| dbpprop:abstract
|
- Mandaeism or Mandaeanism is a monotheistic religion with a strongly dualistic worldview. Its adherents, the Mandaeans, revere Adam, Abel, Seth, Enosh, Noah, Shem, Aram and especially John the Baptist. Mandaeism has historically been practiced primarily around the lower Euphrates and Tigris and the rivers that surround the Shatt-al-Arab waterway. This area is currently part of southern Iraq and Khuzestan Province in Iran. There are thought to be between 60,000 and 70,000 Mandaeans worldwide, and until the 2003 Iraq war, almost all of them lived in Iraq. Most Iraqi Mandaeans have since fled the country under the threat of violence by other Iraqis and the turmoil of the war. By 2007, the population of Iraqi Mandaeans had fallen to approximately 5,000. Most Iraqi Mandaeans now live in Syria and Jordan, with smaller populations in Sweden, Australia, the United States, and other Western countries. The Mandaeans have remained separate and intensely private—what has been reported of them and their religion has come primarily from outsiders, particularly from the Orientalists J. Heinrich Petermann, Nicholas Siouffi, and Lady Drower.
- Die Mandäer sind Angehörige eines monotheistischen Glaubens mit etwa 100.000 Anhängern. Die Mandäer (von aramäisch manda, Erkenntnis) werden in einigen Texten auch Nazoräer genannt . Diese Bezeichnung ist teilweise auf fromme Mandäer, nicht jedoch die Priester allein, beschränkt. Diese Nazoräer sind jedoch nach der wissenschaftlichen Mehrheitsmeinung kein Zweig der aramäisch-sprachigen Christen, deren konfessionsübergreifende Selbstbezeichnung ebenfalls Nazoräer ist. Seit islamischer Zeit findet sich als Fremdbezeichnung auch Sabier (Sabäer, wohl von aramäisch sba, taufen), eine Benennung, die im Koran für eine (zu tolerierende) Buchreligion gebraucht wird. In älterer Literatur werden sie auch fälschlich als „Johannes-Christen“ bezeichnet, da ihr Christos – Gesalbter – Johannes der Täufer sei. Die Kultsprache, das Mandäische, ist eine ostaramäische Sprache.
- El mandeisme fou una secta gnòstica que es desenvolupar en els segles I i II a les vores del riu Jordà. En l'actualitat, encara queden mandeus en certes zones d'Iraq. Aquesta comunitat estava dirigida per la casta sacerdotal de els Nasoreans (nom pel que també eren coneguts).
- jsou více náboženské než etnické společenství a žijí převážně v jižním Iránu a Iráku. Jejich veliká komunita je však i v USA. Jde o jedinou gnostickou církev, která přežívá nepřetržitě od starověku. V poměru k jejich významu jsou dodnes velmi málo známí, protože jsou nesmírně uzavření a i nejlepším badatelům se podařilo získat jen zlomkovité údaje. V současnosti si začínají uvědomovat jak tato uzavřenost ohrožuje jejich duchovní bohatství a začínají se otevírat veřejnosti v budují i své informační centrum v Bagdádu a dokonce dnes již existují internetové stránky (viz odkazy). Mandejci jsou církví s velice přísnými pravidly a dodržují pradávné rituály, díky nimž je jejich život v civilizované společnosti velmi obtížný až nemožný. Nejčastějším rituálem je u nich křest, který je velice často opakován. Musí být vykonáván vždy v tekoucí vodě ponořením. Mandejské společenství přímo závisí na kněžích, kteří všechny rituální obřady řídí a vykonávají. Právě v této sféře je jejich existence nejvíce ohrožená, protože se jim kněžích obvykle chronicky nedostává. Musejí to být osvícení muži, ale i případně ženy, kteří musí jednak ovládat slovem i písmem mandejštinu a být ženatí/vdané. Znalost mandejštiny není zdaleka samozřejmá, protože mandejci k běžné komunikaci užívají jazyka, kde právě pobývají, tedy hlavně arabštiny, ale stále více i angličtiny (komunity v USA a Austrálii) a v ní již vznikají moderní mandejské knihy. Mandejština byla jeden čas dokonce mrtvým nerozluštěným jazykem. Když se však zjistilo, že jde o formu východní aramejštiny, byla brzy rozluštěna.
