| dbpprop:abstract
|
- A Mansard or mansard roof in architecture refers to a style of hip roof characterized by two slopes on each of its four sides with the lower slope being much steeper, almost a vertical wall, while the upper slope, usually not visible from the ground, is pitched at the minimum needed to shed water. This form makes maximum use of the interior space of the attic and is considered a practical form for adding a storey to an existing building. Often the decorative potential of the Mansard is exploited through the use of convex or concave curvature and with elaborate dormer window surrounds. It was popularized in France by the architect François Mansart (1598–1666). His treatment of high roof stories gave rise to the term "Mansard roof" (toiture à la Mansarde). The spelling Mansard is not a correct form of the name. Sections of the Louvre, such as the central portico of the Richelieu Wing, display this style of roof. At a time when French houses were taxed by the number of floors below the roof, this feature had the added benefit of exempting the upper floor from taxation. A revival of the Mansard occurred in the 1850s rebuilding of Paris. The style of that era in France is called Second Empire. Under the influence of the Neo-baroque revival of the French Second Empire (1850–1870), the mansard became a common feature in many later 19th-century buildings in Europe and North America. Another revival of the style occurred in the United States and Canada during the late 1800s as one of any number of expressive forms adopted by Victorian architects. This style of roof became very popular in Back Bay, Boston, during the 1870s. In the Second Empire style, the mansard roof was typically used to top a tower element, rather than across the full width of the building. In congested sites in cities, a mansard enabled builders to keep a decently low cornice line, while incorporating a couple of extra stories within the apparent roof. Mansards may be seen on New York City's former Grand Central Hotel (1869). Many fast-food restaurants, including most Pizza Hut and McDonald's outlets, also incorporate what appears to be a simple mansard roof, usually covered in a synthetic material. In reality, this is usually a façade, used to conceal air conditioning equipment and ductwork on top of a flat roof. Mansard roofs and Gambrel roofs fall under the general classification of Curb Roofs "A pitched roof that slopes away from the ridge in two successive planes" . The curb being a horizontal heavy timber directly under the intersection of the two roof surfaces. The lower slope should not exceed an angle of 75 degrees to the horizontal while the upper slope is generally made about a quarter pitch. In simple terms a Mansard roof is a hip roof with extra roof planes. A gambrel roof can be seen as a gable roof with extra planes.
- Bei der Dachform Mansarddach sind die Dachflächen im unteren Bereich abgeknickt, so dass die untere Dachfläche über eine wesentlich steilere Neigung verfügt als die obere. Auf diese Weise entsteht zusätzlicher Wohnraum für eine oder mehrere Mansarden. Hierbei können eine (Frontseite), zwei (Mansardgiebeldach) oder alle 4 Dachseiten abgeknickt sein. Letzteres ist häufig bei einzelstehenden Bauwerken des Barock und der 1920er Jahre anzutreffen. Der Name geht auf die französischen Architekten François Mansart (1598–1666) und dessen Großneffen Jules Hardouin-Mansart (1646–1708) zurück, die diese Art der Dachbau-Technik in ihren zahlreichen Prunkbauten in Paris populär machten. Als Erfinder gilt jedoch der Architekt des Louvre, Pierre Lescot, der diese raumsparende Idee bereits ca. 100 Jahre zuvor verwirklichte. Zur Verbreitung dieser Dachform führten auch steuerliche Gründe, als die Grundsteuer nach der Anzahl der Vollgeschosse erhoben wurde. Mit einem Mansarddach konnten eines oder mehrere Wohngeschosse im Dach untergebracht werden, ohne dass diese Wohnungen merkliche Dachschrägen aufwiesen und steuerlich bemessen wurden. Besonders häufig trat diese Dachform vom 18. bis ins frühe 20. Jahrhundert auf. Konstruiert wird sie meist als Sparrendach mit stehendem oder liegendem Stuhl im Mansardgeschoss und einfachem Sparrendach darüber.
- Taitekatto eli mansardikatto on harjakaton tyyppi, jossa lappeet taittuvat vielä kahdeksi osaksi, kahteen eri kulmaan. Tällä menetelmällä lappeen alle saadaan osin korkeampaa tilaa kuin harjakatolla. Nykyisin mansardikattoa käytetaan lähinnä puolitoista- ja kaksikerroksisissa omakotitaloissa. Mansardikatto on saanut nimensä ranskalaiselta barokkiarkkitehdilta François Mansartilta.
- Een mansardedak, mansartdak, gebroken dak, gebroken kap of Franse kap is een dakvorm met gebroken, naar buiten geknikte vlakken. Het onderste gedeelte van het schuine dak is steiler dan het bovenste gedeelte, waarmee dit daktype het omgekeerde is van een geknikt of aangekapt dak of van een dak met aankapping. Het Mansardedak is vernoemd naar de Franse architect François Mansart. De oorspronkelijke vorm was het viervoudige mansardedak, waarbij alle vier de muren bekroond werden door een gebroken dak, zoals bij landhuizen. Sommigen willen de term mansardedak dan ook alleen tot deze vorm beperken. Bij dit viervoudige dak komt het voor dat de kap niet in een nok maar in een klein plat dak eindigt. Vanaf de tweede helft van de 19e eeuw werd dit daktype veelvuldig toegepast om de zolderverdieping van (kleine) woningen te vergroten. Uiteenlopende aspecten zoals kosten, gebruiksdoel en esthetiek bepalen de voor- en nadelen van de constructie.
