Mahmud II (20 July 1785 – 1 July 1839) was the 30th Sultan of the Ottoman Empire from 1808 until his death in 1839. He was born in the Topkapi Palace, Istanbul, the son of Sultan Abdulhamid I. His reign is notable mostly for the extensive administrative, military and fiscal reforms he instituted, which culminated into the Decree of Tanzimat (Reorganization) that was carried out by his sons Abdülmecid I and Abdülaziz I.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Mahmud II. war von 1808 bis 1839 Sultan des Osmanischen Reiches. In seine Regierungszeit fallen die Autonomie Serbiens und die Unabhängigkeit Griechenlands. Dem ägyptischen Statthalter Muhammad Ali Pascha gelang es zu Lasten der Zentralregierung unter Mahmud II. seinen Einfluss auszudehnen. Auf der anderen Seite fallen in dessen Regierungszeit zahlreiche Reformen. Durch die gewaltsame Zerschlagung der Janitscharen eröffnete er den Weg zum Aufbau einer modernen Armee. Innenpolitisch strebte er eine Stärkung der Zentralgewalt an und versuchte das osmanische Reich auch durch die Schaffung vorkonstitutioneller Beratungsgremien und Einrichtungen nach europäischem Vorbild zu reformieren.
  • Mahmud II (20 July 1785 – 1 July 1839) was the 30th Sultan of the Ottoman Empire from 1808 until his death in 1839. He was born in the Topkapi Palace, Istanbul, the son of Sultan Abdulhamid I. His reign is notable mostly for the extensive administrative, military and fiscal reforms he instituted, which culminated into the Decree of Tanzimat (Reorganization) that was carried out by his sons Abdülmecid I and Abdülaziz I. His mother was Valide Sultan Naksh-i-Dil Haseki (there have been speculations that she was a cousin of Napoleon's wife Josephine, but this is now widely regarded as false; see Aimée du Buc de Rivéry).
  • Mahmut II (en árabe محمودالثانى) fue sultán del Imperio otomano desde 1808 hasta su fallecimiento. Ocupó el trono tras el asesinato del visir Mustafa Bayradkar a manos de los jenízaros y haber sobrevivido a la orden de asesinato dada por su predecesor y hermano, Mustafá IV. Enfrentado a Rusia por el control de la margen derecha del río Danubio después de haber perdido buena parte del territorio al otro lado del río, durante las guerras Napoleónicas aprovechó las debilidades de su enemigo para obtener en el tratado de Bucarest de 1812 mantener las fronteras a excepción de Besarabia. Mahmut II reformó las instituciones administrativas y el propio ejército, influido por un proceso de occidentalización, ordenando la ejecución de los jenízaros en 1826, según unos por la muerte de su visir y amigo Bayradkar, según otros para deshacerse de un cuerpo militar que no le era afecto. Debió enfrentarse a la sublevación de Grecia que, finalmente, tras la batalla de Navarino obtuvo la independencia en 1830. Durante su mandato se produjeron otras insurrecciones en Serbia, Montenegro y Albania. En 1831, Mehmet Alí, pachá de Egipto, declaró la guerra al Imperio Otomano, y se anexionó Siria, Creta y el Hijaz. Murió en 1839, durante una segunda guerra contra Egipto. Plantilla:Sucesión
  • Mahmud II oli Osmanien valtakunnan 30. sulttaani. Hän syntyi Topkapın palatsissa Konstantinopolissa. Hänen isänsä oli sulttaani Abd-ul-Hamid I. Hänen äitinsä on väitetty olleen Napoleon I:n vaimon Josephinen serkku Aimée du Buc de Rivéry, joka olisi ottanut nimen Naksh-i-Dil Haseki Sultan. Mahmud II:n hallinnon aika oli vaikea ja hänen aikanaan Osmanien valtakunta menetti Bessarabian Venäjän–Turkin sodassa 1806–1812, Serbian ja Kreikan Kreikan vapaussodassa 1821–1829 sekä Syyrian ja Palestiinan hallinnon Egyptille 1830-luvulla. Tappioista huolimatta Mahmud II oli yksi osmanien merkittävistä hallitsijoista, koska hän käynnisti valta-aikanaan useita merkittäviä hallinnollisia ja sotilaallisia uudistuksia. Yksi tärkeistä oli valtavaksi ja korruptoituneeksi valtionsisäiseksi voimaksi kasvaneen henkivartiokaartin janitsaarien lakkauttaminen. Huomattuaan Mahmudin rakentavan uutta armeijaa, johon hän palkkasi mm. eurooppalaisia kiväärimiehiä janitsaarit nousivat kapinaan. Mahmud kukisti kapinan verisesti ja tuhansia janitsaareja teloitettiin. Koska entinen kaarti oli erittäin epäsuosittu kapinan kukistamista kutsutaan nimellä onnellinen sattuma. Mahmud II aloitti tanzimatin, uudistamisprosessin 1839. Hänen seuraajansa eivät kuitenkaan noudattaneet sitä ja Mahmudinkin aikaiset uudistustoimet käynnistyivät hitaasti.
