Maximos Planoudes, latinized as Maximus Planudes, was a Byzantine Greek grammarian and theologian who lived and worked during the reigns of Michael VIII Palaiologos and Andronikos II Palaiologos.

PropertyValue
dbpedia-owl:Person/individualisedPnd
  • 118942719
dbpprop:abstract
  • Maximos Planoudes, latinized as Maximus Planudes, was a Byzantine Greek grammarian and theologian who lived and worked during the reigns of Michael VIII Palaiologos and Andronikos II Palaiologos.
  • Maximos Planudes war ein byzantinischer Grammatiker und Theologe, der seine Blütezeit unter den Kaisern Michael VIII. und Andronikos II. hatte. Er verbrachte den größten Teil seines Lebens in Konstantinopel, wo er sich als Mönch dem Studium und der Lehre widmete. Beim Eintritt ins Kloster in jungen Jahren änderte er seinen ursprünglichen Namen von Manuel in Maximus. Planudes besaß ein bemerkenswertes Wissen über die lateinische Sprache in einer Zeit, in der Rom und Italien von den Byzantinern mit Hass und Verachtung betrachtet wurden. Dieser Fertigkeit verdankt er wohl, dass er von Andronikos 1327 als Botschafter nach Venedig geschickt wurde, um gegen deren Angriff auf die Genueser Niederlassung in Pera zu protestieren. Ein wichtigeres Ergebnis seiner Reise war aber, dass Planudes, vornehmlich aufgrund seiner Übersetzungen, der griechischen Sprache und Literatur im Westen Europas den Weg bereitete. Er war der Autor zahlreicher Werke zur klassischen Philologie, Geschichte und Mathematik, darunter: eine griechische Grammatik in Form von Frage und Antwort, ähnlich den Έρωτήματα (Erotémata, "Fragen") des Manuel Moschopulos, mit einem Anhang an die sogenannten politischen Verse; eine Abhandlung über Syntax; eine Biographie des Äsop und eine Prosaversion seiner Fabeln; scholia über einige griechische Autoren; zwei Gedichte in Hexametern, eine als Lobrede auf Claudius Ptolemäus, dessen Geographie von ihm wiederentdeckt und mit Landkarten versehen worden war, die andere über die plötzliche Verwandlung eines Ochsen in eine Maus; eine Abhandlung über die Rechenkunst bei den Indern (ed. C.J. Gerhardt, Halle, 1865); scholia über die beiden ersten Bücher der Arithmetik von Diophant von Alexandrien; Kommentare zu Theokrit. Darüber hinaus hinterließ er eine Sammlung von Sprichwörtern und zahlreiche Briefe. Seine vielfältigen Übersetzungen aus dem Lateinischen umfassen auch Ciceros Somnium Scipionis mit einem Kommentar von Macrobius, Caesars Bellum gallicum, Ovids Heroides und Metamorphoses, Boëthius’ De consolatione philosophiae und Augustinus’ De trinitate. Diese Übersetzungen wurden im Mittelalter als Lehrbücher für das Griechische sehr populär. Dennoch ist er am bekanntesten als Bearbeiter der Griechischen Anthologie, einer bedeutenden Sammlung griechischer Epigramme aus Antike und Mittelalter, die in seiner Fassung (Anthologia Planudea) zuerst gedruckt und so der gelehrten Welt bekannt wurden.
  • Planudes (Planudes, Πλανούδης) també anomenat Planudes Màxim, fou un monjo i erudit constantinopolità de l'època bizantina. Fou teòleg, gramàtic i retòric, i compilador de les col·leccions dels poetes menors grecs (les conegudes garlandes o antologies, Στέφανοι, ̓Ανθολογίαι). Va viure a Constantinoble a la primera meitat del segle XIV. Andrònic II Paleòleg el va enviar com ambaixador a Venècia el 1327. Altres fites de la seva vida publica o privada són desconegudes. Les seves obres individuals no són de prou importància per ser enumerades d'una a una i cal agrupar-les temàticament: oracions i homilies, traduccions del llatí al grec, obres gramaticals, col·lecció de faules d'Esop, algunes obres aritmètiques, alguns d'història natural, comentaris sobre retòrics grecs i un poema en 47 versos hexàmetres i algun altre poema menor; i la seva obra principal l'Antologia de Planudes, inicialment considerada l'antologia grega per excel·lència fins que es va descobrir l'antologia de Constantí Cèfales, i fou igualment considerada una antologia grega.