- El mandeísmo (del arameo מַנְדַּע, 'conocimiento') fue una secta gnóstica que se desarrolló en los siglos I y II en las orillas del río Jordán. Después esta religión admitió otros elementos por sincretismo y en la actualidad, todavía quedan algunos creyentes en ciertas zonas de Iraq, entre 5.000 y 7.000, ya que las persecuciones por parte del integrismo islámico han provocado una gran emigración y dispersión. Estaba dirigida por la casta sacerdotal de los nasoreanos (nombre por el que también eran conocidos), y utiliza como lengua litúrgica un dialecto arameo oriental hoy ya sólo entendido por sacerdotes. El alfabeto mandeo guarda el más estrecho paralelismo con las inscripciones elymaicas de Tang-i-Sarwäk en Chusistán (siglo II).
- Gnostilaisuus Tiedosto:Simple crossed circle. svg Gnosis Syyrialais-egyptiläinengnostilaisuus Setiläisyys Tuomaskristityt Valentinolaisuus Basilidelaisuus Persialainengnostilaisuus Mandealaisuus Manikealaisuus Kristillisengnostilaisuuden isät Simon Magus Kerinthos Markion Valentinos Muita ryhmiä Ofiitit Barbelo-gnostikot Kainiitit Karpokratiaanit Paulikiaanit Bogomiilit Kataarit Gnostilaisuuden lähteet Nag Hammadin kirjasto Codex Tchacos Mandealaisuus on kattonimitys mandealaisten (klassiseksi mandeaksi mandaiia, uusmandeaksi Mandeyānā) eli Mandā d-Heyyin (manda ḏ-hiia, "elämän tieto") seuraajien uskonnolle. Mandealaisuus on yksijumalainen uskonto, jonka voidaan katsoa kuuluvan alkuperältään persialaiseen gnostilaisuuteen manikealaisuuden ohella. Mandealaisuutta harjoitetaan pääasiassa eteläisessä Irakissa ja Iranin Khuzestanin provinssissa sekä Euroopassa, Australiassa ja Pohjois-Amerikassa asuvien pakolaisten ja maahanmuuttajien keskuudessa. Mandealaisten lukumäärää ei tiedetä, mutta uskonnon harjoittajien lukumäärän arvioidaan olevan 50 000 ja 70 000 välillä. Mandealaiset ovat pysyneet erillään muista ja harjoittaneet uskontoaan yksityisyydessä. Tiedot uskonnosta ovat tulleet lähinnä sitä tutkineilta ulkopuolisilta, kuten orientalisteilta J. Heinrich Petermann, Nicholas Siouffi ja E. S. Drower. Mandealaisuuden todellisuuskäsitys on jyrkän kaksijakoinen eli jakaantuu valon ja pimeyden maailmaan. Mandealaisuuden luomistarut muistuttavat hyvin paljon setiläisyydestä tunnettua klassisen gnostilaisuuden luomismyyttiä. Mandealaisuudessa demiurgin nimi on Ptahil.
- Le mandéisme est une religion d'inspiration gnostique. Le terme mandéen a un rapport avec la gnose.
- I Mandei (o Cristiani di San Giovanni) sono gli appartenenti all'unica comunità religiosa di origine gnostica tuttora esistente. Tracce della loro esistenza si trovano in documenti risalenti al III secolo. Oggi si stima che i Mandei siano circa 60.000. Essi vivono principalmente in Iraq ed in Iran meridionale. Circa 20.000 di loro, invece, vivono in Europa occidentale, Australia, Stati Uniti, Canada e Nuova Zelanda, mentre alcune migliaia vivono come profughi in Siria ed in Giordania. La loro lingua è un dialetto aramaico, simile all'aramaico del Talmud babilonese. Esiste anche una forma moderna di Mandeo, che è parlata solo dai Mandei della provincia del Khusistan in Iran.