- Et mansardtak er et skråtak som er knekket i to soner, den nederste brattere og gjerne med vinduer. To- eller firesidig. Takkonstruksjonen har fått navnet etter den franske arkitekt François Mansart (1598—1666). Denne takformen var et arkitektonisk svar på fransk skattlegging av boliger. Kun etasjene lavere enn taket, gesimsen, ble regnet inn i skatten. Med et mansardtak unngikk den øverste, men nesten fullverdige, etasjen beskatning.
- Dach mansardowy - dach łamany, zbudowany z dwóch oddzielonych od siebie gzymsem powierzchni połaci dachowych. Dach mansardowy może być dachem dwu- lub czterospadowym. François Mansart, francuski architekt okresu baroku, spopularyzował to rozwiązanie konstrukcyjne, wykorzystując poddasze jako część użytkową. Rozróżniamy typy: francuski – część dolna o spadku około 60°, część górna o spadku około 30° polski – posiada jednakowy spadek obu części krakowski – odmiana typu polskiego Zobacz też: przegląd zagadnień z zakresu architektury.
- Mansardtak (franska mansarde; toit en mansarde "brutet tak") är ett yttertak med brutet takfall. Kan beskrivas som ett ås- eller sadeltak som, beroende på modell, sluttar brantare nedåt med början cirka två tredjedelar från taknocken (åsen) mätt. Termens ursprung är omtvistat; antingen har den franske arkitekten François Mansart (1598-1666) eller hans systers sonson Jules Hardouin-Mansart (1646-1708; även han arkitekt) givit namn åt taktypen.
|
| rdfs:comment
|
- A Mansard or mansard roof in architecture refers to a style of hip roof characterized by two slopes on each of its four sides with the lower slope being much steeper, almost a vertical wall, while the upper slope, usually not visible from the ground, is pitched at the minimum needed to shed water. This form makes maximum use of the interior space of the attic and is considered a practical form for adding a storey to an existing building.
- Bei der Dachform Mansarddach sind die Dachflächen im unteren Bereich abgeknickt, so dass die untere Dachfläche über eine wesentlich steilere Neigung verfügt als die obere. Auf diese Weise entsteht zusätzlicher Wohnraum für eine oder mehrere Mansarden. Hierbei können eine (Frontseite), zwei (Mansardgiebeldach) oder alle 4 Dachseiten abgeknickt sein. Letzteres ist häufig bei einzelstehenden Bauwerken des Barock und der 1920er Jahre anzutreffen.
- Taitekatto eli mansardikatto on harjakaton tyyppi, jossa lappeet taittuvat vielä kahdeksi osaksi, kahteen eri kulmaan. Tällä menetelmällä lappeen alle saadaan osin korkeampaa tilaa kuin harjakatolla. Nykyisin mansardikattoa käytetaan lähinnä puolitoista- ja kaksikerroksisissa omakotitaloissa. Mansardikatto on saanut nimensä ranskalaiselta barokkiarkkitehdilta François Mansartilta.
- Een mansardedak, mansartdak, gebroken dak, gebroken kap of Franse kap is een dakvorm met gebroken, naar buiten geknikte vlakken. Het onderste gedeelte van het schuine dak is steiler dan het bovenste gedeelte, waarmee dit daktype het omgekeerde is van een geknikt of aangekapt dak of van een dak met aankapping. Het Mansardedak is vernoemd naar de Franse architect François Mansart.
- Et mansardtak er et skråtak som er knekket i to soner, den nederste brattere og gjerne med vinduer. To- eller firesidig. Takkonstruksjonen har fått navnet etter den franske arkitekt François Mansart (1598—1666). Denne takformen var et arkitektonisk svar på fransk skattlegging av boliger. Kun etasjene lavere enn taket, gesimsen, ble regnet inn i skatten. Med et mansardtak unngikk den øverste, men nesten fullverdige, etasjen beskatning.
- Dach mansardowy - dach łamany, zbudowany z dwóch oddzielonych od siebie gzymsem powierzchni połaci dachowych. Dach mansardowy może być dachem dwu- lub czterospadowym. François Mansart, francuski architekt okresu baroku, spopularyzował to rozwiązanie konstrukcyjne, wykorzystując poddasze jako część użytkową.
- Mansardtak (franska mansarde; toit en mansarde "brutet tak") är ett yttertak med brutet takfall. Kan beskrivas som ett ås- eller sadeltak som, beroende på modell, sluttar brantare nedåt med början cirka två tredjedelar från taknocken (åsen) mätt. Termens ursprung är omtvistat; antingen har den franske arkitekten François Mansart (1598-1666) eller hans systers sonson Jules Hardouin-Mansart (1646-1708; även han arkitekt) givit namn åt taktypen.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
