Sir Maurice Vincent Wilkes FREng FRS is a British computer scientist credited with several important developments in computing.

PropertyValue
dbpedia-owl:Person/birthDate
  • 1913-06-26 (xsd:date)
dbpedia-owl:Person/birthPlace
dbpedia-owl:Person/knownFor
dbpedia-owl:Person/nationality
dbpedia-owl:birthDate
  • 1913-06-26 (xsd:date)
dbpedia-owl:birthPlace
dbpedia-owl:knownFor
dbpedia-owl:nationality
dbpedia-owl:thumbnail
dbpprop:abstract
  • Sir Maurice Vincent Wilkes FREng FRS is a British computer scientist credited with several important developments in computing.
  • Maurice Vincent Wilkes ist ein britischer Informatiker.
  • Maurice Vincent Wilkes es un investigador de las ciencias de la computación, reconocido por varios de sus importantes desarrollos en el campo de la informática. Wilkes estudió en el St. John's College de 1931 a 1934, siguiendo en 1936 con un PhD en física acerca de la propagación de radiaciones de onda larga en la ionosfera. Se encontraba en un puesto junior en la Universidad de Cambridge, que le permitió participar en la creación de un laboratorio de informática. Wilkes fue reclutado para hacer el servicio militar durante la segunda guerra mundial, y trabajó en el tema del radar y de la investigación operativa. En 1945, fue nombrado vicedirector del laboratorio de matemáticas de la Universidad de Cambridge, más adelante llamado Laboratorio Informático. Al principio, el laboratorio de Cambridge tenía varios dispositivos de cómputo, entre los que se encontraban un analizador diferencial de Vannevar Bush. Un día, Wilkes encontró una copia de un documento de John Von Neumann, aún no publicado, que describía el EDVAC, un sucesor del ENIAC. El ENIAC se estaba construyendo por Presper Eckert y John Mauchly en la escuela Moore de Ingeniería Eléctrica, y Von Neumann estaba tomando notas sobre sus observaciones. Wilkes leyó el documento por la noche (porque tenía que devolverlo y no existían máquinas de fotocopias), y pronto se dio cuenta de que ése era el camino por el que la informática debía ir. Por ello, lo publicó (respetando el nombre del autor original) y así hizo famosa la arquitectura Von Neumann. Como el laboratorio de Wilkes tenía su propia financiación, pudo comenzar inmediatamente su trabajo en una pequeña máquina práctica, la EDSAC. Decidió que su meta no había de ser inventar un ordenador mejor, sino conseguir que la universidad tuviera uno disponible; por eso, su enfoque fue totalmente práctico: usó sólo los métodos conocidos y que funcionaban para construir cada pieza de la máquina. El ordenador resultante era más lento y pequeño que los otros ordenadores planeados en esa época, pero consiguió ser el primer ejemplo de ordenador que tenía un programa almacenado en memoria. Funcionó bien desde mayo de 1949. En 1951, desarrolló el concepto de la microprogramación cuando se dio cuenta de que la unidad central de proceso de un ordenador podía estar controlada por un pequeño programa altamente especializado y escrito en memoria ROM, que es muy rápida. Este concepto simplificó enormemente el desarrollo de los procesadores. La programación fue presentada en 1951 en la conferencia inaugural de la Universidad de Manchester, y después se publicó un artículo expandido en IEEE Spectrum, en 1955. El concepto se implementó de forma práctica en el EDSAC 2, que también usaba múltiples "tiras de bits" idénticas para simplificar el diseño. Se usaban montajes de tubos intercambiables para cada bit del procesador, cosa que fue muy avanzada para la época. El siguiente ordenador