| dbpprop:abstract
|
- The March of Friuli was a Carolingian frontier march against the Slavs and Avars in the ninth and tenth centuries. It was a successor to the Lombard Duchy of Friuli. In 774, when the Lombard kingdom of Italy was conquered by Charlemagne, he allowed Lombard and later Frankish dukes to continue ruling in Friuli — to which he added Pannonia as an integral part of his Empire — as a bulwark against the encroachments of the Avars and the Croats. When the last duke, Baldric, was removed from office in 827, the duchy was divided into four counties (Diet of Aachen, 828). In 846, these counties were gathered together again and bestowed on one Eberhard, of a Frankish clan, the Unruochings, with the title of dux, though his successors were called marchio: "margrave. " In 887, Berengar of Friuli was elected King of Italy. His election precipitated decades of contests for the throne between rival claimants. Berengar lost it in 888 and did not succeed in recapturing it until 905. Meanwhile, he remained master in Friuli alone, which was always the base of his support. After his death in 924, his partisans elected Hugh of Arles king. Hugh did not appoint a new margrave and the march lay vacant, though the march remained as a political division of of the kingdom of Italy well into the High Middle Ages.
- La Marca de Friül va ser una Marca fronterera Carolíngia com a defensa contra els Hongaresos durant els segles IXe i Xe. Va ser el que va substituir al Ducat de Friül, situat a Llombardia.
- La Marca del Friuli era una marca en la frontera del Imperio Carolingio con los magiares en los siglos IX y X, situada en la zona nororiental de Italia. La marca se reorganizó con los territorios de los cuatro condados en los que se descompuso el Ducado de Friuli, uno de los ducados lombardos bajo poder carolingio. En 774, cuando el reino Lombardo de Italia fue conquistado por Carlomagno, éste permitió a duques lombardos y luego a duques francos continuar gobernando en Friuli —al que en principio agregó Panonia como una parte integrante de su Imperio— como baluarte contra las invasiones de los ávaros y los croatas. Cuando el último duque, Balderico, fue removido de su cargo en 827, el ducado fue dividido en cuatro condados. En el año 846 estos condados se reunieron de nuevo bajo san Everardo de Friuli, de un clan franco, los Hunróquidas (su fundador, Hunroc, fue conde del Ternois a principios del siglo IX, un pagus en las proximidades de Arrás de lo que más tarde fue el Condado de Flandes), con el título de dux, aunque sus sucesores se llamaron marchio o marqués. En 887, Berengario de Friuli (hijo de san Everardo y de Gisela, hija a su vez de Ludovico Pío, emperador del Sacro Imperio carolingio), se proclamó Rey de Italia. Su elección precipitó décadas de contiendas por el trono entre los aspirantes y rivales. Berengario lo perdió en 888 y no pudo recuperarlo de nuevo hasta el año 905. Entre tanto, seguía siendo señor en Friuli que siempre fue la base de su poder. En 915 fue coronado emperador del Sacro Imperio carolingio, hasta su muerte en 925. Después de su muerte, su ejército eligió a Hugo de Italia como rey de Arlés. Hugo no nombró un nuevo marqués de Friuli y el título quedó vacante. Así la marca permanecía como una división política del reino de Italia en la Alta Edad Media.
- La Marca del Friuli fu una marca del Sacro Romano Impero nell'Italia nordorientale, inquadrata nel Regnum Italiae. Nei documenti antichi, specialmente in quelli latini, il nome Friuli (Forum Iulii) può essere confuso dai copisti con quello della città di Forlì (Forum Livii), ma soprattutto nascono problemi coi corrispondenti aggettivi: foroiuliensis, spesso scritto, in maiuscolo, "FOROIVLIENSIS", e foroliviensis, spesso scritto, in minuscolo, foroliuiensis: basta, insomma che si sposti una "elle", ed ecco che si produce l'equivoco. Dopo la conquista franca del Regno longobardo, il Ducato del Friuli era stato riorganizzato su base comitale e nel 781 venne inquadrato assieme agli altri territori ex-longobardi nel Regnum Italiae affidato a Pipino, sotto la tutela del padre Carlo. Costituito in Marca nell'846, a cavallo tra i secoli IX e X, il Friuli venne coinvolto nell'anarchia feudale per il controllo d'Italia, quando il marchese Berengario si fece incoronare prima re d'Italia nell'888 e quindi imperatore del Sacro Romano Impero nel 915. Il Friuli estese allora il suo territorio sino al lago di Garda, mentre la capitale veniva spostata a Verona, costituendo la Marca di Verona e Aquileia.
