| dbpprop:abstract
|
- Mathilde Laetitia Wilhelmine Bonaparte, Princesse Française was a daughter of Napoleon's brother Jerome Bonaparte and his second wife, Catharina of Württemberg. Born in Trieste, Mathilde Bonaparte was raised in Florence and Rome. She married a Russian rich tycoon, Anatole Demidov on November 1 1840 in Rome. Anatole was raised to the station of Prince by the Grand Duke of Tuscany shortly before the wedding to fulfill the wishes of Mathilde's father and to preserve Mathilde's station as Princess. Anatole's princely title was never recognised in Russia. They had no children. Princess Mathilde's mother was Emperor Nicholas I's first cousin, and the emperor supported Mathilde in her clashes with her husband, a Russian subject. As consequence, Anatole chose to live much of his remaining life outside of Russia. The marriage between these two strong and prominent personalities was stormy. Prince Demidoff insisted on keeping his mistress, Valentine de St. Aldegonde, that, of course, was fiercely resisted by Mathilde. In the end, Mathilde fled the household for Paris with her new lover Émilien de Nieuwerkerke and with Anatole's jewelry. The jewelry constituted the dowry that Anatole was forced to bankroll for his father-in-law so formed the property of Anatole. The terms of the separation announced by the Tribunal in Petersburg forced Anatole to pay annual alimony of 200,000 French francs. Anatole vigorously pursued the return of his property that led Mathilde and her strong circle of literary friends to mount highly personal and unfair counter-attacks using the public media. In the end, Anatole's heirs never recovered his property since Mathilde's last will was altered towards the end of her life. Princess Mathilde lived in a mansion in Paris, France where she was a prominent member of the new aristocracy during and after the Second French Empire as a hostess to men of arts and letters. Referring to her uncle Napoleon I, she once told Marcel Proust that: "If it weren't for him, I'd be selling oranges in the streets of Ajaccio. " Throughout her time in France, she maintained ties with the Imperial court in Saint Petersburg, her maternal cousins. Following the death of Prince Demidoff in 1870, she married the artist and poet, Claudius Marcel Popelin (1825-1892). She died in Paris in 1904, aged 83.
- Mathilde Lätitia (Mathilde-Létizia) Wilhelmine Bonaparte war die Tochter von Napoléons jüngsten Bruder Jérôme Bonaparte und dessen 2. Ehefrau Katharina von Württemberg. Sie widmete sich der Pastell- und der Aquarellmalerei und unterhielt ab den 1850er Jahren in ihrem Pariser Hôtel particulier einen künstlerischen und literarischen Salon.
- Mathilde-Létizia Bonaparte oli Jérôme Bonaparten ja Katharina von Württembergin tytär. Mathilde kasvatettiin Firenzessa ja Roomassa. Hän nai venäläisen tehtailijan, Prince de San Donaton arvonimen hankkineen Anatole Demidoff di San Donaton (Anatoli Deminov) 1840 Firenzessa. Venäjällä arvonimeä ei ikinä tunnustettu. Kahden vahvan persoonan avioliitosta tuli myrskyisä. Demidov halusi pitää rakastajattarensa ja viimein Mathilde lähti Ranskaan rakastajansa ja miehensä jalokivien kanssa. Ero tuli 1847 keisari Nikolai I:n henkilökohtaisella päätöksellä. Pietarilainen oikeusistuin määräsi 200 000 frangin vuosittaisen elatusmaksun. Pariisissa Mathilde oli seuraelämän keskushenkilöitä ja hyökkäsi kirjallisuuspiireissä vaikuttavien ystäviensä kautta miestään vastaan.
- Mathilde-Létizia Wilhelmine Bonaparte, princesse française, dite "la princesse Mathilde", est née à Trieste le 27 mai 1820 et morte à Paris le 2 janvier 1904.
- Fájl:WINTERHALTER. jpg Mathilde Bonaparte hercegnő és Gyemidova grófné, San Donato hercegnéje Mathilde Bonaparte francia és montforti hercegnő a Bonaparte-házból származó francia és montforti hercegnő, házassága révén Gyemidova grófné és San Donato hercegnéje.