- マンダ教あるいはマンダヤ教は、グノーシス主義のひとつとされる宗教である。
- Mandaeërs (ook gespeld als mandaeën of mandeeën) of sabiërs zijn de aanhangers van een oude godsdienst die voornamelijk in het grensgebied tussen Iran en Irak wonen. Hun aantal is kleiner dan 100.000; waarschijnlijk slechts enkele duizenden. De term "mandaeërs" is afgeleid van menda, het mandaïsche woord voor 'kennis'. Bedoeld wordt: kennis van God. Op grond hiervan worden de Mandaeërs wel als gnostici gezien. De benaming "sabiërs" is afgeleid van saba, het mandaïsche woord voor 'dopen'. In de Koran worden Sabiërs met name genoemd, in soera De Koe, vers 62, in soera De Gepreide Tafel, vers 69, en in soera De Bedevaart, vers 17. Of het echter over dezelfde Sabiërs gaat staat niet onherroepelijk vast. In de voetnoot bij vers 62 in soera De Koe schrijft de respecthebbende vertolker in het Engels van de betekenis van de Koran, Abdullah Yousef Ali: "Er was een ander volk, dat Sabiërs genoemd werd. Dat volk speelde een belangrijke rol in de vroegere geschiedenis van Arabië en is bekend door hun inscripties in een alfabet waarmee de Phoeniciërs en Babyloniërs in verband gebracht worden. Zij hadden een florerend koninkrijk in Zuid-Arabië omstreeks 800-700 vóór onze jaartelling. Het is echter mogelijk, dat zij uit Noord-Arabië afkomstig waren. Zij aanbaden de planeten en sterren. Waarschijnlijk staat de koningin van Sheba met hen in verbinding. Deze Sabiërs werden onderworpen door Abyssinië omstreeks 350 na Christus en door Perzië omstreeks 579 na Christus. Hun hoofdstad was Sana'a. " De mandese religie is dualistisch van aard en schrijft de doop, het gebed, het vasten en het geven van aalmoezen voor. De mandaeërs erkennen een aantal profeten, waaronder Adam, Seth, Sem en (boven al) Johannes de Doper. De taal van de mandaeërs, Mandaïsch, is een dialect van Aramees. Alle religieuze manuscripten werden geschreven in deze taal. Het belangrijkste heilige boek van de mandaeërs is de Ginza Raba - 'De Grote Schat'.
- Mandeanismen er et gnostisk religionssamfunn med jødiske røtter. De regner døperen Johannes som sin frelser. Under romerrikets beskyttelse forfulgte jødene mandeerne, og de fleste endte opp i Mesopotamia. Det finnes fortsatt ca 100 000 mandeere spredt i menigheter i Irak, og Iran, og de hevder fortsatt at Jerusalems ødeleggelse i år 70 e. kr var Guds straff over jødene for deres forfølgelse av dem.
