Marcus Claudius Marcellus (/mɑːrˈsɛləs/; c. 268 – 208 BC), five times elected as consul of the Roman Republic, was an important Roman military leader during the Gallic War of 225 BC and the Second Punic War. Marcellus gained the most prestigious award a Roman general could earn, the spolia opima, for killing the Gallic military leader and king Viridomarus in hand-to-hand combat in 222 BC at the battle of Clastidium. Furthermore, he is noted for having conquered the fortified city of Syracuse in a protracted siege during which Archimedes, the famous inventor, was killed. Marcus Claudius Marcellus died in battle in 208 BC, leaving behind a legacy of military conquests and a reinvigorated Roman legend of the spolia opima.

Property Value
dbo:abstract
  • Marcus Claudius Marcellus (/mɑːrˈsɛləs/; c. 268 – 208 BC), five times elected as consul of the Roman Republic, was an important Roman military leader during the Gallic War of 225 BC and the Second Punic War. Marcellus gained the most prestigious award a Roman general could earn, the spolia opima, for killing the Gallic military leader and king Viridomarus in hand-to-hand combat in 222 BC at the battle of Clastidium. Furthermore, he is noted for having conquered the fortified city of Syracuse in a protracted siege during which Archimedes, the famous inventor, was killed. Marcus Claudius Marcellus died in battle in 208 BC, leaving behind a legacy of military conquests and a reinvigorated Roman legend of the spolia opima. (en)
  • ماركوس كلاوديوس مارسيلوس (بالإنجليزية: Marcus Claudius Marcellus) (268 ق.م - 208 ق.م) قائد وقنصل روماني، انتخب خمس مرات قنصلاً أعوام (222 ق.م و218 ق.م و215 ق.م و 214 ق.م و 208 ق.م)، شارك في الحرب ضد القبائل الغالية عام 225 ق.م، كما شارك في الحرب البونيقية الثانية. احتل مارسيليوس مكانة مرموقة بعدما قتل زعيم القبائل الغالية الملك " فيريدوماروس " في معركة "كلاستيديوم". علاوة على ذلك، غزا مرسيليوس مدينة سرقوسة الحصينة وحاصرها بين عامي (214 ق.م - 212 ق.م)، وهو الحصار الذي قتل خلاله المخترع الشهير أرخميدس. قتل ماركوس كلاوديوس مارسيليوس في إحدى معارك الحرب البونيقية الثانية في عام 208 ق.م. (ar)
  • Marcus Claudius Marcellus (* um 268 v. Chr.; † 208 v. Chr. bei Venusia) war einer der römischen Generäle im Zweiten Punischen Krieg, Eroberer von Syrakus und mehrmaliger Konsul. Laut Poseidonios war er der erste in seiner Familie, der das Cognomen Marcellus trug, was aber nicht zutrifft. Marcellus kämpfte auf Sizilien gegen Hamilkar Barkas und als Konsul im Jahr 222 v. Chr. (zusammen mit Gnaeus Cornelius Scipio Calvus) in Gallien gegen die Insubrer, wobei er die spolia opima zum dritten und letzten Mal in der römischen Geschichte gewann, indem er den gegnerischen Anführer Viridomarus oder Virdumarus im Zweikampf erschlug. Im Jahr 216 v. Chr., nach der Niederlage von Cannae, übernahm er in Canusium das Kommando über die Reste der Armee und rettete Nola und das südliche Kampanien, obwohl es ihm nicht gelang, zu verhindern, dass Capua zu Hannibal überlief. Nach einem Suffektkonsulat im Jahr 215 v. Chr. war er im Jahr 214 v. Chr. als Konsul in Sizilien während des Aufstandes von Syrakus; er erstürmte Leontini und belagerte Syrakus, wo er aber vorerst scheiterte, nicht zuletzt aufgrund des Geschicks des Archimedes. Weswegen er zwischenzeitlich zu der Erkenntnis kam:"Wir sollten endlich damit aufhören, uns mit dem Mathematiker zu streiten." Aber "Befehl ist Befehl", die Belagerung wurde trotz großer Verluste (auf römischer Seite) fortgesetzt. Nach zweijähriger Belagerung