| dbpedia-owl:abstract
|
- Der Mantikor ist ein griechisch-persisches Fabelwesen. Neben Griechisch Βάρἰκος und Latein Mantichora erscheinen weitere Varianten des Wortes als Manticor, Manticore, Manticora, Martichoras. Im Persischen ist die abendländische Variante Mantikor heute neben der persischen gebräuchlich.
- La mantícora es una criatura mitológica, un tipo de quimera con cabeza humana (frecuentemente con cuernos), el cuerpo rojo (en ocasiones de un león), y la cola de un dragón o escorpión, capaz de disparar espinas venenosas para incapacitar o matar a sus presas. Dependiendo del relato mitológico, su tamaño varía desde el de un león hasta el de un caballo, y su descripción puede incluir o no la presencia de alas. La mantícora tienen su origen en la mitología persa, y su nombre significa 'devoradora de personas'. Aparentemente, la mantícora entró a la mitología griega a través de Ctesias, un médico griego en la corte del rey Artajerjes II en el siglo IV antes de Cristo, en su obra Indika ('Historia de la India'), desaparecida en la antigüedad. Aunque algunos estudiosos como Pausanias dudaban de la descripción original de Ctesias y atribuían el origen de la mantícora a una descripción exagerada de tigres indios, Plinio el Viejo consideró esta criatura auténtica y la incluyó en su influyente Naturalis Historia (c. 77). Posteriormente, Claudio Eliano también introdujo a la mantícora en su obra De Natura Animalium (IV; 21), obra utilizada como base para la mayoría de bestiarios europeos durante la Edad Media.
- Tiedosto:ManticoraTHoFFB1607. png Kuva Mantikorista vuodelta 1607 Mantikori on alun perin intialainen taruolento, joka on elänyt laajalti myös eurooppalaisessa kansanperinteessä keskiajalta lähtien. Sillä on leijonan ruumis sekä harja ja ihmismäinen pää. Häntänä sillä on skorpionin pyrstö, jonka päässä on piikkipallo. Sen leveässä suussa on kolme riviä pitkiä ja teräviä hampaita. Se lamaannuttaa saaliinsa ampumillaan myrkyllisillä piikeillä. Mantikori on antropofagi (ihmissyöjä) ja se syö vain ihmislihaa.
- La manticora è una creatura mitica, una sorta di chimera dotata di testa umana (spesso munita di corna), corpo di leone e coda di drago o di scorpione, in grado di scagliare spine velenose per rendere inerme la preda (confondendo così la sua immagine con la criptozoologia di un porcospino). A volte la manticora può possedere ali di qualche genere. Il nome "manticora" identifica anche un genere di insetto, Insectorum tigrides veloces a detta di Linneo, predatore, appartenente alle Cicindelinae.
- マンティコア（Manticore)は、伝説の生物。主な生息地はアジア、森林に住むとされる。メメコレオウス（Memecoleous）などとも呼ばれる。
- De manticore (mardkhora, martichoras) is een fabeldier. De naam van het gevreesde wilde beest is afkomstig uit het Oud-Perzisch en betekent “menseneter”. Dit monster is zo groot als een forse leeuw en heeft een ruige, vermiljoenrode vacht en blauwe ogen. Het gezicht en de oren zijn menselijk, maar in de bek zitten drie rijen tanden. Op zijn hoofd en schorpioenachtige staart groeien dodelijke stekels; lang als een onderarm, dun als een draad. De manticore is snel, sterk en springt over elk obstakel. Zijn stem is misleidend aangenaam en lijkt enigszins op het geluid van een panfluit en een trompet. Dieren angst aanjagen en mensenvlees eten doet het graag. De manticore valt het liefst twee of drie mensen tegelijk aan. Zijn scherpe stekels kan hij afvuren; er groeien onmiddellijk nieuwe stekels voor in de plaats. Alleen de olifant kan zijn aanval overleven, vandaar dat manticore-jagers deze dieren berijden. De eerste die de manticore omschreef en bekendheid gaf, was Ctesias van Cnidus, die beweerde het dier te hebben gezien toen er één door India aan de koning van Perzië werd geschonken. De manticore zou afgeleid kunnen zijn van de Bengaalse tijger, die rood lijkt door het zonlicht.
- Manticora er et vesen fra gresk mytologi. Manticoraen ble framstilt med hodet til et menneske eller en løve (eller begge), kroppen til en løve og halen til en skorpion eller formet som en drage eller slange. Uhyret kunne drepe folk med giften fra slangens hoggtenner eller med løvens sylskarpe klør og tenner.
