| dbpedia-owl:abstract
|
- Die Mandäer sind Angehörige eines monotheistischen Glaubens mit etwa 100.000 Anhängern. Die Mandäer (von aramäisch manda, Erkenntnis) werden in einigen Texten auch Nazoräer genannt . Diese Bezeichnung ist teilweise auf fromme Mandäer, nicht jedoch die Priester allein, beschränkt. Diese Nazoräer sind jedoch nach der wissenschaftlichen Mehrheitsmeinung kein Zweig der aramäisch-sprachigen Christen, deren konfessionsübergreifende Selbstbezeichnung ebenfalls Nazoräer ist. Seit islamischer Zeit findet sich als Fremdbezeichnung auch Sabier (Sabäer, wohl von aramäisch sba, taufen), eine Benennung, die im Koran für eine (zu tolerierende) Buchreligion gebraucht wird. In älterer Literatur werden sie auch fälschlich als „Johannes-Christen“ bezeichnet, da ihr Christos – Gesalbter – Johannes der Täufer sei. Die Sakralsprache, das Mandäische, ist eine ostaramäische Sprache.
- El mandeísmo (del arameo מַנְדַּע, «conocimiento») fue una secta gnóstica que se desarrolló en los siglos I y II en las orillas del río Jordán. Después esta religión admitió otros elementos por sincretismo y en la actualidad, todavía quedan algunos creyentes en ciertas zonas de Irak, entre 5.000 y 7.000, ya que las persecuciones por parte del integrismo islámico han provocado una gran emigración y dispersión. Estaba dirigida por la casta sacerdotal de los nasoreanos (nombre por el que también eran conocidos). Esta casta sacerdotal se divide en dos tipos, los iniciados al más alto nivel denominados ganzibra (tesoreros) y otros con menor rango de iniciación, llamados tarmidia (discípulo) y utilizan como lengua litúrgica un dialecto arameo oriental hoy ya sólo entendido por sacerdotes. El alfabeto mandeo guarda el más estrecho paralelismo con las inscripciones elymaicas de Tang-i-Sarwäk en Khuzistán (siglo II).
- Mandaeism or Mandaeanism is a Gnostic religion with a strongly dualistic worldview. Its adherents, the Mandaeans, revere Adam, Abel, Seth, Enosh, Noah, Shem, Aram and especially John the Baptist. They are sometimes identified with the Sabian religion, particularly in an Arabian context, but actually Mandaeism and Manichaeism seem to be independent – to some degree opposing – developments out of the mainstream Sabian religious community, which is extinct today. According to most scholars, Mandaeans migrated from Palestine to Mesopotamia in the first centuries AD and are certainly of Pre Arab and Pre Islamic origin. They are Semites and speak a dialect of Eastern Aramaic known as Mandaic. They may well be related to the Assyrians who are also Semitic, Aramaic speaking indigenous Pre Arab and Pre Islamic inhabitants of Iraq. Mandaeans appear to have settled in northern Mesopotamia, but the religion has been practised primarily around the lower Karun, Euphrates and Tigris and the rivers that surround the Shatt-al-Arab waterway, part of southern Iraq and Khuzestan Province in Iran. There are thought to be between 60,000 and 70,000 Mandaeans worldwide, and until the 2003 Iraq war, almost all of them lived in Iraq. Many Mandaean Iraqis have since fled their country (as have many other Iraqis) because of the turmoil of the war and terrorism. By 2007, the population of Mandaeans in Iraq had fallen to approximately 5,000. Most Mandaean Iraqis have sought refuge in Iran with the fellow Mandaeans there. Others have moved to northern Iraq. There has been a much smaller influx into Syria and Jordan, with smaller populations in Sweden, Australia, the United States, and other Western countries. The Mandaeans have remained separate and intensely private—reports of them and of their religion have come primarily from outsiders, particularly from the Orientalists J. Heinrich Petermann, Nicholas Siouffi, and Lady Drower. An Anglican vicar, Rev. Peter Owen-Jones, included a short segment on a Mandaean group in Sydney, Australia, in his BBC series "Around the World in 80 Faiths."
