| dbpedia-owl:abstract
|
- Lluís II de Baviera, Ludwig Friedrich Wilhelm, més conegut com “el rei boig” i com el “rei de conte de fades”, va ser rei de Baviera des de 1864 fins a la seva mort.
- Ludvík II. Wittelsbach (též Ludvík II. Bavorský, vlastním jménem Ludwig Friedrich Wilhelm),, byl z politického hlediska nepříliš významný bavorský král, který vstoupil do historie především jako mecenáš umění. Pocházel z knížecího a královského rodu Wittelsbachů a od 10. března 1864 až do 9. června 1886 byl králem Bavorska. Byl nazýván pohádkovým králem, a to především díky zámkům, které vybudoval a také pro svůj tragický životní osud.
- Ludwig II. Otto Friedrich Wilhelm von Bayern, aus dem deutschen Fürstenhaus Wittelsbach stammend, war vom 10. März 1864 an bis zu seinem Tod König von Bayern. Nach seiner Entmündigung am 10. Juni 1886 übernahm sein Onkel Luitpold als Prinzregent die Regierungsgeschäfte. Ludwig II. hat sich in der bayerischen Geschichte vor allem als leidenschaftlicher Schlossbauherr, unter anderem von Neuschwanstein, ein Denkmal gesetzt, weshalb er volkstümlich auch als Märchenkönig bezeichnet wird.
- Ludwig II (Ludwig Otto Friedrich Wilhelm; sometimes rendered as Louis II in English) (25 August 1845 – 13 June 1886) was King of Bavaria from 1864 until shortly before his death. He is sometimes called the Swan King and der Märchenkönig, the Fairy tale King. Additional titles were Count Palatine of the Rhine, Duke of Bavaria, Franconia and in Swabia. Ludwig is sometimes also called "Mad King Ludwig", though the accuracy of that label has been disputed. His younger brother, Otto, was certifiably insane, thus the claim of hereditary madness was convenient. Because Ludwig was deposed on grounds of mental incapacity without any medical examination, questions about the medical "diagnosis" remain controversial. Adding to the controversy are the mysterious circumstances under which he died. King Ludwig and the doctor assigned to him in captivity at Castle Berg on Lake Starnberg were both found dead in the lake in waist-high water (Ludwig was well-known to be a strong swimmer), the doctor with unexplained injuries to the head and shoulders on the morning of June 13, 1886. One of his most quoted sayings was "I wish to remain an eternal enigma to myself and to others. " Ludwig is best known as an eccentric whose legacy is intertwined with the history of art and architecture. He commissioned the construction of two extravagant palaces and a castle, the most famous being Neuschwanstein, and was a devoted patron of the composer Richard Wagner. King Ludwig is generally well-liked and even revered by many Bavarians today, many of whom note the irony of his supposed madness and the fact that his legacy of architecture and art and the tourist income they generate help to make Bavaria the richest state in Germany.
- Luis de Wittelsbach (Ludwig Otto Frederik Wilhelm),, fue un príncipe bávaro de la Casa de Wittelsbach, rey de Baviera de 1864 a 1886 bajo el nombre de Luis II de Baviera.
- Ludvig II (Ludwig Friedrich Wilhelm von Wittelsbach) oli Baijerin kuningas vuosina 1864–1886. Hänet muistetaan käytökseltään omalaatuisena kuninkaana, joka rakennutti useita satumaisen hienoja linnoja. Vuonna 1886 Ludvig syrjäytettiin julistamalla hänet mielisairaaksi. Hän kuoli muutamaa päivää myöhemmin hukkumalla epäselviksi jääneissä olosuhteissa.
