Alfred McCoy Tyner (born December 11, 1938) is a jazz pianist from Philadelphia, Pennsylvania, known for his work with the John Coltrane Quartet and a long solo career.

Property Value
dbo:abstract
  • Alfred McCoy Tyner (born December 11, 1938) is a jazz pianist from Philadelphia, Pennsylvania, known for his work with the John Coltrane Quartet and a long solo career. (en)
  • Alfred McCoy Tyner (* 11. Dezember 1938 in Philadelphia, Pennsylvania) ist ein amerikanischer Jazzpianist und Komponist, er ist der Bruder des kommunistischen Politikers und früheren Kandidaten für das Vizepräsidentenamt der Vereinigten Staaten Jarvis Tyner. (de)
  • Alfred McCoy Tyner (Filadelfia, 11 de diciembre de 1938) es un pianista estadounidense de jazz. Conocido especialmente por sus trabajos con el John Coltrane Quartet, a lo largo de su carrera se ha aproximado a una amplia variedad de estilos, aunque siempre dentro de la vanguardia jazzística: jazz progresivo, jazz modal, hard bop, etc.; también ha dedicado algunos discos a la música afrocubana. (es)
  • McCoy Alfred Tyner est un pianiste et compositeur de jazz américain né le 11 décembre 1938 à Philadelphie (Pennsylvanie). (fr)
  • マッコイ・タイナー(McCoy Tyner、1938年12月11日-)は、アメリカ合衆国のジャズ・ピアニスト。ジョン・コルトレーンのレギュラー・カルテットでの活動や、バンドリーダーとしての活動で有名。 (ja)
  • Alfred McCoy Tyner (Philadelphia (Pennsylvania), 11 december 1938) is een Amerikaans jazzpianist. Hij is het bekendst geworden om zijn werk voor The John Coltrane Quartet. Tyner werd geboren in Philadelphia als oudste van drie kinderen. Hoewel het hele gezin muzikaal was stimuleerde Tyners moeder hem het meest om zich op muzikaal gebied te ontwikkelen. Hij begon op zijn 13e piano te spelen en na twee jaar was hij volledig in de greep van de muziek.Zijn eerste echte optreden was met Benny Golson en hij werd eerste pianist in Golson en Art Farmers jazztet in 1959. Na zijn vertrek werd Tyner pianist bij Coltranes legendarische kwartet. Coltrane kende Tyner al een tijdje en gebruikte ook één van zijn composities: The Believer. Tyner verscheen voor het eerst op Coltranes bekende plaat My Favorite Things voor Atlantic Records. The John Coltrane Quartet, dat bestond uit John Coltrane op tenorsaxofoon, Tyner op piano, Jimmy Garrison op bas en Elvin Jones op drums, toerde bijna non-stop tussen 1961 en 1965 en maakte een aantal klassieke albums, zoals Crescent en het wereldberoemde A Love Supreme. Tyner heeft zelf ook een aantal albums gemaakt als leader, die een grote invloed hebben gehad op andere jazzpianisten. Na het verlaten van Coltranes Quartet begon hij met een reeks albums voor Blue Note. Daarna stapte hij over op het Milestone-label en maakte vele invloedrijke albums, zoals Sahara (1972), Enlightenment (1973), en Fly With The Wind.In zijn muziek voor Blue Note en Milestone gebruikte hij vaak de muziek van Coltrane, maar hij liet zich ook beïnvloeden door Afrikaanse en Aziatische muziek.Deze albums worden vaak aangehaald als voorbeelden van essentiële, innovatieve jazz uit de jaren 70 die noch Fusion noch Free Jazz was. Hij gebruikte in 1975 ook een klavecimbel, een instrument dat zelden in jazz voorkomt. Eind jaren tachtig, begin jaren negentig werkte hij met een bigband. Twee albums van die band ("Turning Point" en "Journey") werden onderscheiden met een Grammy. Tyner treedt nog steeds op met verschillende trio’s. Hij was vroeger een soennitisch moslim.Zijn moslimnaam was Sulaimon Saud. Tegenwoordig heeft Tyner geen specifieke godsdienst. McCoy Tyner was ooit gehuwd en heeft drie zonen. Zijn broer, Jarvis Tyner, bekleedt een hoge positie in de Amerikaanse Communistische Partij. McCoy zegt zelf echter niet betrokken te zijn bij een politieke stroming. (nl)
  • Albert McCoy Tyner (Filadélfia, 11 de dezembro de 1938) é um pianista e compositor de jazz estadunidense. (pt)
