| dbpprop:abstract
|
- Maria Callas (New York City December 2, 1923 – Paris, France September 16, 1977) was an American-born Greek soprano and one of the most renowned opera singers of the twentieth century. She combined an impressive bel canto technique with great dramatic gifts. An extremely versatile singer, her repertoire ranged from classical opera seria to the bel canto operas of Donizetti, Bellini, and Rossini; further, to the works of Verdi and Puccini; and, in her early career, the music dramas of Wagner. Her remarkable musical and dramatic talents led to her being hailed as La Divina. Born in New York City and raised by an overbearing mother, she received her musical education in Greece and established her career in Italy. Forced to deal with the exigencies of wartime poverty and with myopia that left her nearly blind on stage, she endured struggles and scandal over the course of her career. She turned herself from a heavy woman into a svelte and glamorous one after a mid-career weight loss, which might have contributed to her vocal decline and the premature end of her career. The press exulted in publicizing Callas's allegedly temperamental behavior, her supposed rivalry with Renata Tebaldi, and her love affair with Aristotle Onassis. Her dramatic life and personal tragedy have often overshadowed Callas the artist in the popular press. Her artistic achievements, however, were such that Leonard Bernstein called her "The Bible of opera", and her influence so enduring that, in 2006, Opera News wrote of her, "Nearly thirty years after her death, she's still the definition of the diva as artist—and still one of classical music's best-selling vocalists."
- Maria Callas war eine griechischstämmige Sopranistin. Sie gilt, trotz einer vergleichsweise kurzen Karriere, als die bedeutendste Opernsängerin des 20. Jahrhunderts.
- Maria Callas 2 de desembre de 1923- París, 16 de setembre de 1977) fou una gran soprano greco-nordamericana i és considerada com la més famosa cantant d'òpera del període de postguerra, anomenada a vegades La Divina o diva assolutta. La Callas combinava una impecable tècnica de bel canto amb un gran talent dramàtic, les quals coses la van fer la més famosa actriu cantant d'aquella època. Era extraordinàriament versàtil, car el seu repertori anava des de l'opera seria clàssica, com La vestale de Gaspare Spontini, fins a les òperes de Giuseppe Verdi, o Giacomo Puccini. Sembla que això va ser la causa de moltes crítiques per a la Callas, a la que els seus estudis de la coloratura li permetien cantar papers tant diferents.
- Maria Callas byla americká sopranistka řeckého původu a nejslavnější operní umělkyně 20. století. Narodila se v New Yorku do rodiny řeckých přistěhovalců jako Cecilia Sophia Anna Maria Kalogeropoulosová. Jakmile její matka zjistila, že si její dcera při poslechu rádia a gramofonu ráda nahlas zpívá, rozhodla se, že z ní učiní hvězdu. Následovaly nekonečné hodiny klavíru a zpěvu. Rodině se přitom příliš nedařilo, jejich malý obchod zkrachoval a v roce 1937 se zklamaná matka s Marií a její sestrou vrátily do Řecka. Maria získala stipendium na Státní konzervatoři v Athénách, kde studovala pod vedením proslulé sopranistky Elvíry de Hidalgo. Brzy pochopila, že k tomu, aby se stala slavnou pěvkyní, nestačí jen dokonalý hlasový projev a že její vysoká korpulentní postava není pro jeviště ideální. Podstoupila drastickou dietu a během dvou měsíců zhubla o neuvěřitelných 30 kilogramů. Už v roce 1942 zažila první úspěch v roli Tosky v Athénské opeře. Mladá sopranistka však spokojená nebyla: toužila vrátit se k otci do rodného New Yorku a v roce 1945 skutečně Athény opustila. Amerika ovšem její očekávání nesplnila, operní soubory o ni nejevily zájem. Po dvou letech se vrátila do Evropy a přijala angažmá ve Veroně a o rok později v Benátkách. Zlom v její kariéře nastal během sezóny 1947-1948, kdy zpívala Brunnhildu ve Wagnerově opeře Valkýra. V té době se ve stejném divadle zkoušeli Belliniho Puritáni s Margheritou Carosiovou v roli Elvíry od taktovkou vynikajícího dirigenta Tullia Serafina. Jedné noci si Maria sama pro sebe začala z listu zpívat Elvířin part. Uslyšela ji Serafinova žena a ihned zavolala manžela, aby si ji poslech. Carosiová totiž náhle onemocněla a divadlo shánělo náhradu. Callasová roli získala, na nastudování partu měla však jen týden, během té doby ještě třikrát zpívala Brunnhildu ve Valkýře. Celou situaci jí navíc stěžovala skutečnost, že nemluvila dobře italsky. A v té chvíli se projevila její proslulá tvrdohlavost a schopnost sebezapření - roli zvládla dokonale, Puritáni měli úspěch a z dosud nepříliš známé pěvkyně se stala hvězda. Matčin sen se splnil. V roce 1950 poprvé vystoupila ve Verdiho Aidě na scéně slavné La Scaly a v roce 1952 podepsala exkluzivní smlouvu s gramofonovou společností EMI. Ke spokojenosti a zadostiučinění jí zbývalo už jen jediné: dobýt americkou operní scénu. 17.11. 1955 vystoupila jako Madame Butterfly v Chicagu a jen o rok později zpívala v Belliniho Normě a v newyorské Metropolitní opeře. Právě Normu pokládají kritici za stěžejní postavu jejího repertoáru. Role trpící i šťastné, milující i kruté druidské kněžky poskytla Callasové příležitost dokonale předvést, v čem byla výjimečná: svou schopností naprosté identifikace s postavou a strhujícím dramatickým projevem učinila z operního představení nevšední zážitek. Také její technická vyspělost byla obdivuhodná. Měla velký hlasový rozsah (tři oktávy) a svůj hlas ovládal s naprostou lehkostí ve všech polohách od koloratury (výzdoby jednoduché melodie technicky složitými pasážemi) po čistý soprán. Nevšední koloraturní role téměř zapomenutých operních mistrů patří k jejímu hlavnímu přínostu opeře 20. století. Role Normy jí zároveň přinesla první velký neúspěch. Když se 1. ledna 1958 probudila po silvestrovské oslavě, zjistila, že ztratila hlas. Do představení Normy v římské Opeře zbývalo 36 hodin. Divadlo nesehnalo náhradu a Callasová se po lékařském ošetření nakonec rozhodla vystoupit. Udělala chybu: na konci prvního jednání už nemohla zpívat a po přestávce se na scénu nevrátila. Obecenstvo jí to neodpustilo. V 60. letech bylo zřejmé, že legendární pěvkyně je vyčerpaná, vystupovala méně a věnovala se hlavně nahrávání desek. Následovaly už jen neúspěchy jako natáčení Pasoliniho filmu Medea, který divaci i kritici vesměs odsoudili. Také její pěvecký návrat s tenorem Di Stefanem v roce 1973 nedopadl dobře. Pěvkyně zemřela náhle na srdeční záchvat v třiapadesáti letech.