- Ludwig Otto Friedrich Wilhelm von Wittelsbach est le roi de Bavière de 1864 à 1886 sous le nom de Louis II. Ses autres titres sont : comte palatin du Rhin, duc de Bavière, de Franconie et de Souabe. Louis II est surtout connu comme un excentrique dont l'héritage est étroitement liée à l'histoire de l'art et de l'architecture. Il a commandé la construction de plusieurs châteaux et palais extravagants et fantastiques dont le plus célèbre est Neuschwanstein. Il fut le mécène du compositeur Richard Wagner. Son anniversaire coïncide avec la fête du roi de France Louis IX (saint Louis), qui fonda la maison des Bourbons. Le parrain de son grand-père et parrain, Louis I de Bavière, né le même jour, était Louis XVI qui appartenait à la maison des Bourbons. Cette parenté avec la dynastie française, incarnant à partir d'Henri IV la monarchie absolue, fut, pour l'idée que le prince se faisait de lui-même, d'une importance primordiale pendant toute sa vie. Bien qu'il soit anti-clérical, l'idée d'une royauté sainte selon la volonté de Dieu, le fascinait. Il se comparait à Parsifal, héros médiéval devenu le gardien du Graal grâce à sa pureté. En réalité, Louis était un monarque constitutionnel, avec des droits et des devoirs et peu de libertés, surtout à partir de 1871, lorsque la Bavière devint vassale de la Prusse. C'est pourquoi il créa son propre monde, dans lequel, loin de la vie réelle, il se sentait vraiment roi. Déclaré fou, il mourut tragiquement le lendemain de son internement au château de Berg.
- II. Lajos bajor király, a Wittelsbach-házból származó bajor királyi herceg, 1864-től Bajorország uralkodója. Más néven az „Őrült Lajos király”, németül „Der Verrückte König Ludwig”. Gyakran nevezik még „Hattyúkirálynak”, vagy „der Märchenkönig”-nek, azaz „Mesekirálynak” is. Richard Wagner nagy rajongója és támogatója volt, a történelemkönyvekbe leginkább építkezéseivel írta be magát.
- ルートヴィヒ2世 （Ludwig II. , 1845年8月25日 - 1886年6月13日）は、第4代バイエルン国王（在位：1864年 - 1886年）。「狂王」の異名で知られる。若い頃は美貌に恵まれ、多くの画家らによって描かれた。
- Lodewijk Frederik Willem, bijgenaamd de Sprookjeskoning, was van 1864 tot 1886 koning van Beieren. Hij was de oudste zoon van koning Maximiliaan II en prinses Marie van Pruisen. De koning was als kroonprins zeer streng voor de kleine Lodewijk en zijn broer. Hij zag zijn kinderen niet vaker dan twee keer per dag. Maximiliaan geloofde in een harde, Spartaanse opvoeding, hetgeen op den duur desastreus zou uitpakken voor de beide prinsen. Lodewijk groeide op in Slot Hohenschwangau, temidden van neogotiek en oude mythen en onder toezicht van leraren en lakeien.