- Mandaizm lub Mandeizm - religia monoteistyczna opierająca się na mieszance wierzeń: egipskich, żydowskich, chrześcijańskich, gnostyckich i perskich. Nazwa jej wywodzi się od terminu manda (nauka), co praktycznie odpowiada greckiemu terminowi 'gnoza'. Wyznawcy mandeizmu nazywani są mandejczykami. Obecnie są zgrupowani głównie w miejscowościach: Nasirijja, Bagdad i Basra i liczą około 10.000 wyznawców (inne statystyki podają ok. 30.000), zajmują się głównie jubilerstwem. Sprzeciwiają się jakiejkolwiek formie walki i przelewowi krwi. Trudno ustalić jakie ponieśli szkody w czasie ostatnich zamieszek wojennych. Niewielka grupa wyemigrowała do Australii, gdzie próbuje dalej kultywować swoje tradycje. Istotnym elementem tej religii jest chrzest, wzorowany na chrzcie w Jordanie praktykowanym przez Jana Chrzciciela. Stąd powiązanie ich, z istniejącymi w Palestynie, w czasach Jana grupami zwanymi baptystami. Zbiór świętych pism mandeizmu nazywa się Ginzâ (skarb). Inne księgi to Księga Jana Chrzciciela (Sidra da Jahja) i zbiór hymnów Kulasta. Mandejczycy swoich kapłanów (osoby dysponujące wiedzą niedostępną dla ogółu wspólnoty) nazywają nazarejczykami (Naṣuraiia). Świątynie, nazywane "mandi", budują zawsze w pobliżu strumienia lub rzek, które tradycyjnie nazywają "Jordanem". Są dziś jedną z ostatnich grup, posługujących się nadal dialektem aramejskim z czasów Jezusa, a mandeizm jest jedną z ostatnich wyznawanych nadal religii gnostyckich. W Księdze Jana Chrzciciela Jan opisany jest jako prawdziwy prorok, a Jezus jako fałszywy prorok, który początkowo przyłącza się do Jana, a później zdradza i z premedytacją oszukuje wiernych podając się za kogoś, kim nie był. Dualizm ten (zły i dobry nauczyciel) przywodzi na myśl nauki esseńczyków. Mandejczycy ponadto potępiają celibat i ascetyzm wszelkiego typu. Praktykują komunię z chleba i wody, co przypomina z kolei zwyczaje ebionitów, tylko niekiedy dodają do niej wina. Ze swej historii pamiętają że pochodzą z Egiptu, ich religia jest bardzo stara, mieszkali przez pewien czas w Palestynie, lecz w 37 roku n.e. musieli z niej uciekać przed prześladowaniami. Wtedy wywędrowali za Jordan, trafili w okolice Harranu, aż w końcu dotarli do Persji. Znają kilka postaci ze Starego Testamentu, lecz samej księgi nie znają i nie uznają za świętą. Ich tradycje odbiegają od judaizmu, a ich święty dzień przypada w innej dacie. W 792 r. , teolog syryjski Theodore bar Konai, cytując w jednej ze swych prac Ginze, utrzymywał, że mandejczycy pochodzą od wyznawców niejakiego Dositeosa, którzy byli sektą heretycką wywodzącą się od Jana Chrzciciela. W XVII w. misjonarze jezuiccy wracający z okolic Tygrysu i Eufratu spotkali się z tą grupą, żyjącą od wieków wśród muzułmanów i nazwali ich "Chrześcijanami św. Jana", mylnie uznając ich za odłam chrześcijaństwa. Inna nazwa to "Joannici". Prawdopodobnie kult św. Jana praktykowany przez Templariuszy rozpoczął się właśnie dzięki ich kontaktom z mandejczykami. Wiele wskazuje na to że wyznają religię starszą od chrześcijaństwa, żyli gdzieś na pograniczu Palestyny, najprawdopodobniej między Pereą i Nabateją, gdzie głosił swe nauki Jan Chrzciciel, ale nie da się ich zaliczyć do wyznawców judaizmu, ani nawet do jednej z judejskich sekt. Wielu badaczy literatury mandejskiej uważa, że religia ta ma pre-chrześcijańskie, palestyńskie pochodzenie, co zgadzało by się z Haran Gewaita, zawierającą własny opis migracji Mandejczyków z Palestyny. Jako grupa często prześladowana, stała się dość zamknięta i nieprzychylna na kontakty z obcymi, z tego względu dość mało zbadana przez religioznawców i antropologów. Wiedza na temat mandejczyków i ich religii jest niepełna i często nieprecyzyjna. Do roku 1880 nikt nie zapoznał się z ich przekonaniami i wiarą. Badaczką która się do nich zbliżyła, tuż przed wybuchem II wojny światowej była Ethel Stevens (po mężu Drower). Do tej pory jej prace stanowią źródło na którym opierają się inni badacze. Nadal oczekuje się jakiegoś pełniejszego opracowania naukowego, głównie ich języka i pochodzenia.
