| dbpedia-owl:abstract
|
- Datei:Satyros Cdm Paris DeRidder812. jpg Satyr mit Lyra Die Lyra ist ein antikes Saiteninstrument aus der Familie der Leiern (Jochlauten), das aus dem 9. Jahrhundert v. Chr. stammt. Im Gegensatz zu der Kithara, mit der es verwandt und mitunter schwer zu unterscheiden ist, weist es keinen Fuß auf. Die Anzahl der Darmsaiten änderte sich mit der Zeit von zunächst 3-4 auf später 7 oder selten 8 Saiten. Sie sind in einer Ebene zwischen Korpus und oberer Querstange gespannt. Es gab die Lyra in zwei verschiedenen Ausführungen: Die Chelys (Schildkrötenleier) hatten einen Resonanzkörper in Form einer Schildkrötenschale und Arme in Form von Ziegenhörnern. Die Barbitos hatte lange, oben aufeinander zustrebende Arme und wurde vor allem in Darstellungen aus der dionysischen Mythologie gespielt, z. B. von Satyrn. Die Lyra galt im antiken Griechenland als Erfindung des Hermes, der sie seinem Götterbruder Apollon als Entschädigung für seinen Rinderdiebstahl übergab. Im Hellenismus war sie ein Symbol der Dichter und Denker, woraus sich später der Begriff Lyrik entwickelte. Aus den antiken Instrumenten Lyra und Kithara entstanden später verschiedene Formen der Harfe, weshalb man sie auch als eine Vorform der Harfe bezeichnen kann. In der zeitgenössischen griechischen und dalmatischen Volksmusik versteht man unter Lyra ein violinenähnliches Streichinstrument mit drei oder vier Saiten.
- The lyre is a stringed musical instrument well known for its use in Greek classical antiquity and later. The word comes from the Greek "λύρα" (lyra) and the earliest reference to the word is the Mycenaean Greek ru-ra-ta-e, meaning "lyrists", written in Linear B syllabic script. The earliest picture of a lyre with seven strings appears in the famous sarcophagus of Hagia Triada. The sarcophagus was used during the Mycenaean occupation of Crete (1400 BC). The recitations of the Ancient Greeks were accompanied by lyre playing. The lyre of Classical Antiquity was ordinarily played by being strummed with a plectrum, like a guitar or a zither, rather than being plucked, like a harp. The fingers of the free hand silenced the unwanted strings in the chord. The lyre is similar in appearance to a small harp, but with certain distinct differences. The word lyre can either refer specifically to a common folk-instrument, which is a smaller version of the professional kithara and eastern-Aegean barbiton, or lyre can refer generally to all three instruments as a family. The term is also used metaphorically to refer to the work or skill of a poet, as in Shelley's "Make me thy lyre, even as the forest is" or Byron's "I wish to tune my quivering lyre,/To deeds of fame, and notes of fire"
- La lira (del latín «lyra», y este del griego «λύρα») es un instrumento de cuerda punteada primitiva, con forma de ábaco, cuyo origen los griegos atribuyeron a Hermes o a la musa Polimnia. Fue el instrumento musical que tañó Orfeo y el que acompaña a Apolo como símbolo del Estado ciudadano, de la cultura y de la música. La lira es un instrumento musical que, como el arpa, se tocaba con las dos manos. En manos de David, el rey poeta y sabio, la lira evoca la unión con la divinidad y la religión. El rey David tocaba la lira para tranquilizar a Saúl. Los instrumentos descendientes de la lira son la cítara, la guitarra y el laúd, que continúan la tradición de la lira hasta nuestros días como los instrumentos del poeta y el trovador. Dyehuty es el dios de la sabiduría, la escritura, la música y de la Luna, en la mitología egipcia. Estaba relacionado con la música como inventor de la lira.
- Tiedosto:Apollo black bird AM Delphi 8140. jpg Apollon soittamassa lyyralle läheistä sukua olevaa kitharaa. Lyyra on ikivanha näppäilemällä soitettava kielisoitin. Lyyran kaikukoppa on leikkaukseltaan maljan muotoinen. Soitinta käytettiin Etu-Aasiassa ja Kreikassa. Lyyra esiintyy usein antiikin Kreikan taideteoksissa, mm. ennustamisen, lääkintätaidon, runouden ja musiikin jumala Apollon pitelee lyyraa kädessään.
- La lira è uno strumento musicale a corde, composto da una cassa armonica alla quale sono applicati 2 braccia verticali, unite da una traversa. Le corde, in numero variabile secondo i modelli, sono tese tra la cassa armonica e la traversa.