- Maria Anna Cecilia Sophia Kalogeropoulos (en griego Μαρία Άννα Σοφία Καικιλία Καλογεροπούλου), conocida como Maria Callas, fue una soprano estadounidense de origen griego considerada la cantante de ópera mas eminente de la segunda mitad del siglo XX. Capaz de revivir el Bel canto en su corta pero importante carrera, fue llamada (como antes la célebre Claudia Muzio) «La Divina». Combinaba una formidable técnica del bel canto que daba flexibilidad a su caudalosa voz, que se sumaba a un timbre personal y un gran talento dramático, cualidades que le hicieron la más famosa actriz-cantante de su época. Extraordinariamente versátil, su repertorio se integraba con la ópera seria clásica, como La Vestale de Gaspare Spontini, Alceste de Gluck y Medea de Cherubini hasta las óperas de Giuseppe Verdi, o Giacomo Puccini e incluso Richard Wagner y las óperas del verismo. Sus estudios del bel canto con la soprano de coloratura española Elvira de Hidalgo le permitieron abordar papeles muy disímiles y resucitar la tradición del bel canto romántico italiano en la verdadera acepción del término y a través de la exhumación de óperas olvidadas como Anna Bolena de Donizetti. Desafortunadamente este esfuerzo, sumado a la súbita pérdida de peso, aceleró el deterioro de su voz y le acarreó múltiples críticas además de acortar su longevidad vocal. El fenómeno Callas duró apenas algo más de una década pero su irrupción en el mundo de la lírica dejó una marca imborrable y visionaria. En la definición del musicólogo Kurt Pahlen «…su canto asemeja una herida abierta, que sangra entregando sus fuerzas vitales…como si ella fuese la memoria del dolor del mundo…»
- Maria Callas oli maailmankuulu kreikkalais-yhdysvaltalainen oopperalaulaja, sopraano. Callas loi uransa 1940-luvun lopussa ja 1950–60-luvuilla. Callas syntyi kreikkalaiseen siirtolaisperheeseen Brooklynissa New Yorkissa,Yhdysvalloissa. Isä oli liikemies ja vaihtoi perheen nimen Callasiksi edistääkseen sopeutumista. Maria muutti 13-vuotiaana äitinsä kanssa Ateenaan, Kreikkaan. Ateenassa Callas opiskeli musiikkia muun muassa kuuluisan oopperalaulajan Elvira de Hidalgon johdolla. Toisessa maailmansodassa ensin Italia ja sitten Saksa miehittivät Kreikan. Lauluopinnoissaan menestynyt Maria Callas esiintyi miehityshallinnon edustajille suunnatuissa konserteissa. Brittien karkotettua akselivallat maasta 1944 Callas suljettiin kommunististen työtovereidensa painostuksesta oopperasta muutamaksi kuukaudeksi. Sisällissodan puhjettua Kreikassa hän sai osaa Ateenasta hallussaan pitäviltä kommunisteilta uhkauksia miehityksen aikaisen toimintansa takia. Hän muuttikin maasta 1945 takaisin Yhdysvaltoihin ja alkoi luoda oopperauraa toden teolla. Hänen suuri innoittajansa ja kollegansa oli kapellimestari Carlo Maria Giulini. Tämän suojissa Callas alkoi luoda julkista kuvaa periaatteenaan "oopperalaulajat laulavat, mutta diivat hämmentävät". Callas esiintyi maailman tunnetuimissa oopperoissa muun muassa Milanon La Scalassa, Pariisin Palais Garnier'ssa, ja New Yorkin Metropolitanissa. Vuonna 1969 italialainen elokuvaohjaaja Pier Paolo Pasolini palkkasi Callasin näyttelemään Medea-elokuvaansa. Elokuvasta tuli sensaatio, joka toi suurta julkisuutta sekä Callakselle että Pasolinille. Callaksella oli suhde kreikkalaisen laivanvarustaja Aristotles Onassiksen kanssa. Callas ja Onassis saivat lapsen 30. maaliskuuta 1960. Lapsi kuitenkin kuoli muutama tunti synnytyksen jälkeen. Callasin ja Onassiksen yhdeksän vuotta kestänyt suhde loppui kun Onassis tapasi Yhdysvaltain entisen presidentin, John F. Kennedyn lesken Jacqueline Kennedyn. Callas eli viimeiset vuotensa erakkona Pariisin asunnossaan. Hän kuoli sydänkohtaukseen Pariisissa vuonna 1977 53-vuotiaana. Vuonna 2004 italialaisen elokuvaohjaaja Franco Zeffirellin tutkimusten mukaan Callas murhattiin Pariisin asunnossaan, murhaaja oli Zeffirellin mukaan kuuluisa kreikkalainen pianisti Vasso Devetzi, joka oli Callaksen kilpailija. Callakselta jäi noin 9 000 000 USA:n dollarin arvosta kiinteistöjä.