para su laboratorio fue el Titan, un proyecto conjunto con Ferranti Ltd. Llegó a ser el primer sistema del Reino Unido de tiempo compartido, y se usaba para dar acceso a otros recursos de la universidades, como sistemas gráficos de tiempo compartido para el diseño asistido por ordenador de piezas mecánicas. Una característica importante del sistema operativo de Titan era que proporcionaba acceso a los dispositivos dependiendo de la identidad del programa, además de la identidad del usuario. Además, permitía el sistema de cifrado de contraseñas que se usaría más tarde en Unix. Su sistema de programación también tenía un sistema de control de versiones. Wilkes también es reconocido por otras ideas, como la de las etiquetas simbólicas en el código, las macros, y las bibliotecas de funciones. Son desarrollos fundamentales de la programación, que la han hecho más fácil que en épocas anteriores, y que han permitido la creación de lenguajes de programación de alto nivel. Más tarde, Wilkes trabajó en uno de los primeros sistemas de tiempo compartido (ahora conocidos como sistemas operativos multiusuario) y en computación distribuida. En 1956 fue elegido como miembro de la Royal Society. Wilkes recibió el Premio Turing en 1967, con el siguiente comentario: El profesor Wilkes es conocido principalmente como el constructor y diseñador del EDSAC, el primer ordenador con un programa almacenado internamente. Construido en 1949, el EDSAC usaba una memoria de línea de retardo de mercurio. También es conocido como el autor, junto con Wheeler y Gill, de un volumen sobre "Preparación de Programas para las Computadoras Electrónicas Digitales" en 1951, en el que presenta las bibliotecas de programas de forma efectiva. Hacia el final de los 1960s, Wilkes también se interesó en la computación segura (basada en "capacidades"), y el laboratorio montó un computador experimental, el Cambridge CAP. En 1974, encontró una red (en Hasler AG) que usaba una topología en anillo para reservar tiempo en la red. El laboratorio usaba al principio un prototipo para compartir periféricos. Llegaron a un acuerdo comercial, y se creó una tecnología similar que pasó a estar ampliamente disponible en el Reino Unido. En 1980 se retiró de su cargo de profesor en el laboratorio y entró al equipo de ingeniería de Digital Equipment Corporation en Maynard, Massachusetts. En 1986 Wilkes vuelve a Inglaterra, y se convierte en miembro del equipo de investigación de Olivetti. La Universidad de Cambridge le presenta en 1993 un título honorífico de Doctor en Ciencia (D. Sc). Fue coronado en la New Year Honours List de 2000. En 2002, volvió al Laboratorio de Informática de la Universidad de Cambridge como profesor emérito. Se le atribuye a Maurice V. Wilkes la cita: "Puedo recordar el instante exacto en el que me di cuenta de que una gran parte de mi vida a partir de entonces la iba a gastar corrigiendo errores en mis propios programas".
  • Sir Maurice Vincent Wilkes on brittiläinen tietojenkäsittelytieteilijä, jolle myönnettiin vuonna 1967 Turing-palkinto. Hänet tunnetaan parhaiten EDSAC:n kehittäjänä. Wilkes syntyi Dudleyn kaupungissa, Staffordshiressa Länsi-Midlandsin alueella. Hän opiskeli ja myöhemmin itse työskenteli Cambridgen yliopistolla. Hän on ollut Royal Societyn jäsenenä vuodesta 1956. Pitkälti yli 90-vuotias Wilkes asuu yhä Englannissa ja on Cambridgen emeritusprofessori. Hänet valittiin Yhdysvaltain Kansallisen tiedeakatemian jäseneksi vuonna 1980.
  • Sir Maurice Vincent Wilkes est un chercheur en informatique britannique.