- リュラー、リラ、ライアー （古典ギリシア語：Template:Lang、英・仏：lyre、独：Lyra、 Leier、 伊：lira） は弦楽器である。本来は古代ギリシアの竪琴（撥弦楽器）を意味するものであったが、後に形態の近いいくつかの楽器をこの名で呼ぶようになった。 中世ヨーロッパにおいて lyra、 liraなどの名称は、撥弦楽器のみならず似た形状の弓でひく擦弦楽器にも用いられるようになった。これにはフィドルから発展した一族も含まれる。一方、lyra、 Leierはハーディ・ガーディを指すようになり、Leierはさらに転じて「手回しオルガン（バレル・オルガン）」の意味にまでなった。また別に、（古代ギリシアの）リュラー型の枠を持った打楽器の一種でリラを名乗るもの（ベルリラ）まで現れ、しばしば混乱を招いている。 古代ギリシアにおいて朗読会はリュラーで伴奏された。
- De lier of lyra is vooral bekend als een in de klassieke Oudheid en Middeleeuwen veel gebruikt muziekinstrument en de voorloper van de harp. In de Griekse cultuurperiode was de lyra een begeleidingsinstrument voor dichters. Het bestond uit een houten klankkast, waaruit twee armen staken, verbonden door een stemschroeven bevattende dwarsbalk, vanwaar vier tot zeven snaren over de klankkast liepen. De darmsnaren werden zowel met de vingers als met een plectrum aangetokkeld. Ook de middeleeuwse eensnarige luit met peervormige klankkast en lange hals wordt lier genoemd. Maar ook in de tijd van Koning David in het Oude Testament is er al sprake van dat hij lier speelde en zo Koning Saul op goede gedachten bracht. Langzamerhand raakte het instrument in vergetelheid en diende alleen nog als symbool, om iets bijzonders uit te drukken. In 1926 werd de lier echter nieuw gebouwd door Edmund Pracht en Lothar Gärtner, nu als chromatisch gestemd snaarinstrument, waardoor het mogelijk werd nieuwe modern gecomponeerde muziek te spelen. Deze moderne lier wordt nu bespeeld in vier liggingen, nl. sopraan, alt, tenor en bas. De snaren geven een bijzonder heldere verfijnde klank, en zijn een inspiratiebron voor spelers, componisten en bouwers. Tegenwoordig worden er over de hele wereld nieuw gevormde lieren gebouwd, en bespeeld.
- Lyre er et strengeinstrument, sterkt forbundet med den klassiske antikken, da lyrikk (latin for lyrespill) var tekst opplest og akomponert til lyrespill. Opprinnelig ble lyren spilt med plekter (slik man kan spille gitaren), mens man med den frie hånden sørget for at de strengene man ikke ville spille på ikke ga fra seg lyd. Instrumentet var brukt i nord-Europa i vikingtida og før, mange germanske og keltiske folk brukte det.
- Lira – instrument strunowy z grupy chordofonów wywodzący się ze starożytnej Grecji. Ma wąski, czworoboczny rezonator, z którego wychodzą dwa łukowate ramiona połączone poprzeczką. Zaopatrzony w 4 do 10 strun. Początkowo pudło rezonansowe złożone było ze skorupy żółwia. Na lirze grano na dwa sposoby: szarpiąc struny lub uderzając płytką. Lira była jednym z atrybutów Apollina.
- A lira é um instrumento de cordas conhecido pela sua vasta utilização durante a antiguidade. As récitas poéticas dos antigos gregos eram acompanhados pelo seu som, ainda que o instrumento não tivesse origem helênica. O gênero de instrumento a que pertence a lira terá tido o seu alvorecer na Ásia, inferindo-se que terá entrado na Grécia através da Trácia ou da Lídia. Enquanto que os primeiros intérpretes, heróicos, e aqueles a quem se reconhecem melhoramentos no instrumento eram das colônias da Iónia, da Eólia ou da costa adjacente ao império Lídio, os mestres propostos pela mitologia grega eram Trácios: Orfeu, Museu e Tamíris. A estrutura de uma lira consiste num corpo oco - caixa de ressonância - do qual partem, verticalmente, dois braços (montantes), que, por vezes, também são ocos. Junto ao topo, os braços ficam ligados a uma barra - o jugo - que liga as cordas até outra saliência de madeira transversal - o cavalete - disposta junto à caixa de ressonância e que lhe transmite as vibrações das cordas. As cordas são percutidas com a ajuda de um plectro. O número de cordas variava, geralmente entre seis e oito. As cordas eram feitas de tripa ou de tendões de boi ou carneiro. Há quem afirme que os braços primitivos deste instrumento eram feitos com chifres de cabra. No Império Bizantino e na Grécia moderna, liras são instrumentos tocados com arco. Na música tradicional grega viva, há três tipos predominantes de lira: a lira cretense, a lira de Constantinopla (polítiki lyra) e a lira do Ponto (pontiakí lyra). São instrumentos pouco menores do que um violino, com três cordas, que se tocam apoiados no colo. As liras desempenham papel de instrumentos de solo na música grega.