- Maria Callas est une soprano américaine, née à New York le 2 décembre 1923 et morte à Paris le 16 septembre 1977. Surnommée « la Bible de l'opéra » par Léonard Bernstein, « la Callas » – telle qu'elle est couramment appelée – a bouleversé l'art lyrique du XX siècle en valorisant l'approche du jeu d'acteur, jusqu'à lors relégué au second plan. Entourée des meilleurs artistes de son époque et s'étant produite sur les principales scènes d'opéra du monde, Callas demeure encore au XXI siècle l'une des cantatrices les plus célèbres, à la fois par le timbre très particulier de sa voix, son registre étendu, sa grande virtuosité alliée à un phrasé à nul autre pareil et son talent de tragédienne, lui permettant d'incarner littéralement les personnages qu'elle interprétait. Suscitant les passions – ce qui lui valut d'être autant adulée que décriée – Maria Callas reste, tant par la réussite exceptionnelle de sa vie professionnelle que par sa vie privée mouvementée, l'icône même de la « diva ».
- Maria Callas Amerikában született görög származású operaénekesnő, aki elsősorban lenyűgöző bel canto technikájának, valamint hatásos drámai képességeinek köszönhette hírnevét; rajongói La Divinaként vagy primadonna assolutaként emlegették. Több mint negyven operaszerepet énekelt, és húsz teljes operafelvételt hagyott maga után. Alakításaiban Bellini, Donizetti, Rossini, Cherubini rég elfelejtett operái születtek újjá. Legjelentősebb szerepei Lucia a Lammermoori Luciából, Floria Tosca a Toscából, Violetta a Traviátából, Bellini Normája, valamint Cherubini Médeiája.
- Maria Callas, nome d'arte di
- マリア・カラス（Maria Callas、1923年12月2日 - 1977年9月16日）は、ソプラノ歌手である。ニューヨークで生まれパリで没し、20世紀最高のソプラノ歌手とまで言われた。特にルチア（ランメルモールのルチア）、ノルマ、ヴィオレッタ（椿姫）、トスカなどの歌唱は、技術もさることながら役の内面に深く踏み込んだ表現で際だっており、多くの聴衆を魅了するとともにその後の歌手にも強い影響を及ぼした。
- Maria Anna Sofia Cecilia Kalogeropoulos, beter bekend onder haar artiestennaam Maria Callas was de beroemdste operazangeres van na de Tweede Wereldoorlog.
- Maria Callas var en amerikanskfødt gresk dramatisk koloratursopran (soprano drammatico d'agilità). Selv om hennes egentlige store karriere varte relativt kort (kun 15 år), regnes hun for å være en av de mest fremstående og usedvanlige personlighter i operaens historie. Callas kombinerte en imponerende bel canto-teknikk med en glimrende skuespillerkunst. Hennes store register og stemme utmerket seg med en karakteristisk, fascinerende klang, og hun benyttet seg av den med en enorm teknisk virtuositet som alltid var underlagt det dramatiske uttrykk. Hun var en svært allsidig sanger, med et repertoar som spant seg fra klassisk opera seria til bel canto-operaene av Donizetti, Bellini og Rossini, til Verdi, Puccini, og tidlig i karrieren også til musikkdramaene av Wagner. Hennes bemerkelsesverdige musikalske og dramatiske talenter gav henne kallenavnene La Divina («Den guddommelige») og «Århundrets primadonna». Hennes bidrag ble i størst grad gjenoppførelsen av flere glemte posisjoner av det eldre operarepertoaret. Maria Callas ble født i New York av greske foreldre, men fikk sin musikalske utdanning i Hellas og etablerte sin karriere i Italia. Hun ble tvunget til å lide krigens elendigheter og en myopi som etterlot henne nesten blind på scenen, og ble i løpet av sin karriere ombrust av en rekke skandaler og konflikter. Hun gikk fra å være overvektig til å bli en glamorøs kvinne, skjønt vekttapet kunne senere ha bidratt til hennes stemmeforfall og relativt tidlige ende på karrieren. Pressen var særlig opptatt av Callas’ angivelige divaoppførsel, hennes antatte rivalisering med Renata Tebaldi og kjærlighetsaffæren med Aristoteles Onassis. Hennes dramatiske liv og personlige tragedie har ofte satt artisten Callas i skyggen i populærpressen. Callas’ artistiske prestasjoner har imidlertid vært så store at Leonard Bernstein beskrev henne som «Operaens bibel», og hennes innflytelse så varig at Opera News i 2006 skrev at «nesten tretti år etter hennes død er hun fremdeles definisjonen på divaen som artist – og fremdeles en av den klassiske musikks best selgende vokalister».