  • Durante il suo regno siglò nel 1812 la pace di Bucarest con la Russia e promosse l'eliminazione dei giannizzeri nel 1826, perché di ostacolo alle riforme, contrastate anche dalle rivolte interne, in Grecia e Serbia del 1830, e dalla guerra contro Mehmet Ali nel 1833, dopo la quale Egitto, Siria e Cilicia si liberarono del dominio dell'impero ottomano.
  • マフムト2世（Sultan II. Mahmud, 1785年7月20日－1839年7月1日）は、オスマン帝国の第30代皇帝（在位: 1808年 - 1839年）。第27代アブデュルハミト1世の子で、第29代ムスタファ4世の異母弟。母ナクシディル・スルタンはフランス人と言われるが、実際は不詳である。 内外の危機的状況によって帝国の支配が揺らぐ中で即位し、中央集権化と西洋化を軸とする上からの改革を推し進めて帝国の再生をはかった皇帝であり、オスマン帝国における啓蒙専制君主と評価される。
  • Mahmut II was de 30e Sultan van het Osmaanse Rijk. Hij volgde in 1808 zijn broer Mustafa IV op. Tevergeefs probeerde hij de macht van zijn rijk te versterken. Hij leed tussen 1806 en 1812 een nederlaag tegen Rusland en moest enkele gebieden in Klein-Azië afstaan. De Grieken kwamen tijdens zijn regering in opstand. Mahmut II riep de hulp in van Mohamed Ali, maar kon niet vermijden dat de Grieken zich in 1827 onafhankelijk verklaarden na de zeeslag om Navarino. De Sultan erkende die onafhankelijkheid pas na tussenkomst van Fransen, Britten en Russen. De opstand van de Grieken heeft het Ottomaanse rijk sterk verzwakt. De ontevredeheid van de Grieken tegen het verzwakte Ottomaanse rijk was zeer groot. Vele moegetergde boeren vluchtten de bergen in als hun dorp geplunderd werd of een Turks garnizoen moest herbergen. In onherbergzame gebieden hielden deze «kleften» (κλέφτες, eigenlijk «rovers») stand als ondergrondse strijders voor de vrijheid. Het streven van de Grieken om los te komen van het in ontbinding verkerende Turkse rijk werd door de grote mogendheden besproken in 1815 op het Congres van Wenen, maar Engeland voelde er niet veel voor, omdat het de veroverde Ionische eilanden voor zichzelf wenste te behouden. De drang naar onafhankelijkheid en de propaganda van de geheime genootschappen hadden succes: in 1821 brak de opstand tegen de Turken uit. Maar al spoedig begon de tegenslag en wel door de komst van Ibrahim Pasja, de veldheer van Mehmed Ali van Egypte, die de sultan te hulp snelde. Met bloeddorstige wreedheid onderwierp hij verscheidene eilanden: op Chios werden 23.000 mensen vermoord («le massacre de Scio»). Hij veroverde de Peloponnesos en drong door tot Midden-Griekenland. In 1826 vielen Athene en de sterke vesting Messolóngion hem in handen. De Griekse opstand was in bloed gesmoord, het land verwoest. Ondertussen had echter de publieke opinie in Europa partij gekozen voor de Grieken; de genootschappen van filhellenen stuurden geld, wapens en vrijwilligers. Ze verafschuwden de Turkse moordpartijen op de Grieken, die ze als afstammelingen van de helden van Marathon en Thermopylai beschouwden. De bekendste filhelleen was de Engelse dichter Lord Byron (1788-1824), die zich, na een zwerversleven door Europa, in 1824 als vrijwilliger meldde in het belegerde Messolóngi, waar hij drie maanden later aan de malaria bezweek. In 1827 keerde alles ten nadele van Turkije: Rusland, Frankrijk en Engeland grepen in. Hun vloot bracht de Turks-Egyptische de nederlaag toe bij Navarínon, op de westkust van de Peloponnesos ten noorden van Pylos. De Turken werden verdreven uit de Pelopónnesos en Midden-Griekenland. Dit bevrijde gebied werd een republiek met Ioannis Kapodistrias als president. Mohamed Ali`s vloot werd ook grotendeels vernietigd. Deze eiste compensatie, maar kreeg die niet, waarop hij dan maar Syrië bezette en vandaar uit zelfs in oorlog raakte met de sultan. Dit alles zonder zich formeel af te scheiden van het Ottomaanse rijk. Zes jaar later moest hij Syrië afstaan aan Mohamed Ali nadat hij hem het gouverneurschap had geweigerd. Deze slag werd niet ver van de stad Konya uitgevochten. Dankzij de Russen werd Ali ervan weerhouden om in 1833 ook nog Constantinopel op te eisen. Mahmut legde ook de grondvesten voor de Tanzimat, de eerste bestuurlijke en politieke liberalisering in het Osmaanse Rijk. Hij reorganiseerde zijn leger en versloeg de Janitsaren, die zich tegen de vernieuwingen hadden verzet, in 1826. Mahmut stelde een ridderorde met daarop zijn portret, de Orde van het Verheven Portret in. Na zijn dood in 1839 werd hij opgevolgd door zijn zoon Abdülmecit.
  • Mahmud II var var den 30. sultanen av Det osmanske riket. Han hersket fra 1808 frem til hans død i 1839. Mahmud II sitt styre huskes ofte for omfattende militære og rettslige reformer, blant annet avskaffelse av Janitsjarkorpsene.
  • Mahmud II – sułtan turecki z dynastii osmańskiej. Panował w latach 1808–1839. Syn sułtana Abdulhamida I.
  • Mahmud II foi, de 1808 até o seu falecimento, o 30° Sultão do Império Otomano. Ele era filho do Sultão Abd-ul-Hamid I. Seu governo é principalmente notável pelas extensivas reformas legais e militares instituídas por ele.
  • Махму́д II (осм. محمود ثانى‎ — Mahmûd-u sânî, тур. İkinci Mahmut) — 30-й османский султан в 1808—1839. В 1820-30-х годах провёл ряд прогрессивных реформ, в том числе уничтожение янычарского корпуса, ликвидацию военно-ленной системы и др.
  • Mahmud II, född 20 juli 1785, död 1 juli 1839, var den 30:e sultanen i det Osmanska riket och regerade från 1808 till sin död. Han var son till sultan Abd ül-Hamid I. Mahmud II:s styre ihågkoms ofta för omfattande militära och rättsliga reformer, bland annat avskaffandet av janitsjarkårerna.
  • 馬哈茂德二世（奧斯曼土耳其語：محمود ثاني Mahmud-ı sānī、英語：Mahmud II，Template:Bd）是奧斯曼帝國第三十任蘇丹，於1808年登基，至1839年逝世。他出生於伊斯坦堡托卡比皇宮，是阿卜杜勒-哈米德一世的兒子。他統治期間致力於大規模的法制及軍事改革。馬哈茂德二世是所有後繼者的祖先。
  • Fichier:Mahmud2. jpg Mahmut II Mahmud II fut sultan de l'Empire ottoman, du 15 novembre 1808 au Modèle:1er juillet 1839. Il reprit les réformes initiées par son cousin Selim III, visant à restaurer l'autorité centrale dans l'empire et à réformer l'armée. Il fit massacrer ainsi l'ordre des janissaires en 1826, et créa une nouvelle armée sur le modèle européen. Malgré certains succès, il ne put empêcher l'indépendance de la Grèce en 1830, et l'indépendance de fait de l'Égypte de Méhémet-Ali. Son fils lui succéda.