  • ファイル:Maurice V Wilkes. jpg Maurice V Wilkes モーリス・ヴィンセント・ウィルクス(Maurice Vincent Wilkes、1913年6月26日 - )は、イギリスの情報工学者であり、情報処理分野でいくつかの重要な開発を行った。
  • Maurice Vincent Wilkes is een Brits informaticus wiens vele, praktische bijdragen aan het vakgebied hem een grote bekendheid hebben opgeleverd en een invloed die in het hele gebied om en rond de computer niet meer weg te denken is. Wilkes studeerde tussen 1931 en 1934 natuurkunde aan het St. John's College te Cambridge. Na zijn afstuderen begon hij, ook te Cambridge, aan een promotie -- in 1936 promoveerde hij op zijn onderzoek naar de voortplanting van radiogolven met grote golflengten in de ionosfeer. Na afloop hiervan werd hij aangesteld bij de University of Cambridge als junior lid van de faculteit. Vanuit die positie nam hij deel aan de oprichting van een laboratorium dat onderzoek deed naar vroege computers. Tijdens de Tweede Wereldoorlog moest Wilkes in dienst. Hij werkte bij de radardienst en bij de operationele research. In 1945 mocht hij uit dienst en werd hij aangesteld als de tweede directeur van het University of Cambridge Mathematical Laboratory (tegenwoordig het Computer Laboratory). Bij zijn aanstelling bezat het Laboratory een verscheidenheid aan machines, waaronder een differentiaalrekenaar. Wilkes wist echter de hand te leggen op een proefdruk van de beschrijving van de EDVAC-computer van John von Neumann, de opvolger van de ENIAC die op dat moment aan het Moore School of Electrical Engineering gebouwd werd door Presper Eckert en John Mauchly. Hij moest het de volgende dag teruggeven en moest het dus in een nacht lezen -- een kopieermachine was er niet. Toch was hij meteen verkocht en geloofde hij heilig in Von Neumann's methode als de toekomstige ontwikkeling van de computer. Omdat zijn laboratorium een eigen budget had, kon hij meteen beginnen met de bouw van een soortgelijke computer: de ESDAC. Wilkes besloot echter dat hij er niet op uit was een betere computer te bouwen, maar dat zijn doel simpelweg was erop toe te zien dat de universiteit een dergelijke machine ter beschikking had. Om die reden kon hij het zich veroorloven om praktische keuzes te maken in plaats van vooruitstrevende en kon hij altijd gebruikmaken van technieken die al bewezen waren te werken in plaats van waaghalstoeren uit te moeten halen. Het was een kenmerk dat hem altijd bij zou blijven. En hoewel het resultaat kleiner en langzamer was dan andere, contemporaine computers, was zijn computer wel de eerste die een opgeslagen programma bevatte (tegenwoordig een BIOS geheten). De ESDAC werd in 1949 operationeel en liep vanaf het begin vlotjes. In 1951 ontwikkelde Wilkes het concept van microprogrammeren, na tot het inzicht te zijn gekomen dat een CPU ook bestuurd kon worden door een ultraklein en gespecialiseerd programma dat zich in de computer bevond in een snel ROM-geheugen. Wilkes praktische keuze maakte het ontwerp van de processor aanzienlijk eenvoudiger. Wilkes presenteerde het idee in 1951 op de Manchester University Computer Inaugural Conference en publiceerde het idee in uitgebreidere vorm in de IEEE Spectrum in 1955. Het concept werd verwekt in de ESDAC 2, die ook verscheidene identieke "bitsneden" incorporeerde om het ontwerp te versimpelen. Ook werd ieder bit van de processor uitgevoerd in identieke en uitwisselbare radiobuizen -- voor die tijd een zeer geavanceerd concept. De volgende computer van Wilkes' lab was de Titan, een samenwerkingsverband met Ferranti Ltd. Later zou deze machine gebruikt worden als de eerste time-sharing computer in het Verenigd Koninkrijk. Ook voorzag de Titan de universiteit van grotere toegang tot rekenfaciliteiten, waaronder een getimeshared grafisch systeem ten