- 里拉（lýra, lyre）是西方古典文明最常见的拨弦乐器，传至现代的种类非常繁多。它们的主要特点是共鸣箱特别狭窄，因而便于携带。乐器的弦数不一，但相当有限（在五根和八根之间），这使得该乐器更适合于伴唱之用。古希腊的游吟诗人经常使用这种乐器来烘托气氛。它在中世纪文献的诸多引用，起码在10世纪后仅限于寓意。不过在北欧它仍被使用至至少14世纪。 尺寸属性： 总长：74厘米 弦长：55厘米 共鸣箱宽：24厘米 共鸣箱厚：5厘米
- Lyra, äldre typ av stränginstrument med okformat strängfäste och vanligen rundformad resonanskropp. Släkt med kitharan och till formen med stråkharpan och den walesiska crwth. Lyran är ett mycket gammalt instrument och har hittats avbildad i konst så lång tillbaka i tiden som år 3000 f. Kr. ; men lyran i sig kan vara mycket äldre än så. I det antika Grekland framfördes poesi och dikter till spel på lyra, därav benämningen lyrik.
- Ли́ра (греч. λύρα, лат. lyra) — струнный щипковый инструмент (хордофон). Корпус (резонатор) округлой или четырёхугольной формы соединён с перекладиной (поперечной штангой) двумя ручками. Струны одинаковой длины натянуты между корпусом и перекладиной. Распространена с древнейших времён вплоть до наших дней. Древнейшие образцы были раскопаны экспедицией Л. Вулли в Уре. Является символом и атрибутом поэтов, эмблемой военных оркестров. В Древней Греции словом лира обозначался любой инструмент семейства лир — хе́лис (χέλυς букв. черепаха), ба́рбит (βάρβιτον, βάρβιτος), фо́рминга (φόρμιγξ), кифара (κιθάρα). В узком смысле лирой назывался хелис (простейшая из лир, с корпусом из панциря черепахи, обтянутым воловьей кожей). Техника игры на всех античных лирах примерно одинакова: музыкант держал инструментом под углом примерно 45 градусов к корпусу, играя стоя (особенно на кифаре) или сидя. Звук извлекался костяным плектром. Пальцами свободной руки ненужные струны приглушали. Гендерного различия среди исполнителей на лире не существовало, за исключением кифары, которая была мужским инструментом. Обучение игре на лире было базовой частью образования гражданина в Древней Греции и Древнем Риме. Струны (изготавливавшиеся из овечьих кишок) лиры дали название ступеням греческого полного звукоряда; в сущности, названия струн обозначают модальные функции старинного лада. Классической считается 7-струнная лира; в своём семиструнии она рассматривалась как отражение мировой гармонии (по знаменитому высказыванию Вергилия — septem discrimina vocum, «семь <высотных> различий звуков»). Иконографические, музыкально-теоретические и литературные источники свидетельствуют о том, что число струн лиры могло быть увеличено вплоть до 18, но чаще всего экспериментальные инструменты описываются как 11- или 12-струнные. «Многоструние» (πολυχορδία) приводило к возмущающему душу «многозвучию» (πολυφωνία — это слово не следует понимать в смысле многоголосия) и потому оценивалось (например, в Спартанском декрете V в. до н. э. , опубликованном в книге «Основы музыки» Боэция) как вредное излишество. Несмотря на то, что многие трактаты описывают греческий звукоряд как струны лиры, точные и однозначные сведения о её настройке не сохранились. На Украине и в Белоруссии лира является старинным струнным народным инструментом (XVII вв. ) с крупным удлинённым корпусом, иначе называемым «рыле». В Европе этот инструмент известен как Харди-гарди. Над корпусом натянуты три струны различной настройки, помещённые в особый ящичек. Сбоку ящичка прикреплена небольшая клавиатура с 8-11 клавишами. Играющий левой рукой нажимает клавиши, а правой вертит рукоятку, приводящую в движение специальное колёсико, обтянутое волосом, кожей и натёртое канифолью. Колесико трётся об струны и заставляет их звучать. Средняя струна изменяет свою высоту от нажима клавиш и служит для исполнения мелодий. Крайние струны во время игры не изменяют своей высоты. Звук лиры сильный, резкий, несколько гнусавого оттенка. В древней Армении лира называлась арм. քնար (кнар).