erzwang er sich allmählich Zugang zur Stadt und eroberte sie trotz erheblicher punischer Verstärkung. Er verschonte das Leben der Einwohner, schaffte aber ihre Kunstschätze nach Rom, das erste Auftreten einer später üblichen Praxis der Kriegsbeute. Wiederum Konsul im Jahr 210 v. Chr., nahm er mit Hilfe römischer Parteigänger Salapia in Apulien, das sich gegen Hannibal erhoben hatte, und ließ die numidische Garnison töten. Als Prokonsul 209 v. Chr. griff er Hannibal bei Venusia an, zog sich aber nach einer verzweifelten Schlacht in die Stadt zurück. Da er mangelnder Führungsqualitäten angeklagt wurde, musste er die Truppen verlassen und nach Rom zurückkehren, um sich selbst zu verteidigen. In seinem fünften und letzten Konsulat im Jahr 208 v. Chr. wurden er und sein Mitkonsul Titus Quinctius Crispinus während einer Erkundung in der Nähe Venusias unerwartet angegriffen, wobei Marcellus zu Tode kam. (de)
  • Sauf précision contraire, les dates de cette page sont sous-entendues « avant Jésus-Christ ».Marcus Claudius MarcellusFichier:Denarius of Marcus Ulpius Nerva Traianus Obverse.PNG Marcus Claudius Marcellus Marcus Claudius Marcellus (né vers 268 av. J.-C. et mort en 208 av. J.-C.) était un général romain, héros de la deuxième guerre punique et un homme politique, qui fut préteur en 224 et cinq fois consul (222, 215 en remplacement de Lucius Posthumus Albinus, 214, 210 et 208). Il est issu de la famille d'origine plébéienne des Claudii Marcelli, elle-même branche de la gens des Claudii. Bien que cette famille ait déjà accédé par deux fois au consulat durant le siècle précédent, Plutarque, ignorant ceci, fait de Marcus Claudius le premier Marcellus. Son nom reste attaché à sa victoire contre le Gaulois Viridomaros, qu'il tua de sa main au combat, étant ainsi le troisième dans l'histoire romaine à ramener à Rome les dépouilles opimes d'un chef de guerre, il est aussi attaché à la prise de Syracuse, durant laquelle le savant grec Archimède fut tué. (fr)
  • Marco Claudio Marcelo (en latín, Marcus Claudius Marcellus) fue un político y militar romano de la República, nacido en 268 a. C. y muerto en 208 a. C. Fue uno de los comandantes del ejército romano durante la segunda guerra púnica y el conquistador de la ciudad de Siracusa, en la isla de Sicilia. (es)
  • Venne ucciso nel 208 a.C. durante uno scontro con reparti di cavalleria cartaginese di Annibale nei pressi di Venosa; Polibio criticò fortemente l'imprudente comportamento di Marcello in occasione della sua morte. (it)
  • マルクス・クラウディウス・マルケッルス(ラテン語: Marcus Claudius Marcellus, 紀元前268年 - 紀元前208年)は、共和政ローマ期の軍人、政治家。第二次ポエニ戦争でハンニバルに対して果敢に戦闘を仕掛け「ローマの剣」と称された。「ll」を促音で表記しないことも多いためマルクス・クラウディウス・マルケルスとも表記される。 (ja)
  • Marcellus vervulde zijn eerste consulaat in 222 v.Chr., samen met Scipio Calvus (de oom van Scipio Africanus). Tijdens deze ambtstermijn voerde Marcellus een campagne tegen de Insubriërs, van wie hij eigenhandig de koning Viridomarus doodde. Dit leverde hem een spolia opima (letterlijk: rijke buit/trofees, refererend aan de wapens en bepantsering die de overwinnaar van de gedode tegenstander afnam) op, iets wat hem als enige in de Romeinse geschiedenis gelukt is (twee gevallen in de mythologie niet meegerekend). Aan het begin van de Tweede Punische Oorlog vocht hij op Sicilië om vervolgens na de rampzalige slag bij Cannae de restanten van het Romeinse leger over te nemen en daarmee Nola en de rest van Campanië te beveiligen tegen Hannibal. Ten tijde van zijn derde