| dbpprop:abstract
|
- Communes in Europe during the Middle Ages were sworn allegiances of mutual defense (both physical defense and of traditional freedoms) among the citizens of a town or city. They took many forms, and varied widely in organization and makeup. Communes are first recorded in the late 11th and early 12th centuries, thereafter becoming a widespread phenomenon. They had the greater development in central-northern Italy, where they were real city-states based on partial democracy.
- Der Begriff der (mittelalterlichen) Kommune oder Stadtgemeinde bezeichnet ein hauptsächlich zwischen dem 11. und 13. Jahrhundert (in deutschen Städten hauptsächlich zwischen 1250 und 1300) entstandenes organisatorisches Prinzip der mittelalterlichen Stadt. Dieses Prinzip besteht in dem Zusammenschluss der Stadtbürger zu einer gemeinsam handelnden politischen Korporation, die sich mit dem Stadtherrn in einem vertraglichen Verhältnis befindet und einen wachsenden Teil von dessen Rechten (entweder mit finanziellen/materiellen oder militärischen Mitteln) übernimmt. Die Bildung einer Kommune bedeutet daher die Änderung des Rechtsstatus der Stadtbewohner, die nun nicht mehr Unfreie des Stadtherrn oder freie Kaufleute sind, sondern Bürger einer Stadt. Zur Kommune zählen nur die vollberechtigten Stadtbürger, nicht aber die politisch minderberechtigten Stadteinwohner ohne Bürgerrecht; das Bürgerrecht ist dabei meistens an Grundbesitz gebunden.
- Au Moyen Âge, le terme de commune désigne : soit l’organisation politique des villes du nord de l'Italie qui, quoique faisant théoriquement partie du Saint Empire romain germanique, était de facto indépendantes et contrôlaient la campagne environnante. Par la suite, certaines disparurent, annexées par leurs voisines. D'autres s'étendirent et devinrent des États, républicains comme Gênes ou monarchiques comme le duché de Milan, ou bien comme le duché de Florence, devenu plus tard grand-duché de Toscane. On retrouve aussi cette appellation en France à partir du XI siècle. soit le système de franchises politiques, juridiques et civiles accordées par un seigneur à une ville, dont les habitants ont notamment le droit de se jurer entraide ou fidélité « commune », et qui deviennent vassales du seigneur. Ce système se développe en France et en Angleterre à partir du XII siècle.
- Il Comune è una forma di governo locale che interessò in età medievale vaste aree dell'Europa occidentale ma che ebbe origine in Italia centro-settentrionale attorno all'XI secolo, sviluppandosi, poco più tardi, anche in alcune regioni della Germania centro-meridionale e nelle Fiandre. Si diffuse successivamente (in particolare fra la seconda metà del XII e il XIV secolo) con forme e modalità diverse anche in Francia, Inghilterra e nella penisola iberica. In Italia, culla della civiltà comunale, il fenomeno andò esaurendosi fin dagli ultimi decenni del XIII secolo e la prima metà del secolo successivo, con la modificazione degli equilibri politici interni, con l'affermazione sociale di nuovi ceti e con la sperimentazione di nuove esperienze di governo.
- Komuna miejska - organizacja samorządowa w miastach średniowiecznej Europy. Powstawały one wskutek uniezależnienia się miasta od feudała na podstawie ugody z nim lub po zbrojnym powstaniu przeciwko niemu. Najstarsze formy komun miejskich pochodziły z północnych oraz środkowych Włoch i nawiązywały do tradycji rzymskich. Opierały się one na ustroju konsularnym (władza oligarchicznej rady z wybieranym urzędnikiem-konsulem). Takie miasta powstawały w Niemczech, Polsce, w Czechach i na Węgrzech. Natomiast m. in. we Flandrii, Francji, czy niektórych miastach północno-zachodnich Niemiec władza miejska rozwinęła się z lokalnego organizmu sądowego. Po objęciu władzy przez komunę miejską dominujące stanowisko w mieście uzyskiwał patrycjat. Podstawy prawne tej władzy powstawały stopniowo w trakcie walki z feudałami, a później cechami i pospólstwem. Konflikty między rządzącym patrycjatem a pospólstwem zaostrzyły się w XIII w. , zwłaszcza we Włoszech. Tam to walki o obalenie starego patrycjatu połączone z konfliktami politycznymi gibelinów i gwelfów, sprzyjały okresowemu skupieniu władzy w rekach podestów. Często władze przechwytywały jednostki, usiłujące zapewnić sobie dziedziczność. Nie rzadko komuny miejskie uzyskiwały samodzielność polityczna, która przetrwała aż do powstania nowożytnych organizmów państwa. Najszybciej uniezależniały się miasta włoskie czemu, sprzyjała rywalizacja pomiędzy cesarstwem, a papiestwem. Podobną samodzielność uzyskały po upadku władzy cesarskiej większe ośrodki miejskie w Niemczech i Holandii.