- Maria Callas, wł. Cecilia Sophia Anna Maria Kalogeropoulou, Meneghini -, śpiewaczka operowa o światowej sławie. Nazywana była "primadonną stulecia". Była primadonną mediolańskiej La Scali (najczęstsze występy w latach 1951-58) i Metropolitan Opera w Nowym Jorku. Uczennica Elviry de Hidalgo. Była obdarzona bardzo silnym sopranem dramatycznym (soprano dramatico d'agilita) o oryginalnej barwie, zdolna również do wykonywania partii koloraturowych. Za jej prawdziwy debiut uważa się występ w Arena di Verona w partii Giocondy Amilcare Ponchielliego latem 1947 roku. Decydującym o jej karierze był sezon 1948/1949, gdy występowała w roli Elwiry w Purytanach Belliniego. W 1949 poślubiła bogatego włoskiego przemysłowca Meneghiniego, przyjmując obywatelstwo włoskie. W 1956 zadebiutowała w Metropolitan Opera, wzbudzając podziw na całym świecie za wspaniałe zdolności aktorskie i śpiew. Sławę przyniosły jej występy w XIX-wiecznych operach włoskiego bel canta: Giuseppe Verdiego - Traviata (Violetta - partia tytułowa), Bal maskowy (Amelia), Trubadur (Leonora), Makbet, Cherubiniego - Medea, Belliniego - Lunatyczka (Amina), Purytanie (Elwira), Donizettiego - Łucja z Lammermooru (bardzo trudna wokalnie rola tytułowa na sopran koloraturowy, z 20-minutową i sięgającą skrajnie wysokich dźwięków arią obłędu), Anna Bolena, Spontiniego - Westalka (Giulia). Śpiewała także w dziele werysty Pucciniego Tosca (w tytułowej roli). Zainteresowana rzadkim repertuarem sięgała nawet do oper XVIII-wiecznego Glucka - Ifigenia na Taurydzie, Alcesta. We wczesnym okresie śpiewała też w dramacie muzycznym Wagnera Walkiria - jako Brunhilda. Jak sama mówiła, najbliższą jej postacią, jaką kreowała na scenie, była nieszczęśliwie zakochana kapłanka Norma, tytułowa bohaterka opery Belliniego. Wystąpiła w tej roli blisko sto razy i sama mawiała, że Bellini napisał Normę właśnie dla niej. Do historii teatru i to nie tylko operowego przeszły jej przedstawienia Traviaty w La Scali w 1955 roku (zwane Traviatą stulecia), Toski w Covent Garden, czy seria spektakli w nowojorskiej Metropolitan Opera. Callas "wspomagała swój głos znakomitym aktorstwem" i także od strony aktorskiej "żadna ze śpiewaczek nie mogła się z nią równać". Dokonała swoistej rewolucji w dziedzinie sztuki operowej. Perfekcyjna wokalnie, wnikliwa w interpretacji odtwarzanej postaci dawała na scenie bogate psychologicznie portrety bohaterek, przełamując panującą do tej pory rutynę aktorską śpiewaczek. Sławna była także ze swoich kaprysów gwiazdy, kłótni z dyrektorami teatrów, ostrej wojny z Renatą Tebaldi oraz z romansu z Arystotelesem Onassisem, po rozstaniu z którym gnębiła ją depresja. Raz nawet (2 I 1958) wywołała skandal, kiedy niezadowoloma z chłodnej reakcji publiczności (było to już w okresie pojawiających się kłopotów Callas z głosem) przerwała spektakl Normy Belliniego, zeszła ze sceny i odmówiła powrotu na nią, czyniąc to mimo obecności na widowni prezydenta Włoch. Niesłychane poświęcenie sztuce, ogromne ilości występów, forsowna kuracja odchudzająca oraz problemy w życiu osobistym Callas sprawiły, że u schyłku lat 50. , a coraz silniej na początku lat 60. , zaczęły występować u niej problemy z głosem, które z czasem zaczęły się nasilać, co sprawiło, że jej kariera trwała dość krótko jak na śpiewaczkę operową (ok. 18 lat). 5 lipca 1965 po raz ostatni na scenie operowej wystąpiła w Europie (w Covent Garden) w operze Tosca. Na początku lat 70. odbyła kilka recitali z Giuseppe di Stefano w Londynie i Paryżu oraz tournée po Japonii i Korei Płd; ostatni występ miała w Tokio 10 października 1974. Próbowała sił jako reżyser, wystawiająć w La Scali mało znaną operę Verdiego Nieszpory sycylijskie. Inscenizacja wzbudziła jednak kontrowersje, zarzucano jej statyczność. Nagrała wiele płyt, zarówno z całymi operami jak i recitalami. Jej triumfem jako aktorki dramatycznej była tytułowa rola w filmie Medea Pasoliniego z 1969, według tragedii Eurypidesa. Zmarła nagle na zawał serca w swym paryskim mieszkaniu. Jej skremowane prochy złożono na paryskim Cmentarzu Père-Lachaise; skradzione, a następnie odzyskane zostały – zgodnie z jej życzeniem – rozsypane nad Morzem Egejskim.
- Maria Callas foi uma cantora lírica estado-unidense de ascendência grega, considerada a maior celebridade da Ópera no século XX e a maior soprano de todos os tempos. Apesar de também famosa pela sua vida pessoal, o seu legado mais duradouro deve-se ao impulso a um novo estilo de atuação nas produções operísticas, à raridade e distintividade de seu tipo de voz e ao resgate de óperas há muito esquecidas do bel canto, estreladas por ela.
