| dbpprop:abstract
|
- Marcionism is an Early Christian dualist belief system that originates in the teachings of Marcion of Sinope at Rome around the year 144. Marcion believed Jesus Christ was the savior sent by God and Paul of Tarsus was his chief apostle, but he rejected the Hebrew Bible and Yahweh. Marcionists believed that the wrathful Hebrew God was a separate and lower entity than the all-forgiving God of the New Testament. This belief was in some ways similar to Gnostic Christian theology. Marcionism, similar to Gnosticism, depicted the Hebrew God of the Old Testament as a tyrant or demiurge. Marcion was labeled as gnostic by Eusebius. Marcion's canon consisted of eleven books: A gospel consisting of ten chapters from the Gospel of Luke: edited by Marcion (out of the original 24), and ten of Paul's epistles. All other epistles and gospels of the New Testament were rejected. Paul's epistles enjoy a prominent position in the Marcionite canon, since Paul is credited with correctly transmitting the universality of Jesus' message. Other authors' epistles were rejected since they seemed to suggest that Jesus had simply come to found a new sect within broader Judaism. Religious tribalism of this sort seemed to echo Yahwehism, and was thus regarded as a corruption of the Heavenly Father's teaching. Marcionism was denounced by its opponents as heresy, and written against, notably by Tertullian, in a five-book treatise Adversus Marcionem, written about 208. However, the strictures against Marcionism predate the authority, claimed by the First Council of Nicaea in 325, to declare what is heretical against the Church. Marcion's writings are lost, though they were widely read and numerous manuscripts must have existed. Even so, many scholars claim it is possible to reconstruct and deduce a large part of ancient Marcionism through what later critics, especially Tertullian, said concerning Marcion.
- Als Markionismus oder Marcionismus wird die frühchristliche Lehre bezeichnet, die durch den Theologen Marcion begründet und von der katholischen Kirche als Häresie verdammt wurde. Kennzeichnend für den Marcionismus ist eine nicht-allegorische Deutung der urchristlichen Schriften. Durch seine Deutung der urchristlichen Quellen kommt Marcion zu folgenden Schlüssen: Der jüdische Schöpfergott ist grausam, Jesus ist aber die Liebe selbst. Jesus sagt jedoch, er sei Gottes Sohn, deswegen kann er nur der Sohn eines anderen Gottes als des biblischen Schöpfergottes sein. Jesus ist für ihn der Sohn eines guten Gottes. Das Alte Testament wird deshalb als Zeugnis eines alten, bösen Gottes verworfen. Die christliche Religion lässt sich darum aus keiner alten Schrift herleiten. Sie kommt mit Jesus völlig neu in die Welt. Jesus bezieht sich auf einen bisher fremden, guten Gott, der mit dem Jahwe des alten Testaments nichts gemein hat. Alle Schriften sind bei Marcion dem Wortsinn nach zu verstehen. Er verwirft jede Form der Allegorie. Alle Evangelien sind lediglich ein Versuch, um die Wahrheit der christlichen Lehre zu verwirren und dem jüdischen Gott Jahwe wieder zur Herrschaft zu verhelfen. Marcion ließ von den Evangelien nur das Lukasevangelium gelten. Aber auch dieses hielt er für verfälscht und bearbeitete es, um das wahre Evangelium herauszuschälen. Deswegen entfernte er in seiner Bearbeitung des Evangeliums alle Verweise auf den alten Schöpfergott. Marcion hat bis heute auf die Kirche großen Einfluss. Auf ihn geht etwa der Gedanke der Kanonisierung einer neuen Heiligen Schrift zurück, wie später mit dem Neuen Testament geschehen. Es bestehen Verbindungen zwischen Marcion und dem Gnostizismus: Marcion wurde von den Lehren das Gnostikers Credo beeinflusst und wird von vielen Quellen selbst als Gnostiker gesehen. Es gibt aber auch starke Hinweise darauf, dass er, obwohl dem Gnostizismus nahe stehend, als eigenständig betrachtet werden muss.