- Община: Община — традиционная форма социальной организации. Первобытная община характеризуется коллективным трудом и потреблением, более поздняя форма — соседская (территориальная, сельская), сочетает индивидуальное и общинное землевладение. В дореволюционной России община была замкнутой сословной единицей, используемой как аппарат для сбора податей (после крестьянской реформы 1861 г. — собственником земли). В ходе столыпинской аграрной реформы общинное землевладение заменялось частным крестьянским. В 1990-е гг. общины коренных малочисленных народов и традиционная казачья община вновь получили признание в законодательстве некоторых субъектов РФ, в том числе как особый субъект права (Общины малочисленных народов); Община — в ряде стран название местной административно-территориальной единицы; Община — совокупность представителей определенного вероисповедания, религиозного толка или национальности в стране, городе и т. п. (религиозная, национальная община). Файл:Stonehenge Summer Solstice eve 02. jpg A community of interest gathers at Stonehenge, England, for the summer solstice.
- Общи́на — форма соціальної (колективної) організації людей, характерна майже для всіх народів. Виникла за часів первіснообщинного ладу. Її ознаками були спільна власність на засоби виробництва та звичаєві форми самоврядування. З розвитком суспільства, майнової нерівності і приватної власності змінювалась і форма общини: родова, сімейна, сільська (поземельна). З утворенням великого феодального землеволодіння втратила незалежність, перетворившись на залежну від панівних верств організацію безпосередніх виробників. Розпалася з розвитком капіталістичних відносин.
|
| rdfs:comment
|
- Communes in Europe during the Middle Ages were sworn allegiances of mutual defense (both physical defense and of traditional freedoms) among the citizens of a town or city. They took many forms, and varied widely in organization and makeup. Communes are first recorded in the late 11th and early 12th centuries, thereafter becoming a widespread phenomenon. They had the greater development in central-northern Italy, where they were real city-states based on partial democracy.
- Der Begriff der (mittelalterlichen) Kommune oder Stadtgemeinde bezeichnet ein hauptsächlich zwischen dem 11. und 13. Jahrhundert (in deutschen Städten hauptsächlich zwischen 1250 und 1300) entstandenes organisatorisches Prinzip der mittelalterlichen Stadt.
- Au Moyen Âge, le terme de commune désigne : soit l’organisation politique des villes du nord de l'Italie qui, quoique faisant théoriquement partie du Saint Empire romain germanique, était de facto indépendantes et contrôlaient la campagne environnante. Par la suite, certaines disparurent, annexées par leurs voisines.
- Il Comune è una forma di governo locale che interessò in età medievale vaste aree dell'Europa occidentale ma che ebbe origine in Italia centro-settentrionale attorno all'XI secolo, sviluppandosi, poco più tardi, anche in alcune regioni della Germania centro-meridionale e nelle Fiandre. Si diffuse successivamente (in particolare fra la seconda metà del XII e il XIV secolo) con forme e modalità diverse anche in Francia, Inghilterra e nella penisola iberica.
- Komuna miejska - organizacja samorządowa w miastach średniowiecznej Europy. Powstawały one wskutek uniezależnienia się miasta od feudała na podstawie ugody z nim lub po zbrojnym powstaniu przeciwko niemu. Najstarsze formy komun miejskich pochodziły z północnych oraz środkowych Włoch i nawiązywały do tradycji rzymskich. Opierały się one na ustroju konsularnym (władza oligarchicznej rady z wybieranym urzędnikiem-konsulem).
- Община: Община — традиционная форма социальной организации. Первобытная община характеризуется коллективным трудом и потреблением, более поздняя форма — соседская (территориальная, сельская), сочетает индивидуальное и общинное землевладение.
- Общи́на — форма соціальної (колективної) організації людей, характерна майже для всіх народів. Виникла за часів первіснообщинного ладу. Її ознаками були спільна власність на засоби виробництва та звичаєві форми самоврядування.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