  • Maximus Planudes fue un monje griego, nacido en Anatolia, natural de Nicomedia, vivió en el siglo XIV, en tiempo de Andrónico y Juan Paleólogo, nació en el año 1260 y murió en el año 1330 (otras fuentes dicen en el año 1353), en Constantinopla. Andrónico II le confió una misión a Venecia en el año 1327 y Maximus se dedicó también a compilar diversos escritos, algunos de los cuales son los siguientes: una colección de las fábulas de Esopo y la vida de este autor, una Antología de poesías griegas y tradujo al griego los Dísticos morales de Catón y la Metamorfósis de Ovidio. Este monje se caracterizó como un compilador laborioso pero le faltaba algo de juicio en sus compilaciones.
  • Maksimos Planudes oli bysanttilainen grammaatikko ja teologi, joka eli ja työskenteli Mikael VIII Palaiologoksen ja Andronikos II Palaiologoksen aikana. Planudes oli merkittävä henkilö Palaiologosten ajan bysanttilaisessa renessanssissa.
  • Maxime Planude, en latin Maximus Planudes, grammairien et théologien byzantin, vécut sous les règnes de Michel VIII et Andronic II. Hellénophone de naissance, Planude avait une connaissance du latin remarquable à une époque où les Byzantins considéraient Rome et l'Italie avec mépris. C'est probablement pour cette raison qu'Andronic II lui demanda en 1327 de présenter les remontrances de l'Empire d'Orient aux Vénitiens pour avoir attaqué le comptoir génois de Pera.
  • Makszimosz Planudész, latinos névalak: Maximus Planudes bizánci tudós, filológus A konstantinápolyi Khóra, majd az Akataléptosz kolostor szerzetese volt. Azon kevés bizánci tudósok egyike volt, akik ismerték a latin nyelvet és irodalmat. Planudész volt a Palaiologosz-kor tudományosságának egyik kezdeményezője. Ezt nem csupán levelei, hanem szövegkiadásai is bizonyítják, valamint az ókori szerzőkhöz írott scholionjai. Írt egy grammatikát, egy szintaxist, számos retorikai gyakorlatot és körülbelül 120 levelet. Átdolgozta az Aiszóposz életéről szóló népkönyvet, valamint kiegészítette az Anthologia Palatina című epigrammagyűjteményt. Költői munkásságából legfigyelemreméltőbb egy pásztori idill, e műfaj ritka volt Bizáncban. Összeállított egy gyűjteményt ókori szerzők munkáiból, valamint egy közmondás- és szólásgyűjteményt. Görögre fordította a Dicta Catonis című gyűjteményt, Cicero, Ovidius, Julius Caesar és Boethius néhány munkáját, valamint Szent Ágoston: De Trinitate című művét, valamint Pseudo-Augustinustól a De duodecim abusionum gradibus (A bűnök tizenkét fokozatáról) című értekezést. Korábban Aquinói Szent Tamás-fordításokat is tulajdonítottak neki, de ezt a későbbi kutatások megcáfolták. Fordításaival hozzájárult ahhoz, hogy a bizánciak alaposabban megismerjék a nyugati gondolkodást, ami bizonyos szempontból ösztönözte a bizánci teológia fejlődését. Matematikával is foglalkozott, Pszéphophoria kat' Indusz című munkájában a bizánci tudósok közül elsőként alkalmazta a nulla fogalmát. Természettudományos érdeklődését egy urológiával foglalkozó traktátus bizonyítja.