- ファイル:WINTERHALTER. jpg マチルド・ボナパルト（フランツ・ヴィンターハルター画） マチルド＝レティツィア・ヴィレルミーヌ・ボナパルト（Mathilde-Létizia Wilhelmine Bonaparte, 1820年5月17日 - 1904年1月2日）は、ナポレオン1世の末弟ジェローム・ボナパルトの長女。母はジェロームの2度目の妻、ヴュルテンベルク王女カタリーナ。ナポレオン・ジョゼフ・シャルル・ポール・ボナパルト（ナポレオン公）の姉。フランス第二帝政時代にはウジェニー皇后と対立関係にあった。
- Mathilde Laetitia Wilhelmine Bonaparte was een nicht van Napoleon Bonaparte. Ze werd geboren te Triëst als dochter van Napoleons broer Jérôme Bonaparte en Catharina van Württemberg, dochter van Frederik I van Württemberg. Ze werd opgevoed te Florence en Rome en huwde op 1 november 1840 te Florence de Russische prins Anatole Demidoff di San Donato. Zij was ook een nicht van de Nederlandse koningin Sophie (eerste echtgenote van koning Willem III), met wie zij innig bevriend was. Daar Demidoff haar - ook in het openbaar - fysiek en psychisch mishandelde, beval tsaar Nicolaas I in 1847 de scheiding van het paar en kende haar een aanzienlijke uitkering toe. Ze verhuisde hierop naar Parijs en werd aldaar na de troonsbestijging van haar neef Napoleon III tot princesse française verheven. Tot diens huwelijk in 1853 nam ze aan het hof de honneurs waar. Hierna werd ze te Parijs het middelpunt van een invloedrijke salon. Ze handhaafde haar contacten met het tsarenhof te Sint-Petersburg, maar hertrouwde na de dood van Demidoff in 1870 met de kunstenaar en dichter Claudius Marcel Popelin. Ze overleed op 2 juni 1904.
- Matylda Letycja Wilhelmina Bonaparte (fr. Mathilde-Létizia Wilhelmine, Princesse française, Princesse de Monfort, Altesse Impériale),, była córką byłego króla Westfalii Hieronima, najmłodszego brata Napoleona I i jego drugiej małżonki Katarzyny Wirtemberskiej. Matylda wychowała się w Rzymie i Florencji. Jej wielką miłością młodzieńczą był jej kuzyn książę Ludwik Napoleon, z którym się zaręczyła, ale ojciec, znajdujący się stale w kłopotach finansowych, wydał ją za bogatego rosyjskiego hrabiego Anatolego Demidowa - prawdopodobnie w zamian za dar pieniężny. By ratować dla Matyldy jej tytuł książęcy, uzyskano dla Demidowa u wlk. księcia Toskanii tytuł "Książę San Donato". Małżeństwo było od początku nieszczęśliwe, Demidow nie chciał rozstać się ze swą kochanką Valentine de Saint-Adelgonde i odznaczał się brutalnym charakterem (pewnego razu publicznie spoliczkował Matyldę). Piękna i mądra Matylda miała duży wpływ na cara Mikołaja I, który na jej prośbę orzekł separację między małżonkami i przyznał Matyldzie roczną rentę wysokości 200 000 franków w złocie zabezpieczoną na majątkach Demidowa. Matylda zabrała klejnoty Demidowa i udała się do Paryża. O te klejnoty, które pierwotnie miały być wianem Matyldy i zostały przed ślubem sprzedane narzeczonemu przez ojca Matyldy, Hieronima, toczyły się potem długoletnie procesy - Demidow nigdy ich nie odzyskał. Od r. 1847 Matylda mieszkała w Paryżu wraz z kochankiem, hrabią Emilianem Nieuwekerke, sławnym rzeźbiarzem. Zaprzyjaźniła się z królem Ludwikiem Filipem i jego rodziną - robiła później kuzynowi Napoleonowi III dzikie awantury za to, że skonfiskował majątek rodziny orleańskiej - i doszła do wielkiego znaczenia za panowania kuzyna i później w III Republice. Prowadziła mianowicie salon literacki, w którym spotykali się pisarze i politycy paru pokoleń i o różnych zapatrywaniach politycznych, tacy jak Gustave Flaubert, Ernest Renan, Théophile Gautier, Hippolyte Taine i bracia Goncourt, a później Guy de Maupassant, Pierre Loti i Anatole France. Matylda znana była