia się na jego głowie łysina? Rogacz: jeśli rogów nie zgubiłeś, a przecież czegoś nie zgubiłeś, to posiadasz, to znaczy, że rogi posiadasz.
- Şcoala Megarică a fost o şcoală filosofică greacă întemeiată de Euclid din Megara lângă Atena şi care a fost activă de la sfârşitul secolul al V-lea î. Hr. până la începutul secolul al III î. Hr. Nu s-au păstrat scrieri ale megaricilor şi ceea ce ştim despre doctrina lor se bazează pe lucrări ale contemporanilor lor. Au fost influenţati de Socrate şi de eleaţi şi au formulat critici la adresa lui Platon şi a lui Aristotel. A fost celebră ca şcoală de dialectică; din această cauză Şcoala megarică s-a mai numit şi Şcoala eristică (eristică = arta de a disputa). Această artă constă din a reduce la absurd concluziile adversarului. Diogenes Laertios spune că megaricii nu atacau premisele ci concluzia susţinută de adversar. Argumentarea consta din întrebări care conduceau la o contradicţie. Concepţia filosofică a megaricilor poate fi rezumată în felul următor: ideile au o existenţă reală; ele sunt absolut izolate unele de altele, între ele nu există nici un raport. Neavând nici o legătură între ele, nici o judecată nu e posibilă. Megaricii au căutat să dovedească prin argumente paradoxale imposibilitatea gândirii însăşi.
- Мега́рская шко́ла (мега́рики) — одна из сократических школ древнегреческой философии, основанная Евклидом из Мегары. Существовала в IV в. до н. э. , сочетала идеи Сократа, элейской школы и софистов. Основные интересы мегариков были направлены на вопросы логики, искусства, словесного спора, эвристики; сократовскую этику они связывали с элеатским учением о вечном и неизменном Едином. Представители: Евбулид из Милета, Диодор Крон, к которым восходят многие традиционные софизмы («Лжец», «Куча» и т. п. ), Стилпон из Мегары, Клиномах и др.
- Megara okulu, Sokratesçi filozof Eukleides'in kurucusu olduğu felsefe okuludur. Eukleides Megaralı olduğundan okul bu isimle adlandılmıştır. Elea okulunun etkisinde de kalmış olan Eukleides, hem bu okulun öğretisini hem de Sokrates'in ahlak ilkesini birleştirmeye çalışan bir sentez ortaya koymuştur. Sofistik düşüncedeki eristik yaklaşımını geliştirmişlerdir. "Bir olan iyidir", temelinde bir ahlak felsefesi biçimlendirmişlerdir. İlginç paradoksal düşünüşü devam ettirmişler ve diyalektiği olumsuz anlamda kullanmışlardır. Bir anlamda bu nedenle bu okula diyalektikçiler de denilmektedir. Çok yaygın ve güçlü bir okul olmamış, etkili bir süreklilik sağlayamamıştır.
|
| rdfs:comment
|
- The Megarian school of philosophy, which flourished in the 4th century BC, was founded by Euclid of Megara, one of the pupils of Socrates. Its ethical teachings were derived from Socrates, recognizing a single good, which was apparently combined with the Eleatic doctrine of Unity. Some of Euclid's successors developed logic to such an extent that they became a separate school, known as the Dialectical school.
- Megariker heißen die Anhänger des Sokrates-Schülers Euklid von Megara, welcher das Seiende als das Gute bestimmt. Wegen ihrer logischen Streitigkeiten und dialektischen Spitzfindigkeiten heißen sie auch Eristiker. Zu dieser Gruppe gehören neben Euklid: Eubulides, Alexinos, Diodoros Kronos, Philon von Megara, Philton, Stilpon.
- Tras la muerte de su maestro Sócrates, Euclides vuelve a su ciudad natal Megara, y funda una escuela paralela cronológicamente a la cirenaica en el siglo IV a. C. En su escuela megárica se pueden vislumbrar todavía resquicios de la formación de Euclides con la filosofía socrática y de la escuela eleática. Sus miembros recibían el nombre de megáricos, disputadores o dialécticos.
- Megaralainen koulukunta oli antiikin kreikkalainen sokraattinen filosofinen koulukunta. Koulukunnan jäsenet olivat kotoisin Megarasta, Attikasta. Koulukunnan perusti Eukleides Megaralainen, joka oli Sokrateen oppilas.
- L’Ecole mégarique est une école de philosophie grecque fondée entre les V siècle av. J. -C. et IV siècle av. J. -C. , qui tire son nom du lieu d'origine de son fondateur, Euclide de Mégare. Ses membres se réclament des enseignements de Socrate.
- L'influenza socratica li spinse a cercare la verità, identificata con il bene, facendo sorgere un problema etico-gnoseologico. Identificarono dunque nel Dio benevolente, intelligente e giusto di Socrate - idea che precedette il monoteismo - l'essere unico e immutabile di Parmenide di Elea e lo chiamarono Dio, sapienza o giustizia, acquisendo alla domanda un carattere metafisico proprio della scuola eleatica.
- Szkoła megarejska, szkoła dialektyków, szkoła erystyków - szkoła filozoficzna w starożytnej Grecji (powstała w V w. p.n.e.). Jej założycielem był Euklides z Megary, uczeń Sokratesa. Szkoła rozwijała głównie motywy filozofii eleackiej. Megarejczycy próbowali połączyć etyczną naukę Sokratesa z teorią Parmenidesa i eleatów dotyczącą jedności bytu. Odeszli jednak dość daleko od naczelnej zasady filozofii Sokratesa, jaką był postulat szukania prawdy.
- Şcoala Megarică a fost o şcoală filosofică greacă întemeiată de Euclid din Megara lângă Atena şi care a fost activă de la sfârşitul secolul al V-lea î. Hr. până la începutul secolul al III î. Hr. Nu s-au păstrat scrieri ale megaricilor şi ceea ce ştim despre doctrina lor se bazează pe lucrări ale contemporanilor lor. Au fost influenţati de Socrate şi de eleaţi şi au formulat critici la adresa lui Platon şi a lui Aristotel.
- Мега́рская шко́ла (мега́рики) — одна из сократических школ древнегреческой философии, основанная Евклидом из Мегары. Существовала в IV в. до н. э. , сочетала идеи Сократа, элейской школы и софистов.
- Megara okulu, Sokratesçi filozof Eukleides'in kurucusu olduğu felsefe okuludur. Eukleides Megaralı olduğundan okul bu isimle adlandılmıştır. Elea okulunun etkisinde de kalmış olan Eukleides, hem bu okulun öğretisini hem de Sokrates'in ahlak ilkesini birleştirmeye çalışan bir sentez ortaya koymuştur. Sofistik düşüncedeki eristik yaklaşımını geliştirmişlerdir. "Bir olan iyidir", temelinde bir ahlak felsefesi biçimlendirmişlerdir.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
