Mahmud II (20 July 1785 – 1 July 1839) was the 30th Sultan of the Ottoman Empire from 1808 until his death in 1839. He was born at Topkapi Palace, Istanbul, the son of Sultan Abdul Hamid I. His reign is notable mostly for the extensive legal and military reforms he instituted. His mother was Valide Sultan 1808 Naksh-i-Dil Haseki Sultan (there have been speculations that she was a cousin of Napoleon's wife Josephine, but this is now widely regarded as false.

PropertyValue
dbpedia-owl:thumbnail
dbpprop:abstract
  • Mahmud II (20 July 1785 – 1 July 1839) was the 30th Sultan of the Ottoman Empire from 1808 until his death in 1839. He was born at Topkapi Palace, Istanbul, the son of Sultan Abdul Hamid I. His reign is notable mostly for the extensive legal and military reforms he instituted. His mother was Valide Sultan 1808 Naksh-i-Dil Haseki Sultan (there have been speculations that she was a cousin of Napoleon's wife Josephine, but this is now widely regarded as false. ; see Aimée du Buc de Rivéry). He is the ancestor of all succeeding Sultans.
  • Mahmud II. war von 1808 bis 1839 Sultan des Osmanischen Reiches. In seine Regierungszeit fallen die Autonomie Serbiens und die Unabhängigkeit Griechenlands. Dem ägyptischen Statthalter Muhammad Ali Pascha gelang es zu Lasten der Zentralregierung unter Mahmud II. seinen Einfluss auszudehnen. Auf der anderen Seite fallen in dessen Regierungszeit zahlreiche Reformen. Durch die gewaltsame Zerschlagung der Janitscharen eröffnete er den Weg zum Aufbau einer modernen Armee. Innenpolitisch strebte er eine Stärkung der Zentralgewalt an und versuchte das osmanische Reich auch durch die Schaffung vorkonstitutioneller Beratungsgremien und Einrichtungen nach europäischem Vorbild zu reformieren.
  • Mahmut II va ser soldà de l'imperi Otomà des del 1808 fins a la seva mort. Fill del soldà Abdülhamit I, el seu regne destaca principalment per les extenses reformes legals i militars que va instaurar.
  • Mahmut II. , Turky nazývaný Mahmut Adli (Mahmut Spravedlivý), byl sultánem Osmanské říše v letech 1808 – 1839. Patří nepochybně k nejpozoruhodnějším osobnostem moderních dějin Osmanské říše. Jeho matkou měla být údajně Francouzka Aimée Dubucq de Rivera, již během plavby z Marseilles na Martinik zajali berberští piráti, kteří ji poté jako smířlivé gesto zaslali z Alžíru sultánovi Abdülhamitovi I. do Cařihradu. Zde měla žít Aimée šťastně až do smrti jako „francouzská sultánka“ a seznámit svého syna Mahmuta s myšlenkami osvícenského absolutismu. Ve skutečnosti se však Mahmut narodil přinejmenším tři roky předtím, než Aimée opustila Francii a neexistuje ani žádné hodnověrné svědectví, že by se mladá žena vůbec kdy do Alžíru či Turecka dostala. Jedná se tedy pouze o nepodložené romantické pověsti. Mahmutův otec, sultán Abdülhamit I. , poskytl svému synovi tradiční vzdělání osmanského prince, spočívající ve výuce turečtiny, perštiny, arabštiny, náboženství, práva, poezie a dějin. Mahmut byl výborným kaligrafem a básníkem, psal pod pseudonymem Adli. Nezískal však žádné zvláštní vědomosti o Evropě.
  • Mahmut II. (en árabe محمودالثانى) Sultán del Imperio otomano desde 1808 hasta su fallecimiento. Ocupó el trono tras el asesinato del visir Mustafa Bayradkar a manos de los jenízaros y haber sobrevivido a la orden de asesinato dada por su predecesor y hermano, Mustafá IV. Enfrentado a Rusia por el control de la margen derecha del río Danubio después de haber perdido buena parte del territorio al otro lado del río, durante las guerras Napoleónicas aprovechó las debilidades de su enemigo para obtener en el tratado de Bucarest de 1812 mantener las fronteras a excepción de Besarabia. Mahmut II reformó las instituciones administrativas y el propio ejército, influido por un proceso de occidentalización, ordenando la ejecución de los jenízaros en 1826, según unos por la muerte de su visir y amigo Bayradkar, según otros para deshacerse de un cuerpo militar que no le era afecto. Debió enfrentarse a la sublevación de Grecia que, finalmente, tras la batalla de Navarino obtuvo la independencia en 1830. Durante su mandato se produjeron otras insurrecciones en Serbia, Montenegro y Albania. En 1831, Mehmet Alí, pachá de Egipto, declaró la guerra al Imperio Otomano, y se anexionó Siria, Creta y el Hijaz. Murió en 1839, durante una segunda guerra con Egipto.
