| dbpprop:abstract
|
- Manfred was the King of Sicily from 1258 to 1266. He was an illegitimate son of the emperor Frederick II of Hohenstaufen but his mother, Bianca Lancia (or Lanzia), is reported by Matthew of Paris to have been married to the emperor while on her deathbed.
- Manfred war ab 1250 Fürst von Tarent, Verweser in Reichsitalien und Sizilien und ab 1258 selbst König von Sizilien.
- Manfred I de Sicília, regent de Sicília i rei de Sicília.
- Manfredo de Sicilia fue, hijo natural del Emperador Federico II y Bianca Lancia (quien según algunas pruebas se casó con el emperador poco antes de su muerte), y hermano de Constanza Augusta. Federico mismo parece considerar a Manfredo como hijo legítimo, y por su voluntad fue nombrado como Príncipe de Tarento y representante en Italia de su medio hermano, el Rey Alemán, Conrado IV. Aunque sólo tenia dieciocho años de edad Manfredo actuó lealmente y con vigor en la ejecución de sus deberes, y cuando Conrado apareció el sur de Italia en 1252 su autoridad fue general y rápidamente reconocida. Cuando en mayo de 1254 el Rey Alemán murió, Manfredo, después de negarse a entregar Sicilia al Papa Inocencio IV, aceptó la regencia en nombre de Conradino, el pequeño hijo de Conrado. Después de 1258, tras hacer correr el rumor de la muerte de Conradino, asumió el poder como Rey de Sicilia, siendo coronado el 10 de agosto de aquel mismo año en Palermo. El Papa Alejandro IV, a quien la alianza con los sarracenos de Manfredo le parecía una gran ofensa a la religión cristiana, declaró nula la coronación de Manfredo y lo excomulgó. Manfredo organizó entonces una coalición con la Italia central y norte contra el poder papal. Así, junto a los gibelinos de Siena derrotó a los güelfos de Florencia el 4 de septiembre de 1260. Los florentinos reconocieron a Manfredo como protector de la Toscana. Después, el nuevo Papa, Urbano IV, solicitó la ayuda de Carlos I de Anjou, hermano de Luis IX de Francia, ofreciéndole la corona de Sicilia a cambio de que expulsase a Manfredo de los territorios del papado al sur de Italia. Manfredo, vista la alianza, publicó el Manifiesto a los Romanos, en donde reclamaba la autoridad, ya no sólo sobre Italia, sino sobre todo el imperio. El 26 de febrero de 1266, en la Batalla de Benevento, Manfredo fue derrotado y muerto por las tropas francesas.
- Manfred I de Sicile, roi de Sicile en 1258, souvent désigné sous le nom de Manfred de Hohenstaufen, était le fils illégitime de l'empereur Frédéric II et de Bianca Lancia, ou Lanzia, qui semble avoir été mariée à l'empereur juste avant sa mort.
- Figlio dell'imperatore svevo Federico II e di Bianca Lancia. Fu reggente dal 1250 e quindi re di Sicilia dal 1258. Morì durante la Battaglia di Benevento, sconfitto dalle truppe di Carlo I d'Angiò. Il suo nome è stato legato per sempre alla città pugliese di Manfredonia, città che egli stesso fondò nel 1256. La città doveva essere capitale di Puglia "Apuliae Caput" e dei traffici del mediterraneo.
- ファイル:Manfred Crowned. jpg 戴冠するマンフレーディ マンフレーディ（Manfredi, 1232年 - 1266年2月26日）は、ホーエンシュタウフェン朝のシチリア王。マンフレッド、マンフレートとも呼ばれる。神聖ローマ皇帝フリードリヒ2世（シチリア王フェデリーコ）と愛人であるピエモンテ貴族ビアンカ・ランチアの間に生まれた。1247年、サヴォイア伯アメデーオ4世の娘ベアトリーチェ・ディ・サヴォイアと結婚し、同年コスタンツァ（後にアラゴン王ペドロ3世と結婚）が生まれている。 1254年に異母兄コッラードが死亡した際、後を継いだ息子のコッラディーノはまだ幼く（2歳）、ドイツに居たため、シチリア摂政としてシチリア王領を実質支配した。 1258年に、コッラディーノが死んだという誤報を受け、シチリア王位を継いだ。間もなく誤報であることが判明したが王位を譲らず、その後北イタリア支配をめぐってローマ教皇と対立した。 1266年、ローマ教皇ウルバヌス4世の要請で、フランス王の弟シャルル・ダンジューがイタリアに侵攻し、マンフレーディはベネヴェントの戦いで戦死した。 マンフレーディの残された家族である2番目の妻ヘレナ・アンゲリナ・ドゥーカイナ（エピロス専制公ミカエル3世息女）とその間に生まれた子供たちは、祖父フリードリヒ2世が築いた城カステル・デル・モンテ（世界遺産）に幽閉された最初の囚人となった。
- Manfred van Sicilië was de enige zoon van keizer Frederik II en Bianca Lancia. Zijn ouders zijn op het doodsbed van zijn moeder in het huwelijk getreden, waardoor hij door Frederik II als een wettig kind beschouwd werd. De katholieke kerk heeft dit huwelijk echter nooit erkend, omdat Frederik geëxcommuniceerd was en geen sacramenten mocht ontvangen. Manfred werd stadhouder in Sicilië voor zijn neef koning Konradijn. Bij geruchten over de dood van Konradijn, werd Manfred in 1258 tot koning van Sicilië uitgeroepen. Paus Urbanus IV heeft Manfred geëxcommuniceerd en het koninkrijk Sicilië aan Karel van Anjou beleend. Op 26 februari 1266 is Manfred gedood tijdens de slag bij Benevento en begraven onder een grote berg stenen. Later is zijn lichaam, met mede weten van de Paus, opgegraven en buiten het gebied van de Kerkelijke Staat aan de oever van de Gargliano achtergelaten. Zijn drie zonen werden opgesloten tot in 1296. Manfred was gehuwd met Beatrix van Savoye (1223-1257), dochter van graaf Amadeus IV van Savoye en weduwe van markgraaf Manfred III van Saluzzo (1210-1244): Constance, de echtgenote van Peter III van Aragón (Peter I van Sicilië) Later huwde hij met Helena van Epiros (1241-1277): Hendrik (1258-1318) Beatrix (1260-1307) Frederik (1264-1312) Anselmus (1265-1300).