- Ludwig II var konge av Bayern fra 10. mars 1864. Han var sønn av kong Maximilian II av Bayern og prinsesse Marie Friederike av Preussen. Ludwig II er i ettertiden kjent som en «eventyrkonge», en dyptfølende romantiker som svermet for det forgangne og riddertiden. Han var i samtiden beryktet for å bruke enorme summer på kunst og kultur, og å bygge en rekke praktfulle slott. De spektakulære slottene Neuschwanstein og Hohenschwangau ved Füssen var et uttrykk for denne romantiske lengselen. Ludwig var grepet av gamle tyske myter og sagn, spesielt sagaen som forteller om Svaneborgen og svaneridderen Lohengrin, som skulle ha dratt fra Bayern til Rhinen for å redde Elsa av Brabant. Ludwig følte derfor en særlig dragning mot de bayerske Alpene. I de slottene han her planla og lot oppføre tok Ludwig opp romantikkens idé om et forent Tyskland. I møtet med Richard Wagner, som han ble mesen for, ble hans glødende interesse for middelalderen, ridderlivet og den klassiske tyske middelalderlitteraturen ytterligere styrket. Han oppfattet Wagners verk som en appell til det splittede tyske folket om å endelige forene seg. Derfor kom Ludwig også til å støtte Bismarcks politikk, til tross for den sydtyske skepsisen mot Preussen. Med de enorme byggeprosjektene pådro Ludwig seg etter hvert en gjeld på over 14 millioner mark, hvilket endte med at flere kreditorer truet med rettssak. Hans gigantprosjekt med å bygge et bayersk slott inspirert av den franske solkongens Versailles, måtte derfor stanses før det var ferdigstilt. Det som imidlertid beseglet Ludwigs skjebne var hans stadig svakere interesse for utførelsen av kongelige plikter. Han innså trolig at det fremvoksende Tyskland ville gå på bekostning av Bayerns selvstendighet og innebære en svekkelse av hans egen posisjon. Deprimert over de voksende politiske og økonomiske utfordringene, valgte han å tilbringe stadig mer av sin tid avsondret fra folket, kun opptatt av den fantasiverden han skapte for seg selv i slottene sine. I Bayerns ledende politiske kretser fryktet man etterhvert at en konkurs og inkompetent konge skulle skape en enorm skandale, og i samråd med Bismarck besluttet den bayerske regjering at eneste utvei var å erklære ham sinnssyk. I 1886 ble han umyndiggjort og arrestert av regjeringen. Hans onkel Luitpold overtok styret av kongeriket som prinsregent. Fire dager senere ble Ludwig funnet druknet sammen med sin lege under mystiske omstendigheter i Starnberger See. Hvorvidt det skyldtes en ulykke, mord eller selvmord har aldri blitt klarlagt. Tross sin tragiske og æreløse død har Ludwig II i dag posisjonen som Bayerns evige konge. Hans navn og portrett fremheves overalt i hans tidligere rike. Bayern har betydelige inntekter fra turisttrafikken til slottene hans.
- Ludwik II, niem. Ludwig Friedrich Wilhelm von Wittelsbach, znany również jako Ludwik Szalony lub Bajkowy Król – król Bawarii od 1864 do swej śmierci. Ludwik II urodził się w pałacu Nymphenburg nieopodal Monachium jako pierwsze dziecko Maksymiliana II i księżniczki pruskiej Marii. Wstąpił na tron po śmierci ojca, w wieku 18 lat. Za jego panowania Bawaria została włączona do Rzeszy Niemieckiej. Ludwik był ekscentryczną osobą, np. utożsamiał się z Parsifalem. Jego dziwactwo (przez niektórych uznawane za chorobę psychiczną) postępowało wraz z kolejnymi niepowodzeniami w polityce zagranicznej i wewnętrznej. Pod koniec rządów praktycznie odseparował się od świata, spędzając czas w swoich baśniowych pałacach w Alpach. Najsłynniejszy