  • Mahmut II. (en árabe محمودالثانى) Sultán del Imperio otomano, desde 1808 hasta su fallecimiento. Ocupó el trono tras el asesinato del visir Mustafa Bayradkar a manos de los jenízaros y haber sobrevivido a la orden de asesinarlo igualmente por su predecesor y hermano, Mustafá IV Enfrentado a Rusia por el control de la margen derecha del río Danubio después de haber perdido buena parte del territorio al otro lado del río, durante las guerras Napoleónicas aprovechó las debilidades de su enemigo para obtener en el tratado de Bucarest de 1812 mantener las fronteras a excepción de Besarabia. Mahmut II reformó las instituciones administrativas y el propio ejército, influido por un proceso de occidentalización, ordenando la ejecución de los jenízaros en 1826, según unos por la muerte de su visir y amigo Bayradkar, según otros para deshacerse de un cuerpo militar que no le era afecto. Debió enfrentarse a la sublevación de Grecia que, finalmente, tras la batalla de Navarino obtuvo la independencia en 1830. Durante su mandato se produjeron otras insurrecciones en Serbia, Montenegro y Albania. En 1831, Mehmet Alí, pachá de Egipto, declaró la guerra al Imperio Otomano, y se anexionó Siria, Creta y el Hijaz. Murió en 1839, durante una segunda guerra con Egipto.
  • Mahmud II oli Osmanien valtakunnan 30. sulttaani. Hän syntyi Topkapın palatsissa Konstantinopolissa. Hänen isänsä oli sulttaani Abd-ul-Hamid I. Hänen äitinsä on väitetty olleen Napoleon I:n vaimon Josephinen serkku Aimée du Buc de Rivéry, joka olisi ottanut nimen Naksh-i-Dil Haseki Sultan. Mahmud II:n hallinnon aika oli vaikea ja hänen aikanaan Osmanien valtakunta menetti Bessarabian Venäjän–Turkin sodassa 1806–1812, Serbian ja Kreikan Kreikan vapaussodassa 1821–1829 sekä Syyrian ja Palestiinan hallinnon Egyptille 1830-luvulla. Tappioista huolimatta Mahmud II oli yksi osmanien merkittävistä hallitsijoista, koska hän käynnisti valta-aikanaan useita merkittäviä hallinnollisia ja sotilaallisia uudistuksia. Yksi tärkeistä oli valtavaksi ja korruptoituneeksi valtionsisäiseksi voimaksi kasvaneen henkivartiokaartin janitsaarien lakkauttaminen. Huomattuaan Mahmudin rakentavan uutta armeijaa, johon hän palkkasi mm. eurooppalaisia kiväärimiehiä janitsaarit nousivat kapinaan. Mahmud kukisti kapinan verisesti ja tuhansia janitsaareja teloitettiin. Koska entinen kaarti oli erittäin epäsuosittu kapinan kukistamista kutsutaan nimellä onnellinen sattuma. Mahmud II aloitti tanzimatin, uudistamisprosessin 1839. Hänen seuraajansa eivät kuitenkaan noudattaneet sitä ja Mahmudinkin aikaiset uudistustoimet käynnistyivät hitaasti.
  • Mahmud II fut sultan de l'Empire ottoman, du 15 novembre 1808 au 1 juillet 1839. Mahmud II tenta de réformer l'armée et fit massacrer l'ordre des janissaires en 1826 après une révolte. Sous son règne, la Grèce obtint son indépendance en 1830. Il fut vaincu par Méhémet-Ali. Son fils Abdülmacid I lui succéda.