  • Alfred McCoy Tyner (ur. 11 grudnia 1938 w Filadelfii) – amerykański pianista i kompozytor jazzowy. Jego rodzice zarazili go miłością do muzyki od najmłodszych lat. Rozpoczął naukę gry na fortepianie w wieku 13 lat a w ciągu dwóch kolejnych, muzyka stała się głównym celem w jego życiu. Kształcił się w West Philadelphia Music School a później w Granoff School of Music. Główny wpływ na jego grę miał Bud Powell, który wraz ze swoim bratem mieszkał w sąsiedztwie w Filadelfii.„Bud i Richie Powell przeprowadzili się do mojego sąsiedztwa. Bud miał na mnie duży wpływ gdy byłem młody”. „Bud i Thelonious byli moimi głównymi inspiratorami. Bud Powell, na szczęście, zamieszkał za rogiem mojej ulicy gdy miałem jakieś 15 lat. To było w połowie lat 50., a jego brat – Richie – był w zespole Maxa Roacha i Clifforda Browna. Richie miał apartament za rogiem i Bud się tam wprowadził. Miałem dużo szczęścia mając pana, który mnie zainspirował zaraz za rogiem, na swoim osiedlu”. Oprócz Buda Powella, Thelonius Monk i Art Tatum byli głównymi źródłami inspiracji dla młodego McCoya. W wieku 17 lat, grając w lokalnym klubie Red Rooster (Czerwony Kogucik) poznał Johna Coltrane’a. Coltrane pomiędzy koncertami z Milesem Davisem przebywał w Filadelfii. Saksofonista, którego styl był jeszcze w trakcie tworzenia, a którego reputacja rosła, nie miał wtedy swojego własnego zespołu, ale był zaangażowany w kilku składach w okolicach Filadelfii, często z McCoyem w sekcji rytmicznej. Porozumienie pomiędzy nimi było tak oczywiste, że Coltrane już wtedy miał plany zaprosić go do swojego zespołu. „Poznałem Johna w połowie lat 50., gdy grałem w zespole Cala Masseya. Cal był trębaczem i kompozytorem. Ja, Jimmy Garrison oraz Albert „Tootie” Heath byliśmy w zespole i Cal był dobrym przyjacielem Johna. Znałem wczesne nagrania Johna dla wytwórni Prestige, ale wtedy jeszcze nigdy go nie poznałem osobiście. Miałem wtedy jakieś 17 lat. Mieliśmy takie popołudniowe granie z Calem w klubie zwanym Red Rooster w Filadelfii, niedaleko miejsca gdzie mieszkałem. John przyszedł na to granie i miałem okazję go poznać, co było czymś bardzo wzruszającym bo on był kimś kogo podziwiałem”. Pierwszym ważnym zespołem w karierze McCoya był legendarny Jazztet (1959) prowadzony przez Benny’ego Golsona i Arta Farmera. Wiedząc o przyszłych planach współpracy z Coltrane’m uprzedził Golsona, że nie będzie mógł grać zbyt długo w ich zespole. Nagrali płytę „Meet the Jazztet” (1960). W 1960 John Coltrane ostatecznie opuścił kwintet Milesa Davisa a Tyner opuścił Arta Farmera. Do 1965 grał z Coltrane’m biorąc udział we wszystkich najważniejszych sesjach nagraniowych. Nagrali między innymi takie albumy jak „Africa/Brass”, „Ole Coltrane”, „Ballads”, „Coltrane”, „Crescent”, „A Love Supreme”, „Transition”, „Kulu Sé Mama”, „Infinity” czy „Ascension”. W 1961, wytwórnia Impulse!, podpisała kontrakt z 23-letnim McCoyem Tynerem. Pianista oczarował ich grą na płycie zespołu Jazztet, a także w kwartecie Coltrane’a, który w tym właśnie czasie przeszedł z wytwórni Atlantic do Impulse!. Kontrakt obligował go do dwóch autorskich płyt rocznie. Pierwsza, „Inception” (styczeń 1962), sprzedała się tylko w 800 egzemplarzach, jednak pod koniec 4-letniego kontraktu sprzedaż jego płyt sięgała nawet do 10 tysięcy. Drugą płytą była „Reaching Fourth” (listopad 1962). Jej tytuł dotyczy, charakterystycznych dla stylu McCoya, kwartowych akordów. Pianista realizował swoje albumy w trio (fortepian, kontrabas, perkusja). Płyty były mieszanką kompozycji własnych i standardów. Wśród muzyków towarzyszących byli ci z kręgu Coltrane’a: perkusiści Elvin Jones czy Roy Haynes i kontrabasiści Art Davis, Jimmy Garrison, Bob Crenshaw, Henry Grimes.W marcu 1963 nagrał spokojną „Nights of Ballads and Blues”. Kolejnymi były „Live at Newport” z Clarkiem Terrym i Charliem Mariano oraz „Today and Tommorow” z tenorzystą Johnem Gilmore’em. Ostatnią płytą jaką pianista nagrał dla tej wytwórni to „McCoy