| dbpprop:abstract
|
- The Masoretes (ba'alei hamasorah, Hebrew בעלי המסורה) were groups of scribes and Bible scholars working between the 7th and 11th centuries, based primarily in present-day Israel in the cities of Tiberias and Jerusalem, as well as in Iraq. Each group compiled a system of pronunciation and grammatical guides in the form of diacritical notes on the external form of the Biblical text in an attempt to fix the pronunciation, paragraph and verse divisions and cantillation of the Jewish Bible, the Tanakh, for the worldwide Jewish community. (See the article on the Masoretic text for a full discussion of their work. ) The Ben Asher family of masoretes was largely responsible for the preservation and production of the Masoretic Text, although an alternate Masoretic text of the Ben Naphtali masoretes which differs slightly from the Ben Asher text existed. The halakhic authority Maimonides endorsed the Ben Asher as superior, although the Egyptian Jewish scholar, Saadya Gaon al-Fayyumi, had preferred the Ben Naphtali system. The Masoretes devised the vowel notation system for Hebrew that is still widely used as well as the trope symbols used for cantillation.
- Der Masoretische Text ist ein hebräischer Text des Tanach. Er ist Ergebnis der streng geregelten Bearbeitung älterer Bibel-Handschriften zwischen 700 und 1000 durch die Masoreten. Diese jüdischen Schriftgelehrten vokalisierten den seit 100 fixierten Konsonantentext, markierten Varianten, andere Lesarten, Parallelstellen und vermutete Fehler mit besonderen Zeichen, die man als Masora zusammenfasst und als frühe biblische Textkritik deutet. Von den verschiedenen Masora-Systemen setzte sich bis zum 11. Jahrhundert das der Ben-Ascher aus Tiberias durch. Von ihnen stammen die ältesten vollständig erhaltenen Handschriften des Tanach (895ff), die allen heutigen wissenschaftlichen Ausgaben der Hebräischen Bibel zugrundeliegen. Der tiberisch-masoretische Text galt seit der Renaissance als biblischer Urtext. Diese Annahme wurde durch Funde von bis zu 1100 Jahren älteren Bibelhandschriften unter den Schriftrollen vom Toten Meer und anderswo teilweise entkräftet. Zugleich aber bestätigten diese Funde, dass der Masoretentext für die meisten Bücher des Tanach auf früher jüdischer Bibelüberlieferung beruht und diese erstaunlich genau bewahrte.
- Los masoretas eran judíos que sucedieron a los soferim o escribas en la responsabilidad de hacer copias fidedignas de las escrituras sagradas. El término hebreo masora significa "tradición". Designa la compilación de tradiciones rabínicas relativas al texto bíblico que los masoretas recogieron en los márgenes superior e inferior de cada página de un manuscrito.
- Les massorètes (hébreu בעלי המסורה ba'alei hamassora, « maîtres de la tradition ») sont les transmetteurs de la Massora, la tradition de transmission fidèle de la forme textuelle de la Bible hébraïque, ainsi que de ses nuances de prononciation et de vocalisation, alors que les idiomes dans lesquels elle est rédigée sont langues mortes depuis longtemps. Le fruit de leurs travaux est la constitution de listes et codex massorétiques, dont plusieurs versions et écoles existent jusqu'au IX siècle, où le système d'Aharon ben Asher de Tibériade est érigé en norme.
- I Masoreti (ba'alei hamasorah, ebraico בעלי המסורה) furono eruditi e scribi ebrei che tra il VII e l'XI secolo d.C. si riunirono prevalentemente nelle città di Tiberiade e Gerusalemme per studiare e sistematizzare la Tanakh. A loro si deve la progressiva eliminazione di tutti gli errori, le deformazioni del testo e le aggiunte inserite dai vai copisti, che si erano accumulate nel corso dei secoli e la minuziosa revisione dell’intero Antico Testamento per la comunità giudaica. Essi accompagnarono il testo con annotazioni statistiche che avevano lo scopo di facilitare il controllo delle copie, come ad esempio l’individuazione della parola centrale di ogni libro ed il numero di parole e perfino di lettere presenti nello stesso. Il più antico testo da loro realizzato è il Codice babilonese e la loro opera contribuì grandemente a preservare l’Antico Testamento ebraico nel corso del Medioevo.