  • Fájl:Mahmud2. jpg II. Mahmud II. Mahmud, az Oszmán Birodalom szultánja volt 1808-tól haláláig; I. Abdul-Hamid fia. IV. Musztafa megöletése után, mint az Oszmán-család egyetlen élő sarja, ellenállás nélkül foglalta el a trónt. Eleinte sok nehézséggel kellett megküzdenie; a birodalom számos tartományában felkelés dühöngött, a pénztár üres volt, a közigazgatás meg elcsenevészett állapotban. A szerbek felkelése maga után vonta az oroszok beavatkozását, mi végre nyílt háborúra vezetett. Mahmud szerencséjére azonban I. Napóleon császár szintén hadat üzent az oroszoknak, akik ilyenformán seregeiket Bulgáriából visszahivták és Bukarestben békét kötöttek a törökökkel. A beállott béke idejét Mahmud üdvös reformok hozatalára fordította, de egyúttal Ali, a hatalmas janinai pasa ellen küldte csapatait. Ali hatalmát ugyan megdöntötte, de a görögök szabadságharcával szemben a törökök tehetetlenek voltak. A harctérről érkező rossz hírek a hadsereg gyökeres reformjának tervét érlelték meg Mahmudban, melyet az ellenkező janicsárok tömeges lemészárlása után meg is valósított. De még be sem fejezte a hadsereg újjászervezését, midőn az oroszok újra hadat üzentek és az 1828 és 1829 között egészen Drinápolyig nyomultak elő, mire Mahmud békét kötött velük, amelyben többi között Görögország függetlenségét elismerte. Azontúl is balsors kísérte Mahmud zászlóit, így különösen a Mehemed Ali egyiptomi alkirály ellen folytatott küzdelmekben. Ennek a háborúnak a befejezését Mahmud már nem élte meg, meghalt tuberkulózisban 1839-ben. Legidősebb fia, I. Abdul-Medzsid követte a trónon. Mahmud szultán komoly érdemeket szerzett az oszmán hadsereg újjászervezésében és modernizálásában, amelyben porosz tisztek, köztük Moltke százados is segítették. A szuklán a nyugat-európai civilizáció érdeklődő híve volt.
  • Durante il suo regno siglò nel 1812 la pace di Bucarest con la Russia e promosse l'eliminazione dei giannizzeri nel 1826, perché di ostacolo alle riforme, contrastate anche dalle rivolte interne, in Grecia e Serbia del 1830, e dalla guerra contro Mehmet Ali nel 1833, dopo la quale Egitto, Siria e Cilicia si liberarono del dominio dell'impero ottomano.
  • ファイル:Mahmud II by John Young. jpg マフムト2世 ファイル:MahmutII. jpg マフムト2世 マフムト2世（Sultan II. Mahmud, 1785年7月20日－1839年6月30日）は、オスマン帝国の第30代皇帝（在位: 1808年 - 1839年）。第27代アブデュルハミト1世の子で、第29代ムスタファ4世の異母弟。母ナクシディル・スルタンはフランス人と言われるが、実際は不詳である。 内外の危機的状況によって帝国の支配が揺らぐ中で即位し、中央集権化と西洋化を軸とする上からの改革を推し進めて帝国の再生をはかった皇帝であり、オスマン帝国における啓蒙専制君主と評価される。
  • Mahmut II was de 30e Sultan van het Osmaanse Rijk. Hij volgde in 1808 zijn broer Mustafa IV op. Tevergeefs probeerde hij de macht van zijn rijk te versterken. Hij leed tussen 1806 en 1812 een nederlaag tegen Rusland en moest enkele gebieden in Klein-Azië afstaan. De Grieken kwamen tijdens zijn regering in opstand. Mahmut II riep de hulp in van Mohamed Ali, maar kon niet vermijden dat de Grieken zich in 1827 onafhankelijk verklaarden na de zeeslag om Navarino. De Sultan erkende die onafhankelijkheid pas na tussenkomst van Fransen, Britten en Russen. De opstand van de Grieken heeft het Ottomaanse rijk sterk verzwakt. De ontevredeheid van de Grieken tegen het verzwakte Ottomaanse rijk was zeer groot. Vele moegetergde boeren vluchtten de bergen in als hun dorp geplunderd werd of een Turks garnizoen moest herbergen. In onherbergzame gebieden hielden deze «kleften» (κλέφτες, eigenlijk «rovers») stand als ondergrondse strijders voor de vrijheid. Het streven van de Grieken om los te komen van het in ontbinding verkerende Turkse rijk werd door de grote mogendheden besproken in 1815 op het Congres van Wenen, maar Engeland voelde er niet veel voor, omdat het de veroverde Ionische eilanden voor zichzelf wenste te behouden. De drang naar onafhankelijkheid en de propaganda van de geheime genootschappen hadden succes: in 1821 brak de opstand tegen de Turken uit. Maar al spoedig begon de tegenslag en wel door de komst van Ibrahim Pasja, de veldheer van