- Mandealaisuus on kattonimitys mandealaisten (klassiseksi mandeaksi mandaiia, uusmandeaksi Mandeyānā) eli Mandā d-Heyyin seuraajien uskonnolle. Mandealaisuus on yksijumalainen uskonto, jonka voidaan katsoa kuuluvan alkuperältään persialaiseen gnostilaisuuteen manikealaisuuden ohella. Mandealaisuutta harjoitetaan pääasiassa eteläisessä Irakissa ja Iranin Khuzestanin provinssissa sekä Euroopassa, Australiassa ja Pohjois-Amerikassa asuvien pakolaisten ja maahanmuuttajien keskuudessa. Mandealaisten lukumäärää ei tiedetä, mutta uskonnon harjoittajien lukumäärän arvioidaan olevan 50 000 ja 70 000 välillä. Mandealaiset ovat pysyneet erillään muista ja harjoittaneet uskontoaan yksityisyydessä. Tiedot uskonnosta ovat tulleet lähinnä sitä tutkineilta ulkopuolisilta, kuten orientalisteilta J. Heinrich Petermann, Nicholas Siouffi ja E. S. Drower. Mandealaisuuden todellisuuskäsitys on jyrkän kaksijakoinen eli jakaantuu valon ja pimeyden maailmaan. Mandealaisuuden luomistarut muistuttavat hyvin paljon setiläisyydestä tunnettua klassisen gnostilaisuuden luomismyyttiä. Mandealaisuudessa demiurgin nimi on Ptahil.
- I Mandei (o Cristiani di San Giovanni) sono gli appartenenti all'unica comunità religiosa di origine gnostica tuttora esistente. Tracce della loro esistenza si trovano in documenti risalenti al III secolo. Oggi si stima che i Mandei siano circa 60.000. Essi vivono principalmente in Iraq ed in Iran meridionale. Circa 20.000 di loro, invece, vivono in Europa occidentale, Australia, Stati Uniti, Canada e Nuova Zelanda, mentre alcune migliaia vivono come profughi in Siria ed in Giordania. La loro lingua è un dialetto aramaico, simile all'aramaico del Talmud babilonese. Esiste anche una forma moderna di Mandeo, che è parlata solo dai Mandei della provincia iraniana del Khūzestān.
- マンダ教あるいはマンダヤ教は、グノーシス主義のひとつとされる宗教である。
- Mandaeërs (ook gespeld als mandaeën of mandeeën) of sabiërs zijn de aanhangers van een oude godsdienst die voornamelijk in het grensgebied tussen Iran en Irak wonen. Hun aantal is kleiner dan 100.000; waarschijnlijk slechts enkele duizenden. De term "mandaeërs" is afgeleid van menda, het mandaïsche woord voor 'kennis'. Bedoeld wordt: kennis van God. Op grond hiervan worden de Mandaeërs wel als gnostici gezien. De benaming "sabiërs" is afgeleid van saba, het mandaïsche woord voor 'dopen'. De mandaëse religie is dualistisch van aard en schrijft de doop, het gebed, het vasten en het geven van aalmoezen voor. De mandaeërs erkennen een aantal profeten, waaronder Adam, Seth, Sem en (boven al) Johannes de Doper. De taal van de mandaeërs, Mandaic Mandaïsch, is een tak van het Aramees. Alle religieuze Mandaeën-manuscripten werden geschreven in deze taal. Het belangrijkste heilige boek van de Mandaeërs is de Ginza Raba - 'De Grote Schat', ook bekend als de Adam-Manuscripts.