consulaat in 214 v.Chr. belegerde hij het opstandige Syracuse, dat het twee jaar uithield tegen de Romeinen, mede dankzij de vernuftige uitvindingen van Archimedes. Deze wis- en natuurkundige werd bij de inname van de stad gedood door een Romeinse soldaat, overigens zeer tegen de zin van Marcellus. De plundering van deze Griekse kolonie zorgde ervoor dat veel beelden en andere voorwerpen in terechtkwamen in Rome, waardoor de invloed van de Hellenistische cultuur in Rome toenam. Geheel Sicilië, dat wil zeggen iedere belangrijke familie op het eiland, werd Cliënt van Marcus Claudius Marcellus. In 210 v.Chr. nam hij de stad Salapia in, omdat deze naar Hannibal was overgelopen. Met Hannibal leverde hij een bittere maar onbesliste slag in het Zuid-Italiaanse Asculum (Basilicata), om daarna terug te trekken naar Venusia. In zijn vijfde en laatste consulaat (in 208 v.Chr.) voerde hij rond dezelfde plaats campagne. Tijdens een verkenning met zijn collega en zoon vond hij de dood in een vijandelijke hinderlaag. (nl)
  • Marco Cláudio Marcelo (m. 208 a.C.; em latim: Marcus Claudius Marcellus) foi um político da gente Cláudia da República Romana eleito cônsul por cinco vezes, em 222, 215, 214, 210 e 208 a.C. com Cneu Cornélio Cipião Calvo, Tibério Semprônio Graco (suf.), Fábio Máximo, Marco Valério Levino e Tito Quíncio Peno Capitolino Crispino respectivamente. Além disso foi procônsul outras cinco vezes, vencedor dos gauleses ínsubres, recebendo o mais prestigioso prêmio que podia ser dado a um general, a spolia opima, por vencer em combate singular o seu líder, Viridomaro na Batalha de Clastídio. Foi um dos grandes heróis da Segunda Guerra Púnica, não apenas por conduzir a recuperação de Roma depois da desastrosa derrota na Batalha de Canas mas principalmente por ter conquistado Siracusa, garantindo aos romanos o controle total da Sicília, uma dura batalha que tirou a vida de Arquimedes. Pereceu durante um encontro com uma unidade de cavalaria cartaginesa perto de Venosa e recebeu o apelido de "Espada de Roma". Era neto de Marco Cláudio Marcelo, cônsul em 287 a.C., e pai de Marco Cláudio Marcelo. (pt)
  • Służbę wojskową rozpoczął walcząc z kartagińskim wodzem Hamilkarem na Sycylii. W czasie swojego pierwszego konsulatu w 222 p.n.e., wraz z kolegą w urzędzie Gnejuszem Korneliuszem Scypionem Kalwusem, prowadził wojnę z Galami, z plemieniem Insubrów. Zwyciężył w bitwie pod Klastydium Galów pod wodzą Wirdumara (według Plutarcha wódz ten nosił imię Brytomartus) zdobywając po raz trzeci i ostatni w historii Rzymu tzw. spolia opima, czyli zbroję zdjętą z zabitego własnoręcznie wodza nieprzyjacielskiego - najwyższy możliwy honor dla Rzymianina. W wojnie z Kartaginą służył najpierw na Sycylii w walkach z Hamilkarem. Po klęsce Rzymian pod Kannami w 216 p.n.e. zadanej przez Hannibala przejął komendę nad armią i mimo że nie zdołał zapobiec przejściu Kapui na stronę Hannibala, obronił miasto Nola i południową Kampanię, podnosząc tym samym ducha bojowego Rzymian (sprawował wówczas swoją drugą preturę). W 215 p.n.e. po śmierci konsula Lucjusza Postumiusza w wojnie z Galami został wybrany na konsula zastępczego, ale z przyczyn formalnych zrezygnował z urzędu i objął dowództwo jako prokonsul. W trakcie konsulatu w 214 p.n.e. rozpoczął kampanię na Sycylii. Rozpoczął oblężenie Syrakuz, przez długi czas odpierane dzięki umiejętnościom Archimedesa w konstruowaniu machin obronnych. Według Plutarcha Marcellus zdobył podczas negocjacji informacje o źle strzeżonej części fortyfikacji, co pozwoliło po dwuletnim oblężeniu zdobyć miasto. Doszło do grabieży miasta przez żołnierzy i wtedy to właśnie śmierć poniósł Archimedes. Sam Marcellus wywiózł z Syrakuz skarby sztuki, pierwszy przypadek powszechnej później praktyki zdobywczych Rzymian. W latach 210-209 p.n.e.