Mehmed Ali van Egypte, die de sultan te hulp snelde. Met bloeddorstige wreedheid onderwierp hij verscheidene eilanden: op Chios werden 23.000 mensen vermoord («le massacre de Scio»). Hij veroverde de Peloponnesos en drong door tot Midden-Griekenland. In 1826 vielen Athene en de sterke vesting Messolóngion hem in handen. De Griekse opstand was in bloed gesmoord, het land verwoest. Ondertussen had echter de publieke opinie in Europa partij gekozen voor de Grieken; de genootschappen van filhellenen stuurden geld, wapens en vrijwilligers. Ze verafschuwden de Turkse moordpartijen op de Grieken, die ze als afstammelingen van de helden van Marathon en Thermopylai beschouwden. De bekendste filhelleen was de Engelse dichter Lord Byron (1788-1824), die zich, na een zwerversleven door Europa, in 1824 als vrijwilliger meldde in het belegerde Messolóngi, waar hij drie maanden later aan de malaria bezweek. In 1827 keerde alles ten nadele van Turkije: Rusland, Frankrijk en Engeland grepen in. Hun vloot bracht de Turks-Egyptische de nederlaag toe bij Navarínon, op de westkust van de Peloponnesos ten noorden van Pylos. De Turken werden verdreven uit de Pelopónnesos en Midden-Griekenland. Dit bevrijde gebied werd een republiek met Ioannis Kapodistrias als president. Mohamed Ali`s vloot werd ook grotendeels vernietigd. Deze eiste compensatie, maar kreeg die niet, waarop hij dan maar Syrië bezette en vandaar uit zelfs in oorlog raakte met de sultan. Dit alles zonder zich formeel af te scheiden van het Ottomaanse rijk. Zes jaar later moest hij Syrië afstaan aan Mohamed Ali nadat hij hem het gouverneurschap had geweigerd. Deze slag werd niet ver van de stad Konya uitgevochten. Dankzij de Russen werd Ali ervan weerhouden om in 1833 ook nog Constantinopel op te eisen. Mahmut legde ook de grondvesten voor de Tanzimat, de eerste bestuurlijke en politieke liberalisering in het Osmaanse Rijk. Hij reorganiseerde zijn leger en versloeg de Janitsaren, die zich tegen de vernieuwingen hadden verzet, in 1826. Mahmut stelde een ridderorde met daarop zijn portret, de Orde van het Verheven Portret in. Na zijn dood in 1839 werd hij opgevolgd door zijn zoon Abdülmecit.
  • Mahmud II var var den 30. sultanen av Det osmanske riket. Han hersket fra 1808 frem til hans død i 1839. Mahmud II sitt styre huskes ofte for omfattende militære og rettslige reformer, blant annet avskaffelse av Janitsjarkorpsene.
  • Mahmud II – sułtan turecki z dynastii osmańskiej. Panował w latach 1808–1839. Syn sułtana Abdulhamida I. Mahmud II objął tron po detronizacji brata, konserwatywnego sułtana Mustafy IV. Był władcą energicznym i odważnym, kontynuował dzieło reformy państwa i imperium zapoczątkowane przez Selima III. W 1826 r. Mahmud II zlikwidował formację janczarów, co znacznie ułatwiło późniejsze reformy ustrojowe. Społeczność janczarów, konserwatywna i niegodząca się na żadne zmiany, była nieraz zagrożeniem dla sułtanów, zwłaszcza tych podążających za ideami modernizacji Turcji. Następnie sułtan zniósł stworzony jeszcze w średniowieczu system timarów - lenn wojskowych - i związanych z nim formacji rycerstwa feudalnego - spahis. Zlikwidował cła wewnętrzne i wprowadził wolność działalności gospodarczej. Sułtan zorganizował centralną administrację na wzór europejski. Dywan (radę sułtańską) i tradycyjne urzędy zastąpił Radą Państwa i ministerstwami. Rozpoczął też modernizację prawa tureckiego na wzór europejskich kodeksów. Za jego panowania powstały w Turcji pierwsze świeckie szkoły. Symbolem zmian i dążenia do europeizacji Turcji było wyprowadzenie się z pałacu Topkapi nad Bosforem. Mahmud II przywdział też strój europejski i nakazał czynić to swoim poddanym. Jednocześnie panowanie Mahmuda II upłynęło pod znakiem kryzysu imperium tureckiego w południowo-wschodniej Europie i częściowo na Wschodzie. W 1815 r. pod naciskiem Rosjan sułtan musiał przyznać autonomię Serbii. W 1821 r. wybuchło powstanie w Grecji. Ingerencja mocarstw