behoeve van CAD-ontwerp door de faculteit bouwkunde. Een opvallende eigenschap van de Titan was zijn besturingssysteem, waarin toegang tot een bestand ook geregeld kon worden naar bestand en niet alleen naar gebruiker. Ook opvallend was het versleutelingssysteem voor wachtwoorden. Beide attributen van Titan's systeem zouden terugkeren in de Unix-familie van besturingssystemen. Er zijn verschillende andere ideeën die aan Wilkes worden toegeschreven, waaronder symbolische labels, macro's en herbruikbare bibliotheken met deelprogramma's. Deze uitvindingen maakten het opstellen van programma's veel makkelijker en vormden opstapjes naar meer abstracte programmeertalen. Later werkte Wilkes aan de vroege time-share systemen en aan gedistribueerde systemen. Zijn inspanningen leverden hem de nodige lof op. In 1956 werd hij verkozen als lid van de Royal Society en in 1967 ontving hij de Turing Award met als opgave van reden: Professor Wilkes geniet zijn grootste bekendheid als ontwerper van de ESDAC, de eerste computer met een opgeslagen programma. Gebouwd in 1949, maakte deze computer gebruik van een kwikvertraagd lineair geheugen. Hij is ook bekend als auteur, samen met Wheeler and Gill, van een boekwerk over de "Voorbereiding van Programma's voor een Digitale Computer" uit 1951, waarin programmabibliotheken feitelijk ingevoerd werden. Het Laboratory ontwikkelde het grootste gedeelte van zijn software in de programmeertaal Algol60 en ondersteunde de ontwikkeling van programmeertaal Algol68, de meest recente versie van Algol. Tegen het eind van de jaren 60 begon Wilkes zich ook te interesseren voor capability-based computing, waarna zijn lab een unieke computer bouwde: de Cambridge CAP. In 1974 stuitte Wilkes bij Hassler AG op een Zwitsers datanetwerk dat een ringtopologie gebruikte om tijd op het netwerk toe te wijzen. Uiteindelijk kwam een commercieel samenwerkingsverband tot stand en werd de technologie overgebracht naar Engeland. In 1980 trad Wilkes af als hoogleraar en directeur van zijn lab en ging werken bij de centrale ontwikkelstaf van DEC in Massachusetts. In 1986 keerde Wilkes terug naar Engeland en werd lid van de Research Board van Olivetti. In 1993 kreeg hij van Cambridge University een eredoctoraat in de Technische Wetenschappen. In 2002 keerde hij uiteindelijk terug naar "zijn" lab in Cambridge, als emeritus hoogleraar.
  • Maurice Vincent Wilkes - angielski informatyk, ceniony za wkład w budowę pierwszych komputerów i wprowadzenie bibliotek programistycznych. Laureat nagrody Turinga w 1967 roku.
  • Maurice Vincent Wilkes é um cientista da computação inglês, a quem se creditam diversas contribuições importantes nesta área. Graduou-se no St John's College, na universidade de Cambridge, de 1931 a 1934. Continuou os estudos para obter seu Ph.D. em física em 1936, com um estudo sobre a propagação de ondas de rádio longas na ionosfera. Foi indicado para uma vaga na Universidade de Cambridge onde se envolveu no estabelecimento de um laboratório de computação. Foi convocado para servir na Segunda Guerra Mundial e trabalhou no desenvolvimento do radar. Em 1945 foi indicado ao cargo de vice-diretor do Laboratório de Matemática da Universidade de Cambrigde (depois viria a ser conhecido por Laboratório de Computadores). O Laboratório de Cambridge tinhas muitos equipamentos diferentes, incluindo um analisador diferencial. Wilkes obteve uma cópia da descrição do EDVAC de John von Neumann em construção por Presper Eckert e John Mauchly na Moore School of Electrical Engineering. Teve de lê-lo em uma noite porque devia retornar a cópia e naquela época não havia as facilidades de fotocópia de hoje em dia. Imediatamente decidiu que aquela era a