z osobistej odwagi i prawdomówności. Zapytana, dlaczego jest bonapartystką, odrzekła - gdyby nie było Napoleona I, prowadziłabym dziś stragan z pomarańczami na ulicach Ajaccio. Gdy Napoleon III wyruszał na zgubną wojnę 1870 roku, powiedziała mu: - Spójrz na siebie w lustrze, czy wyglądasz jak żołnierz?. Do końca życia utrzymywała przyjazne stosunki z dworem carskim i wygnanymi orleańczykami. W 1901 r. w Kościele Inwalidów miały się odbyć uroczystości 80-lecia śmierci Napoleona I i przebywający wówczas w Paryżu car Mikołaj II spytał ją, czy ma jej załatwić zaproszenie. -Dziękuję bardzo Waszej Cesarskiej Mości- odpowiedziała z dumą majestatyczna starsza pani - od pięćdziesięciu lat posiadam własny klucz. Po upadku monarchii napoleońskiej Matylda udała się na wygnanie do Belgii, a po śmierci męża do Petersburga. W roku 1873 wyszła za mąż za słynącego z urody, mniej z talentu, poetę Klaudiusza Popelina. Pochowana jest w Saint-Gratien w departamencie Val-d'Oise, w pobliżu zamku Catinat, który zakupiła w 1855 roku i gdzie latem zawsze podejmowała wszystkich sławnych przyjaciół.
|
| rdfs:comment
|
- Mathilde Laetitia Wilhelmine Bonaparte, Princesse Française was a daughter of Napoleon's brother Jerome Bonaparte and his second wife, Catharina of Württemberg. Born in Trieste, Mathilde Bonaparte was raised in Florence and Rome. She married a Russian rich tycoon, Anatole Demidov on November 1 1840 in Rome.
- Mathilde Lätitia (Mathilde-Létizia) Wilhelmine Bonaparte war die Tochter von Napoléons jüngsten Bruder Jérôme Bonaparte und dessen 2. Ehefrau Katharina von Württemberg. Sie widmete sich der Pastell- und der Aquarellmalerei und unterhielt ab den 1850er Jahren in ihrem Pariser Hôtel particulier einen künstlerischen und literarischen Salon.
- Mathilde-Létizia Bonaparte oli Jérôme Bonaparten ja Katharina von Württembergin tytär. Mathilde kasvatettiin Firenzessa ja Roomassa. Hän nai venäläisen tehtailijan, Prince de San Donaton arvonimen hankkineen Anatole Demidoff di San Donaton (Anatoli Deminov) 1840 Firenzessa. Venäjällä arvonimeä ei ikinä tunnustettu. Kahden vahvan persoonan avioliitosta tuli myrskyisä.
- Mathilde-Létizia Wilhelmine Bonaparte, princesse française, dite "la princesse Mathilde", est née à Trieste le 27 mai 1820 et morte à Paris le 2 janvier 1904.
- Fájl:WINTERHALTER. jpg Mathilde Bonaparte hercegnő és Gyemidova grófné, San Donato hercegnéje Mathilde Bonaparte francia és montforti hercegnő a Bonaparte-házból származó francia és montforti hercegnő, házassága révén Gyemidova grófné és San Donato hercegnéje.
- ファイル:WINTERHALTER.
- Mathilde Laetitia Wilhelmine Bonaparte was een nicht van Napoleon Bonaparte. Ze werd geboren te Triëst als dochter van Napoleons broer Jérôme Bonaparte en Catharina van Württemberg, dochter van Frederik I van Württemberg. Ze werd opgevoed te Florence en Rome en huwde op 1 november 1840 te Florence de Russische prins Anatole Demidoff di San Donato. Zij was ook een nicht van de Nederlandse koningin Sophie (eerste echtgenote van koning Willem III), met wie zij innig bevriend was.
- Matylda Letycja Wilhelmina Bonaparte (fr. Mathilde-Létizia Wilhelmine, Princesse française, Princesse de Monfort, Altesse Impériale),, była córką byłego króla Westfalii Hieronima, najmłodszego brata Napoleona I i jego drugiej małżonki Katarzyny Wirtemberskiej. Matylda wychowała się w Rzymie i Florencji.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