- Masoreten ("overleveraars") waren middeleeuwse joodse geleerden in Palestina en Babylon, die de Hebreeuwse Bijbel voorzagen van klinker- en voordrachttekens en andere aantekeningen, de zogenaamde nikud en teamim. Het was hun bedoeling om de tekst van uitspraaktekens te voorzien. De Joodse Bijbel (door christenen het Oude Testament genoemd) is geschreven in het Hebreeuws (met uitzondering van enkele stukken in het Aramees). Gedurende de laatste twee eeuwen voor Christus gingen de Joden in hun land (ongeveer het huidige Israël) meer en meer Aramees spreken en werd het Hebreeuws dus steeds minder goed beheerst. De rabbijnen bleven echter het Hebreeuws steeds goed beheersen en gebruiken voor onderlinge contacten. Omdat het Hebreeuwse schrift, ruw gezegd, een medeklinkerschrift is, ontstond er langzamerhand discussie over en zorg om de juiste uitspraak en daarmee ook interpretatie van de tekst. Er werd een systeem ontwikkeld van klinkertekens en voordrachttekens, bestaande uit puntjes en streepjes, die onder en boven de eigenlijke letters (medeklinkers dus) geschreven werden. De masoreten hebben zich intensief met deze ontwikkeling beziggehouden. Daarbij moesten ook bepaalde grammaticale eigenschappen van de taal worden vastgelegd. In de tiende eeuw van de gewone jaartelling is de definitieve versie van de aldus ‘gepunctueerde’ tekst in Tiberias vastgelegd door Ben Asjer en Ben Naftali. Deze tekst wordt de Masoretische Tekst genoemd. De Masoretische Tekst heeft autoriteit gekregen en wordt nog steeds als standaard gebruikt. Als men bijvoorbeeld het programma Davka Writer bestelt (een programma om Hebreeuws te schrijven op een computer met een ‘gewoon’ toetsenbord), wordt daarbij onder meer een Bijbelversie geleverd in de Masoretische Tekst. De Masoretische punctuatie bestaat uit: klinkertekens nikud: tekens voor de klinkers a, e, i, o en oe; het zijn er echter (veel) meer dan vijf ten gevolge van genoemde grammaticale eigenschappen; voordrachttekens teamim: tekens die dienen om de juiste voordracht aan te geven en die daarmee ook de functie van leesteken hebben; bijvoorbeeld worden zeer veel Bijbelverzen door een van deze tekens in twee delen verdeeld. In de huidige staat Israël, waar het Hebreeuws weer de voertaal is, wordt in het algemeen zonder punctuatie geschreven en gedrukt (kranten, boeken). Wel worden de klinkertekens gebruikt bij het leren van de taal (veelal zonder dat men zich om de precieze grammaticale regels bekommert) en bij het leren lezen door kinderen. Men kan kinderen wel horen zeggen: “Hij leest al zonder puntjes. ”
- Masoretene (eller massoretene, på hebraisk בעלי המסורה) var dyktige skribenter som bl.a. lagde avskrifter av den hebraiske og arameiske delen av de Bibelske hellige skrifter. De var hovedsakelig lokalisert på tre steder: Tiberias, Israel og Babylon. Hver gruppe utarbeidet et system for grammatikk og uttale, for å «standardisere» det som inntil da var blitt overlevert muntlig fra generasjon til generasjon. Det mest kjente systemet ble utarbeidet av masoretene i Tiberias ved Galilea-sjøen. Inntil det sjette århundre e. Kr. hadde de hellige hebraiske skrifter kun vært nedskrevet som konsonanttekst; Vokalene ble overlevert muntlig. Men på den tiden var det mange jøder som ikke lenger var fortrolige med hebraisk, og forståelsen av konsonantteksten stod i fare. For å beskytte teksten utviklet de et skriftlig vokalsystem. Masoretene var meget nøye med ikke å gjøre endringer på den opprinnelige teksten, så de utviklet derfor vokalsystemet som prikker og streker som ble tilføyd over, under og midt i bokstavene i konsonantteksten. De utviklet også et komplisert system som tjente som tegnsetting og som ville hjelpe leseren til en mer korrekt uttale. Hvis masoretene oppdaget feil eller