Tyner Plays Ellington” (grudzień 1964). Powiązanie McCoya z wytwórnią Impulse! potwierdza nieoficjalną rolę Coltrane’a jako „wyszukiwacza” talentów. Odwiedzał McCoya Tynera w Queens z racji bliskości zamieszkania i obserwował jego rozwój jako „mistrz”, jakim niewątpliwie był dla pianisty.Współpraca z Johnem dobiegła końca w 1965. Jego muzyka stawała się coraz bardziej atonalna, zespół był powiększany przez dodatkową perkusję i McCoy twierdził, że to zagłusza jego grę: „Nie widzę siebie robiącego taką muzykę… Słyszałem za dużo hałasu. Nie czułem kompletnie tej muzyki, a jak nie czuję to nie gram”. Po opuszczeniu Coltrane’a (jego miejsce objęła pianistka Alice Coltrane – żona Johna), Tyner był już popularnym pianistą. W 1966 rozpoczął karierę jako lider. Po odejściu od zespołu Coltrane’a, wyprodukował serię post-bopowych albumów dla Blue Note Records (1967-1970). „The Real McCoy” (1967) na który zaprosił saksofonistę Joego Hendersona, w sekcji rytmicznej towarzyszyli mu Ron Carter i Elvin Jones. Nagrał na niej swoje kompozycje, które do dzisiaj są grane przez młodych muzyków np. „Passion Dance” czy „Blues on the Corner”. Kolejne albumy to „Tender Moments” (1967), „Time for Tyner” (1968), „Expansions” (1968) oraz „Extensions” (1970). Wkrótce potem przeniósł się do wytwórni Milestone i nagrał wiele wpływowych albumów, w tym „Sahara” (1972), „Enlightenment” (1973), „Fly with the Wind” (1976) z flecistą Hubertem Lawsem, perkusistą Billym Cobhamem i orkiestrą smyczkową. W jego muzyce, którą nagrywał dla Blue Note i Milestone, można usłyszeć odniesienia do kwartetu Coltrane’a, często też były to afrykańskie lub wschodnioazjatyckie inspiracje. Na przykład na „Saharze”, poza fortepianem, fletem i perkusją, gra na koto – japońskim instrumencie strunowym. Albumy te są często wymieniane jako istotne przykłady innowacyjnego jazzu z lat 70., które nie są ani fuzion ani free. Album „Tritent” wyróżnia obecność klawesynu (bardzo rzadko słyszanego w jazzie) oraz czelesta. Poza tym, głównym jego instrumentem na tych nagraniach jest oczywiście fortepian.W latach 80. i 90., Tyner nadal nagrywał i koncertował w trio. Grał z Averym Sharpe’em na kontrabasie i najpierw z Louisem Hayesem, potem z Aaronem Scottem na perkusji. Nagrał trzy solowe płyty dla wytwórni Blue Note, począwszy od „Revelations” (1988), potem „Things Ain’t What They Used to Be” (1989), a kończąc na „Soliloquy” (1991).W 1995 powrócił do Impulse! nagrywając album „Infinity”, na który zaprosił Michaela Breckera. W 1998 McCoy nagrywał dla wytwórni Telarc w różnych triach, między innymi z Charnettem Moffettem na kontrabasie i Alem Fosterem na perkusji. W 2008 Tyner koncertował ze swoim kwartetem, do którego zaprosił saksofonistę Garry’ego Bartza. W sekcji rytmicznej zasiedli Gerald Cannon na kontrabasie i Eric Kamau Gravatt na perkusji.McCoy ma bardzo szeroką wizję na muzyczne horyzonty, które czerpał z odległych kontynentów lub różnorodnych muzycznych wpływów. Jeszcze nie tak dawno aranżował na Big Bandy, stosował orkiestry smyczkowe i reinterpretował muzykę popularną. Teraz Tyner ma za sobą prawie 80 płyt wydanych pod jego nazwiskiem, zdobył cztery nagrody Grammy, został mu nadany tytuł Jazz Master przez National Endowment for the Arts. Nadal pozostawia swoją spuściznę młodszym pokoleniom improwizatorów, jednak ciągle pozostaje skromnym i uduchowionym człowiekiem.McCoy Tyner zalicza się do artystów, którzy mieli i wciąż mają ogromny wpływ na świat muzyki. Jego dźwięki wpłynęły na pianistów w ciągu sześciu dekad jego działalności. Krytyk jazzowy Scott Yanow mówi: „Wraz z Billem Evansem, Tyner był najbardziej wpływowym pianistą ostatnich 40 lat, jego voicingi są stosowane i wykorzystywane przez praktycznie każdego młodego pianistę”. (pl)
  • Маккой Тайнер (англ. Alfred McCoy Tyner) — американский джазовый пианист, известный как своей работой в ансамбле Джона Колтрейна, так и сольной карьерой. Один из выдающихся представителей модального джаза и хард-бопа. (ru)
