Marshall Walter "Major" Taylor (26 November 1878–21 June 1932) was an American cyclist who won the world one-mile track cycling championship in 1899—after setting numerous world records and over-coming strong racial discrimination. Taylor was only the second African-American athlete to achieve the level of world championship—after boxer George Dixon.

PropertyValue
dbpedia-owl:Person/birthDate
  • 1878-11-26 (xsd:date)
dbpedia-owl:Person/deathDate
  • 1932-06-28 (xsd:date)
dbpedia-owl:Person/otherName
  • Major
    The Worcester Whirlwind
    The Black Cyclone
dbpedia-owl:birthDate
  • 1878-11-26 (xsd:date)
dbpedia-owl:deathDate
  • 1932-06-28 (xsd:date)
dbpedia-owl:otherName
  • Major
    The Worcester Whirlwind
    The Black Cyclone
dbpedia-owl:thumbnail
dbpprop:abstract
  • Marshall Walter "Major" Taylor (26 November 1878–21 June 1932) was an American cyclist who won the world one-mile track cycling championship in 1899—after setting numerous world records and over-coming strong racial discrimination. Taylor was only the second African-American athlete to achieve the level of world championship—after boxer George Dixon.
  • Marshall Walter („Major“) Taylor war ein Radrennfahrer aus den USA. „Major“ Taylor war nach dem Boxer George Dixon der zweite farbige Sportler, der jemals Weltmeister wurde. Seine Karriere als Radsportler begann Taylor im Alter von 14 Jahren, als er einem örtlichen Fahrradhändler Kunststücke auf seinem Fahrrad vorführte. Der war so begeistert von dem Jungen, dass er ihn eine Uniform anziehen (daher der spätere Beiname „Major“) und für sich Werbung machen ließ. Erste kleine Rennen gewann Taylor schon als Jugendlicher überlegen. Da in Indianapolis eine sehr rassistische Einstellung herrschte, verließ er seine Heimatstadt und zog nach Worcester, Massachusetts. Schon zwei Jahre später gehörte Taylor zu den besten Bahnsprintern des Landes, mit 18 Jahren bestritt er sein erstes Profirennen im New Yorker Madison Square Garden und mit 20 Jahren wurde er Sprint-Weltmeister. Immer wieder gab es Probleme, weil er von den weißen Konkurrenten diskriminiert und benachteiligt wurde. Die „League of American Wheelmen" verweigerte ihm die Mitgliedschaft. In den folgenden Jahren startete Taylor deshalb vorzugsweise in Europa, vor allem in Frankreich, wo ihm weniger Nachteile aus seiner Hautfarbe erwuchsen. Legendär ist, dass er (aus religiösen Gründen) niemals sonntags startete und (aus Aberglauben) immer die Kabine mit der Nummer 13 verlangte. 1910, mit 32 Jahren beendete „Das schwarze Wunder“ seine Rennfahrer-Karriere, verlor aber wegen Fehlinvestitionen und der Weltwirtschaftskrise sein gesamtes Vermögen. Nach seinem Tod wurde Taylor in einem Armengrab beigesetzt, jedoch auf Initiative vermögender Radsportfans 1948 exhumiert und auf dem Mount Glenwood Cemetery in Illinois bestattet. Heute trägt die Radrennbahn von Indianapolis seinen Namen, und sein Andenken wird durch die Major-Taylor-Foundation gepflegt, deren Ehrenvorsitzender Olympiasieger Edwin Moses ist.
  • Marshall Walter Taylor dit Major Taylor est un coureur cycliste américain qui remporte le championnat du monde professionnel de vitesse à Montréal en 1899. Il détient sept records du monde en 1899 et fait figure, de 1899 à 1904, de cycliste sur piste le plus rapide du monde. Coureur cycliste de grand talent, il souffre très tôt du racisme en raison de sa couleur de peau : il était noir. Exclu de nombreuses courses, il devait subir les pires traitements de la parts des autres concurrents en course; on le poussait sans ménagement pour le faire chuter afin de l'empêcher de gagner... Il court également en dehors des Etats-Unis, et notamment en France entre 1901 et 1910, où il est considéré comme un très grand coureur.