- Manfred, wł. Manfredo – król Sycylii 1258-1266, książę Benewentu i Neapolu. Syn cesarza i króla Sycylii Fryderyka II Hohenstaufa z jego pozamałżeńskiego związku z Bianką Lancią, córką Manfreda II, margrabiego di Busca. Manfred studiował na uniwersytetach w Paryżu oraz Bolonii i podobnie jak jego ojciec interesował się literaturą i poezją. Po zajęciu Sycylii Manfred starał się przywrócić dawną chwałę tego królestwa z czasów Fryderyka II Hohenstaufa, na dworze w Palermo Manfred zajął się mecenatem sztuki, wspierając poetów, śpiewaków i uczonych, sam też pisał utwory poetyckie, tłumaczył dzieła naukowe z języka hebrajskiego, był również autorem ilustracji do traktatu o sokolnictwie O sztuce polowania z ptakami, który napisał Fryderyk II.
- Manfredo da Sicília, Rei da Sicília,, foi um filho ilegítimo do imperador Frederico II do Sacro Império Romano-Germânico e de Bianca Lancia, filha do conde Bonifacio Lancia. Manfredo foi regente do filho criança de Conrado, Conradino, e, depois de 1258, como Rei da Sicília, continuou (depois de tentativas iniciais de reconciliação) a luta de Frederico com o papa e foi igualmente colocado sob interdição papal. Manfredo morreu na Batalha de Benevento (1266) travada contra Carlos de Anjou, irmão do rei da França, a quem o papa tinha entregue o Reino da Sicília. A sua esposa Helena e também os seus filhos Frederico, Henrique e Enzio morreram na prisão; as crianças tinham vivido em prisão solitária e nunca sequer aprenderam a falar.
- Манфред — король Сицилии, сын императора Фридриха II и графини Бианки Ланчия. Фридрих признал его своим законным сыном только в предсмертные минуты и оставил ему княжество тарентское и управление государством до прибытия его сводного брата, Конрада IV. После смерти Конрада Манфред был избран регентом государства. Так как папа Иннокентий IV отказывался признать за Гогенштауфеном право на наследство, Манфред бежал к сарацинам в Люцеру. Во главе их он победил папские войска и, покорив Капую, Неаполь, Аверзу и Бриндизи, переправился в Сицилию. На основании ложного слуха о смерти Конрадина он возложил на себя королевскую корону, но как только явились посланные от Конрадина, он признал его права на наследство. Живя в Палермо, Манфред покровительствовал поэтам и учёным. Не смущаясь проклятием папы, он помогал изгнанным флорентийским гибеллинам, которые, при его содействии, одержали победу при Монтаперти; таким образом он приобрел власть над Флоренцией и почти всей Тосканой. Выдав дочь свою от первого брака, Констанцу, за Педро Арагонского, он обеспечил себе защиту на Западе; женившись же во второй раз на Елене, сестре эпирского деспота Михаила II, он показал, что на Востоке будет следовать политике норманно-гогенштауфенской. Усиление власти Манфреда возбудило неудовольствие приверженцев Конрадина в Германии и заставило папу Урбана IV заключить договор с Карлом Анжуйским, который в 1266 году вторгся в южную Италию. В битве, происшедшей при Беневенто (26 февраля 1266), немцы были разбиты; Манфред искал смерти и нашёл её. Его вдова и дети были захвачены и выданы Карлу Анжуйскому; его три сына всю жизнь свою провели в тюрьме; дочь его Беатриса после 18-летнего заключения была выпущена из тюрьмы в обмен на Карла II, сына Карла I.