dbo:activeYearsStartYear
  • 1960-01-01 (xsd:date)
dbo:associatedBand
dbo:associatedMusicalArtist
dbo:background
  • non_vocal_instrumentalist
dbo:birthDate
  • 1938-12-11 (xsd:date)
dbo:birthPlace
dbo:genre
dbo:recordLabel
dbo:thumbnail
dbo:wikiPageExternalLink
dbo:wikiPageID
  • 553916 (xsd:integer)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 744562755 (xsd:integer)
dbp:caption
  • McCoy Tyner in 1973
dbp:instrument
  • Piano
dbp:occupation
  • Musician, composer, bandleader
dbp:wordnet_type
dct:description
  • American jazz pianist (en)
dct:subject
http://purl.org/linguistics/gold/hypernym
rdf:type
rdfs:comment
  • Alfred McCoy Tyner (born December 11, 1938) is a jazz pianist from Philadelphia, Pennsylvania, known for his work with the John Coltrane Quartet and a long solo career. (en)
  • Alfred McCoy Tyner (* 11. Dezember 1938 in Philadelphia, Pennsylvania) ist ein amerikanischer Jazzpianist und Komponist, er ist der Bruder des kommunistischen Politikers und früheren Kandidaten für das Vizepräsidentenamt der Vereinigten Staaten Jarvis Tyner. (de)
  • Alfred McCoy Tyner (Filadelfia, 11 de diciembre de 1938) es un pianista estadounidense de jazz. Conocido especialmente por sus trabajos con el John Coltrane Quartet, a lo largo de su carrera se ha aproximado a una amplia variedad de estilos, aunque siempre dentro de la vanguardia jazzística: jazz progresivo, jazz modal, hard bop, etc.; también ha dedicado algunos discos a la música afrocubana. (es)
  • McCoy Alfred Tyner est un pianiste et compositeur de jazz américain né le 11 décembre 1938 à Philadelphie (Pennsylvanie). (fr)
  • マッコイ・タイナー(McCoy Tyner、1938年12月11日-)は、アメリカ合衆国のジャズ・ピアニスト。ジョン・コルトレーンのレギュラー・カルテットでの活動や、バンドリーダーとしての活動で有名。 (ja)
  • Albert McCoy Tyner (Filadélfia, 11 de dezembro de 1938) é um pianista e compositor de jazz estadunidense. (pt)
  • Маккой Тайнер (англ. Alfred McCoy Tyner) — американский джазовый пианист, известный как своей работой в ансамбле Джона Колтрейна, так и сольной карьерой. Один из выдающихся представителей модального джаза и хард-бопа. (ru)
  • Alfred McCoy Tyner (Philadelphia (Pennsylvania), 11 december 1938) is een Amerikaans jazzpianist. Hij is het bekendst geworden om zijn werk voor The John Coltrane Quartet. Tyner werd geboren in Philadelphia als oudste van drie kinderen. Hoewel het hele gezin muzikaal was stimuleerde Tyners moeder hem het meest om zich op muzikaal gebied te ontwikkelen. Hij begon op zijn 13e piano te spelen en na twee jaar was hij volledig in de greep van de muziek.Zijn eerste echte optreden was met Benny Golson en hij werd eerste pianist in Golson en Art Farmers jazztet in 1959. (nl)
  • Alfred McCoy Tyner (ur. 11 grudnia 1938 w Filadelfii) – amerykański pianista i kompozytor jazzowy. Jego rodzice zarazili go miłością do muzyki od najmłodszych lat. Rozpoczął naukę gry na fortepianie w wieku 13 lat a w ciągu dwóch kolejnych, muzyka stała się głównym celem w jego życiu. Kształcił się w West Philadelphia Music School a później w Granoff School of Music. (pl)
rdfs:label
  • McCoy Tyner (en)
  • McCoy Tyner (de)
  • McCoy Tyner (es)
  • McCoy Tyner (fr)
  • McCoy Tyner (it)
  • マッコイ・タイナー (ja)
  • McCoy Tyner (nl)
  • McCoy Tyner (pl)
  • McCoy Tyner (pt)
  • Тайнер, Маккой (ru)
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:gender
  • male (en)
foaf:givenName
  • Alfred (en)
  • Alfred McCoy Tyner (en)
foaf:homepage
foaf:isPrimaryTopicOf
foaf:name
  • McCoy Tyner (en)
is dbo:artist of
is dbo:associatedBand of
is dbo:associatedMusicalArtist of
is dbo:formerBandMember of
is dbo:musicComposer of
is dbo:picture of
is dbo:producer of
is dbo:starring of
is dbo:wikiPageDisambiguates of
is dbo:wikiPageRedirects of
is dbp:chronology of
is dbp:extra of
is dbp:guests of
is dbp:writer of
is foaf:primaryTopic of