- Mandeanismen er et gnostisk religionssamfunn med jødiske røtter. De regner døperen Johannes som sin frelser. Under romerrikets beskyttelse forfulgte jødene mandeerne, og de fleste endte opp i Mesopotamia. Det finnes fortsatt ca 100 000 mandeere spredt i menigheter i Irak, og Iran, og de hevder fortsatt at Jerusalems ødeleggelse i år 70 e. kr var Guds straff over jødene for deres forfølgelse av dem.
- Mandaizm lub Mandeizm - religia monoteistyczna opierająca się na mieszance wierzeń: egipskich, żydowskich, chrześcijańskich, gnostyckich i perskich. Nazwa jej wywodzi się od terminu manda (nauka), co praktycznie odpowiada greckiemu terminowi 'gnoza'. Wyznawcy mandeizmu nazywani są mandejczykami. Obecnie są zgrupowani głównie w miejscowościach: Nasirijja, Bagdad i Basra i liczą około 10.000 wyznawców (inne statystyki podają ok. 30.000), zajmują się głównie jubilerstwem. Sprzeciwiają się jakiejkolwiek formie walki i przelewowi krwi. Trudno ustalić jakie ponieśli szkody w czasie ostatnich zamieszek wojennych. Niewielka grupa wyemigrowała do Australii, gdzie próbuje dalej kultywować swoje tradycje. Istotnym elementem tej religii jest chrzest, wzorowany na chrzcie w Jordanie praktykowanym przez Jana Chrzciciela. Stąd powiązanie ich, z istniejącymi w Palestynie, w czasach Jana grupami zwanymi baptystami. Zbiór świętych pism mandeizmu nazywa się Ginzâ (skarb). Inne księgi to Księga Jana Chrzciciela (Sidra da Jahja) i zbiór hymnów Kulasta. Mandejczycy swoich kapłanów (osoby dysponujące wiedzą niedostępną dla ogółu wspólnoty) nazywają nazarejczykami (Naṣuraiia). Świątynie, nazywane "mandi", budują zawsze w pobliżu strumienia lub rzek, które tradycyjnie nazywają "Jordanem". Są dziś jedną z ostatnich grup, posługujących się nadal dialektem aramejskim z czasów Jezusa, a mandeizm jest jedną z ostatnich wyznawanych nadal religii gnostyckich. W Księdze Jana Chrzciciela Jan opisany jest jako prawdziwy prorok, a Jezus jako fałszywy prorok, który początkowo przyłącza się do Jana, a później zdradza i z premedytacją oszukuje wiernych podając się za kogoś, kim nie był. Dualizm ten (zły i dobry nauczyciel) przywodzi na myśl nauki esseńczyków. Mandejczycy ponadto potępiają celibat i ascetyzm wszelkiego typu. Praktykują komunię z chleba i wody, co przypomina z kolei zwyczaje ebionitów, tylko niekiedy dodają do niej wina. Ze swej historii pamiętają że pochodzą z Egiptu, ich religia jest bardzo stara, mieszkali przez pewien czas w Palestynie, lecz w 37 roku n.e. musieli z niej uciekać przed prześladowaniami. Wtedy wywędrowali za Jordan, trafili w okolice Harranu, aż w końcu dotarli do Persji. Znają kilka postaci ze Starego Testamentu, lecz samej księgi nie znają i nie uznają za świętą. Ich tradycje odbiegają od judaizmu, a ich święty dzień przypada w innej dacie. W 792 r. , teolog syryjski Theodore bar Konai, cytując w jednej ze swych prac Ginze, utrzymywał, że mandejczycy pochodzą od wyznawców niejakiego Dositeosa, którzy byli sektą heretycką wywodzącą się od Jana Chrzciciela. W XVII w. misjonarze jezuiccy wracający z okolic Tygrysu i Eufratu spotkali się z tą grupą, żyjącą od wieków wśród muzułmanów i nazwali ich "Chrześcijanami św. Jana", mylnie uznając ich za odłam chrześcijaństwa. Inna nazwa to "Joannici". Prawdopodobnie kult św. Jana praktykowany przez Templariuszy rozpoczął się właśnie dzięki ich kontaktom z mandejczykami. Wiele wskazuje na to że wyznają religię starszą od chrześcijaństwa, żyli gdzieś na pograniczu Palestyny, najprawdopodobniej między Pereą i Nabateją, gdzie głosił swe nauki Jan Chrzciciel, ale nie da się ich zaliczyć do wyznawców judaizmu, ani nawet do jednej z judejskich sekt. Wielu badaczy literatury mandejskiej uważa, że religia ta ma pre-chrześcijańskie, palestyńskie pochodzenie, co zgadzało by się z Haran Gewaita, zawierającą własny opis migracji Mandejczyków z Palestyny. Jako grupa często prześladowana, stała się dość zamknięta i nieprzychylna na kontakty z obcymi, z tego względu dość mało zbadana przez religioznawców i antropologów. Wiedza na temat mandejczyków i ich religii jest niepełna i często nieprecyzyjna. Do roku 1880 nikt nie zapoznał się z ich przekonaniami i wiarą. Badaczką która się do nich zbliżyła, tuż przed wybuchem II wojny światowej była Ethel Stevens (po mężu Drower). Do tej pory jej prace stanowią źródło na którym opierają się inni badacze. Nadal oczekuje się jakiegoś pełniejszego opracowania naukowego, głównie ich języka i pochodzenia. Szablon:Przypisy