z nich, Neuschwanstein, nigdy nie został ukończony, lecz mimo to jest jedną z najpopularniejszych niemieckich atrakcji turystycznych i symbolem Bawarii. Wielu współczesnych badaczy uważa, że "nietypowe" zachowania bawarskiego króla nie wynikały z obłędu, lecz stresu i problemów nieodłącznie związanych ze sprawowaniem władzy przez wrażliwą jednostkę. Ludwik II był nie tylko wielkim budowniczym niesamowitych pałaców "ze snu". Zasłynął również jako mecenas Ryszarda Wagnera. Jest wielce prawdopodobne, że gdyby nie królewskie wsparcie pieniężne, nigdy nie powstałby Pierścień Nibelunga. Ludwik nigdy się nie ożenił, choć był zaręczony z księżniczką bawarską – Zofią Charlottą, jego kuzynką i siostrą cesarzowej Elżbiety. Zaręczyny ogłoszono 22 stycznia 1867, ale po licznych zmianach daty ślubu, Ludwik wycofał się z danego słowa w październiku tego samego roku, Zofia zaś poślubiła Ferdynanda d'Alençon, wnuka Ludwika Filipa. Wydarzenia roku 1867 utwierdziły króla w przekonaniu o własnym homoseksualizmie, co, jako że Ludwik był gorliwym katolikiem, nie pozostało bez wpływu na jego i tak chwiejną psychikę. 9 czerwca 1886 Ludwik II został oficjalnie uznany za niepoczytalnego i pozbawiony tronu w wyniku spisku zawiązanego przez wrogich mu ministrów z jego wujem, księciem Luitpoldem, na czele. Następnie został uwięziony w zamku Berg, nad jeziorem Starnberg, na południe od Monachium. Niejasna jest jego śmierć w jeziorze Starnberg, rozważane było samobójstwo i morderstwo. 13 czerwca 1886 odnaleziono ciało Ludwika i jego lekarza Bernharda von Guddena, w jeziorze Starnberg, niedaleko brzegu. Ludwik został pochowany w kościele św. Michała w Monachium. Jest jednym z najbardziej charakterystycznych władców w całej historii Niemiec. Jego postać wciąż budzi żywe emocje i spory. W pamięci swoich poddanych zapisał się jako król-pacyfista (starał się unikać konfliktu zbrojnego z Prusami, a później z Francją). Jego życie stało się kanwą dla filmu Luchino Viscontiego pt. Ludwig.
- Luís II (Ludwig Otto Friedrich Wilhelm von Wittelsbach), membro da Casa de Wittelsbach foi rei da Baviera de 1864 até 1886, pouco tempo antes da sua morte. Foi também Duque de Zweibrücken e Conde Palatino do Reno. É por vezes referido como o Rei Louco, embora a veracidade desta afirmação seja contestada. Na base da sua deposição houve alegações de que o rei sofreria de uma doença mental, embora nunca tenha sido realizado qualquer exame médico. Como viria a morrer no dia seguinte em circunstâncias igualmente misteriosas, as questões em volta deste suposto diagnóstico continuam envolvidas em controvérsia. Uma das suas frases mais citadas foi: "Desejo continuar sendo um eterno enigma para mim e para os outros. " Também devido à sua personalidade excêntrica, recebeu outras alcunhas depreciativas, como o Rei Cisne pelos Ingleses e Rei de conto de fadas pelos alemães. Luís II é conhecido como um excêntrico, com um imenso legado na história da arte e na arquitetura. Encomendou a construção de vários castelos e palácios extravagantes e fantasistas, sendo o mais famoso o Castelo de Neuschwanstein, e foi um patrono devoto do compositor Richard Wagner.
- - |Ошибка: неверное или отсутствующее изображение||60px |} | Commons = Ludwig II of Bavaria }} Лю́двиг II О́тто Фри́дрих Вильге́льм Бава́рский — король Баварии из династии Виттельсбахов. Старший сын Максимилиана II. Вошёл в историю как «сказочный король» благодаря построенным им замкам, самым знаменитым из которых является Нойшванштайн.