europejskich w sprawy greckie zakończyła się powstaniem niepodległego państwa greckiego. W 1830 r. Francuzi zajęli podlegającą dotąd sułtanowi Algierię. W 1831 r. Rosjanie przymusili pokonanych Turków do uznania autonomii Mołdawii i Wołoszczyzny. Tymczasem w 1832 r. pasza Egiptu, formalny wasal sułtana, Muhammad Ali, wkroczył do Syrii i Azji Mniejszej. W bitwie pod Konyą pokonał wojska sułtańskie. W 1833 r. na żądanie mocarstw europejskich Mahmud II zawarł w Kutahya pokój z Mohammedem Alim. Na jego mocy pasza egipski otrzymał w dożywotnie władanie Cylicję, Syrię, Jordanię i Palestynę. W 1833 r. Rosjanie zmusili sułtana do zawarcia z nimi układu w Hűnkâr Iskelesi. Stanowił on, że prawosławni mieszkańcy Imperium Osmańskiego zostaną objęci protektoratem cesarza rosyjskiego. Dawało to Rosji możliwość mieszania się w wewnętrzne sprawy Turcji. W 1839 r. Mahmud II bez powodzenia próbował odzyskać ziemie utracone na rzecz władcy Egiptu. Zmarł w czasie walk z Egipcjanami.
  • Mahmud II foi, de 1808 até o seu falecimento, o 30° Sultão do Império Otomano. Ele era filho do Sultão Abd-ul-Hamid I. Seu governo é principalmente notável pelas extensivas reformas legais e militares instituídas por ele.
  • Файл:Tughra of Mahmud II. JPG Тугра Махмуда II Махму́д II (осм. محمود ثانى‎ — Mahmûd-u sânî, тур. İkinci Mahmut) — 30-й османский султан в 1808—1839. В 1820-30-х годах провёл ряд прогрессивных реформ, в том числе уничтожение янычарского корпуса, ликвидацию военно-ленной системы и др. Второй сын Абдул-Хамида I, возведён на престол мятежом, произведенным рущукским пашой Мустафой Барайктаром. Махмуд начал своё царствование бесчисленными казнями, в том числе казнью своего брата и предшественника, Мустафы IV. Политическая и военная слабость Османской империи, явно разлагавшейся, указывала на реформирование страны по европейскому образцу, как на единственное спасение, и Махмуд II задался целью продолжать политику Селима III. Самой важной из реформ Махмуда II была военная: он уничтожил янычар и устроил войско, пополняемое посредством более или менее правильных наборов; для его организации он приглашал европейских инструкторов, между прочим, Мольтке. Файл:Mahmud II. jpg Махмуд II пытался распространить в Османской империи светское образование — привить книгопечатание, создать литературу и журналистику; во внутреннем управлении он стремился ввести правильную администрацию, уничтожить взяточничество, сделать подчинение пашей центральной власти действительным, а не фиктивным; гражданские и уголовные законы империи носили на себе следы энергичной реформаторской деятельности Махмуда II. Но деятельность эта осталась в общем почти безрезультатной и скорее ослабила государство, чем его усилила: она вызвала страшное недовольство духовенства, с которым Махмуду пришлось вступить в ожесточенную борьбу, а также чиновничества, и не нашла поддержки в народе, по-прежнему и даже хуже прежнего обремененном налогами. На каждом шагу Махмуд встречал глухое, а нередко и открытое, переходившее в мятеж противодействие; ему приходилось вступать в борьбу с предрассудками, с обычаями, с нравами, между прочим с национальным костюмом, и почти на каждом шагу терпеть поражение. Всего вреднее оказалась реформа военная, так как в момент крайней нужды в войске, для окончания борьбы с Грецией и для войны с Россией, у Османской империи не оказалось сколько-нибудь опытного войска, хотя бы и столь плохо дисциплинированного, как янычары. Вообще царствование Махмуда II было крайне несчастно; оно наполнено междоусобными войнами, из которых важнейшими были борьба с янинским пашой Али в начале царствования, с Мухаммедом Али Египетским — в конце; две тяжелые войны с Россией; в это царствование империя потеряла Грецию, Сербию, Молдавию и Валахию, фактически — Египет.
  • Mahmud II, född 20 juli 1785, död 1 juli 1839, var den 30:e sultanen i det Osmanska riket och regerade från 1808 till sin död. Han var son till sultan Abd ül-Hamid I.