- Manfred, född 1232 i Venosa, död 26 februari 1266 i Benevento, var kung av Neapel och Sicilien. Manfred var utomäktenskaplig, sedermera legitimerad, son av kejsar Fredrik II av Hohenstaufen och Bianca (dotter till en greve Lancia). 1250 erhöll han genom sin faders testamente furstendömet Tarent, förde styrelsen över de hohenstaufenska länderna i södra Italien till 1252, då hans halvbror Konrad IV övertog regeringen, och blev efter dennes död 1254 utsedd till regent. I kamp med påvestolen lyckades Manfred, till en del med bistånd av saracenerna i Luceria, återerövra såväl fastlandet som Sicilien och lät i augusti 1258 kröna sig i Palermo. Bannlyst av påven, hemsökte han dennes stater och intog 1260 hela Tuscien. Sedermera, 1263, gav påve Urban IV Manfreds land som påvligt län åt Karl av Anjou, och denne angrep 1266 hans rike. I kamp mot honom stupade Manfred i slaget vid Benevento. Manfreds änka, Helena Angelina Doukaina, dotter till Michael II Komnenos Doukas, blev på flykten tillsammans med sin dotter gripen i Trani och dog i fängelse; dottern, Beatrice, befriades 1283 av den sicilianske amiralen Roger da Loria. Manfreds dotter i första giftet, med Beatrice av Savojen, Konstantia, var gift med Peter III av Aragonien.
|
| rdfs:comment
|
- Manfred was the King of Sicily from 1258 to 1266. He was an illegitimate son of the emperor Frederick II of Hohenstaufen but his mother, Bianca Lancia (or Lanzia), is reported by Matthew of Paris to have been married to the emperor while on her deathbed.
- Manfred war ab 1250 Fürst von Tarent, Verweser in Reichsitalien und Sizilien und ab 1258 selbst König von Sizilien.
- Manfred I de Sicília, regent de Sicília i rei de Sicília.
- Manfredo de Sicilia fue, hijo natural del Emperador Federico II y Bianca Lancia (quien según algunas pruebas se casó con el emperador poco antes de su muerte), y hermano de Constanza Augusta. Federico mismo parece considerar a Manfredo como hijo legítimo, y por su voluntad fue nombrado como Príncipe de Tarento y representante en Italia de su medio hermano, el Rey Alemán, Conrado IV.
- Manfred I de Sicile, roi de Sicile en 1258, souvent désigné sous le nom de Manfred de Hohenstaufen, était le fils illégitime de l'empereur Frédéric II et de Bianca Lancia, ou Lanzia, qui semble avoir été mariée à l'empereur juste avant sa mort.
- Figlio dell'imperatore svevo Federico II e di Bianca Lancia. Fu reggente dal 1250 e quindi re di Sicilia dal 1258. Morì durante la Battaglia di Benevento, sconfitto dalle truppe di Carlo I d'Angiò. Il suo nome è stato legato per sempre alla città pugliese di Manfredonia, città che egli stesso fondò nel 1256. La città doveva essere capitale di Puglia "Apuliae Caput" e dei traffici del mediterraneo.
- ファイル:Manfred Crowned.
- Manfred van Sicilië was de enige zoon van keizer Frederik II en Bianca Lancia. Zijn ouders zijn op het doodsbed van zijn moeder in het huwelijk getreden, waardoor hij door Frederik II als een wettig kind beschouwd werd. De katholieke kerk heeft dit huwelijk echter nooit erkend, omdat Frederik geëxcommuniceerd was en geen sacramenten mocht ontvangen. Manfred werd stadhouder in Sicilië voor zijn neef koning Konradijn.
- Manfred, wł. Manfredo – król Sycylii 1258-1266, książę Benewentu i Neapolu. Syn cesarza i króla Sycylii Fryderyka II Hohenstaufa z jego pozamałżeńskiego związku z Bianką Lancią, córką Manfreda II, margrabiego di Busca. Manfred studiował na uniwersytetach w Paryżu oraz Bolonii i podobnie jak jego ojciec interesował się literaturą i poezją.
- Manfredo da Sicília, Rei da Sicília,, foi um filho ilegítimo do imperador Frederico II do Sacro Império Romano-Germânico e de Bianca Lancia, filha do conde Bonifacio Lancia. Manfredo foi regente do filho criança de Conrado, Conradino, e, depois de 1258, como Rei da Sicília, continuou (depois de tentativas iniciais de reconciliação) a luta de Frederico com o papa e foi igualmente colocado sob interdição papal.
- Манфред — король Сицилии, сын императора Фридриха II и графини Бианки Ланчия. Фридрих признал его своим законным сыном только в предсмертные минуты и оставил ему княжество тарентское и управление государством до прибытия его сводного брата, Конрада IV.
- Manfred, född 1232 i Venosa, död 26 februari 1266 i Benevento, var kung av Neapel och Sicilien. Manfred var utomäktenskaplig, sedermera legitimerad, son av kejsar Fredrik II av Hohenstaufen och Bianca (dotter till en greve Lancia). 1250 erhöll han genom sin faders testamente furstendömet Tarent, förde styrelsen över de hohenstaufenska länderna i södra Italien till 1252, då hans halvbror Konrad IV övertog regeringen, och blev efter dennes död 1254 utsedd till regent.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