- Ludvig II (Ludwig II. ), född 25 augusti 1845, död 13 juni 1886 (drunkning), var kung av Bayern 1864–1886. Han tillhörde Wittelsbachdynastin och var son till Maximilian II av Bayern och Maria av Preussen. 25 augusti 1845 föddes det första barnet till kronprins Maximilian av Bayern och hans gemål Maria av Preussen, en son som fick namn efter sin farfar kung Ludwig I, då den unge prinsen hade samma födelsedag som kungen. Kronprinsparet fick ytterligare en son, Otto, tre år senare, och kort därefter, när Ludwig I tvingades abdikera, blev Maximilian kung av Bayern och prins Ludwig följaktligen kronprins. Kronprinsens och hans bror uppfostrades i en sträng anda, där kontakten med föräldrarna bestod ett par gemensamma måltider och faderns aga. Idealet var att de skulle genom den stränga uppfostran känna ett större ansvarstagande, fast effekten blev snarare den motsatta, när man har facit i handen. Genom besök sin släkting hertig Maximilian kom kronprins Ludwig i kontakt med Wagners verk, och han lyckades tjata till sig hos fadern att den kungliga operan i München skulle sätta upp Lohengrin, vilken Ludwig såg för första gången på sin 16 årsdag. Från denna stund blev han en övertygad anhängare till Wagner. När fadern plötsligt dog i mars 1864 blev den 18-årige kronprinsen kung. En av hans första åtgärder var att se till att Wagner kom till München. Mycket har skrivits om kung Ludwig som en "Märchenkönig" (sagokung), men det mesta tyder på att den unge kungen inte alls var någon verklighetsfrämmande person utan en fullt rationell politiker som i mångt och mycket följde i faderns politiska fotspår. I samband med det österrikisk-preussiska kriget 1866 ställde sig Bayern på Österrikes sida, och således på den förlorande sidan. Bayern klarade sig bra i freden efter kriget, men tvingades in i en allians med Preussen. Ludwig II övervägde att abdikera, han ville inte ”bli en skuggkung utan makt”. I samband med det fransk-tyska kriget 1870–1871 kom Bayern att fullfölja alliansen med Preussen. Det var Ludwig II som erbjöd den preussiske kungen Wilhelm I den tyska kejsarkronan. Ludwig II valde dock att ej närvara vid kejsarproklamationen i Verseilles 18 januari 1871, han repressenterades av sin yngre bror Otto. Efter det tyska kejsarrikets utropande kom kung Ludwig att dra sig undan och främst ägna tiden åt slottsbyggnation. Kungen svärmade för det förgångna och för dynastins historia sedan riddartiden. Han växte upp i slottet Hohenschwangau vid Füssen som är ett uttryck för denna romantiska längtan. Sagan berättar om Svanborgen och om svanriddaren Lohengrin, som härifrån skulle ha dragit till Rhen för att rädda Elsa av Brabant. I denna alpvärld tog Ludvig II upp romantikens idé om ett enat Tyskland. I mötet med Richard Wagner hade Ludvig gripits av en glödande känsla för dessa gamla sagor. Ludvig uppfattade Wagners verk som en manande appell till det splittrade tyska folket att äntligen ena sig. Därför kom också Ludvig och Bayern att till slut stödja Bismarcks politik för att ena Tyskland under Preussen. Detta stöd skedde trots den sydtyska misstänksamheten mot preusseriet och militarismen. Det sägs att byggandet av slotten Linderhof, Neuschwanstein och Herrenchiemsee höll på att göra Bayern bankrutt men detta är enbart en myt, egentligen använde kungen sina egna pengar till att finansiera slotten. Den 11 juni 1886 hade dock den bayerska politiska ledningen fått nog av alla excesser som uppehöll Ludvig och kungen skulle avsättas. Han arresterades i sin säng på slottet Neuschwanstein och fördes av psykiatern Bernhard von Gudden till slottet Berg vid Starnbergsjön. Två dagar senare hittades de båda drunknade i sjön. Omständigheterna kring dödsfallen är fortfarande inte klarlagda. Han efterträddes av sin bror Otto I av Bayern som var förklarad sinnessjuk redan 1872. Regentskapet togs därför om hand av farbrodern Luitpold av Bayern.