- Mantykora – legendarny, mityczny potwór podobny do Sfinksa oraz chimery. Wyobrażana jest jako lew z głową człowieka oraz ogonem skorpiona. Według legend ogon mantykory zawierać miał silną truciznę, która zabijała w kilka chwil. Atakowała nim z zasadzki i pożerała zabitych ludzi w całości. Postać mantykory pojawia się w grach komputerowych, takich jak serie: Age of Wonders, Archon, Disciples, Heroes of Might and Magic i w seriach książek, gier i filmów o Wiedźminie oraz Harrym Potterze.
- Manticora é uma criatura mitológica, semelhante às quimeras, com cabeça de homem - por vezes com chifres, três afiadas fileiras de dentes de ferro e com voz trovejante - e corpo de leão (geralmente, com pêlo ruivo) e cauda de escorpião ou de dragão com a qual pode disparar espinhos venenosos. Em algumas descrições, aparece com asas, variando as descrições, no que diz respeito às suas dimensões: desde o tamanho de leão até ao de cavalo. Originária da mitologia persa, onde era apresentada como um monstro antropófago, o termo que a identifica tem também origem na língua persa: de martiya (homem) e khvar (comer). A palavra foi depois usada pelos gregos, na forma Mantikhoras, que deu origem ao latim Mantichora. A figura passou a ser referida na Europa através dos relatos de Ctésias, de Cnidos, um médico grego da corte do Rei Artaxerxes II, no século IV a.C. , nas suas notas sobre a Índia ("Indika"). Esta obra, muito utilizada pelos escritores gregos de História Natural não sobreviveu até à actualidade. Plínio, o Velho incluiu-a na sua História Natural. Mais tarde, o escritor grego Flávio Filóstrato mencionou-a na sua obra Vida de Apolônio de Tiana (livro III, capitulo XLV). Até hoje, muitas histórias de pessoas desaparecidas na Índia são ligadas as Manticoras, mas que hoje sabemos que, na verdade, os responsáveis pelos desaparecimentos eram os tigres.
- The manticore is a legendary creature similar to the Egyptian sphinx. It has the body of a red lion, a human head with three rows of sharp teeth, and a trumpet-like voice. Other aspects of the creature vary from story to story. It may be horned, winged, or both. The tail is that of either a dragon or a scorpion, and it may shoot poisonous spines to either paralyze or kill its victims. It devours its prey whole. It leaves no clothes, bones, or possessions of the prey behind. During the early centuries, it was often believed that when a person would go missing, it was evidence that it was caused by a manticore and that manticore were real. The creature's feet may be those of a dragon, but are most often described as the paws of a lion. Its size ranges from the size of a lion to the size of a horse. It is also mistaken as a bearded man when seen from a distance.
- Мантикора — вымышленное существо — чудовище с телом красного льва, головой человека и хвостом скорпиона. Существо с рыжей гривой, имеет три ряда зубов и глаза, налитые кровью. Хвост мантикоры заканчивается шипами, яд которых убивает мгновенно. Мантикорой (в переводе с фарси — людоед) индийцы называли тигра-людоеда. Острые края зубов многих хищников могут создавать ощущение, что во рту несколько рядов зубов. Чёрный ороговевший кончик хвоста напоминает коготь. Кроме того, по древним поверьям усы тигра считались ядовитыми. Персы увидели человеческое лицо на изображении тигра-божества и передали получившееся описание мантикоры грекам. Полагали, что мантикора является хищником и может охотиться на людей. Поэтому на средневековых миниатюрах часто можно увидеть изображение мантикоры с человеческой рукой или ногой в зубах. Первое упоминание о мантикоре встречается в книгах греческого врача Ктесия, благодаря которому грекам стали известны многие персидские мифы. Аристотель и Плиний Старший в своих трудах прямо ссылаются на Ктесия. Он (Ктесий) уверяет, что индийский зверь «мартихора» имеет тройной ряд зубов на обеих, — нижней и верхней челюстях, и он величиной со льва и настолько же волосат, его ноги походят на ноги льва; его лицо и уши имеют сходство с человеческими; его глаза голубые, а сам он ярко-красного цвета; хвост его такой же как и у земляного скорпиона, — в хвосте у него жало и он имеет способность выстреливать, как стрелами, иглами прикреплёнными у него к хвосту; голос его нечто среднее между звуком свирели и трубы; он может бегать также быстро как олень и ещё он дикий и людоед. (Аристотель «История животных») Однако наиболее полное из древних описаний мантикоры сделано во