- El Marcionisme fou una de les primeres heretgies del cristianisme. Pren el seu nom de seu principal creador, el teòleg i comerciant Marció (85-150 dC.).
- Markionismus či marcionismus je dualistický věroučný systém, který vytvořil Markión ze Sinopé v Římě kolem roku 144. Markionismus je jednou z prvních křesťanských herezí, která se vyznačovala zvláště popřením židovských (starozákonních kořenů církve; Markión učil, že stvoření je dílem demiurga, zlého boha. Proti Markiónovu učení se zvedla vlna nesouhlasu ze strany představitelů církve, kteří proti markionitům sepsali nejeden polemický spis, avšak z pera samého Markióna se žádný spis nedochoval.
- Se denomina marcionismo a una de las primeras herejías del cristianismo. Toma su nombre de su principal creador, el teólogo y exitoso comerciante Marción (85-150 d. C.).
- Markionismi oli kristinoppia lähellä ollut gnostisismin haara. Roomassa gnostikko Markion Sinopelainen perusti vuonna 144 seurakunnan, joka lähestyi kristinuskoa (ollen sen vakavin kilpailija 200-luvun alkuun saakka), mutta hylkäsi Vanhan testamentin oikukkaan ja itsevaltiaan Luoja-Jumalan korostaen Kristuksen julistaman lempeän Jumalan eroavaisuutta siitä. Uudesta testamentista Markion hyväksyi vain kriittisesti karsitun Luukkaan evankeliumin ja useimmat Paavalin kirjeet korostaen tekstin kirjaimellista tulkintaa ja vierastaen teologisia spekulaatioita. Markionin kaanon oli liikkeen pyhä kirja. Paavali oli ainoa oikea apostoli, joka yksin oli ymmärtänyt Jeesuksen radikaalit opetukset. Markion esitti dokeettista kristologiaa ja torjui ruumiin ylösnousemuksen. Markionilainen kirkko oli järjestynyt vanhakatolisen kirkon tavoin: sillä oli piispoja, presbyteerejä ja diakoneja, samoin se omaksui kasteen ja ehtoollisen. Markionin kuoltua noin vuonna 160 hänen opetuslapsensa jatkoivat kirkon rakentamistyötä ja kehittivät oppia edelleen. Vanhakatolisen kirkon vastustuksen vuoksi markionismi menetti merkityksensä lännessä 200-luvun aikana (idässä se piti puolensa 300-luvulle saakka), ja monet markionilaiset sulautuivat manikealaisuuteen.
- Movimento eretico fondato nel 144 a Roma da Marcione e sopravvissuto in occidente per 300 anni, ma ad oriente alcuni secoli di più, specialmente fuori dell'Impero Bizantino.
- Marcionisme is het dualistische geloofstelsel dat afstamt van de leer van Marcion van Sinope, die rond het jaar 144 na Christus (115 jaar en 6 maanden na zijn kruisiging, volgens Tertullianus in Adversus Marcionem, XV) in Rome werd geëxcommuniceerd. Binnen het marcionistische stelsel geloofde men dat het christendom niet uit het het jodendom was voortgekomen.