  • Marshall Walter Taylor was een Amerikaans wielrenner. Hij werd ook “Major” en “de vliegende neger” genoemd. Hij is tot nu toe de enige zwarte wielerkampioen. Taylor groeide op in een gezin met acht kinderen. Zijn vader was koetsier bij een welgestelde familie in Indianapolis, die hem een fiets cadeau gaf. In 1892 werd hij als jongen van 13 hij door een plaatselijke fietsenhandelaar ingehuurd om met de fiets stunts uit te voeren. Daarbij was hij gekleed in een soldatenpak, waardoor hij de bijnaam “Major” kreeg. In dat jaar won hij ook zijn eerste wielerwedstrijd. In 1895 verhuisde Taylor naar Worcester, samen met zijn werkgever en manager Louis “Birdie” Munger die van plan was om een rijwielfabriek te openen. Als professional debuteerde hij in 1896, tijdens de Zesdaagse van New York, die toen nog individueel werd gereden. Hij werd achtste. Twee jaar later was hij al houder van zeven wereldrecords op de sprint. Op 10 augustus 1899 werd hij in Montréal wereldkampioen op de sprint. Aan het sprintonderdeel namen maar liefst 180 renners deel. Het jaar daarop veroverde hij de nationale titel op de sprint. Naast sportieve tegenstand had Taylor ook te maken met complotten van Anglo-Amerikaanse concurrenten die zich liever niet wilden laten kloppen door iemand met een zwarte huidskleur. Nadat hij enkele maanden als vaudeville-act te zien was geweest begon hij in maart 1901 zijn eerste Europese tournee. Tot 1909 deed hij aan verschillende Europese wedstrijden mee; in 1904 was hij ook te zien in Australië, waar zijn dochter Rita Sydney Taylor werd geboren. Omdat hij baptist was, koerste hij nooit op zondag. Dat verklaart waarschijnlijk dat hij vrij weinig overwinningen heeft behaald. In 1909 behaalde hij nog één grote overwinning, in de Grand Prix van Roanne, maar in 1910 was zijn rol definitief uitgespeeld. Door weinig succesvolle handelstransacties en door ziekte raakte hij aan lager wal. In 1930, geheel verarmd en verlaten door zijn vrouw, reisde hij af naar Chicago, waar hij bij de YMCA onderdak kreeg en zich in zijn levensonderhoud probeerde te voorzien door de verkoop van zijn autobiografie The Fastest Bicycle Rider in the World. Twee jaar later overleed hij op 53-jarige leeftijd als een vergeten grootheid. In 1948 nam een aantal voormalige wielrenners het initiatief om Taylor te herbegraven in een waardiger graf op Mount Glenwood Cemetery. In 2008 werd in Worcester (Massachusetts) een monument voor Major Taylor onthuld.
dbpprop:align
  • right
dbpprop:dateofbirth
dbpprop:dateofdeath
dbpprop:discipline
  • Track
dbpprop:hasPhotoCollection
dbpprop:imageCaption
  • Major Taylor, Paris 1908
dbpprop:majorwins
  • 1896 (xsd:integer)
dbpprop:nickname
  • Major The Worcester Whirlwind The Black Cyclone
dbpprop:proteams
dbpprop:proyears
  • 1896 (xsd:integer)
dbpprop:quote
  • Life is too short for any man to hold bitterness in his heart
dbpprop:reference
dbpprop:ridername
  • Marshall Taylor
dbpprop:ridertype
  • Sprinter
dbpprop:role
  • Rider
dbpprop:source
  • Marshall Taylor
dbpprop:updated
  • October 2008
dbpprop:width
  • 25
dbpprop:wikiPageUsesTemplate
rdf:type
rdfs:comment
  • Marshall Walter "Major" Taylor (26 November 1878–21 June 1932) was an American cyclist who won the world one-mile track cycling championship in 1899—after setting numerous world records and over-coming strong racial discrimination. Taylor was only the second African-American athlete to achieve the level of world championship—after boxer George Dixon.
  • Marshall Walter („Major“) Taylor war ein Radrennfahrer aus den USA. „Major“ Taylor war nach dem Boxer George Dixon der zweite farbige Sportler, der jemals Weltmeister wurde. Seine Karriere als Radsportler begann Taylor im Alter von 14 Jahren, als er einem örtlichen Fahrradhändler Kunststücke auf seinem Fahrrad vorführte. Der war so begeistert von dem Jungen, dass er ihn eine Uniform anziehen (daher der spätere Beiname „Major“) und für sich Werbung machen ließ.
  • Marshall Walter Taylor dit Major Taylor est un coureur cycliste américain qui remporte le championnat du monde professionnel de vitesse à Montréal en 1899. Il détient sept records du monde en 1899 et fait figure, de 1899 à 1904, de cycliste sur piste le plus rapide du monde. Coureur cycliste de grand talent, il souffre très tôt du racisme en raison de sa couleur de peau : il était noir.
  • Marshall Walter Taylor was een Amerikaans wielrenner. Hij werd ook “Major” en “de vliegende neger” genoemd. Hij is tot nu toe de enige zwarte wielerkampioen. Taylor groeide op in een gezin met acht kinderen. Zijn vader was koetsier bij een welgestelde familie in Indianapolis, die hem een fiets cadeau gaf. In 1892 werd hij als jongen van 13 hij door een plaatselijke fietsenhandelaar ingehuurd om met de fiets stunts uit te voeren.
rdfs:label
  • Marshall Taylor
  • Major Taylor
  • Major Taylor
  • Marshall Walter Taylor
owl:sameAs
skos:subject
foaf:depiction
foaf:name
  • Marshall Taylor
foaf:page
is dbpprop:redirect of
is owl:sameAs of