forma que a computação deveria proceder. Posto que o laboratório tinha seus recursos próprios, ele pode imediatamente iniciar os trabalhos com uma pequena máquina prática, o EDSAC. Decidiu que não deveria fazer um computador melhor, mas simplesmente fazer um para a universidade. Decisão puramente prática. Usou somente métodos provados para a construção de cada parte da máquina. A máquina resultante deste processo era menor e mais lenta que suas contemporâneas. Entretanto, seu computador foi o primeiro a ter programa gravados de forma prática e começou a operar em maio de 1949. Em 1951, desenvolve o conceito da microprogramação baseado no uso das memórias ROM para controle da Unidade Central de Processamento; este conceito simplificou o desenvolvimento das CPU. A microprogramação foi primeiro descrita na Conferência Inaugural de Computação da Universidade de Manchester e depois publicada na revista IEEE Spectrum em 1955. Seu conceito foi implementado no EDSAC 2. O próximo computador de seu laboratório foi o Titan, numa joint venture com a Ferranti Ltd. Ele suportava o primeiro sistema de tempo compartilhado do Reino Unido e provia amplo acesso a recursos de computação na universidade, inclusive gráficos compartilhados para mecânica, CAD. Um compomente notável do projeto do sistema operacional do Titan era seu acesso baseado tanto na identificação do programa quanto da do usuário. Ele introduziu a encriptação de senha usada depois pelo Unix. A Wilkes é também creditada a idéia de rótulos simbólicos, macros, e bibliotecas de sub-rotinas que tornaram a programação mais fácil e pavimentaram o caminho para as linguagens de programação de alto nível. Posteriormente, Wilkes trabalhou num sistema pioneiro de compartilhamento de tempo, hoje denonimado sistema operacional multiusuário, e em computação distribuída. Em 1956 é eleito membro da Royal Society. Em 1967 recebe o Turing Award com a seguinte citação: No fim da década de 1960, Wilkes se dedica também a computação baseada em capacidade, e o laboratório monta um único computador, o Cambridge CAP. Em 1974 Wilkes junta-se à uma rede suíça (em Hasler AG) que usava uma topologia de anel para alocação de tempo na rede. O laboratório inicialmente usou um prototipo para compartilhar periféricos. Uma parceria comercial foi formada e tecnologias similares se tornaram disponíveis de forma ampla na Inglaterra. Em 1980 se aposenta como professor e da direção o laboratório e assume cargo na Digital Equipment Corporation em Maynard, Massachusetts. Retorna à Inglaterra em 1986 e se torna membro da Divisão de Pesquisa Estratégica da Olivetti. Em 1993 recebe o título de Doctor of Science da Universidade de Cambridge. É nomeado Sir, ou Cavaleiro do Império Britânico em 2000. Em 2002 retorna ao Laboratório de Computação de Cambridge como Professor Emérito. A ele é atribuída a frase:
  • Sir Maurice Vincent Wilkes FRS este un informatician britanic, laureat al Premiului Turing pentru rolul său în dezvoltarea calculatorului EDSAC.
  • Морис Винсент Уилкс  — британский учёный в области компьютерных наук.
  • 莫里斯·文森特·威尔克斯爵士,FREng,FRS(Sir Maurice Vincent Wilkes,1913年6月23日-),英国计算机科学家。设计和制造了世界上第一台存储程序式电子计算机EDSAC,在“工程和软件等计算机领域都有许多开创性成果”。
dbpprop:birthDate
dbpprop:birthPlace
dbpprop:field
dbpprop:imageWidth
  • 136px
dbpprop:knownFor
dbpprop:name
  • Maurice Wilkes
  • Wilkes, Maurice Vincent
dbpprop:nationality
dbpprop:prizes
dbpprop:reference
dbpprop:shortDescription
  • British Computer scientist
dbpprop:wikiPageUsesTemplate
dbpprop:wordnet_type
dbpprop:workInstitution
rdf:type
rdfs:comment
  • Sir Maurice Vincent Wilkes FREng FRS is a British computer scientist credited with several important developments in computing.