- Maria Callas este numele de artistă al Ceciliei Sophia Anna Maria Kalogeropoulos, renumită soprană, considerată de unii drept cea mai mare cântăreaţă de muzică de operă din a doua jumătate a secolului al XX-lea, denumită "La Divina" sau "Regina della lirica". Maria Callas, provenind dintr-o familie de greci imigraţi în Statele Unite ale Americii, Gheorghiou Kalogheropoulos şi Evangelia Dimitriades, se naşte în New York la 2 decembrie 1923. În 1929, tatăl îşi schimbă numele în Georges Callas şi deschide o farmacie în cartierul Manhattan din New York. În copilărie, la vârsta de cinci ani, Maria Callas este lovită de un automobil şi rămâne în stare de comă timp de 22 de zile. Accidentul nu se soldează cu urmări, Maria Callas se dezvoltă normal şi, având înclinaţii pentru muzică, începe să ia lecţii de pian. În 1937, părinţii se despart şi mama se întoarce împreună cu fiica sa în Grecia. În anul următor, Maria este admisă în Conservatorul din Atena şi studiază mai departe pianul cu Maria Trivella. În acelaşi timp ia şi lecţii de canto iar în 1939 interpretează în cadrul unui spectacol pentru studenţi rolul lui Santuzza din "Cavalleria Rusticana" de Pietro Mascagni, obţinând Primul Premiu al Conservatorului. Începe astfel cariera de cântăreaţă lirică a Mariei Callas, care va avea o traiectorie fulminantă. Între 1942 şi 1945 interpretează diferite roluri pe scena Teatrului Regal de Operă din Atena în operele "Il Mercante di Venezia" de Mario Castelnuovo-Tedesco, "Fidelio" de Ludwig van Beethoven, "Der Bettelstudent" de Carl Millöcker şi "Tosca" de Giacomo Puccini. În 1945 se întoarce la New York, unde obţine o audiţie la "Metropolitan Opera Theater", soldată însă cu un insucces. Continuă să studieze pentru a-şi perfecţiona tehnica vocală şi, în fine, prin intermediul cunoscutului impresar teatral Eddie Bagarozy, este angajată să cânte la Opera din Chicago, unde în ianuarie 1947 debutează în rolul principal din "Turandot" de Puccini, fără a înregistra un succes remarcabil. Revine în Italia la 27 iunie 1947, fiind însoţită de faimosul bas Nicola Rossi-Lemeni, prin intermediul căruia vine în contact cu Giovanni Zanatello, director artistic al Arenei din Verona, care tocmai era în căutare de interpreţi pentru stagiunea 1947. Zanatello este fascinat de vocea Mariei Callas şi îi încredinţează rolul principal în opera "La Gioconda" de Ponchielli. În Verona cunoaşte pe Giovanni Battista Meneghini, industriaş bogat şi mare amator de muzică, cu care se va căsători la 21 aprilie 1949, deşi îi separă o diferenţă de vârstă de 37 de ani. Meneghini preia şi rolul de agent teatral, asigurându-i contactul cu cele mai importante teatre de operă din Italia. În 1948 apare pentru prima dată în rolul titular din opera "Norma" de Vincenzo Bellini pe scena teatrului din Florenţa, cu un succes deosebit. În repertoriul său memorabil, creaţia sa din opera "Norma" va deveni un punct de reper pentru stilul Mariei Callas, interpretarea celebrei arii Casta Diva rămânând neegalată până astăzi. În decembrie 1951 inaugurează stagiunea lirică la "Teatro alla Scala" din Milano cu opera "I Vespri Sicilliani" de Verdi, un adevărat triumf marcat de aplauze nesfârşite şi de strigăte de "bis". Urmează turnee în Italia şi la Chicago, "Metropolitan Opera" din New York, "Covent Garden" din Londra cu operele "Lucia di Lammermoor" de Donizetti, "Aida", "Il Trovatore" şi "La Traviata" de Verdi, "Norma" de Belini şi altele. Celebrul şef de orchestră, Arturo Toscanini, este cucerit de vocea ei şi vrea să-i încredinţeze rolul titular în "Macbeth" de Verdi, dar opera nu a fost înclusă în programul "Scalei". Viaţa Mariei Callas se împarte între diverse reprezentaţii, călătorii şi relaţii sentimantale, uneori furtunoase, cu regizorul Luchino Visconti, directorul de scenă Franco Zeffirelli, tenorul Giuseppe di Stefano. În anul 1959, este invitată de bogatul armator grec Aristotele Onassis la o croazieră pe yacht-ul său "Christina", împreună cu personalităţi de frunte din protipendada internaţională. Callas se desparte de Meneghini şi devine amanta oficială a lui Onassis. A fost o pasiune "destructivă şi violentă", cum a fost definită de ea însăşi. Onassis, gelos, o ţine departe de activitatea artistică. La insistenţele lui Zefirelli, reapare pe scenă în 1964 cu "Tosca" la "Covent Garden" şi apoi cu "Norma" la Paris, dar vocea sa se resimte după anii de inactivitate. Înregistrează încă un succes triumfal în 1965 cu "Tosca" la New York, după care urmează declinul. La Roma este silită să întrerupă un spectacol cu "Norma" după actul al II-lea, o reprezentaţie la Londra cu "Tosca" va fi ultima sa apariţe într-un spectacol de operă. Viaţa sa privată nu este mai bună. Onassis o părăseşte pentru a se căsători cu Jaqueline Kennedy, văduva preşedintelui american John F. Kennedy asasinat la Dallas. În 1973 mai întreprinde un turneu mondial de concerte împreună cu tenorul Giuseppe di Stefano, care se termină în 1974 la Sapporo în Japonia. Este ultima sa apariţie în public. Maria Callas nu mai este decât umbra aceleia care făcea să delireze publicul, nu mai are simţul scenic, nu mai caracterizează personajele, vocea sa care încânta cu timbrul, extensiunea vocală, culoarea şi vitalitatea plină de vibraţie nu mai este decât o palidă amintire a performanţelor din trecut. Se retrage la Paris, trăieşte în singurătate aproape uitată de lume. Moare la 16 septembrie 1977 în vârstă de 55 de ani, în circumstanţe nu tocmai clare. Piatra de mormânt de la cimitirul "Père Lachaise" aminteşte de cine a fost Maria Callas. Pentru posteritate au rămas înregistrările pe discuri cu vocea sa, care a dat viaţă într-un mod neegalat atâtor personaje tragice şi nefericite.