(sprawował wtedy swój czwarty konsulat) walczył z wojskami Hannibala w środkowej Italii. Stoczył kilka wyrównanych i nierozstrzygniętych bitew z Hannibalem, który nadal poruszał się po Italii pustosząc ja bezwzględnie. Marcellus oskarżony o błędy w dowodzeniu, powrócił do Rzymu i skutecznie bronił się przed oskarżeniami. W czasie ostatniego konsulatu w 208 roku zginął w zasadzce pod Wenuzjum. Śmiertelne rany odniósł w tej zasadzce drugi konsul Tytus Kwinkcjusz Kryspinus. Był to pierwszy przypadek w historii Rzymu, gdy obaj konsulowie zginęli w wyniku tej samej bitwy. Choć jego sukcesy militarne nie były tak wielkie jak to przedstawia Liwiusz, to w świadomości Rzymian pozostał jako Miecz Rzymu - symbol waleczności. (pl)
  • Марк Кла́вдий Марце́лл (лат. Marcus Claudius Marcellus; около 270—208 гг. до н. э.) — древнеримский военачальник и политический деятель, пятикратный консул Римской республики (в 222, 215, 214, 210 и 208 годах до н. э.). Принадлежал к влиятельному аристократическому роду Клавдиев. С юности имел репутацию превосходного воина; во время первого консульства (222 год до н. э.) разгромил галлов в долине реки Пад и убил в единоборстве их царя, а потом взял Медиолан. Во Второй Пунической войне в боях под Нолой в 215 году до н. э. впервые после ряда поражений относительно удачно сразился с Ганнибалом. В 213—211 годах командовал армией в Сицилии, где после тяжёлой осады взял Сиракузы и заново подчинил Риму большую часть острова. Вернувшись в Италию, Марцелл ещё два года успешно противостоял Ганнибалу на юге Апеннинского полуострова и погиб в 208 году до н. э. в случайной стычке. За заслуги в войне с Карфагеном Марк Клавдий получил прозвище «меч Италии». Из Сицилии он привёз богатую добычу, в том числе множество культурных ценностей, и таким образом внёс существенный вклад в эллинизацию римского общества. (ru)
  • 马克卢斯(英语:Marcus Claudius Marcellus),(前268年-前208年),公元前208年死。他于公元前222年,公元前215年,公元前210年,公元前208年任执政官。公元前222年他为山南高卢胜利举行凯旋式,慶祝该战中以单打独斗斩杀了一个高盧大部族的酋长,類似功績羅馬史上僅三人獲得,另外兩人其一是羅馬傳說中的建城者,國王羅慕路斯,另一是前三巨頭克拉蘇之孫,執政官馬可斯‧李錫尼烏斯‧克拉蘇。之后与汉尼拔进行第二次布匿战争时,他表现突出,與費邊並列羅馬兩大支柱。公元前211年,敘拉古倒向迦太基,西西里生變,他率領四個軍團長期圍攻敘拉古城,與阿基米德發明的各種城防機械對抗,經過多次失敗的攻城戰後,終於攻占叙拉古,馬克盧斯本欲善待阿基米德,但阿基米德在亂軍中不幸意外被殺。前208年,在一次對抗迦太基人的戰鬥,中了漢尼拔安排的的伏兵被杀。 (zh)
dbo:birthDate
  • -268-1-1
dbo:deathDate
  • -208-1-1
dbo:deathPlace
dbo:thumbnail
dbo:wikiPageExternalLink
dbo:wikiPageID
  • 100679 (xsd:integer)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 736485194 (xsd:integer)
dbp:after
  • Tiberius Sempronius Gracchus and Quintus Fabius Maximus Verrucosus
  • Gaius Claudius Nero and Marcus Livius Salinator
  • Quintus Fabius Maximus Verrucosus and Quintus Fulvius Flaccus
  • Publius Cornelius Scipio Asina and Marcus Minucius Rufus and Marcus Aemilius Lepidus
  • Quintus Fabius Maximus and Tiberius Sempronius Gracchus
dbp:before
  • Tiberius Sempronius Gracchus and Quintus Fabius Maximus Verrucosus
  • Gaius Flaminius Nepos and Publius Furius Philus
  • Quintus Fabius Maximus Verrucosus and Quintus Fulvius Flaccus
  • Publius Sulpicius Galba Maximus and Gnaeus Fulvius Centumalus Maximus
  • Tiberius Sempronius Gracchus and Lucius Postumius Albinus
dbp:title