unøyaktigheter i teksten, forårsaket av tidligere avskrivere, så endret de ikke teksten men skrev en anmerkning i margen. De laget statistikk over ord og uttrykk og utviklet et innviklet kodesystem som skulle hjelpe avskriverne til å lage en så nøyaktig som mulig avskrift. F. eks. så talte de hvert ord og hver bokstav når de laget en avskrift, og de kontrollerte at det midterste ordet og den midterste bokstaven på siden var lik originalen; de til og med avmerket det midterste ordet og den midterste bokstaven i hele pentateuken - alt dette for å lage en så nøyaktig som mulig avskrift. Hvis de fant en feil så skar de ut hele avsnittet eller kastet hele siden, og begynte på nytt. Det mest kjente systemet ble perfeksjonert av masoret-familiene Ben Asher og Ben Naftali i Tiberias, i det niende og tiende århundre e. Kr. Vi har i dag håndskrifter som stammer fra Ben Asher, men ikke noe fra Ben Naftali. Aleppo-kodeksen er utarbeidet av Ben Asher-familien. Eksempel på hebraisk tekst med og uten masoretisk punktsetting :
- Masoreci - (hebr. בעלי המסורה, czyt. ba'alei hammasora - panowie tradycji) żydowscy kopiści Tory, którzy między VI a XI w. stworzyli system zapisu samogłosek w alfabecie hebrajskim.
- Os Massoretas eram escribas judeus que se dedicaram a preservar e cuidar das escrituras que atualmente constituem o Antigo Testamento. Às vezes o termo também é usado para indicar comentadores hebraicos dos textos sagrados. Substituíram os escribas (Sopherins) por volta do ano 500 d.C. até 1.000 d.C..
- Масореты (ивр. בעלי המסורה&lrm) — группы писцов, сосредоточенные главным образом в Иерусалиме, Тверии и Вавилонии, которые в период с VII по XI век восстанавливали традиционное произношение в библейских текстах и вырабатывали систему диакритических знаков для обозначения пропущенных гласных букв. Пометки масоретов делались на иврите и (реже) на арамейском языке. Слово «масореты» происходит от ивр. מסורה, месора, которое означает «традиция».
- Masoreter kallas de judiska skriftlärda från rabbinskolorna i staden Tiberias som sysselsatte sig med samlandet av massora och senare, under 700- och 800-talet, uppfann ett system för att i skrift beteckna den på massoran grundade riktiga läsningen av Torahn. Dessa var nämligen upptecknade endast med konsonanter och kunde därför läsas på flera sätt. Den enda rätta läsningen av denna konsonantiska text hade dock sedan hebreiskan upphört att vara ett levande språk traditionelt fortplantats genom århundradena utan skriftlig fixering och var med i stort sett, densamma i alla synagogor och rabbinskolor över hela Palestina och Babylonien. Den under tidernas lopp samlade massan av textkritiska anmärkningar och gällande föreskrifter rörande den rätta läsningen kallades med ett nyhebreiskt ord massoret eller massora ("tradition"). Det massoretiska systemet, grundat på den äldre punkteringen av syriska handskrifter, innehåller särskilda tecken för alla vokaler samt dessutom likartade, med punkter och streck över, under eller inuti konsonanten, bestående tecken för halvvokaler, aspirerat eller oaspirerat uttal av vissa konsonanter med mera. De handskrifter och bibelupplagor som är försedda med alla dessa vokal- och andra läsetecken, kallas därför punkterade eller vokaliserade, till skillnad från opunkterad eller ovokaliserad skrift, som endast innehåller blott den konsonantiska texten. Den massoretiska punkteringen, yngre än talmud, fick sin slutliga fulländning genom den berömde rabbinen Ben Ascher som levde i Tiberias i början av 900-talet.
|
| rdfs:comment
|
- The Masoretes (ba'alei hamasorah, Hebrew בעלי המסורה) were groups of scribes and Bible scholars working between the 7th and 11th centuries, based primarily in present-day Israel in the cities of Tiberias and Jerusalem, as well as in Iraq.