- Mandeísmo é uma religião pré-cristã classificada por estudiosos como gnóstica. Os mandeístas são assim classificados devido à etimologia da palavra manda em mandeu: conhecimento, que é a mesma palavra gnosis em grego. É considerada uma das religiões gnósticas remanescentes até os dias atuais, junto com o pseudo-gnosticismo de Samael Aun Weor (que alguns segmentos gnósticos não aceitam). Os mandeístas veneram João Baptista como o Messias e praticam o ritual do batismo. Possuem cerca de 100.000 adeptos em todo o mundo, principalmente no Iraque. A religião mandeísta tem uma visão dualística mais estrita que a maioria dos gnósticos. Ao invés de um grande pleroma, existe uma clara divisão entre luz e trevas. O senhor das trevas é chamado de Ptahil (semelhante ao Demiurgo gnóstico) e o gerador da luz (Deus) é conhecido como "a grande primeira Vida dos mundos da luz, o sublime que permanece acima de todos os mundos". Quando esse ser emanou, outros seres espirituais se corromperam, e eles e seu senhor Ptahil criaram o nosso mundo. A escritura mandeísta mais importante é o Ginza Rba. A linguagem usada por eles é o mandeu, uma sub-espécie do aramaico.
- Файл:Mandean. jpg Мандеи. Фото, ХХ век Мандеи (происходит от арамейского manda — «знание», то есть то же, что и gnosis; таким образом, слово «мандеи» означает «гностики») — единственная сохранившаяся до наших дней гностическая секта. Её адепты (члены), численностью примерно 100 000 человек (оценочные данные на 2004 год), проживают на территории Ирака.
- Mandeism (eller mandaeanism) är en gnostisk religion med ungefär 100 000 utövare i hela världen, främst i Irak, södra Iran och i Sverige. Mandeismen har sitt ursprung i senantiken under 200- och 300-talen med Manda d'Haije som frälsare som enligt mandeismen sändes till jorden för ett erbjuda människorna den insikt eller gnosis som kan befria själen från fångenskapen i materien och återföra den till dess ursprung i den himmelska ljusvärlden. De troende kallas ibland Sabier av det arameisk-mandeiska ordet "Sabe" för "döpt" (i vatten). Mandeismen innehåller gnostiska, judiska, kristna, babyloniska, forniranska (persiska) element, och är i den bemärkelsen en synkretistisk religion. Johannes döparen är en centralperson som vördas och ibland betraktas som instiftare i den meningen att mandeerna skulle vara ättlingar till Johannes lärjungar, som i likhet med många andra judar flyttade till Babylon efter att romarna krossat och förbjudit judendomen i Palestina efter det sista stora judiska upproret under Bar-Kochba 132 – 135. Med sig till Babylon skulle mandeerna ha tagit med sig Johannes hemliga lära. Även Mani anges som grundare, men ska ha brutit med läran genom att vidareutveckla den till manikeismen. Mandeismens heliga skrifter – Ginza och Adamsboken (första människan på jorden) – är skrivna på östarameiska och sammanställdes troligen på 600-talet. Ordet "manda" betyder "hemlig insikt". Ginza kallas också Ginza Raba som betyder "stora skatten" den innehåller psalmer, religiösa och teologiska förklaringar. Det viktigaste sakramentet är dopet genom nedsänkning i rinnande vatten, något upprepas flera gånger under den troendes livstid. Dopen i Irak sker vanligen i floden Tigris, som rituellt kallas för Jordan. Floderna som har sina källor i de kurdiska bergstrakterna anses symboliskt springa upp i de himmelska ljusregionerna. Mandeismen är utpräglat dualistisk som i gnosticismen och motsatsparen gott–ont, ljus–mörker, själ–materia är därför viktiga. Läran innefattar förbud mot att häda, döda, begå självmord, stjäla, ljuga, begå äktenskapsbrott, skilsmässaoch begå våldshandlingar,. I Iran och Irak har mandeismen av och till inte erkänts av de ländernas islamska institutioner som en abrahamitisk religion. De har därför inte haft rätt till egna skolor, deras äktenskap godkänns inte och deras barn betraktas som utomäktenskapliga. Emellanåt har emellertid muslimer betraktat dem som ättlingar till de mytiska sabéerna, som omnämns i Koranen och tolkande verk. Mandeer började under 1990-talet komma som flyktingar till Sverige och kallar sig här al-mandaer, Mandeiska föreningar finns i Stockholm, Göteborg och Malmö. Föreningen i Stockholm ger ut tidskriften Alsada.