II веке н. э. Элианом. Он приводит несколько любопытных подробностей: «Всякого, кто приближается к ней, она поражает своим жалом… Ядовитые шипы на её хвосте по толщине сравнимы со стеблем камыша, а в длину имеют около 30 сантиметров… Она способна победить любое из животных, за исключением льва». Во II веке н. э. Флавий Филострат Старший упоминает о мантикоре как об одном из чудес, о которых Аполлоний Тианский расспрашивает Иарха на холме мудрецов. Хотя о мантикоре редко говорится в древних научных книгах, её описаниями изобилуют средневековые бестиарии. Оттуда мантикора перекочевала в фольклорные произведения. Так, в XIII веке о ней писал Варфоломей Английский, в XIV — Уильям Кэкстон в книге «Зеркало мира». У Кэкстона три ряда зубов мантикоры превратились в «частокол огромных зубов в её горле», а её голос, подобный мелодии свирели, стал «сладким змеиным шипением, которым она притягивает к себе людей, чтобы затем пожрать их». В XX веке представления о мантикоре продолжали развиваться. Например, в бестиарии польского фантаста Анджея Сапковского http://www. sapkowski. su/modules. php?name=Articles&pa=showarticle&artid=3&page=3 мантикора обзавелась крыльями и научилась выстреливать в любом направлении своими отравленными шипами. А в романе английской писательницы Дж. Роулинг «Волшебные твари и где их искать» мантикора «после поглощения очередной жертвы начинает тихонько мурлыкать». Также, согласно Роулинг «шкура мантикоры отражает практически все известные заклятия». В рассказе отечественного фантаста Николая Басова «Охотник на демонов» http://dragonest. by. ru/ross/ohotnik. html мантикора обладает способностью практически мгновенно залечивать свои раны. Образ Мантикоры также встречается и в современной мультипликации. К примеру, в мультипликационном американском сериале The Marvelous Misadventures of Flapjack, в одном из эпизодов мантикора представлен в образе льва с лицом мужчины и небольшими крылышками, который становится смирным если его пощекотать. Мантикора встречалась в компьютерных играх серии «Might and Magic» — в «Heroes of Might and Magic III» и «Might and Magic 7» выглядела как лев с хвостом скорпиона и крыльями, в «Heroes of Might and Magic V» к образу прибавилось человеческое лицо, а также является неигровым монстром в игре Аллоды Онлайн(также лев с хвостом скорпиона и крыльями). Мантикора — один из ключевых символов в одноимённом романе канадского писателя Робертсона Дэвиса.
- Mantikora, legendariskt människoätande monster med ett lejons kropp, en mans ansikte och antingen en drakes eller en skorpions svans. Dess mun ska ha bestått av käkar med tre rader tänder och dess svans kunde skjuta iväg sin gifttagg mot offret. Mantikoran beskrivs av grekiska geografer och naturhistoriker, och bodde enligt dessa i Indien. Antagligen baserar sig mantikoran på förvrängda beskrivningar av den kaspiska tigern. I medeltida litteratur symboliserar mantikoran djävulen, ibland har den kvinnliga attribut.
- 蝎狮（Template:Lang-en）是一种类似斯芬克斯的传说中的生物。主要栖息地为亚洲的森林中。或被称为Memecoleous。
- Fichier:Mmantich. jpg Gravure ancienne d'une Manticore La manticore est une créature légendaire issue de la mythologie perse, dont la première description fut rapportée par Ctésias. Décrite comme un terrible mangeur d'homme qui dévore ses proies en entier pour n'en rien laisser, elle a été mentionnée plusieurs fois dans les bestiaires médiévaux et représentée dans les arts sous les traits d'un lion à visage humain, avec trois rangées de dents et une queue de scorpion, suivant les description des premiers auteurs greco-romains. La manticore est aujourd'hui assez populaire dans le bestiaire des jeux de rôle.
|
| rdfs:comment
|
- Der Mantikor ist ein griechisch-persisches Fabelwesen. Neben Griechisch Βάρἰκος und Latein Mantichora erscheinen weitere Varianten des Wortes als Manticor, Manticore, Manticora, Martichoras. Im Persischen ist die abendländische Variante Mantikor heute neben der persischen gebräuchlich.
- La manticora è una creatura mitica, una sorta di chimera dotata di testa umana (spesso munita di corna), corpo di leone e coda di drago o di scorpione, in grado di scagliare spine velenose per rendere inerme la preda (confondendo così la sua immagine con la criptozoologia di un porcospino). A volte la manticora può possedere ali di qualche genere. Il nome "manticora" identifica anche un genere di insetto, Insectorum tigrides veloces a detta di Linneo, predatore, appartenente alle Cicindelinae.