  • II. Mahmut, (d. [[20 Temmuz [[1785 – ö. [[2 Temmuz [[1839). 30. [[Osmanlı [[padişahıdır. [[20 Temmuz [[1785 tarihinde [[İstanbul, [[Topkapı Sarayı'nda doğdu. Öğrenimi ile Sultan [[III. Selim padişahlığı sırasında bizzat meşgul olmuştur. Tahta çıkmadan 1 yıl 2 ay önce Sultan [[IV. Mustafa'nın veliaht-şehzadesi oldu. Keza sarayda O'nun dışında Osmanlı ailesinden hiçbir erkek bulunmamaktaydı. [[Kabakçı Mustafa isyanı sonunda tahttan indirilen [[III. Selim'i tekrar padişah yapmak için gelen, [[Rusçuk [[ayanı [[Alemdar Mustafa Paşa, asilerle birlikte hareket eden Sultan [[IV. Mustafa'yı tahttan indirdi. Saraya girdiğinde [[III. Selim'in öldürüldüğünü öğrenen [[Alemdar Mustafa Paşa, katillerin elinden canını zor kurtaran [[II. Mahmut'u tahta çıkardı. Sultan II. Mahmut [[28 Temmuz [[1808 tarihinde tahta çıktığında 23 yaşındaydı. [[Avrupa'daki yenileşme hareketlerini benimsemişti. Adalet işlerine gereken önemi verdi, yeni kanun ve tüzükler hazırlattı ve bu sebeple kendisine "Adli" sanı verildi. Şiiri, edebiyatı ve bilimi seven, halk arasında dolaşmayı ve onların dertlerini dinlemeyi gerekli gören Sultan II. Mahmut, [[Osmanlı İmparatorluğunu gerek sosyal bakımdan, gerekse uygarlık açısından ileri bir ülke yapmaya çalıştı. [[14 Mart [[1827'de, [[İstanbul'da, [[Türkiye'nin ilk [[tıp okulu olan [[Mekteb-i Tıbbiye-i Şahane'yi kurdu. Sultan II. Mahmut yakalandığı [[verem hastalığından kurtulamayarak, [[1 Temmuz [[1839 günü dinlenmek için gittiği kardeşi [[Esma Sultan (I. Abdülhamit'in kızı)|Esma Sultan'ın [[Çamlıca'daki köşkünde, 54 yaşında vefat etti. Büyük bir cenaze töreni ile halkın gözyaşları arasında [[Divanyolu'nda kendisi için oğlu Abdülmecit tarafından Mimar kardeşler [[Dadyan Ailesi|Ohannes Dadyan ve Boğos Dadyan'ın inşa ettiği [[II. Mahmut Türbesi'ne defnedildi.
  • Махму́д ІІ — турецький султан у період 1808 — 1839 рр. Вступив на престол 28 липня 1808 р. внаслідок державного перевороту, здійсненого Мустафою-пашою Байрактаром. Проводячи політику централізації держави, здійснив ряд реформ. У 1826 видав наказ про формування регулярної армії і розпустив яничарський корпус. У 1834 ліквідував воєнно-ленну систему, запровадив новий адміністративний устрій країни. В 1836—1838 створив за європейським зразком міністерства внутрішніх і закордонних справ, міністерство фінансів. За Махмуда II значно посилилась національно-визвольна боротьба балканських народів, яка призвела до здобуття незалежності Грецією та автономії Сербією, Молдавією і Валахією. За правління Махмуда II Османська імперія зазнала поразки у збройній боротьбі з єгипетським пашою Мухамедом Алі. Під час Російсько-турецької війни 1828—1829 частина козаків Задунайської Січі на чолі з кошовим отаманом Йосипом Гладким перейшла на бік російських військ, що призвело до ліквідації задунайського козацького війська.
  • 馬哈茂德二世（奧斯曼土耳其語：محمود ثاني Mahmud-ı sānī、英語：Mahmud II，1785年7月20日－1839年7月1日）是奧斯曼帝國第三十任蘇丹，於1808年登基，至1839年逝世。他出生於伊斯坦堡托卡比皇宮，是阿卜杜勒-哈米德一世的兒子。他統治期間致力於大規模的法制及軍事改革。馬哈茂德二世是所有後繼者的祖先。
dbpprop:after
dbpprop:before
dbpprop:hasPhotoCollection
dbpprop:imagePortrait
  • MahmutII.jpg
dbpprop:imageTugra
  • Tughra of Mahmud II.JPG
dbpprop:military
  • Stagnation of the Ottoman Empire
dbpprop:relatedInstance
dbpprop:sHouProperty
dbpprop:sultanName
  • Mahmud II
dbpprop:title
dbpprop:wikiPageUsesTemplate
dbpprop:years
  • 1808–39
rdf:type
rdfs:comment
  • Mahmud II (20 July 1785 – 1 July 1839) was the 30th Sultan of the Ottoman Empire from 1808 until his death in 1839. He was born at Topkapi Palace, Istanbul, the son of Sultan Abdul Hamid I. His reign is notable mostly for the extensive legal and military reforms he instituted. His mother was Valide Sultan 1808 Naksh-i-Dil Haseki Sultan (there have been speculations that she was a cousin of Napoleon's wife Josephine, but this is now widely regarded as false.