- Mandeísmo é uma religião pré-cristã classificada por estudiosos como gnóstica. Os mandeístas são assim classificados devido à etimologia da palavra manda em mandeu: conhecimento, que é a mesma palavra gnosis em grego. É considerada uma das religiões gnósticas remanescentes até os dias atuais, junto com o pseudo-gnosticismo de Samael Aun Weor (que alguns segmentos gnósticos não aceitam). Os mandeístas veneram João Baptista como o Messias e praticam o ritual do batismo. Possuem cerca de 100.000 adeptos em todo o mundo, principalmente no Iraque. A religião mandeísta tem uma visão dualística mais estrita que a maioria dos gnósticos. Ao invés de um grande pleroma, existe uma clara divisão entre luz e trevas. O senhor das trevas é chamado de Ptahil (semelhante ao Demiurgo gnóstico) e o gerador da luz (Deus) é conhecido como "a grande primeira Vida dos mundos da luz, o sublime que permanece acima de todos os mundos". Quando esse ser emanou, outros seres espirituais se corromperam, e eles e seu senhor Ptahil criaram o nosso mundo. A escritura mandeísta mais importante é o Ginza Rba, juntamente com o Qolastā. A linguagem usada por eles é o mandeu, uma sub-espécie do aramaico.
- Mandeism (eller mandaeanism) är en religion med ungefär 100 000 utövare i hela världen, främst i Irak, södra Iran och i Sverige. Enligt de troende är mandeismen den första religionen och mandeiska det första språket. Enligt mandeismen sändes Manda d'Haije som frälsare i tidens begynnelse för ett erbjuda människorna den insikt eller gnosis som kan befria själen från fångenskapen i materien och återföra den till dess ursprung i den himmelska ljusvärlden. De troende kallas ibland sabier av det arameisk-mandeiska ordet "sabe" för "döpt" (i vatten). Det viktigaste sakramentet är dopet genom nedsänkning i rinnande vatten, något upprepas flera gånger under den troendes livstid. Dopen i Irak sker vanligen i floden Tigris, som rituellt kallas för Jordan. Floderna som har sina källor i de kurdiska bergstrakterna anses symboliskt springa upp i de himmelska ljusregionerna. Mandeismen är utpräglat dualistisk som i gnosticismen och motsatsparen gott–ont, ljus–mörker, själ–materia är därför viktiga. Läran innefattar förbud mot att häda, döda, begå självmord, stjäla, ljuga, begå äktenskapsbrott, skilsmässa begå våldshandlingar,. I Iran och Irak har mandeismen av och till inte erkänts av de ländernas islamska institutioner som en abrahamitisk religion. De har därför inte haft rätt till egna skolor, deras äktenskap godkänns inte och deras barn betraktas som utomäktenskapliga. Emellanåt har emellertid muslimer betraktat dem som ättlingar till de mytiska sabéerna, som omnämns i Koranen och tolkande verk. Mandeer började under 1990-talet komma som flyktingar till Sverige och kallar sig här al-mandaer. Mandeiska föreningar finns i Stockholm, Göteborg och Malmö. Föreningen i Stockholm ger ut tidskriften Alsada. För att räknas som mandean så måste båda föräldrarna vara mandean. Den heliga skriften heter Al Ginza. Mandaean Library website
- Мандеи (происходит от арамейского manda — «знание», то есть то же, что и gnosis. Таким образом, слово «мандеи» означает «гностики») — единственная сохранившаяся до наших дней гностическая секта. Её последователи проживают на территории Ирака и некоторых других странах.