- Marcjonici (marcjonizm) - bliska gnostycyzmowi grupa religijna założona około 145 roku przez Marcjona z Synopy. Szczyt ich działalności przypadał na II wiek i III wiek, choć kilka gmin przetrwało do VI wieku. Ich pismami religijnymi były Ewangelia Marcjona: okrojona Ewangelia Łukasza, z której Marcjon usunął wszelkie elementy i perykopy mogące sugerować związek Jezusa z Bogiem Starego Testamentu (jak np. genealogię Jezusa od króla Dawida), oraz listy świętego Pawła. Była to pierwsza kompilacja pism chrześcijańskich, pierwszy kanon. W wyniku sporów z Marcjonem Kościół zaczął formować swój własny kanon. Marcjonici, podobnie jak inni gnostycy uznawali Jahwe za boga nie będącego bogiem kochającym, lecz surowym i "sprawiedliwym", i twierdzili, że jest on jedynie pomniejszym bogiem Demiurgiem. Uznawali judaizm za "religię tego świata" i nie uznawali związku chrześcijaństwa z nim. Twierdzili, iż Jezus był wysłannikiem Najwyższego Boga (Bóg Miłości, Bóg Światła), nie zaś żydowskim Mesjaszem. Zaprzeczali również narodzeniu Jezusa z Marii. Miał on się pojawić po raz pierwszy jako nauczyciel w synagodze w Kafarnaum. Ich doktryna opisywała więc dwóch Bogów, istniejących obok siebie i niezależnie od siebie. "Sprawiedliwy" Bóg Izraela i "dobry" Bóg Ewangelii byli istotami przeciwstawionymi sobie, aczkolwiek nie walczącymi ze sobą. Ofiara Jezusa miała być całkowicie prawnym "wykupem" ludzi ze świata Boga Sprawiedliwego - nie była więc ofiarą ani oczyszczeniem z grzechów. W zamian za życie swego Syna, Bóg Dobry przygarniał do siebie wierzących w tego Syna ludzi; ludzi, których nie stworzył i z którymi nie miał nic wspólnego poza tym, że ich zbawiał. W ten sposób wykup chrześcijan ze świata nosił znamiona całkiem altruistycznego czynu Boga Dobrego - który z cierpiącymi pod rządami Boga Sprawiedliwego ludźmi nie miał nic wspólnego, lecz bezinteresownie chciał dla nich szczęścia. Marcjonici nie uznawali Starego Testamentu za pismo święte. Byli skrajnymi antysemitami.
- O Marcionismo foi uma seita religiosa fundada em 144 d.C. em Roma por Marcião de Sinope (110-160), um religioso cristão do segundo século, e um dos primeiros a serem denunciados pelos cristãos como um herético. O Marcionismo rejeita o Antigo Testamento. Alguns cristãos julgam mesmo que os marcionistas sejam Anti-Semitas. A palavra marcionismo é mesmo por vezes usada para referir as tendências anti-judaicas nas igrejas cristãs. A razão para este ressentimento contra os judeus tem a ver com o contexto em que surgiu. Em Roma, naquele tempo, os romanos lembravam-se ainda das guerras romano-judaicas - a primeira entre 66 e 73, que levou à queda do segundo Templo; a segunda sendo a revolta de Kitos (115-117) e a terceira (132-135) a de Bar Coschba. Consequentemente, os judeus eram muito impopulares, muitos eram escravos no Império Romano e eram inclusivamente atirados aos leões no Coliseu de Roma. Idéias neomarcionistas têm surgido em alguns grupos brasileiros, assim como a Comunidade Jesus, a Verdade que Marca, de Cícero Vicente de Araújo. Revoltas dos Judeus Arianismo
- Marcionismul este teologia iniţiată de către Marcion din Sinope (cca 80-155). Originar din Asia Mică, stabilit la Roma către anul 140 d.C. , unde, sub influenţa gnosticismului lui Cerdon, dezvoltă propriul lui sistem, pe baza unor texte din „Epistola catre Galateni”, despre Dumnezeul celor două Testamente şi despre canonul biblic.
- 馬吉安主義是由馬吉安於144年所發展的神學思想，將二元論放在基督教的信仰中，是當時甚受歡迎的一種思想。他認為《希伯來聖經》內所記載的上帝與基督的父有所不同，且《希伯來聖經》內本身充斥著矛盾。他的思想是指《希伯來聖經》中的上帝是「創造的上帝」，是充滿邪惡且暴力的上帝；基督的父則是溫柔善良的上帝。他摒棄了《希伯來聖經》，且只集合了數卷使徒保羅及路加的著作成為正典。 由於馬吉安主義沒有任何著作留下來，包括相信是記載馬吉安思想的《對比論》（Antitheses），他的主張及思想只有從反對他的人的著作中重新構築出來。這些作者包括反對馬吉安主義最要緊的特土良（著有五卷《反馬吉安》）、愛任紐（著有《反異端》）等。在325年的第一次尼西亞公會議，馬吉安主義被判為異端，而《聖經》的正典亦同時被確立。
|
| rdfs:comment
|
- Marcionism is an Early Christian dualist belief system that originates in the teachings of Marcion of Sinope at Rome around the year 144. Marcion believed Jesus Christ was the savior sent by God and Paul of Tarsus was his chief apostle, but he rejected the Hebrew Bible and Yahweh. Marcionists believed that the wrathful Hebrew God was a separate and lower entity than the all-forgiving God of the New Testament. This belief was in some ways similar to Gnostic Christian theology.