- Лю́двіґ II — король Баварії, син Максиміліана II Під час царювання Людвіґа Баварія стала частиною Німецької імперії, зберігаючи, як і інші німецькі монархії, значну міру автономії та власну правлячу династію. Увійшов до історії як меценат великого композитора Ріхарда Вагнера та своїми архітектурними проектами, яким притаманна гігантоманія, за що отримав прізвисько Божевільний Людвіґ. Зокрема, він намагався створити в баварських горах точну копію Версалю — палац Херренкімзе. Сучасники короля одностайно засуджували його за розтрату грошей, проте створений Людвіґом замок Нойшванштайн є у наш час одним з найбільших туристичних центрів Баварії та важливим джерелом її доходу. У 1880-ті роки король жив майже в повній ізоляції від суспільства, і 10 червня 1886 року консиліум лікарів визнав його божевільними, а ще через два дні Людвіґ потонув в озері біля власного замка Берг. Обставини загибелі короля і його лікаря, що потонув разом з ним, досі остаточно не з'ясовані. У XX столітті образ Людвіґа був популярним у літературі та мистецтві, він став героєм однойменного фільму Лукіно Вісконті, романа Л. А. де Вільєни «Золото та безумство над Баварією» та ін.
- 路德维希二世 LOUIS II de BAVIERE（全名为：路德维希·奥托·弗里德里希·威廉 Ludwig Otto Friedrich Wilhelm，1845年8月25日－1886年6月13日）维特尔斯巴赫王朝的巴伐利亚国王（1864年—1886年在位）。绰号“疯王路德维希”。
- Ludwig II (Ludwig Otto Friedrich Wilhelm; sometimes rendered as Louis II in English) (25 August 1845 – 13 June 1886) was King of Bavaria from 1864 until shortly before his death. He is sometimes called the Swan King and der Märchenkönig, the Fairy tale King. Additional titles were Count Palatine of the Rhine, Duke of Bavaria, Franconia and in Swabia. Ludwig is sometimes also called "Mad King Ludwig", though the accuracy of that label has been disputed. His younger brother, Otto, was considered insane, thus the claim of hereditary madness was convenient. Because Ludwig was deposed on grounds of mental incapacity without any medical examination, questions about the medical "diagnosis" remain controversial. Adding to the controversy are the mysterious circumstances under which he died. King Ludwig and the doctor assigned to him in captivity at Castle Berg on Lake Starnberg were both found dead in the lake in waist-high water (Ludwig was well-known to be a strong swimmer), the doctor with unexplained injuries to the head and shoulders on the morning of June 13, 1886. One of his most quoted sayings was "I wish to remain an eternal enigma to myself and to others. " Ludwig is best known as an eccentric whose legacy is intertwined with the history of art and architecture. He commissioned the construction of two extravagant palaces and a castle, the most famous being Neuschwanstein, and was a devoted patron of the composer Richard Wagner. King Ludwig is generally well-liked and even revered by many Bavarians today, many of whom note the irony of his supposed madness and the fact that his legacy of architecture and art and the tourist income they generate help to make Bavaria the richest state in Germany.
- Ludwig II (Ludwig Otto Friedrich Wilhelm; sometimes rendered as Louis II in English) (25 August 1845 – 13 June 1886) was King of Bavaria from 1864 until shortly before his death. He is sometimes called the Swan King and der Märchenkönig, the Fairy tale King. Additional titles were Count Palatine of the Rhine, Duke of Bavaria, Franconia and in Swabia. Ludwig is sometimes also called "Mad King Ludwig", though the accuracy of that label has been disputed. His younger brother, Otto, was considered insane, thus the claim of hereditary madness was convenient. Because Ludwig was deposed on grounds of mental incapacity without any medical examination, questions about the medical "diagnosis" remain controversial. Adding to the controversy are the mysterious circumstances under which he died. King Ludwig and the doctor assigned to him in captivity at Castle Berg on Lake Starnberg were both found dead in the lake in waist-high water, the doctor with unexplained injuries to the head and shoulders, the morning after the day Ludwig was deposed. One of Ludwig's most quoted sayings was "I wish to remain an eternal enigma to myself and to others. " Ludwig is best known as an eccentric whose legacy is intertwined with the history of art and architecture. He commissioned the construction of two extravagant palaces and a castle, the most famous being Neuschwanstein, and was a devoted patron of the composer Richard Wagner. King Ludwig is generally well-liked and even revered by many Bavarians today, many of whom note the irony of his supposed madness and the fact that his legacy of architecture and art and the tourist income they generate help to make Bavaria the richest state in Germany.
|
| rdfs:comment
|
- Lluís II de Baviera, Ludwig Friedrich Wilhelm, més conegut com “el rei boig” i com el “rei de conte de fades”, va ser rei de Baviera des de 1864 fins a la seva mort.