dbpedia-owl:birthDate
  • 1785-07-20 (xsd:date)
dbpedia-owl:birthPlace
dbpedia-owl:deathDate
  • 1839-07-01 (xsd:date)
dbpedia-owl:deathPlace
dbpedia-owl:thumbnail
dbpprop:after
dbpprop:before
dbpprop:birthDate
  • 20 (xsd:integer)
dbpprop:dateOfBirth
  • 20 (xsd:integer)
dbpprop:dateOfDeath
  • 1 (xsd:integer)
dbpprop:deathDate
  • 1839-07-01 (xsd:date)
dbpprop:imagePortrait
  • Sultan Mahmud II of the Ottoman Empire.jpg
dbpprop:imageTugra
  • Tughra of Mahmud II.JPG
dbpprop:military
  • Stagnation of the Ottoman Empire
dbpprop:name
  • Mahmud 2
dbpprop:placeOfBirth
  • Constantinople
dbpprop:placeOfDeath
  • Constantinople
dbpprop:sultanName
  • Mahmud II
dbpprop:title
dbpprop:wikiPageUsesTemplate
dbpprop:years
  • 1808 (xsd:integer)
  • Nov 15, 1808 - Jul 1, 1839
dcterms:subject
rdf:type
rdfs:comment
  • Durante il suo regno siglò nel 1812 la pace di Bucarest con la Russia e promosse l'eliminazione dei giannizzeri nel 1826, perché di ostacolo alle riforme, contrastate anche dalle rivolte interne, in Grecia e Serbia del 1830, e dalla guerra contro Mehmet Ali nel 1833, dopo la quale Egitto, Siria e Cilicia si liberarono del dominio dell'impero ottomano.
  • マフムト2世（Sultan II. Mahmud, 1785年7月20日－1839年7月1日）は、オスマン帝国の第30代皇帝（在位: 1808年 - 1839年）。第27代アブデュルハミト1世の子で、第29代ムスタファ4世の異母弟。母ナクシディル・スルタンはフランス人と言われるが、実際は不詳である。 内外の危機的状況によって帝国の支配が揺らぐ中で即位し、中央集権化と西洋化を軸とする上からの改革を推し進めて帝国の再生をはかった皇帝であり、オスマン帝国における啓蒙専制君主と評価される。
  • Mahmud II var var den 30. sultanen av Det osmanske riket. Han hersket fra 1808 frem til hans død i 1839. Mahmud II sitt styre huskes ofte for omfattende militære og rettslige reformer, blant annet avskaffelse av Janitsjarkorpsene.
  • Mahmud II – sułtan turecki z dynastii osmańskiej. Panował w latach 1808–1839. Syn sułtana Abdulhamida I.
  • Mahmud II foi, de 1808 até o seu falecimento, o 30° Sultão do Império Otomano. Ele era filho do Sultão Abd-ul-Hamid I. Seu governo é principalmente notável pelas extensivas reformas legais e militares instituídas por ele.
  • Махму́д II (осм. محمود ثانى‎ — Mahmûd-u sânî, тур. İkinci Mahmut) — 30-й османский султан в 1808—1839. В 1820-30-х годах провёл ряд прогрессивных реформ, в том числе уничтожение янычарского корпуса, ликвидацию военно-ленной системы и др.
  • Mahmud II, född 20 juli 1785, död 1 juli 1839, var den 30:e sultanen i det Osmanska riket och regerade från 1808 till sin död. Han var son till sultan Abd ül-Hamid I. Mahmud II:s styre ihågkoms ofta för omfattande militära och rättsliga reformer, bland annat avskaffandet av janitsjarkårerna.