- Der Masoretische Text ist ein hebräischer Text des Tanach. Er ist Ergebnis der streng geregelten Bearbeitung älterer Bibel-Handschriften zwischen 700 und 1000 durch die Masoreten. Diese jüdischen Schriftgelehrten vokalisierten den seit 100 fixierten Konsonantentext, markierten Varianten, andere Lesarten, Parallelstellen und vermutete Fehler mit besonderen Zeichen, die man als Masora zusammenfasst und als frühe biblische Textkritik deutet.
- Los masoretas eran judíos que sucedieron a los soferim o escribas en la responsabilidad de hacer copias fidedignas de las escrituras sagradas. El término hebreo masora significa "tradición". Designa la compilación de tradiciones rabínicas relativas al texto bíblico que los masoretas recogieron en los márgenes superior e inferior de cada página de un manuscrito.
- Les massorètes (hébreu בעלי המסורה ba'alei hamassora, « maîtres de la tradition ») sont les transmetteurs de la Massora, la tradition de transmission fidèle de la forme textuelle de la Bible hébraïque, ainsi que de ses nuances de prononciation et de vocalisation, alors que les idiomes dans lesquels elle est rédigée sont langues mortes depuis longtemps.
- I Masoreti (ba'alei hamasorah, ebraico בעלי המסורה) furono eruditi e scribi ebrei che tra il VII e l'XI secolo d.C. si riunirono prevalentemente nelle città di Tiberiade e Gerusalemme per studiare e sistematizzare la Tanakh. A loro si deve la progressiva eliminazione di tutti gli errori, le deformazioni del testo e le aggiunte inserite dai vai copisti, che si erano accumulate nel corso dei secoli e la minuziosa revisione dell’intero Antico Testamento per la comunità giudaica.
- Masoreten ("overleveraars") waren middeleeuwse joodse geleerden in Palestina en Babylon, die de Hebreeuwse Bijbel voorzagen van klinker- en voordrachttekens en andere aantekeningen, de zogenaamde nikud en teamim. Het was hun bedoeling om de tekst van uitspraaktekens te voorzien. De Joodse Bijbel (door christenen het Oude Testament genoemd) is geschreven in het Hebreeuws (met uitzondering van enkele stukken in het Aramees).
- Masoretene (eller massoretene, på hebraisk בעלי המסורה) var dyktige skribenter som bl.a. lagde avskrifter av den hebraiske og arameiske delen av de Bibelske hellige skrifter. De var hovedsakelig lokalisert på tre steder: Tiberias, Israel og Babylon. Hver gruppe utarbeidet et system for grammatikk og uttale, for å «standardisere» det som inntil da var blitt overlevert muntlig fra generasjon til generasjon.
- Masoreci - (hebr. בעלי המסורה, czyt. ba'alei hammasora - panowie tradycji) żydowscy kopiści Tory, którzy między VI a XI w. stworzyli system zapisu samogłosek w alfabecie hebrajskim.
- Os Massoretas eram escribas judeus que se dedicaram a preservar e cuidar das escrituras que atualmente constituem o Antigo Testamento. Às vezes o termo também é usado para indicar comentadores hebraicos dos textos sagrados. Substituíram os escribas (Sopherins) por volta do ano 500 d.C. até 1.000 d.C..
- Масореты (ивр.
- Masoreter kallas de judiska skriftlärda från rabbinskolorna i staden Tiberias som sysselsatte sig med samlandet av massora och senare, under 700- och 800-talet, uppfann ett system för att i skrift beteckna den på massoran grundade riktiga läsningen av Torahn. Dessa var nämligen upptecknade endast med konsonanter och kunde därför läsas på flera sätt.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
