| dbpprop:abstract
|
- Manuelito (1818–1893) was one of the principal war chiefs of the Navajo people before, during and after the Long Walk Period. Born to Bit'ahni Clan, near the Bear's Ears in southeastern Utah about 1818. As any Navajo, he was known by different names depending upon context. He was Askkii Dighin ('Holy Boy'), Dahaana Baadaane (Son-in-Law of Late Texan), Hastiin Ch'ilhaajin ("Black Weeds") and as Nabaah Jilt'aa (War Chief, "Warrior Grabbed Enemy") to other Diné, and non-Navajo nicknamed him "Bullet Hole". He was a prominent Navajo leader who rallied Navajos against the US. Military and for several years led a group of warriors in resisting federal efforts to be removed (called the Long Walk) to Bosque Redondo, New Mexico. After going to the Bosque Redondo, he was one of the leaders who signed the treaty in 1868 enabling the Navajo to return to their four sacred mountains and to steadily increase the size of their reservation after that.
- Ch’ilhajinii, Hildjajin oder Haskeh, besser bekannt als Manuelito, zuweilen auch Pistol Bullett, (* um 1818 im Canyon de Chelly; † 1894 in der Navajo-Nation-Reservation, Apache County, Arizona) war Häuptling der Diné-Indianer. Manuelito war der Bruder von Cayatanita. Die Soldaten nannten ihn Pistol Bullett. Sein Jugendname war Ashkii Dighin. Er war Nachfolger von Zarcillas Largas und heiratete eine Tochter von Narbona Primero. Am 30. April 1860 versuchte er mit Barboncito und einer großen Anzahl Diné-Kriegern vergeblich Fort Defiance, McKinley County einzunehmen. 1866 ergab er sich mit seinen Leuten. 1874 besuchte er Präsident Ulysses S. Grant in Washington D. C.
- Manuelito (1818—1893), o Hastiin Ch'ilhaajinii ("home del lloc de les plantes negres"), fou un cabdill dels navajo des del 1855. Quan s'enfrontaren als mexicans, en la guerra del 1860, dirigí el seu poble contra Kit Carson però, el 1864, fou derrotat i expulsat del canyó de Chelly. El 1866 es va entregar i el 1868 fou enviat a la reserva Cherokee d'Oklahoma fins que va signar un tractat amb Sherman acceptant el seu trasllat a la reserva. El 1872 hi fou escollit cap i el 1874 encapçalà una delegació que s'entrevistà amb el president Grant. El 1885 fou nomenat cap navajo Henry Chee Dodge, però ell continuà exercint una forta influència fins a la seva mort.
- Manuelito fue uno de los principales jefes guerreros de los indios Navajo durante el periodo del Largo Camino Navajo, una revuelta contra el gobierno de los Estados Unidos. Manuelito fue un líder prominente que dirigió una banda de fugitivos durante varios años resistiendo los esfuerzos del gobierno federal de apropiarse del territorio navajo y trasladar a los navajo a Nuevo México. Finalmente se rindió al coronel D.G. Miles en 1859 y fue elegido comandante de la policía india. Poesteriormente fue uno de los firmantes del Tratado de 1868 que propició el regreso de los Navajo de Bosque Redondo y estableció las fronteras originales de la reserva navajo.
- Manuelito était l'un des princiaux chefs de guerre des Navajos, à l'époque dite de la « Longue marche des Navajos ». Né dans le clan Bit'ahni, près de Bear's Ears dans le sud-est de l'Utah vers 1818, il était connu, comme tout Navajo, sous plusieurs noms selon le contexte : Askkii Dighin (« Garçon saint »), Dahaana Baadaane (« Gendre du Texan mort »), Hastiin Ch'ilhaajin (« Herbes noires ») et Nabaah Jilt'aa (Chef de guerre, « Guerrier qui attrape l'ennemi ») pour les autres Dinés; les non-Navajos le surnommant, eux, « Trou fait par une balle ». Puissant dirigeant Navajo, il rallia son peuple contre l'armée américaine et résista à la tête d'un groupe de guerriers aux efforts fédéraux visant à déplacer les Navajos vers le camp de Bosque Redondo, au Nouveau-Mexique. Après l'internement à Bosque Redondo, il fut l'un des chefs à signer le traité de 1868, les autorisant à retourner vers les quatre montagnes sacrées des Navajos, puis il œuvra pour agrandir progressivement la taille de leur réserve.