- Ludvík II. Wittelsbach (též Ludvík II. Bavorský, vlastním jménem Ludwig Friedrich Wilhelm),, byl z politického hlediska nepříliš významný bavorský král, který vstoupil do historie především jako mecenáš umění. Pocházel z knížecího a královského rodu Wittelsbachů a od 10. března 1864 až do 9. června 1886 byl králem Bavorska. Byl nazýván pohádkovým králem, a to především díky zámkům, které vybudoval a také pro svůj tragický životní osud.
- Ludwig II. Otto Friedrich Wilhelm von Bayern, aus dem deutschen Fürstenhaus Wittelsbach stammend, war vom 10. März 1864 an bis zu seinem Tod König von Bayern. Nach seiner Entmündigung am 10. Juni 1886 übernahm sein Onkel Luitpold als Prinzregent die Regierungsgeschäfte. Ludwig II. hat sich in der bayerischen Geschichte vor allem als leidenschaftlicher Schlossbauherr, unter anderem von Neuschwanstein, ein Denkmal gesetzt, weshalb er volkstümlich auch als Märchenkönig bezeichnet wird.
- Ludwig II (Ludwig Otto Friedrich Wilhelm; sometimes rendered as Louis II in English) (25 August 1845 – 13 June 1886) was King of Bavaria from 1864 until shortly before his death. He is sometimes called the Swan King and der Märchenkönig, the Fairy tale King. Additional titles were Count Palatine of the Rhine, Duke of Bavaria, Franconia and in Swabia. Ludwig is sometimes also called "Mad King Ludwig", though the accuracy of that label has been disputed.
- Luis de Wittelsbach (Ludwig Otto Frederik Wilhelm),, fue un príncipe bávaro de la Casa de Wittelsbach, rey de Baviera de 1864 a 1886 bajo el nombre de Luis II de Baviera.
- Ludvig II (Ludwig Friedrich Wilhelm von Wittelsbach) oli Baijerin kuningas vuosina 1864–1886. Hänet muistetaan käytökseltään omalaatuisena kuninkaana, joka rakennutti useita satumaisen hienoja linnoja. Vuonna 1886 Ludvig syrjäytettiin julistamalla hänet mielisairaaksi. Hän kuoli muutamaa päivää myöhemmin hukkumalla epäselviksi jääneissä olosuhteissa.
- Ludwig Otto Friedrich Wilhelm von Wittelsbach est le roi de Bavière de 1864 à 1886 sous le nom de Louis II. Ses autres titres sont : comte palatin du Rhin, duc de Bavière, de Franconie et de Souabe. Louis II est surtout connu comme un excentrique dont l'héritage est étroitement liée à l'histoire de l'art et de l'architecture. Il a commandé la construction de plusieurs châteaux et palais extravagants et fantastiques dont le plus célèbre est Neuschwanstein.
- II. Lajos bajor király, a Wittelsbach-házból származó bajor királyi herceg, 1864-től Bajorország uralkodója. Más néven az „Őrült Lajos király”, németül „Der Verrückte König Ludwig”. Gyakran nevezik még „Hattyúkirálynak”, vagy „der Märchenkönig”-nek, azaz „Mesekirálynak” is. Richard Wagner nagy rajongója és támogatója volt, a történelemkönyvekbe leginkább építkezéseivel írta be magát.