  • 馬哈茂德二世（奧斯曼土耳其語：محمود ثاني Mahmud-ı sānī、英語：Mahmud II，Template:Bd）是奧斯曼帝國第三十任蘇丹，於1808年登基，至1839年逝世。他出生於伊斯坦堡托卡比皇宮，是阿卜杜勒-哈米德一世的兒子。他統治期間致力於大規模的法制及軍事改革。馬哈茂德二世是所有後繼者的祖先。
  • Mahmud II. war von 1808 bis 1839 Sultan des Osmanischen Reiches. In seine Regierungszeit fallen die Autonomie Serbiens und die Unabhängigkeit Griechenlands. Dem ägyptischen Statthalter Muhammad Ali Pascha gelang es zu Lasten der Zentralregierung unter Mahmud II. seinen Einfluss auszudehnen. Auf der anderen Seite fallen in dessen Regierungszeit zahlreiche Reformen. Durch die gewaltsame Zerschlagung der Janitscharen eröffnete er den Weg zum Aufbau einer modernen Armee.
  • Mahmud II (20 July 1785 – 1 July 1839) was the 30th Sultan of the Ottoman Empire from 1808 until his death in 1839. He was born in the Topkapi Palace, Istanbul, the son of Sultan Abdulhamid I. His reign is notable mostly for the extensive administrative, military and fiscal reforms he instituted, which culminated into the Decree of Tanzimat (Reorganization) that was carried out by his sons Abdülmecid I and Abdülaziz I.
  • Mahmut II (en árabe محمودالثانى) fue sultán del Imperio otomano desde 1808 hasta su fallecimiento. Ocupó el trono tras el asesinato del visir Mustafa Bayradkar a manos de los jenízaros y haber sobrevivido a la orden de asesinato dada por su predecesor y hermano, Mustafá IV.
  • Mahmud II oli Osmanien valtakunnan 30. sulttaani. Hän syntyi Topkapın palatsissa Konstantinopolissa. Hänen isänsä oli sulttaani Abd-ul-Hamid I. Hänen äitinsä on väitetty olleen Napoleon I:n vaimon Josephinen serkku Aimée du Buc de Rivéry, joka olisi ottanut nimen Naksh-i-Dil Haseki Sultan.
  • Mahmut II was de 30e Sultan van het Osmaanse Rijk. Hij volgde in 1808 zijn broer Mustafa IV op. Tevergeefs probeerde hij de macht van zijn rijk te versterken. Hij leed tussen 1806 en 1812 een nederlaag tegen Rusland en moest enkele gebieden in Klein-Azië afstaan. De Grieken kwamen tijdens zijn regering in opstand. Mahmut II riep de hulp in van Mohamed Ali, maar kon niet vermijden dat de Grieken zich in 1827 onafhankelijk verklaarden na de zeeslag om Navarino.
  • Fichier:Mahmud2. jpg Mahmut II Mahmud II fut sultan de l'Empire ottoman, du 15 novembre 1808 au Modèle:1er juillet 1839. Il reprit les réformes initiées par son cousin Selim III, visant à restaurer l'autorité centrale dans l'empire et à réformer l'armée. Il fit massacrer ainsi l'ordre des janissaires en 1826, et créa une nouvelle armée sur le modèle européen. Malgré certains succès, il ne put empêcher l'indépendance de la Grèce en 1830, et l'indépendance de fait de l'Égypte de Méhémet-Ali.
rdfs:label
  • Mahmud II
  • Mahmud II.
  • Mahmut II
  • Mahmud II
  • Mahmud II
  • Mahmud II
  • マフムト2世
  • Mahmut II
  • Mahmud II
  • Mahmud II
  • Mahmud II
  • Махмуд II
  • Mahmud II
  • 馬哈茂德二世
owl:sameAs
foaf:depiction
foaf:name
  • Mahmud 2
foaf:page
is dbpedia-owl:child of
is dbpedia-owl:commander of
is dbpedia-owl:restingPlace of
is dbpedia-owl:secondCommander of
is dbpedia-owl:wikiPageDisambiguates of
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpprop:after of
is dbpprop:before of
is dbpprop:children of
is dbpprop:commander of
is dbpprop:spouse of
is owl:sameAs of
is foaf:primaryTopic of