- Fichier:Mousai Helikon Staatliche Antikensammlungen Schoen80 n1. jpg Lécythe représentant une Muse jouant de la lyre, v. 430 av. J. -C. La lyre est l'un des instruments à cordes pincées dont les cordes sont parallèles à la table d'harmonie et dont la caisse de résonance ne se prolonge pas par un manche; une structure similaire à celle de la harpe accueille la fixation des cordes. C'est sa position (parallèle à la caisse de résonance) qui la différencie de la harpe. La lyre était populaire dans les civilisations antiques. Les représentations qui nous sont parvenues ont les formes les plus variées. La caractéristique principale est la caisse de résonance qui est étroite, ce qui rend l'instrument facile à transporter. Le nombre de cordes, très limité (de 5 à 8), réduisait l'instrument à un rôle d'accompagnement du chant. Aussi, ses nombreuses représentations médiévales sont beaucoup plus des allégories que le témoignage d'une réelle utilisation, du moins après le Modèle:Xe siècle. Son utilisation s'est poursuivie en Europe du Nord, au moins jusqu'au Modèle:XIVe siècle et en Afrique jusqu'à nos jours. Selon la mythologie grecque, le jeune dieu Hermès, fils de Zeus et messager des dieux créa la lyre à partir d'une grande carapace de tortue qu'il perça pour y fixer des roseaux d'où partaient sept cordes en boyaux de brebis; l'ensemble était recouvert d'une peau de bœuf et se jouait avec un plectre. Hermès céda ensuite sa lyre à Apollon. La lyre est l'attribut d'Hermès, son inventeur, d'Apollon musagète, d'Orphée, d'Érato, muse de la poésie lyrique et par extension du poète lyrique.
|
| rdfs:comment
|
- Tiedosto:Apollo black bird AM Delphi 8140. jpg Apollon soittamassa lyyralle läheistä sukua olevaa kitharaa. Lyyra on ikivanha näppäilemällä soitettava kielisoitin. Lyyran kaikukoppa on leikkaukseltaan maljan muotoinen. Soitinta käytettiin Etu-Aasiassa ja Kreikassa. Lyyra esiintyy usein antiikin Kreikan taideteoksissa, mm. ennustamisen, lääkintätaidon, runouden ja musiikin jumala Apollon pitelee lyyraa kädessään.
- La lira è uno strumento musicale a corde, composto da una cassa armonica alla quale sono applicati 2 braccia verticali, unite da una traversa. Le corde, in numero variabile secondo i modelli, sono tese tra la cassa armonica e la traversa.
- リュラー、リラ、ライアー （古典ギリシア語：Template:Lang、英・仏：lyre、独：Lyra、 Leier、 伊：lira） は弦楽器である。本来は古代ギリシアの竪琴（撥弦楽器）を意味するものであったが、後に形態の近いいくつかの楽器をこの名で呼ぶようになった。 中世ヨーロッパにおいて lyra、 liraなどの名称は、撥弦楽器のみならず似た形状の弓でひく擦弦楽器にも用いられるようになった。これにはフィドルから発展した一族も含まれる。一方、lyra、 Leierはハーディ・ガーディを指すようになり、Leierはさらに転じて「手回しオルガン（バレル・オルガン）」の意味にまでなった。また別に、（古代ギリシアの）リュラー型の枠を持った打楽器の一種でリラを名乗るもの（ベルリラ）まで現れ、しばしば混乱を招いている。 古代ギリシアにおいて朗読会はリュラーで伴奏された。
- Lyre er et strengeinstrument, sterkt forbundet med den klassiske antikken, da lyrikk (latin for lyrespill) var tekst opplest og akomponert til lyrespill. Opprinnelig ble lyren spilt med plekter (slik man kan spille gitaren), mens man med den frie hånden sørget for at de strengene man ikke ville spille på ikke ga fra seg lyd. Instrumentet var brukt i nord-Europa i vikingtida og før, mange germanske og keltiske folk brukte det.
- Lira – instrument strunowy z grupy chordofonów wywodzący się ze starożytnej Grecji. Ma wąski, czworoboczny rezonator, z którego wychodzą dwa łukowate ramiona połączone poprzeczką. Zaopatrzony w 4 do 10 strun. Początkowo pudło rezonansowe złożone było ze skorupy żółwia. Na lirze grano na dwa sposoby: szarpiąc struny lub uderzając płytką. Lira była jednym z atrybutów Apollina.