- Le mandéisme est une religion présentant des similitudes avec le gnosticisme, qui renie Abraham, Moïse et Jésus et considère Jean le Baptiste comme son prophète principal. Avant 2003, l’immense majorité des Mandéens vivait en Iraq, particulièrement le long des cours inférieurs du Tigre et de l’Euphrate et près du Chatt-el-Arab, avec une minorité notable en Iran dans le Khuzestan. La plupart se sont depuis dispersés, en particulier en direction de l’Iran, mais aussi de la Syrie, de la Jordanie et de pays occidentaux. Le terme mandéen a un rapport avec la gnose. Les Mandéens sont nommés Mandaiuta en mandéen, et en arabe Mandā'iyya مندائية ou parfois Sabiens صابئة.
|
| rdfs:comment
|
- マンダ教あるいはマンダヤ教は、グノーシス主義のひとつとされる宗教である。
- Mandeanismen er et gnostisk religionssamfunn med jødiske røtter. De regner døperen Johannes som sin frelser. Under romerrikets beskyttelse forfulgte jødene mandeerne, og de fleste endte opp i Mesopotamia. Det finnes fortsatt ca 100 000 mandeere spredt i menigheter i Irak, og Iran, og de hevder fortsatt at Jerusalems ødeleggelse i år 70 e. kr var Guds straff over jødene for deres forfølgelse av dem.
- Мандеи (происходит от арамейского manda — «знание», то есть то же, что и gnosis. Таким образом, слово «мандеи» означает «гностики») — единственная сохранившаяся до наших дней гностическая секта. Её последователи проживают на территории Ирака и некоторых других странах.
- Die Mandäer sind Angehörige eines monotheistischen Glaubens mit etwa 100.000 Anhängern. Die Mandäer (von aramäisch manda, Erkenntnis) werden in einigen Texten auch Nazoräer genannt . Diese Bezeichnung ist teilweise auf fromme Mandäer, nicht jedoch die Priester allein, beschränkt. Diese Nazoräer sind jedoch nach der wissenschaftlichen Mehrheitsmeinung kein Zweig der aramäisch-sprachigen Christen, deren konfessionsübergreifende Selbstbezeichnung ebenfalls Nazoräer ist.
- El mandeísmo (del arameo מַנְדַּע, «conocimiento») fue una secta gnóstica que se desarrolló en los siglos I y II en las orillas del río Jordán. Después esta religión admitió otros elementos por sincretismo y en la actualidad, todavía quedan algunos creyentes en ciertas zonas de Irak, entre 5.000 y 7.000, ya que las persecuciones por parte del integrismo islámico han provocado una gran emigración y dispersión.
- Mandaeism or Mandaeanism is a Gnostic religion with a strongly dualistic worldview. Its adherents, the Mandaeans, revere Adam, Abel, Seth, Enosh, Noah, Shem, Aram and especially John the Baptist. They are sometimes identified with the Sabian religion, particularly in an Arabian context, but actually Mandaeism and Manichaeism seem to be independent – to some degree opposing – developments out of the mainstream Sabian religious community, which is extinct today.