- Marchia Friuli – przygraniczna marchia Karolingów, skierowana przeciw Węgrom w IX i X wieku. Była sukcesorem longobardzkiego księstwa Friuli. Gdy longobardzkie królestwo Włoch zostało w 774 podbite przez Karola Wielkiego, pozwolił on longobardzkim, a potem frankijskim książętom kontynuować rządy nad Friulią – do której dołączył Pannonię jako integralną część swego imperium – jako zaporą przeciw wdzierającym się Awarom i Chorwatom. Gdy ostatni książę, Baldric, został usunięty z urzędu w 827, księstwo podzielono na cztery hrabstwa. W 846 hrabstwa ponownie zebrano razem i przyznano Eberhadowi, pochodzącemu z klanu Unrochingów, jednego z klanów Franków. Wprawdzie otrzymał on tytuł dux, to jego następcy byli zwani marchio, czyli "margrabia". W 887 Berengar I został wybrany królem Włoch. Jego wybór doprowadził do dziesięcioleci walk o tron między rywalizującymi pretendentami. Berengar utracił tron w 888 i nie udało mu się go odzyskać aż do 905. W tym czasie pozostawał samodzielnym panem Friuli, która zawsze go wspierała. Po jego śmierci w 924, jego zwolennicy wybrali na króla Hugona z Arles. Hugon nie wyznaczył nowego margrabiego i marchia leżała pusta, chociaż pozostawała politycznie częścią królestwa Włoch do późnego średniowiecza.
- Маркграфство Фриульское или Фриульская марка — каролингская пограничная марка в Франкской империи, которая была образована на землях бывшего лангобардского Фриульского герцогства в IX веке и использовалась для защиты от аваров и для проведения политики экспансии в землях славян. В 774 году Карл Великий, завоевав королевство лангобардов, позволил лангобардским, а позднее франкским герцогам править Фриульским герцогством, к которому он добавил земли Паннонии. Герцогство служило защитой от набегов аваров и хорватов. После смещения герцога Балдерика в 827 году герцогство было разделено на 4 маркграфства (Фриульское, Истрийское, Виндицкое и Крайнское). В 846 года эти графства оказались под властью представителя швабского рода Унрошидов Эбергарда, маркграфа Фриульского, который использовал титул герцога (dux), тогда как его преемники называли себя маркграфами. В 887 году маркграф Беренгар был избран королем Италии. После его смерти в 924 году новый король Гуго Арльский не назначил нового маркграфа, а территория маркграфства вошла в состав Веронской марки.
- Маркграфство Фріульське або Фріульська марка, прикордонна марка Каролінгів, яка була утворена на землях колишнього лангобардського Фріульського герцогства у IX столітті, та служила захистом від угорців. У 774 Карл Великий, завоювавши королівство лангобардів, дозволив лангобардським, а пізніше франкським герцогам, правити Фріульським герцогством, до якого він додав землі Паннонії. Герцогство служило захистом від набігів аварів і хорватів. Після усунення герцога Бальдеріха з престолу в 827 герцогство було поділено на 4 графства. У 846 ці графства були об'єднані та надані в управління представнику франкського клану Унрухінгів Ебергарду, який вживав титул dux, тоді як його наступники називали себе marchio: "маркграф". У 887 маркграф Беренгар був обраний королем Італії. Після його смерті у 924 новий король Гуго Арльський не призначив нового маркграфа. Територія маркграфства увійшла до складу Веронської марки.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