- Мария Каллас — оперная певица, по национальности гречанка. Мария Каллас стоит в ряду таких реформаторов оперы, как Рихард Вагнер и Артуро Тосканини. Культура второй половины XX века неразрывно связана с её именем. В начале 50-х годов, накануне явления постмодернизма, когда опера XIX века стала эстетическим анахронизмом, Мария Каллас вернула оперное искусство на вершину сценического олимпа. Возродив эпоху бельканто, Мария Каллас не ограничилась виртуозными колоратурами в операх Беллини, Россини и Доницетти, а превратила свой голос в главное выразительное средство. Она стала универсальной певицей с репертуаром от классических опер-сериа типа «Весталки» Спонтини до последних опер Верди, веристских опер Пуччини и музыкальных драм Вагнера. Взлёту карьеры Каллас в середине XX века сопутствовало появление в звукозаписи долгоиграющей пластинки и дружба с видным деятелем звукозаписывающей компании EMI Вальтером Легге. Приход на сцену оперных театров нового поколения дирижёров, таких как Герберт фон Караян и Леонард Бернстайн и кинорежиссеров, таких как Лукино Висконти и Франко Дзеффирелли, сделал каждый спектакль с участием Марии Каллас событием. Она превратила оперу в настоящий драматический театр, заставляя даже «трели и гаммы выражать радость, беспокойство или тоску».
- Maria Callas, egentligen Maria Anna Sofia Cecilia Kalogeropoulos, grekiska Μαρία Καλογεροπούλου, född 2 december 1923 i Brooklyn, New York, USA, död 16 september 1977 i Paris, Frankrike, var en grekisk-amerikansk operasångerska med bred repertoar, från dramatiska roller som Giacomo Puccinis Turandot till koloraturroller som Amina i Vincenzo Bellinis Sömngångerskan vilket gav henne smeknamnet La Divina. Hon föddes i Brooklyn av grekiska föräldrar. När hon var 15 år flyttade hon tillsammans med sin mor och sin syster till Aten i Grekland. Hon studerade på Musikkonservatoriet och gjorde redan som 19-åring rollen som Tosca på Operan i Aten och två år senare gestaltade hon Leonora i Beethovens opera Fildelio på samma scen.1947 sjöng hon La Gioconda på utomhusarenan i Verona under dirigenten Tullio Serafin, därefter följde engagemang i Italien och i Argentina innan hon väl kom att sjunga på det eftertraktade La Scala i Milano; första gången 1950 då Callas ersatte den då mer välkända sopranen Renata Tebaldi i Verdis Aida, men året därpå fick hon så öppna säsongen på La Scala i rollen som Elena i Verdis Den sicilianska aftonsången. Därefter följde såväl klassiska verk som La Traviata som mer sällan spelade bel canto verk som Donizetts Anna Bolena. Callas kom också att sjunga i USA i New York 1956, där hon så småningom hamnade i en konflikt med Mets chef Rudolf Bing, vidare Chicago Lyric där hon för övrigt efter en föreställning av Puccinis Madame Butterfly förödmjukades med att motta en stämning från en tidigare agent när hon gick av scenen. Runt 1960 lämnade hon i stort sett operascenen och kom att undervisa på Juilliard i New York i s k master class form. Maria Callas var en mångsidig sångerska vars framträdanden präglades av intensiv röstanvändning och djup inlevelse på scenen. Till hennes mest kända roller hör flera belcantohjältinnor som Norma, Lucia i Lucia di Lammermoor, Amina i Sömgångerskan och Rossina i Barberaren i Sevilla. Hon var även känd för mer koloraturistiska roller som Violetta i La Traviata och tyngre roller, t. ex. Medea och Tosca. Hon sjöng även ett par mezzosopranroller. Hennes ofta använda duettpartner Giuseppe di Stefano sa vid en intervju att han tyckte att Maria Callas "sjöng som en man", vilket kanske kan anses stå i stark kontrast till hennes grekiska lärarinna, koloratursopranen Elvira Hidalgo, som sjöng ljust och inte särdeles kraftfullt. Samtidigt ska man komma ihåg att Callas under en och samma vecka sjöng Brünhilde och Elvira; från Wagners tyngd till Bellinis koloraturer. Maria Callas var under ett antal år gift med en italiensk man som hon träffade 1947; Giovanni Battista Meneghini. Hon valde dock 1966 att återta sitt grekiska medborgarskap och då grekisk rätt ansåg att äktenskap skulle ingås i den grekiska kyrkan för att gälla, kom hennes äktenskap ingånget med Meneghini i Italien att anses som ogiltigt. Skälet till brytningen med Meneghini var att Callas förälskat sig i Aristoteles Onassis, en grekisk affärsman på vars yacht Christina hon och hennes man tillbringat ett par veckor tillsammans med Onassis och andra gäster såsom Winston Churchill sommaren 1959. Dock kom Callas aldrig att gifta sig med Onassis, utan han valde att gifta sig med Jacqueline Kennedy. Maria Callas drog sig tillbaka mer och mer från scenen och henne framträdanden blev mer och mer sällsynta efter 1960. Hon medverkade i en stumfilm regisserad av Pasolini; Medea. I början av 70-talet genomförde hon en konsertturné tillsammans med den Sicilienfödda tenoren Giuseppe Di Stefano. Den sista konserten gavs i Japan. Maria Callas avled i sitt hem i Paris på Avenue George Mandel den 16 spetember 1977 som en följd av hjärtproblem och hennes aska ströddes efter hennes egen önskan i det Egeiska havet. Maria Callas utgjorde även den verkliga förebilden för Hergés Tintin-karaktär Bianca Castafiore.