- Mandealaisuus on kattonimitys mandealaisten (klassiseksi mandeaksi mandaiia, uusmandeaksi Mandeyānā) eli Mandā d-Heyyin seuraajien uskonnolle. Mandealaisuus on yksijumalainen uskonto, jonka voidaan katsoa kuuluvan alkuperältään persialaiseen gnostilaisuuteen manikealaisuuden ohella. Mandealaisuutta harjoitetaan pääasiassa eteläisessä Irakissa ja Iranin Khuzestanin provinssissa sekä Euroopassa, Australiassa ja Pohjois-Amerikassa asuvien pakolaisten ja maahanmuuttajien keskuudessa.
- I Mandei (o Cristiani di San Giovanni) sono gli appartenenti all'unica comunità religiosa di origine gnostica tuttora esistente. Tracce della loro esistenza si trovano in documenti risalenti al III secolo. Oggi si stima che i Mandei siano circa 60.000. Essi vivono principalmente in Iraq ed in Iran meridionale. Circa 20.000 di loro, invece, vivono in Europa occidentale, Australia, Stati Uniti, Canada e Nuova Zelanda, mentre alcune migliaia vivono come profughi in Siria ed in Giordania.
- Mandaeërs (ook gespeld als mandaeën of mandeeën) of sabiërs zijn de aanhangers van een oude godsdienst die voornamelijk in het grensgebied tussen Iran en Irak wonen. Hun aantal is kleiner dan 100.000; waarschijnlijk slechts enkele duizenden. De term "mandaeërs" is afgeleid van menda, het mandaïsche woord voor 'kennis'. Bedoeld wordt: kennis van God. Op grond hiervan worden de Mandaeërs wel als gnostici gezien. De benaming "sabiërs" is afgeleid van saba, het mandaïsche woord voor 'dopen'.
- Mandaizm lub Mandeizm - religia monoteistyczna opierająca się na mieszance wierzeń: egipskich, żydowskich, chrześcijańskich, gnostyckich i perskich. Nazwa jej wywodzi się od terminu manda (nauka), co praktycznie odpowiada greckiemu terminowi 'gnoza'. Wyznawcy mandeizmu nazywani są mandejczykami. Obecnie są zgrupowani głównie w miejscowościach: Nasirijja, Bagdad i Basra i liczą około 10.000 wyznawców (inne statystyki podają ok. 30.000), zajmują się głównie jubilerstwem.
- Mandeísmo é uma religião pré-cristã classificada por estudiosos como gnóstica. Os mandeístas são assim classificados devido à etimologia da palavra manda em mandeu: conhecimento, que é a mesma palavra gnosis em grego. É considerada uma das religiões gnósticas remanescentes até os dias atuais, junto com o pseudo-gnosticismo de Samael Aun Weor (que alguns segmentos gnósticos não aceitam). Os mandeístas veneram João Baptista como o Messias e praticam o ritual do batismo.
- Mandeism (eller mandaeanism) är en religion med ungefär 100 000 utövare i hela världen, främst i Irak, södra Iran och i Sverige. Enligt de troende är mandeismen den första religionen och mandeiska det första språket. Enligt mandeismen sändes Manda d'Haije som frälsare i tidens begynnelse för ett erbjuda människorna den insikt eller gnosis som kan befria själen från fångenskapen i materien och återföra den till dess ursprung i den himmelska ljusvärlden.
- Le mandéisme est une religion présentant des similitudes avec le gnosticisme, qui renie Abraham, Moïse et Jésus et considère Jean le Baptiste comme son prophète principal. Avant 2003, l’immense majorité des Mandéens vivait en Iraq, particulièrement le long des cours inférieurs du Tigre et de l’Euphrate et près du Chatt-el-Arab, avec une minorité notable en Iran dans le Khuzestan.
|