- Manuelito - wódz Nawahów z czasów Wielkiej Wędrówki Nawahów. 21 września 1861 r. na terenie Fortu Wingate doszło do zatargu Indian z żołnierzami przy okazji wyścigu konnego Manuelita z jednym z oficerów. Następnego dnia wojsko zaatakowało obozujących wokół fortu Indian. Rozpoczęła się długotrwała wojna. Wiosną 1862 r. na tereny Nawahów wkroczyły oddziały, którymi dowodził James Carleton . Chciał on rozwiązać problem Indian umieszczając ich w rezerwatach. Najpierw rozprawił się z Apaczami Mescalero umieszczając ich w rezerwacie Bosce Redondo nad Pecos River, potem zajął się Nawahami. Kluczem do sukcesu było pozbawienie Indian zapasów, dlatego wojsko niszczyło zbiory i zabijało zwierzęta Indian. wprowadzono nagrody pieniężne za zdobyte na Indianach zwierzęta, potem również za skalpy wojowników. Stopniowo kapitulowały poszczególne grupy Nawahów, które umieszczano w rezerwacie w Bosce Redondo. Na wolności pozostał ze swymi ludźmi tylko wódz Manuelito. Tymczasem jesienią zaczęli pojawiać się Indianie, którzy nie mogąc znieść warunków panujących w rezerwacie uciekali i wracali do swej ojczyzny. Ich opowieści napawały wolnych Nawahów grozą i zachęcały do dalszego oporu. W rezerwacie nie dostawali ubrań, koców, wystarczającej ilości jedzenia, nie było tam drzew do palenia ognisk, żyli w jamach wygrzebanych w ziemi, ziemia była jałowa i nie nadawała się do uprawy, panowały choroby, na które wielu umarło. Generał Carleton chciał zakończyć sprawę z Nawahami i starał się zmusić do kapitulacji Manuelita, który przez wiosnę i lato 1865 r. wymykał się żołnierzom. Poddał się dopiero 1 września 1866 r. z dwudziestoma trzema wycieńczonymi wojownikami. Niedługo potem poddali się ponownie Nawahowie, którzy uciekli z rezerwatu. Na ich szczęście generał Carleton przestał być dowódcą wojsk USA w Nowym Meksyku . Jego następca był nastawiony do Indian dużo przychylniej. Warunki w rezerwacie były bardzo złe, co stwierdzali sami biali. Indianie prosili o możliwość życia na swojej dawnej ziemi. W końcu ich prośby zostały wysłuchane. Z Waszyngtonu przybył generał Sherman, który zawarł układ z wodzami Nawahów. W jego wyniku otrzymali nowy rezerwat na swej dawnej ziemi.
- Manuelito foi um dos principais líderes do povo navajo, junto com Barboncito, Herrero Grande, entre outros. Em 1846, Manuelito e outros líderes navajos assinaram um acordo de paz com o governo americano. Porém, novos atritos entre o exército dos EUA e os indígenas levaram-no a reunir mais de mil guerreiros para atacar o Forte Defiance na madrugada de 30 de abril de 1860. Ao ataque seguiu-se uma respresária das forças armadas que só teve fim com um novo tratado assinado em janeiro do ano seguinte. Em 1863, os navajos receberam um ultimato do general James Carleton para que deixassem suas terras, onde criavam gado, praticavam agricultura e onde acreditava-se haver ouro, mudando-se para a reserva de Bosque Redondo. Manuelito e outros líderes se recusaram, e por isso precisaram enfrentar as tropas de Kit Carson, que praticaram uma estratégia de terra arrasada até que a maior parte dos indígenas se entregassem após passarem frio e fome. Manuelito foi o último chefe a se render, em 1 de setembro de 1866. Apenas dezoito dias depois, general Carleton foi afastado de seu posto. Manuelito ficou confinado no campo de Bosque Redondo até 1 de junho de 1868, quando um último tratado foi assinado, permitindo que os navajos retornassem à suas terras que ainda não tinham sido ocupadas por colonos. Lá ele morreu em 1893.