- Sâbiîlik veya Mandenizm, Adem, Nuh ve Vaftizci Yahya'yı peygamber kabul eden, ancak İbrahim, Musa, İsa ve Muhammed'i reddeden tektanrılı bir dindir. Mensupları çoğunlukla güney Irak'ta bulunurlar. Dünya üzerinde 50 ila 70 bin kadar Sabii olduğu tahmin edilmektedir.
|
| rdfs:comment
|
- Mandaeism or Mandaeanism is a monotheistic religion with a strongly dualistic worldview. Its adherents, the Mandaeans, revere Adam, Abel, Seth, Enosh, Noah, Shem, Aram and especially John the Baptist. Mandaeism has historically been practiced primarily around the lower Euphrates and Tigris and the rivers that surround the Shatt-al-Arab waterway. This area is currently part of southern Iraq and Khuzestan Province in Iran.
- Die Mandäer sind Angehörige eines monotheistischen Glaubens mit etwa 100.000 Anhängern. Die Mandäer (von aramäisch manda, Erkenntnis) werden in einigen Texten auch Nazoräer genannt . Diese Bezeichnung ist teilweise auf fromme Mandäer, nicht jedoch die Priester allein, beschränkt. Diese Nazoräer sind jedoch nach der wissenschaftlichen Mehrheitsmeinung kein Zweig der aramäisch-sprachigen Christen, deren konfessionsübergreifende Selbstbezeichnung ebenfalls Nazoräer ist.
- El mandeisme fou una secta gnòstica que es desenvolupar en els segles I i II a les vores del riu Jordà. En l'actualitat, encara queden mandeus en certes zones d'Iraq. Aquesta comunitat estava dirigida per la casta sacerdotal de els Nasoreans (nom pel que també eren coneguts).
- jsou více náboženské než etnické společenství a žijí převážně v jižním Iránu a Iráku. Jejich veliká komunita je však i v USA. Jde o jedinou gnostickou církev, která přežívá nepřetržitě od starověku. V poměru k jejich významu jsou dodnes velmi málo známí, protože jsou nesmírně uzavření a i nejlepším badatelům se podařilo získat jen zlomkovité údaje.
- El mandeísmo (del arameo מַנְדַּע, 'conocimiento') fue una secta gnóstica que se desarrolló en los siglos I y II en las orillas del río Jordán. Después esta religión admitió otros elementos por sincretismo y en la actualidad, todavía quedan algunos creyentes en ciertas zonas de Iraq, entre 5.000 y 7.000, ya que las persecuciones por parte del integrismo islámico han provocado una gran emigración y dispersión.
- Gnostilaisuus Tiedosto:Simple crossed circle.
- Le mandéisme est une religion d'inspiration gnostique. Le terme mandéen a un rapport avec la gnose.