  • Maurice Vincent Wilkes ist ein britischer Informatiker.
  • Maurice Vincent Wilkes es un investigador de las ciencias de la computación, reconocido por varios de sus importantes desarrollos en el campo de la informática. Wilkes estudió en el St. John's College de 1931 a 1934, siguiendo en 1936 con un PhD en física acerca de la propagación de radiaciones de onda larga en la ionosfera. Se encontraba en un puesto junior en la Universidad de Cambridge, que le permitió participar en la creación de un laboratorio de informática.
  • Sir Maurice Vincent Wilkes on brittiläinen tietojenkäsittelytieteilijä, jolle myönnettiin vuonna 1967 Turing-palkinto. Hänet tunnetaan parhaiten EDSAC:n kehittäjänä. Wilkes syntyi Dudleyn kaupungissa, Staffordshiressa Länsi-Midlandsin alueella. Hän opiskeli ja myöhemmin itse työskenteli Cambridgen yliopistolla. Hän on ollut Royal Societyn jäsenenä vuodesta 1956. Pitkälti yli 90-vuotias Wilkes asuu yhä Englannissa ja on Cambridgen emeritusprofessori.
  • Sir Maurice Vincent Wilkes est un chercheur en informatique britannique.
  • ファイル:Maurice V Wilkes. jpg Maurice V Wilkes モーリス・ヴィンセント・ウィルクス(Maurice Vincent Wilkes、1913年6月26日 - )は、イギリスの情報工学者であり、情報処理分野でいくつかの重要な開発を行った。
  • Maurice Vincent Wilkes is een Brits informaticus wiens vele, praktische bijdragen aan het vakgebied hem een grote bekendheid hebben opgeleverd en een invloed die in het hele gebied om en rond de computer niet meer weg te denken is. Wilkes studeerde tussen 1931 en 1934 natuurkunde aan het St. John's College te Cambridge.
  • Maurice Vincent Wilkes - angielski informatyk, ceniony za wkład w budowę pierwszych komputerów i wprowadzenie bibliotek programistycznych. Laureat nagrody Turinga w 1967 roku.
  • Maurice Vincent Wilkes é um cientista da computação inglês, a quem se creditam diversas contribuições importantes nesta área. Graduou-se no St John's College, na universidade de Cambridge, de 1931 a 1934. Continuou os estudos para obter seu Ph.D. em física em 1936, com um estudo sobre a propagação de ondas de rádio longas na ionosfera. Foi indicado para uma vaga na Universidade de Cambridge onde se envolveu no estabelecimento de um laboratório de computação.
  • Sir Maurice Vincent Wilkes FRS este un informatician britanic, laureat al Premiului Turing pentru rolul său în dezvoltarea calculatorului EDSAC.
  • Морис Винсент Уилкс  — британский учёный в области компьютерных наук.
  • 莫里斯·文森特·威尔克斯爵士,FREng,FRS(Sir Maurice Vincent Wilkes,1913年6月23日-),英国计算机科学家。设计和制造了世界上第一台存储程序式电子计算机EDSAC,在“工程和软件等计算机领域都有许多开创性成果”。
rdfs:label
  • Maurice Wilkes
  • Maurice V. Wilkes
  • Maurice Wilkes
  • Maurice V. Wilkes
  • Maurice Vincent Wilkes
  • モーリス・ウィルクス
  • Maurice Wilkes
  • Maurice Wilkes
  • Maurice Vincent Wilkes
  • Maurice Wilkes
  • Уилкс, Морис Винсент
  • 莫里斯·威尔克斯
owl:sameAs
skos:subject
foaf:depiction
foaf:givenname
  • Maurice Vincent
  • Maurice Vincent
foaf:name
  • Maurice Wilkes
  • Maurice Vincent Wilkes
foaf:page
foaf:surname
  • Wilkes
  • Wilkes
is dbpprop:columnsListProperty of
is dbpprop:redirect of