- Manuelito, Kızılderili Navaho kabilesinin en önemli savaşçı reislerindendir; 1855'te Navaho'lar arasında yapılan bir seçimle reisliğe getirilmiştir.
|
| rdfs:comment
|
- Manuelito (1818–1893) was one of the principal war chiefs of the Navajo people before, during and after the Long Walk Period. Born to Bit'ahni Clan, near the Bear's Ears in southeastern Utah about 1818. As any Navajo, he was known by different names depending upon context.
- Ch’ilhajinii, Hildjajin oder Haskeh, besser bekannt als Manuelito, zuweilen auch Pistol Bullett, (* um 1818 im Canyon de Chelly; † 1894 in der Navajo-Nation-Reservation, Apache County, Arizona) war Häuptling der Diné-Indianer. Manuelito war der Bruder von Cayatanita. Die Soldaten nannten ihn Pistol Bullett. Sein Jugendname war Ashkii Dighin. Er war Nachfolger von Zarcillas Largas und heiratete eine Tochter von Narbona Primero. Am 30.
- Manuelito (1818—1893), o Hastiin Ch'ilhaajinii ("home del lloc de les plantes negres"), fou un cabdill dels navajo des del 1855. Quan s'enfrontaren als mexicans, en la guerra del 1860, dirigí el seu poble contra Kit Carson però, el 1864, fou derrotat i expulsat del canyó de Chelly. El 1866 es va entregar i el 1868 fou enviat a la reserva Cherokee d'Oklahoma fins que va signar un tractat amb Sherman acceptant el seu trasllat a la reserva.
- Manuelito fue uno de los principales jefes guerreros de los indios Navajo durante el periodo del Largo Camino Navajo, una revuelta contra el gobierno de los Estados Unidos. Manuelito fue un líder prominente que dirigió una banda de fugitivos durante varios años resistiendo los esfuerzos del gobierno federal de apropiarse del territorio navajo y trasladar a los navajo a Nuevo México. Finalmente se rindió al coronel D.G. Miles en 1859 y fue elegido comandante de la policía india.
- Manuelito était l'un des princiaux chefs de guerre des Navajos, à l'époque dite de la « Longue marche des Navajos ».
- Manuelito - wódz Nawahów z czasów Wielkiej Wędrówki Nawahów. 21 września 1861 r. na terenie Fortu Wingate doszło do zatargu Indian z żołnierzami przy okazji wyścigu konnego Manuelita z jednym z oficerów. Następnego dnia wojsko zaatakowało obozujących wokół fortu Indian. Rozpoczęła się długotrwała wojna. Wiosną 1862 r. na tereny Nawahów wkroczyły oddziały, którymi dowodził James Carleton . Chciał on rozwiązać problem Indian umieszczając ich w rezerwatach.
- Manuelito foi um dos principais líderes do povo navajo, junto com Barboncito, Herrero Grande, entre outros. Em 1846, Manuelito e outros líderes navajos assinaram um acordo de paz com o governo americano. Porém, novos atritos entre o exército dos EUA e os indígenas levaram-no a reunir mais de mil guerreiros para atacar o Forte Defiance na madrugada de 30 de abril de 1860.
- Manuelito, Kızılderili Navaho kabilesinin en önemli savaşçı reislerindendir; 1855'te Navaho'lar arasında yapılan bir seçimle reisliğe getirilmiştir.
|