- Maria Callas Amerika'da doğan, Yunanlı soprano. 1950'li yılların ve belki tüm zamanların en çok tanınan ve başından geçen sansasyonel olaylarla ses getiren sopranolarından biridir.
- Марі́я Ка́ллас — грецька співачка, яка прославилася у період після Другої світової війни. Марія Калойеропулос народилася 2 грудня 1923 в Нью-Йорку в змішаної греко-американській сім'ї. Ще дитиною, Марія дуже розвинула музичний слух, слухаючи грамофонні записи й радіо; займалася фортепіано, потім брала уроки співу. Через бідність, у 1936 сім'я повернулася до Греції, і там Каллас почала займатися співом в Афінській консерваторії у Ельвіри де Ідальго, яка дала їй основи бельканто. 3 ранньої юності потужне звучання голосу, а також його трьохоктавний діапазон визначили основне амплуа співачки — найтяжчі партії італійського репертуару, а також опери Вагнера. Студенткою дебютувала в партії Сантуцци в «Сільській честі» Масканьї (1938, Афіни). Під час другої світової війни і окупації Греції італійськіми військами співала на різних сценах. Після війни була звинувачена в тім, що "співала окупантам", в зв'язку з чим виступати їй було заборонено. 3мушена була залишити батьківщину і емігрувати в Італію, де з успіхом виконала партію Джоконди в 1947 на фестивалі «Арена ді Верона». Слава прийшла до Каллас в 1949, коли вона впродовж одного тижня проспівала Брунгільду в вагнерівській «Валькірії» і Ельвіру в «Пуританах» Белліні — то був подвиг, рівного якому не знайти в історії оперного мистецтва першої половини 20 ст. : ці партії не тільки дуже важкі, а й діаметрально протилежні за музичним стилем і вокальним завданням. У 1951 співачка увійшла до трупи міланського театру «Ла Скала», ставши його примадонною: тут нею було проспівано більшість із 37 партій її репертуару. Голос Каллас чудово втілював трагічний пафос беллінієвої Норми, жвавість і дотепність россінієвої Розіни («Севільський цирульник»), скорботу і божевілля героїнь Доніцетті («Лючія ді Ламмермур») і Белліні («Сомнамбула»), гордість трагічних персонажів Верді. У 1954 Каллас пройшла спеціальний курс лікування, щоб позбутися зайвої ваги. У стилізації своєї зовнішності довгий час слідувала популяній кінозірці Одрі Хепберн. Новий образ дозволив співачці втілювати на сцені оперні образи з приголомшливим реалізмом. Того ж року вона вперше з успіхом виступила у США (Чикаго), а за два роки відкрила сезон 1956—1957 в «Метрополітен-опера» виконанням головною партії в «Нормі» Белліні. Наприкінці 1950-х років у Каллас виникли серйозні проблеми з голосом, і в 1962 вона полишила сцену. Проте 1965 року вона двічі виступила в «Метрополітен-опера» в партії Тоски: її інтерпретації підтвердили думку про Каллас як про найбільш переконливу і приголомшливу виконавицю цієї ролі. З 1971 Марія Каллас вела викладацьку роботу в Джульярдській музичній школі (Нью-Йорк). Серед величезної спадщини грамзаписів слід зазначити партії Норми (диригент Серафін, EMI), Анни Болени (диригент Гаваццені, EMI), Медеї (диригент Серафін, EMI), Тоски (диригент Де Сабата, EMI). Померла Каллас в Парижі 16 вересня 1977.
- 玛丽亚·卡拉丝（英語：Maria Callas；希臘語：Μαρία Κάλλας，1923年12月2日－1977年9月16日），美国籍希腊女高音歌唱家。卡拉丝是意大利“美声歌剧”（bel canto）复兴的代表人物。她兼备高超的演唱技巧和超凡的舞台表现力，被认为是历史上最有影响力的女高音之一。卡拉丝能够胜任各种风格的剧目，出演的歌剧剧目涵盖从早期古典歌剧直到晚近的威尔第和普契尼的作品。卡拉丝的个人生活也曾经为社会广泛关注。
|
| rdfs:comment
|
- Maria Callas (New York City December 2, 1923 – Paris, France September 16, 1977) was an American-born Greek soprano and one of the most renowned opera singers of the twentieth century. She combined an impressive bel canto technique with great dramatic gifts.
- Maria Callas war eine griechischstämmige Sopranistin. Sie gilt, trotz einer vergleichsweise kurzen Karriere, als die bedeutendste Opernsängerin des 20. Jahrhunderts.
- Maria Callas 2 de desembre de 1923- París, 16 de setembre de 1977) fou una gran soprano greco-nordamericana i és considerada com la més famosa cantant d'òpera del període de postguerra, anomenada a vegades La Divina o diva assolutta. La Callas combinava una impecable tècnica de bel canto amb un gran talent dramàtic, les quals coses la van fer la més famosa actriu cantant d'aquella època.