  • Mahmud II. war von 1808 bis 1839 Sultan des Osmanischen Reiches. In seine Regierungszeit fallen die Autonomie Serbiens und die Unabhängigkeit Griechenlands. Dem ägyptischen Statthalter Muhammad Ali Pascha gelang es zu Lasten der Zentralregierung unter Mahmud II. seinen Einfluss auszudehnen. Auf der anderen Seite fallen in dessen Regierungszeit zahlreiche Reformen. Durch die gewaltsame Zerschlagung der Janitscharen eröffnete er den Weg zum Aufbau einer modernen Armee.
  • Mahmut II va ser soldà de l'imperi Otomà des del 1808 fins a la seva mort. Fill del soldà Abdülhamit I, el seu regne destaca principalment per les extenses reformes legals i militars que va instaurar.
  • Mahmut II. , Turky nazývaný Mahmut Adli (Mahmut Spravedlivý), byl sultánem Osmanské říše v letech 1808 – 1839. Patří nepochybně k nejpozoruhodnějším osobnostem moderních dějin Osmanské říše. Jeho matkou měla být údajně Francouzka Aimée Dubucq de Rivera, již během plavby z Marseilles na Martinik zajali berberští piráti, kteří ji poté jako smířlivé gesto zaslali z Alžíru sultánovi Abdülhamitovi I. do Cařihradu.
  • Mahmut II. (en árabe محمودالثانى) Sultán del Imperio otomano desde 1808 hasta su fallecimiento. Ocupó el trono tras el asesinato del visir Mustafa Bayradkar a manos de los jenízaros y haber sobrevivido a la orden de asesinato dada por su predecesor y hermano, Mustafá IV.
  • Mahmut II. (en árabe محمودالثانى) Sultán del Imperio otomano, desde 1808 hasta su fallecimiento.
  • Mahmud II oli Osmanien valtakunnan 30. sulttaani. Hän syntyi Topkapın palatsissa Konstantinopolissa. Hänen isänsä oli sulttaani Abd-ul-Hamid I. Hänen äitinsä on väitetty olleen Napoleon I:n vaimon Josephinen serkku Aimée du Buc de Rivéry, joka olisi ottanut nimen Naksh-i-Dil Haseki Sultan.
  • Mahmud II fut sultan de l'Empire ottoman, du 15 novembre 1808 au 1 juillet 1839. Mahmud II tenta de réformer l'armée et fit massacrer l'ordre des janissaires en 1826 après une révolte. Sous son règne, la Grèce obtint son indépendance en 1830. Il fut vaincu par Méhémet-Ali. Son fils Abdülmacid I lui succéda.
  • Fájl:Mahmud2. jpg II. Mahmud II. Mahmud, az Oszmán Birodalom szultánja volt 1808-tól haláláig; I. Abdul-Hamid fia. IV. Musztafa megöletése után, mint az Oszmán-család egyetlen élő sarja, ellenállás nélkül foglalta el a trónt. Eleinte sok nehézséggel kellett megküzdenie; a birodalom számos tartományában felkelés dühöngött, a pénztár üres volt, a közigazgatás meg elcsenevészett állapotban.
  • Durante il suo regno siglò nel 1812 la pace di Bucarest con la Russia e promosse l'eliminazione dei giannizzeri nel 1826, perché di ostacolo alle riforme, contrastate anche dalle rivolte interne, in Grecia e Serbia del 1830, e dalla guerra contro Mehmet Ali nel 1833, dopo la quale Egitto, Siria e Cilicia si liberarono del dominio dell'impero ottomano.
  • ファイル:Mahmud II by John Young. jpg マフムト2世 ファイル:MahmutII. jpg マフムト2世 マフムト2世（Sultan II.