  • Maximus Planudes (c. 1260-1330) foi um teólogo, gramático e monge bizantino originário da Grécia que viveu e trabalhou durante os reinados de Miguel VII e Andrónico II Paleólogo.
  • Maximus Planudes, född 1260, död 1330, var en grekisk bysantinsk munk, myntade bland annat räkneordet miljon.
dbpprop:reference
rdfs:comment
  • Maximos Planoudes, latinized as Maximus Planudes, was a Byzantine Greek grammarian and theologian who lived and worked during the reigns of Michael VIII Palaiologos and Andronikos II Palaiologos.
  • Maximos Planudes war ein byzantinischer Grammatiker und Theologe, der seine Blütezeit unter den Kaisern Michael VIII. und Andronikos II. hatte. Er verbrachte den größten Teil seines Lebens in Konstantinopel, wo er sich als Mönch dem Studium und der Lehre widmete. Beim Eintritt ins Kloster in jungen Jahren änderte er seinen ursprünglichen Namen von Manuel in Maximus.
  • Planudes (Planudes, Πλανούδης) també anomenat Planudes Màxim, fou un monjo i erudit constantinopolità de l'època bizantina. Fou teòleg, gramàtic i retòric, i compilador de les col·leccions dels poetes menors grecs (les conegudes garlandes o antologies, Στέφανοι, ̓Ανθολογίαι). Va viure a Constantinoble a la primera meitat del segle XIV. Andrònic II Paleòleg el va enviar com ambaixador a Venècia el 1327.
  • Maximus Planudes fue un monje griego, nacido en Anatolia, natural de Nicomedia, vivió en el siglo XIV, en tiempo de Andrónico y Juan Paleólogo, nació en el año 1260 y murió en el año 1330 (otras fuentes dicen en el año 1353), en Constantinopla.
  • Maksimos Planudes oli bysanttilainen grammaatikko ja teologi, joka eli ja työskenteli Mikael VIII Palaiologoksen ja Andronikos II Palaiologoksen aikana. Planudes oli merkittävä henkilö Palaiologosten ajan bysanttilaisessa renessanssissa.
  • Maxime Planude, en latin Maximus Planudes, grammairien et théologien byzantin, vécut sous les règnes de Michel VIII et Andronic II. Hellénophone de naissance, Planude avait une connaissance du latin remarquable à une époque où les Byzantins considéraient Rome et l'Italie avec mépris. C'est probablement pour cette raison qu'Andronic II lui demanda en 1327 de présenter les remontrances de l'Empire d'Orient aux Vénitiens pour avoir attaqué le comptoir génois de Pera.
  • Makszimosz Planudész, latinos névalak: Maximus Planudes bizánci tudós, filológus A konstantinápolyi Khóra, majd az Akataléptosz kolostor szerzetese volt. Azon kevés bizánci tudósok egyike volt, akik ismerték a latin nyelvet és irodalmat. Planudész volt a Palaiologosz-kor tudományosságának egyik kezdeményezője. Ezt nem csupán levelei, hanem szövegkiadásai is bizonyítják, valamint az ókori szerzőkhöz írott scholionjai.
  • Maximus Planudes (c. 1260-1330) foi um teólogo, gramático e monge bizantino originário da Grécia que viveu e trabalhou durante os reinados de Miguel VII e Andrónico II Paleólogo.
  • Maximus Planudes, född 1260, död 1330, var en grekisk bysantinsk munk, myntade bland annat räkneordet miljon.
rdfs:label
  • Maximos Planoudes
  • Maximus Planudes
  • Planudes
  • Maximus Planudes
  • Maksimos Planudes
  • Maximus Planudes
  • Makszimosz Planudész
  • Massimo Planude
  • Maximus Planudes
  • Maximus Planudes
skos:subject
foaf:page
is dbpprop:redirect of