- I Mandei (o Cristiani di San Giovanni) sono gli appartenenti all'unica comunità religiosa di origine gnostica tuttora esistente. Tracce della loro esistenza si trovano in documenti risalenti al III secolo. Oggi si stima che i Mandei siano circa 60.000. Essi vivono principalmente in Iraq ed in Iran meridionale. Circa 20.000 di loro, invece, vivono in Europa occidentale, Australia, Stati Uniti, Canada e Nuova Zelanda, mentre alcune migliaia vivono come profughi in Siria ed in Giordania.
- マンダ教あるいはマンダヤ教は、グノーシス主義のひとつとされる宗教である。
- Mandaeërs (ook gespeld als mandaeën of mandeeën) of sabiërs zijn de aanhangers van een oude godsdienst die voornamelijk in het grensgebied tussen Iran en Irak wonen. Hun aantal is kleiner dan 100.000; waarschijnlijk slechts enkele duizenden. De term "mandaeërs" is afgeleid van menda, het mandaïsche woord voor 'kennis'. Bedoeld wordt: kennis van God. Op grond hiervan worden de Mandaeërs wel als gnostici gezien.
- Mandeanismen er et gnostisk religionssamfunn med jødiske røtter. De regner døperen Johannes som sin frelser. Under romerrikets beskyttelse forfulgte jødene mandeerne, og de fleste endte opp i Mesopotamia. Det finnes fortsatt ca 100 000 mandeere spredt i menigheter i Irak, og Iran, og de hevder fortsatt at Jerusalems ødeleggelse i år 70 e. kr var Guds straff over jødene for deres forfølgelse av dem.
- Mandaizm lub Mandeizm - religia monoteistyczna opierająca się na mieszance wierzeń: egipskich, żydowskich, chrześcijańskich, gnostyckich i perskich. Nazwa jej wywodzi się od terminu manda (nauka), co praktycznie odpowiada greckiemu terminowi 'gnoza'. Wyznawcy mandeizmu nazywani są mandejczykami. Obecnie są zgrupowani głównie w miejscowościach: Nasirijja, Bagdad i Basra i liczą około 10.000 wyznawców (inne statystyki podają ok. 30.000), zajmują się głównie jubilerstwem.
- Mandeísmo é uma religião pré-cristã classificada por estudiosos como gnóstica. Os mandeístas são assim classificados devido à etimologia da palavra manda em mandeu: conhecimento, que é a mesma palavra gnosis em grego. É considerada uma das religiões gnósticas remanescentes até os dias atuais, junto com o pseudo-gnosticismo de Samael Aun Weor (que alguns segmentos gnósticos não aceitam). Os mandeístas veneram João Baptista como o Messias e praticam o ritual do batismo.
- Файл:Mandean. jpg Мандеи. Фото, ХХ век Мандеи (происходит от арамейского manda — «знание», то есть то же, что и gnosis; таким образом, слово «мандеи» означает «гностики») — единственная сохранившаяся до наших дней гностическая секта.
- Mandeism (eller mandaeanism) är en gnostisk religion med ungefär 100 000 utövare i hela världen, främst i Irak, södra Iran och i Sverige. Mandeismen har sitt ursprung i senantiken under 200- och 300-talen med Manda d'Haije som frälsare som enligt mandeismen sändes till jorden för ett erbjuda människorna den insikt eller gnosis som kan befria själen från fångenskapen i materien och återföra den till dess ursprung i den himmelska ljusvärlden.
- Sâbiîlik veya Mandenizm, Adem, Nuh ve Vaftizci Yahya'yı peygamber kabul eden, ancak İbrahim, Musa, İsa ve Muhammed'i reddeden tektanrılı bir dindir. Mensupları çoğunlukla güney Irak'ta bulunurlar. Dünya üzerinde 50 ila 70 bin kadar Sabii olduğu tahmin edilmektedir.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