- Maria Callas byla americká sopranistka řeckého původu a nejslavnější operní umělkyně 20. století. Narodila se v New Yorku do rodiny řeckých přistěhovalců jako Cecilia Sophia Anna Maria Kalogeropoulosová. Jakmile její matka zjistila, že si její dcera při poslechu rádia a gramofonu ráda nahlas zpívá, rozhodla se, že z ní učiní hvězdu. Následovaly nekonečné hodiny klavíru a zpěvu.
- Maria Anna Cecilia Sophia Kalogeropoulos (en griego Μαρία Άννα Σοφία Καικιλία Καλογεροπούλου), conocida como Maria Callas, fue una soprano estadounidense de origen griego considerada la cantante de ópera mas eminente de la segunda mitad del siglo XX. Capaz de revivir el Bel canto en su corta pero importante carrera, fue llamada (como antes la célebre Claudia Muzio) «La Divina».
- Maria Callas oli maailmankuulu kreikkalais-yhdysvaltalainen oopperalaulaja, sopraano. Callas loi uransa 1940-luvun lopussa ja 1950–60-luvuilla. Callas syntyi kreikkalaiseen siirtolaisperheeseen Brooklynissa New Yorkissa,Yhdysvalloissa. Isä oli liikemies ja vaihtoi perheen nimen Callasiksi edistääkseen sopeutumista. Maria muutti 13-vuotiaana äitinsä kanssa Ateenaan, Kreikkaan. Ateenassa Callas opiskeli musiikkia muun muassa kuuluisan oopperalaulajan Elvira de Hidalgon johdolla.
- Maria Callas est une soprano américaine, née à New York le 2 décembre 1923 et morte à Paris le 16 septembre 1977. Surnommée « la Bible de l'opéra » par Léonard Bernstein, « la Callas » – telle qu'elle est couramment appelée – a bouleversé l'art lyrique du XX siècle en valorisant l'approche du jeu d'acteur, jusqu'à lors relégué au second plan.
- Maria Callas Amerikában született görög származású operaénekesnő, aki elsősorban lenyűgöző bel canto technikájának, valamint hatásos drámai képességeinek köszönhette hírnevét; rajongói La Divinaként vagy primadonna assolutaként emlegették. Több mint negyven operaszerepet énekelt, és húsz teljes operafelvételt hagyott maga után. Alakításaiban Bellini, Donizetti, Rossini, Cherubini rég elfelejtett operái születtek újjá.
- Maria Callas, nome d'arte di
- Maria Anna Sofia Cecilia Kalogeropoulos, beter bekend onder haar artiestennaam Maria Callas was de beroemdste operazangeres van na de Tweede Wereldoorlog.
- Maria Callas var en amerikanskfødt gresk dramatisk koloratursopran (soprano drammatico d'agilità). Selv om hennes egentlige store karriere varte relativt kort (kun 15 år), regnes hun for å være en av de mest fremstående og usedvanlige personlighter i operaens historie. Callas kombinerte en imponerende bel canto-teknikk med en glimrende skuespillerkunst.
- Maria Callas, wł. Cecilia Sophia Anna Maria Kalogeropoulou, Meneghini -, śpiewaczka operowa o światowej sławie. Nazywana była "primadonną stulecia". Była primadonną mediolańskiej La Scali (najczęstsze występy w latach 1951-58) i Metropolitan Opera w Nowym Jorku. Uczennica Elviry de Hidalgo. Była obdarzona bardzo silnym sopranem dramatycznym (soprano dramatico d'agilita) o oryginalnej barwie, zdolna również do wykonywania partii koloraturowych.
- Maria Callas foi uma cantora lírica estado-unidense de ascendência grega, considerada a maior celebridade da Ópera no século XX e a maior soprano de todos os tempos. Apesar de também famosa pela sua vida pessoal, o seu legado mais duradouro deve-se ao impulso a um novo estilo de atuação nas produções operísticas, à raridade e distintividade de seu tipo de voz e ao resgate de óperas há muito esquecidas do bel canto, estreladas por ela.
- Maria Callas este numele de artistă al Ceciliei Sophia Anna Maria Kalogeropoulos, renumită soprană, considerată de unii drept cea mai mare cântăreaţă de muzică de operă din a doua jumătate a secolului al XX-lea, denumită "La Divina" sau "Regina della lirica". Maria Callas, provenind dintr-o familie de greci imigraţi în Statele Unite ale Americii, Gheorghiou Kalogheropoulos şi Evangelia Dimitriades, se naşte în New York la 2 decembrie 1923.
- Мария Каллас — оперная певица, по национальности гречанка. Мария Каллас стоит в ряду таких реформаторов оперы, как Рихард Вагнер и Артуро Тосканини. Культура второй половины XX века неразрывно связана с её именем.
- Maria Callas, egentligen Maria Anna Sofia Cecilia Kalogeropoulos, grekiska Μαρία Καλογεροπούλου, född 2 december 1923 i Brooklyn, New York, USA, död 16 september 1977 i Paris, Frankrike, var en grekisk-amerikansk operasångerska med bred repertoar, från dramatiska roller som Giacomo Puccinis Turandot till koloraturroller som Amina i Vincenzo Bellinis Sömngångerskan vilket gav henne smeknamnet La Divina. Hon föddes i Brooklyn av grekiska föräldrar.
- Maria Callas Amerika'da doğan, Yunanlı soprano. 1950'li yılların ve belki tüm zamanların en çok tanınan ve başından geçen sansasyonel olaylarla ses getiren sopranolarından biridir.
- Марі́я Ка́ллас — грецька співачка, яка прославилася у період після Другої світової війни. Марія Калойеропулос народилася 2 грудня 1923 в Нью-Йорку в змішаної греко-американській сім'ї.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