- Als Markionismus oder Marcionismus wird die frühchristliche Lehre bezeichnet, die durch den Theologen Marcion begründet und von der katholischen Kirche als Häresie verdammt wurde. Kennzeichnend für den Marcionismus ist eine nicht-allegorische Deutung der urchristlichen Schriften. Durch seine Deutung der urchristlichen Quellen kommt Marcion zu folgenden Schlüssen: Der jüdische Schöpfergott ist grausam, Jesus ist aber die Liebe selbst.
- El Marcionisme fou una de les primeres heretgies del cristianisme. Pren el seu nom de seu principal creador, el teòleg i comerciant Marció (85-150 dC.).
- Markionismus či marcionismus je dualistický věroučný systém, který vytvořil Markión ze Sinopé v Římě kolem roku 144. Markionismus je jednou z prvních křesťanských herezí, která se vyznačovala zvláště popřením židovských (starozákonních kořenů církve; Markión učil, že stvoření je dílem demiurga, zlého boha.
- Se denomina marcionismo a una de las primeras herejías del cristianismo. Toma su nombre de su principal creador, el teólogo y exitoso comerciante Marción (85-150 d. C.).
- Markionismi oli kristinoppia lähellä ollut gnostisismin haara. Roomassa gnostikko Markion Sinopelainen perusti vuonna 144 seurakunnan, joka lähestyi kristinuskoa (ollen sen vakavin kilpailija 200-luvun alkuun saakka), mutta hylkäsi Vanhan testamentin oikukkaan ja itsevaltiaan Luoja-Jumalan korostaen Kristuksen julistaman lempeän Jumalan eroavaisuutta siitä.
- Movimento eretico fondato nel 144 a Roma da Marcione e sopravvissuto in occidente per 300 anni, ma ad oriente alcuni secoli di più, specialmente fuori dell'Impero Bizantino.
- Marcionisme is het dualistische geloofstelsel dat afstamt van de leer van Marcion van Sinope, die rond het jaar 144 na Christus (115 jaar en 6 maanden na zijn kruisiging, volgens Tertullianus in Adversus Marcionem, XV) in Rome werd geëxcommuniceerd. Binnen het marcionistische stelsel geloofde men dat het christendom niet uit het het jodendom was voortgekomen.
- Marcjonici (marcjonizm) - bliska gnostycyzmowi grupa religijna założona około 145 roku przez Marcjona z Synopy. Szczyt ich działalności przypadał na II wiek i III wiek, choć kilka gmin przetrwało do VI wieku. Ich pismami religijnymi były Ewangelia Marcjona: okrojona Ewangelia Łukasza, z której Marcjon usunął wszelkie elementy i perykopy mogące sugerować związek Jezusa z Bogiem Starego Testamentu (jak np. genealogię Jezusa od króla Dawida), oraz listy świętego Pawła.
- O Marcionismo foi uma seita religiosa fundada em 144 d.C. em Roma por Marcião de Sinope (110-160), um religioso cristão do segundo século, e um dos primeiros a serem denunciados pelos cristãos como um herético. O Marcionismo rejeita o Antigo Testamento. Alguns cristãos julgam mesmo que os marcionistas sejam Anti-Semitas. A palavra marcionismo é mesmo por vezes usada para referir as tendências anti-judaicas nas igrejas cristãs.
- Marcionismul este teologia iniţiată de către Marcion din Sinope (cca 80-155). Originar din Asia Mică, stabilit la Roma către anul 140 d.C. , unde, sub influenţa gnosticismului lui Cerdon, dezvoltă propriul lui sistem, pe baza unor texte din „Epistola catre Galateni”, despre Dumnezeul celor două Testamente şi despre canonul biblic.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