  • Consul of the Roman Republic
  • Consul of the Roman Republic
dbp:years
  • 208 (xsd:integer)
  • 210 (xsd:integer)
  • 214 (xsd:integer)
  • 215 (xsd:integer)
  • 222 (xsd:integer)
  • ''with Tiberius Sempronius Gracchus,
  • abdicated''
  • with Gnaeus Cornelius Scipio Calvus
  • with Marcus Valerius Laevinus
  • with Quintus Fabius Maximus Verrucosus
  • with Titus Quinctius Crispinus
dct:description
  • Roman military leader and Second Punic War general (en)
dct:subject
http://purl.org/linguistics/gold/hypernym
rdf:type
rdfs:comment
  • Marcus Claudius Marcellus (/mɑːrˈsɛləs/; c. 268 – 208 BC), five times elected as consul of the Roman Republic, was an important Roman military leader during the Gallic War of 225 BC and the Second Punic War. Marcellus gained the most prestigious award a Roman general could earn, the spolia opima, for killing the Gallic military leader and king Viridomarus in hand-to-hand combat in 222 BC at the battle of Clastidium. Furthermore, he is noted for having conquered the fortified city of Syracuse in a protracted siege during which Archimedes, the famous inventor, was killed. Marcus Claudius Marcellus died in battle in 208 BC, leaving behind a legacy of military conquests and a reinvigorated Roman legend of the spolia opima. (en)
  • ماركوس كلاوديوس مارسيلوس (بالإنجليزية: Marcus Claudius Marcellus) (268 ق.م - 208 ق.م) قائد وقنصل روماني، انتخب خمس مرات قنصلاً أعوام (222 ق.م و218 ق.م و215 ق.م و 214 ق.م و 208 ق.م)، شارك في الحرب ضد القبائل الغالية عام 225 ق.م، كما شارك في الحرب البونيقية الثانية. احتل مارسيليوس مكانة مرموقة بعدما قتل زعيم القبائل الغالية الملك " فيريدوماروس " في معركة "كلاستيديوم". علاوة على ذلك، غزا مرسيليوس مدينة سرقوسة الحصينة وحاصرها بين عامي (214 ق.م - 212 ق.م)، وهو الحصار الذي قتل خلاله المخترع الشهير أرخميدس. قتل ماركوس كلاوديوس مارسيليوس في إحدى معارك الحرب البونيقية الثانية في عام 208 ق.م. (ar)
  • Marco Claudio Marcelo (en latín, Marcus Claudius Marcellus) fue un político y militar romano de la República, nacido en 268 a. C. y muerto en 208 a. C. Fue uno de los comandantes del ejército romano durante la segunda guerra púnica y el conquistador de la ciudad de Siracusa, en la isla de Sicilia. (es)
  • Venne ucciso nel 208 a.C. durante uno scontro con reparti di cavalleria cartaginese di Annibale nei pressi di Venosa; Polibio criticò fortemente l'imprudente comportamento di Marcello in occasione della sua morte. (it)
  • マルクス・クラウディウス・マルケッルス(ラテン語: Marcus Claudius Marcellus, 紀元前268年 - 紀元前208年)は、共和政ローマ期の軍人、政治家。第二次ポエニ戦争でハンニバルに対して果敢に戦闘を仕掛け「ローマの剣」と称された。「ll」を促音で表記しないことも多いためマルクス・クラウディウス・マルケルスとも表記される。 (ja)
  • 马克卢斯(英语:Marcus Claudius Marcellus),(前268年-前208年),公元前208年死。他于公元前222年,公元前215年,公元前210年,公元前208年任执政官。公元前222年他为山南高卢胜利举行凯旋式,慶祝该战中以单打独斗斩杀了一个高盧大部族的酋长,類似功績羅馬史上僅三人獲得,另外兩人其一是羅馬傳說中的建城者,國王羅慕路斯,另一是前三巨頭克拉蘇之孫,執政官馬可斯‧李錫尼烏斯‧克拉蘇。之后与汉尼拔进行第二次布匿战争时,他表现突出,與費邊並列羅馬兩大支柱。公元前211年,敘拉古倒向迦太基,西西里生變,他率領四個軍團長期圍攻敘拉古城,與阿基米德發明的各種城防機械對抗,經過多次失敗的攻城戰後,終於攻占叙拉古,馬克盧斯本欲善待阿基米德,但阿基米德在亂軍中不幸意外被殺。前208年,在一次對抗迦太基人的戰鬥,中了漢尼拔安排的的伏兵被杀。 (zh)
  • Marcus Claudius Marcellus (* um 268 v. Chr.; † 208 v. Chr. bei Venusia) war einer der römischen Generäle im Zweiten Punischen Krieg, Eroberer von Syrakus und mehrmaliger Konsul. Laut Poseidonios war er der erste in seiner Familie, der das Cognomen Marcellus trug, was aber nicht zutrifft. Nach zweijähriger Belagerung erzwang er sich allmählich Zugang zur Stadt und eroberte sie trotz erheblicher punischer Verstärkung. Er verschonte das Leben der Einwohner, schaffte aber ihre Kunstschätze nach Rom, das erste Auftreten einer später üblichen Praxis der Kriegsbeute. (de)