- マンティコア（Manticore)は、伝説の生物。主な生息地はアジア、森林に住むとされる。メメコレオウス（Memecoleous）などとも呼ばれる。
- Manticora er et vesen fra gresk mytologi. Manticoraen ble framstilt med hodet til et menneske eller en løve (eller begge), kroppen til en løve og halen til en skorpion eller formet som en drage eller slange. Uhyret kunne drepe folk med giften fra slangens hoggtenner eller med løvens sylskarpe klør og tenner.
- Mantykora – legendarny, mityczny potwór podobny do Sfinksa oraz chimery. Wyobrażana jest jako lew z głową człowieka oraz ogonem skorpiona. Według legend ogon mantykory zawierać miał silną truciznę, która zabijała w kilka chwil. Atakowała nim z zasadzki i pożerała zabitych ludzi w całości. Postać mantykory pojawia się w grach komputerowych, takich jak serie: Age of Wonders, Archon, Disciples, Heroes of Might and Magic i w seriach książek, gier i filmów o Wiedźminie oraz Harrym Potterze.
- 蝎狮（Template:Lang-en）是一种类似斯芬克斯的传说中的生物。主要栖息地为亚洲的森林中。或被称为Memecoleous。
- La mantícora es una criatura mitológica, un tipo de quimera con cabeza humana (frecuentemente con cuernos), el cuerpo rojo (en ocasiones de un león), y la cola de un dragón o escorpión, capaz de disparar espinas venenosas para incapacitar o matar a sus presas. Dependiendo del relato mitológico, su tamaño varía desde el de un león hasta el de un caballo, y su descripción puede incluir o no la presencia de alas.
- Tiedosto:ManticoraTHoFFB1607. png Kuva Mantikorista vuodelta 1607 Mantikori on alun perin intialainen taruolento, joka on elänyt laajalti myös eurooppalaisessa kansanperinteessä keskiajalta lähtien. Sillä on leijonan ruumis sekä harja ja ihmismäinen pää. Häntänä sillä on skorpionin pyrstö, jonka päässä on piikkipallo. Sen leveässä suussa on kolme riviä pitkiä ja teräviä hampaita. Se lamaannuttaa saaliinsa ampumillaan myrkyllisillä piikeillä.
- De manticore (mardkhora, martichoras) is een fabeldier. De naam van het gevreesde wilde beest is afkomstig uit het Oud-Perzisch en betekent “menseneter”. Dit monster is zo groot als een forse leeuw en heeft een ruige, vermiljoenrode vacht en blauwe ogen. Het gezicht en de oren zijn menselijk, maar in de bek zitten drie rijen tanden. Op zijn hoofd en schorpioenachtige staart groeien dodelijke stekels; lang als een onderarm, dun als een draad.
- Manticora é uma criatura mitológica, semelhante às quimeras, com cabeça de homem - por vezes com chifres, três afiadas fileiras de dentes de ferro e com voz trovejante - e corpo de leão (geralmente, com pêlo ruivo) e cauda de escorpião ou de dragão com a qual pode disparar espinhos venenosos. Em algumas descrições, aparece com asas, variando as descrições, no que diz respeito às suas dimensões: desde o tamanho de leão até ao de cavalo.
- Мантикора — вымышленное существо — чудовище с телом красного льва, головой человека и хвостом скорпиона. Существо с рыжей гривой, имеет три ряда зубов и глаза, налитые кровью. Хвост мантикоры заканчивается шипами, яд которых убивает мгновенно. Мантикорой (в переводе с фарси — людоед) индийцы называли тигра-людоеда. Острые края зубов многих хищников могут создавать ощущение, что во рту несколько рядов зубов. Чёрный ороговевший кончик хвоста напоминает коготь.
- Mantikora, legendariskt människoätande monster med ett lejons kropp, en mans ansikte och antingen en drakes eller en skorpions svans. Dess mun ska ha bestått av käkar med tre rader tänder och dess svans kunde skjuta iväg sin gifttagg mot offret. Mantikoran beskrivs av grekiska geografer och naturhistoriker, och bodde enligt dessa i Indien. Antagligen baserar sig mantikoran på förvrängda beskrivningar av den kaspiska tigern.
- The manticore is a legendary creature similar to the Egyptian sphinx. It has the body of a red lion, a human head with three rows of sharp teeth, and a trumpet-like voice. Other aspects of the creature vary from story to story. It may be horned, winged, or both. The tail is that of either a dragon or a scorpion, and it may shoot poisonous spines to either paralyze or kill its victims. It devours its prey whole. It leaves no clothes, bones, or possessions of the prey behind.
- Fichier:Mmantich. jpg Gravure ancienne d'une Manticore La manticore est une créature légendaire issue de la mythologie perse, dont la première description fut rapportée par Ctésias.
|