  • Mahmut II was de 30e Sultan van het Osmaanse Rijk. Hij volgde in 1808 zijn broer Mustafa IV op. Tevergeefs probeerde hij de macht van zijn rijk te versterken. Hij leed tussen 1806 en 1812 een nederlaag tegen Rusland en moest enkele gebieden in Klein-Azië afstaan. De Grieken kwamen tijdens zijn regering in opstand. Mahmut II riep de hulp in van Mohamed Ali, maar kon niet vermijden dat de Grieken zich in 1827 onafhankelijk verklaarden na de zeeslag om Navarino.
  • Mahmud II var var den 30. sultanen av Det osmanske riket. Han hersket fra 1808 frem til hans død i 1839. Mahmud II sitt styre huskes ofte for omfattende militære og rettslige reformer, blant annet avskaffelse av Janitsjarkorpsene.
  • Mahmud II – sułtan turecki z dynastii osmańskiej. Panował w latach 1808–1839. Syn sułtana Abdulhamida I. Mahmud II objął tron po detronizacji brata, konserwatywnego sułtana Mustafy IV. Był władcą energicznym i odważnym, kontynuował dzieło reformy państwa i imperium zapoczątkowane przez Selima III. W 1826 r. Mahmud II zlikwidował formację janczarów, co znacznie ułatwiło późniejsze reformy ustrojowe.
  • Mahmud II foi, de 1808 até o seu falecimento, o 30° Sultão do Império Otomano. Ele era filho do Sultão Abd-ul-Hamid I. Seu governo é principalmente notável pelas extensivas reformas legais e militares instituídas por ele.
  • Файл:Tughra of Mahmud II. JPG Тугра Махмуда II Махму́д II (осм. محمود ثانى‎ — Mahmûd-u sânî, тур. İkinci Mahmut) — 30-й османский султан в 1808—1839. В 1820-30-х годах провёл ряд прогрессивных реформ, в том числе уничтожение янычарского корпуса, ликвидацию военно-ленной системы и др.
  • Mahmud II, född 20 juli 1785, död 1 juli 1839, var den 30:e sultanen i det Osmanska riket och regerade från 1808 till sin död. Han var son till sultan Abd ül-Hamid I.
  • II. Mahmut, (d. [[20 Temmuz [[1785 – ö. [[2 Temmuz [[1839). 30. [[Osmanlı [[padişahıdır. [[20 Temmuz [[1785 tarihinde [[İstanbul, [[Topkapı Sarayı'nda doğdu. Öğrenimi ile Sultan [[III. Selim padişahlığı sırasında bizzat meşgul olmuştur. Tahta çıkmadan 1 yıl 2 ay önce Sultan [[IV. Mustafa'nın veliaht-şehzadesi oldu. Keza sarayda O'nun dışında Osmanlı ailesinden hiçbir erkek bulunmamaktaydı. [[Kabakçı Mustafa isyanı sonunda tahttan indirilen [[III.
  • Махму́д ІІ — турецький султан у період 1808 — 1839 рр. Вступив на престол 28 липня 1808 р. внаслідок державного перевороту, здійсненого Мустафою-пашою Байрактаром. Проводячи політику централізації держави, здійснив ряд реформ.
  • 馬哈茂德二世（奧斯曼土耳其語：محمود ثاني Mahmud-ı sānī、英語：Mahmud II，1785年7月20日－1839年7月1日）是奧斯曼帝國第三十任蘇丹，於1808年登基，至1839年逝世。他出生於伊斯坦堡托卡比皇宮，是阿卜杜勒-哈米德一世的兒子。他統治期間致力於大規模的法制及軍事改革。馬哈茂德二世是所有後繼者的祖先。
rdfs:label
  • Mahmud II
  • Mahmud II.
  • Mahmut II
  • Mahmut II.
  • Mahmut II
  • Units
  • Mahmud II
  • Mahmud II
  • II. Mahmud
  • Mahmud II
  • マフムト2世
  • Mahmut II
  • Mahmud II
  • Mahmud II
  • Mahmud II
  • Махмуд II
  • Mahmud II
  • II. Mahmut
  • Махмуд ІІ
  • 馬哈茂德二世
owl:sameAs
skos:subject
foaf:depiction
foaf:page
is dbpedia-owl:MilitaryConflict/commander of
is dbpedia-owl:MilitaryUnit/secondCommander of
is dbpedia-owl:commander of
is dbpedia-owl:secondCommander of
is dbpprop:after of
is dbpprop:before of
is dbpprop:commander of
is dbpprop:redirect of
is owl:sameAs of