  • Sauf précision contraire, les dates de cette page sont sous-entendues « avant Jésus-Christ ».Marcus Claudius MarcellusFichier:Denarius of Marcus Ulpius Nerva Traianus Obverse.PNG Marcus Claudius Marcellus (fr)
  • Marcellus vervulde zijn eerste consulaat in 222 v.Chr., samen met Scipio Calvus (de oom van Scipio Africanus). Tijdens deze ambtstermijn voerde Marcellus een campagne tegen de Insubriërs, van wie hij eigenhandig de koning Viridomarus doodde. Dit leverde hem een spolia opima (letterlijk: rijke buit/trofees, refererend aan de wapens en bepantsering die de overwinnaar van de gedode tegenstander afnam) op, iets wat hem als enige in de Romeinse geschiedenis gelukt is (twee gevallen in de mythologie niet meegerekend). (nl)
  • Służbę wojskową rozpoczął walcząc z kartagińskim wodzem Hamilkarem na Sycylii. W czasie swojego pierwszego konsulatu w 222 p.n.e., wraz z kolegą w urzędzie Gnejuszem Korneliuszem Scypionem Kalwusem, prowadził wojnę z Galami, z plemieniem Insubrów. Zwyciężył w bitwie pod Klastydium Galów pod wodzą Wirdumara (według Plutarcha wódz ten nosił imię Brytomartus) zdobywając po raz trzeci i ostatni w historii Rzymu tzw. spolia opima, czyli zbroję zdjętą z zabitego własnoręcznie wodza nieprzyjacielskiego - najwyższy możliwy honor dla Rzymianina. (pl)
  • Marco Cláudio Marcelo (m. 208 a.C.; em latim: Marcus Claudius Marcellus) foi um político da gente Cláudia da República Romana eleito cônsul por cinco vezes, em 222, 215, 214, 210 e 208 a.C. com Cneu Cornélio Cipião Calvo, Tibério Semprônio Graco (suf.), Fábio Máximo, Marco Valério Levino e Tito Quíncio Peno Capitolino Crispino respectivamente. Além disso foi procônsul outras cinco vezes, vencedor dos gauleses ínsubres, recebendo o mais prestigioso prêmio que podia ser dado a um general, a spolia opima, por vencer em combate singular o seu líder, Viridomaro na Batalha de Clastídio. Foi um dos grandes heróis da Segunda Guerra Púnica, não apenas por conduzir a recuperação de Roma depois da desastrosa derrota na Batalha de Canas mas principalmente por ter conquistado Siracusa, garantindo aos r (pt)
  • Марк Кла́вдий Марце́лл (лат. Marcus Claudius Marcellus; около 270—208 гг. до н. э.) — древнеримский военачальник и политический деятель, пятикратный консул Римской республики (в 222, 215, 214, 210 и 208 годах до н. э.). Принадлежал к влиятельному аристократическому роду Клавдиев. За заслуги в войне с Карфагеном Марк Клавдий получил прозвище «меч Италии». Из Сицилии он привёз богатую добычу, в том числе множество культурных ценностей, и таким образом внёс существенный вклад в эллинизацию римского общества. (ru)
rdfs:label
  • Marcus Claudius Marcellus (en)
  • ماركوس كلاوديوس مارسيليوس (ar)
  • Marcus Claudius Marcellus (Feldherr) (de)
  • Marco Claudio Marcelo (cónsul 222 a. C.) (es)
  • Marcus Claudius Marcellus (consul en -222) (fr)
  • Marco Claudio Marcello (it)
  • マルクス・クラウディウス・マルケッルス (ja)
  • Marcus Claudius Marcellus I (nl)
  • Marek Klaudiusz Marcellus (konsul 222 p.n.e.) (pl)
  • Marco Cláudio Marcelo (cônsul em 222 a.C.) (pt)
  • Марк Клавдий Марцелл (консул 222 года до н. э.) (ru)
  • 马克卢斯 (zh)
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:gender
  • male (en)
foaf:isPrimaryTopicOf
foaf:name
  • Marcus Claudius Marcellus (en)
is dbo:commander of
is dbo:wikiPageDisambiguates of
is dbo:wikiPageRedirects of
is dbp:after of
is dbp:before of
is foaf:primaryTopic of