- 里拉（lýra, lyre）是西方古典文明最常见的拨弦乐器，传至现代的种类非常繁多。它们的主要特点是共鸣箱特别狭窄，因而便于携带。乐器的弦数不一，但相当有限（在五根和八根之间），这使得该乐器更适合于伴唱之用。古希腊的游吟诗人经常使用这种乐器来烘托气氛。它在中世纪文献的诸多引用，起码在10世纪后仅限于寓意。不过在北欧它仍被使用至至少14世纪。 尺寸属性： 总长：74厘米 弦长：55厘米 共鸣箱宽：24厘米 共鸣箱厚：5厘米
- Lyra, äldre typ av stränginstrument med okformat strängfäste och vanligen rundformad resonanskropp. Släkt med kitharan och till formen med stråkharpan och den walesiska crwth. Lyran är ett mycket gammalt instrument och har hittats avbildad i konst så lång tillbaka i tiden som år 3000 f. Kr. ; men lyran i sig kan vara mycket äldre än så. I det antika Grekland framfördes poesi och dikter till spel på lyra, därav benämningen lyrik.
- Datei:Satyros Cdm Paris DeRidder812. jpg Satyr mit Lyra Die Lyra ist ein antikes Saiteninstrument aus der Familie der Leiern (Jochlauten), das aus dem 9. Jahrhundert v. Chr. stammt. Im Gegensatz zu der Kithara, mit der es verwandt und mitunter schwer zu unterscheiden ist, weist es keinen Fuß auf. Die Anzahl der Darmsaiten änderte sich mit der Zeit von zunächst 3-4 auf später 7 oder selten 8 Saiten. Sie sind in einer Ebene zwischen Korpus und oberer Querstange gespannt.
- The lyre is a stringed musical instrument well known for its use in Greek classical antiquity and later. The word comes from the Greek "λύρα" (lyra) and the earliest reference to the word is the Mycenaean Greek ru-ra-ta-e, meaning "lyrists", written in Linear B syllabic script. The earliest picture of a lyre with seven strings appears in the famous sarcophagus of Hagia Triada. The sarcophagus was used during the Mycenaean occupation of Crete (1400 BC).
- La lira (del latín «lyra», y este del griego «λύρα») es un instrumento de cuerda punteada primitiva, con forma de ábaco, cuyo origen los griegos atribuyeron a Hermes o a la musa Polimnia. Fue el instrumento musical que tañó Orfeo y el que acompaña a Apolo como símbolo del Estado ciudadano, de la cultura y de la música. La lira es un instrumento musical que, como el arpa, se tocaba con las dos manos. En manos de David, el rey poeta y sabio, la lira evoca la unión con la divinidad y la religión.
- De lier of lyra is vooral bekend als een in de klassieke Oudheid en Middeleeuwen veel gebruikt muziekinstrument en de voorloper van de harp. In de Griekse cultuurperiode was de lyra een begeleidingsinstrument voor dichters. Het bestond uit een houten klankkast, waaruit twee armen staken, verbonden door een stemschroeven bevattende dwarsbalk, vanwaar vier tot zeven snaren over de klankkast liepen. De darmsnaren werden zowel met de vingers als met een plectrum aangetokkeld.
- A lira é um instrumento de cordas conhecido pela sua vasta utilização durante a antiguidade. As récitas poéticas dos antigos gregos eram acompanhados pelo seu som, ainda que o instrumento não tivesse origem helênica. O gênero de instrumento a que pertence a lira terá tido o seu alvorecer na Ásia, inferindo-se que terá entrado na Grécia através da Trácia ou da Lídia.
- Ли́ра (греч. λύρα, лат. lyra) — струнный щипковый инструмент (хордофон). Корпус (резонатор) округлой или четырёхугольной формы соединён с перекладиной (поперечной штангой) двумя ручками. Струны одинаковой длины натянуты между корпусом и перекладиной. Распространена с древнейших времён вплоть до наших дней. Древнейшие образцы были раскопаны экспедицией Л. Вулли в Уре. Является символом и атрибутом поэтов, эмблемой военных оркестров.
- Fichier:Mousai Helikon Staatliche Antikensammlungen Schoen80 n1. jpg Lécythe représentant une Muse jouant de la lyre, v. 430 av. J. -C. La lyre est l'un des instruments à cordes pincées dont les cordes sont parallèles à la table d'harmonie et dont la caisse de résonance ne se prolonge pas par un manche; une structure similaire à celle de la harpe accueille la fixation des cordes. C'est sa position (parallèle à la caisse de résonance) qui la différencie de la harpe.
|