- ルートヴィヒ2世 （Ludwig II. , 1845年8月25日 - 1886年6月13日）は、第4代バイエルン国王（在位：1864年 - 1886年）。「狂王」の異名で知られる。若い頃は美貌に恵まれ、多くの画家らによって描かれた。
- Lodewijk Frederik Willem, bijgenaamd de Sprookjeskoning, was van 1864 tot 1886 koning van Beieren. Hij was de oudste zoon van koning Maximiliaan II en prinses Marie van Pruisen. De koning was als kroonprins zeer streng voor de kleine Lodewijk en zijn broer. Hij zag zijn kinderen niet vaker dan twee keer per dag. Maximiliaan geloofde in een harde, Spartaanse opvoeding, hetgeen op den duur desastreus zou uitpakken voor de beide prinsen.
- Ludwig II var konge av Bayern fra 10. mars 1864. Han var sønn av kong Maximilian II av Bayern og prinsesse Marie Friederike av Preussen. Ludwig II er i ettertiden kjent som en «eventyrkonge», en dyptfølende romantiker som svermet for det forgangne og riddertiden. Han var i samtiden beryktet for å bruke enorme summer på kunst og kultur, og å bygge en rekke praktfulle slott. De spektakulære slottene Neuschwanstein og Hohenschwangau ved Füssen var et uttrykk for denne romantiske lengselen.
- Ludwik II, niem. Ludwig Friedrich Wilhelm von Wittelsbach, znany również jako Ludwik Szalony lub Bajkowy Król – król Bawarii od 1864 do swej śmierci. Ludwik II urodził się w pałacu Nymphenburg nieopodal Monachium jako pierwsze dziecko Maksymiliana II i księżniczki pruskiej Marii. Wstąpił na tron po śmierci ojca, w wieku 18 lat. Za jego panowania Bawaria została włączona do Rzeszy Niemieckiej. Ludwik był ekscentryczną osobą, np. utożsamiał się z Parsifalem.
- Luís II (Ludwig Otto Friedrich Wilhelm von Wittelsbach), membro da Casa de Wittelsbach foi rei da Baviera de 1864 até 1886, pouco tempo antes da sua morte. Foi também Duque de Zweibrücken e Conde Palatino do Reno. É por vezes referido como o Rei Louco, embora a veracidade desta afirmação seja contestada. Na base da sua deposição houve alegações de que o rei sofreria de uma doença mental, embora nunca tenha sido realizado qualquer exame médico.
- - |Ошибка: неверное или отсутствующее изображение||60px |} | Commons = Ludwig II of Bavaria }} Лю́двиг II О́тто Фри́дрих Вильге́льм Бава́рский — король Баварии из династии Виттельсбахов. Старший сын Максимилиана II. Вошёл в историю как «сказочный король» благодаря построенным им замкам, самым знаменитым из которых является Нойшванштайн.
- Ludvig II (Ludwig II. ), född 25 augusti 1845, död 13 juni 1886 (drunkning), var kung av Bayern 1864–1886. Han tillhörde Wittelsbachdynastin och var son till Maximilian II av Bayern och Maria av Preussen. 25 augusti 1845 föddes det första barnet till kronprins Maximilian av Bayern och hans gemål Maria av Preussen, en son som fick namn efter sin farfar kung Ludwig I, då den unge prinsen hade samma födelsedag som kungen.
- Лю́двіґ II — король Баварії, син Максиміліана II Під час царювання Людвіґа Баварія стала частиною Німецької імперії, зберігаючи, як і інші німецькі монархії, значну міру автономії та власну правлячу династію. Увійшов до історії як меценат великого композитора Ріхарда Вагнера та своїми архітектурними проектами, яким притаманна гігантоманія, за що отримав прізвисько Божевільний Людвіґ. Зокрема, він намагався створити в баварських горах точну копію Версалю — палац Херренкімзе.
- 路德维希二世 LOUIS II de BAVIERE（全名为：路德维希·奥托·弗里德里希·威廉 Ludwig Otto Friedrich Wilhelm，1845年8月25日－1886年6月13日）维特尔斯巴赫王朝的巴伐利亚国王（1864年—1886年在位）。绰号“疯王路德维希”。
|
