| dbpprop:abstract
|
- Lucius Junius Brutus (or Lucius Iunius Brutus) was the founder of the Roman Republic and traditionally one of the first consuls in 509 BC. He was the primary ancestor of the Junius family in Ancient Rome, including Marcus Junius Brutus.
- Lucius Iunius Brutus war der Sage nach der erste Konsul bzw. praetor maximus der römischen Republik nach dem Sturz des letzten etruskischen Königs von Rom, Tarquinius Superbus. Nach der heutigen Forschung ist die Gestalt des Brutus allerdings als fiktiv anzusehen. Es gibt praktisch keine authentischen Quellen, die bis in die Zeit der frühen Republik zurückreichen. Spätere Autoren haben die spärliche Überlieferung immer freier ausgestaltet, teilweise aus Eigeninteresse. So verschaffte sich vermutlich das plebejische (und damit erst während der mittleren Republik, ab Ende des 4. Jahrhunderts v. Chr. , politisch wirksame) Geschlecht der Iunii Bruti einen mythischen Vorvater, der wie alle Konsuln der frühen Republik Patrizier gewesen sein soll. Brutus soll maßgeblich die Vertreibung des letzten etruskischen Königs Tarquinius Superbus im Jahr 510 v. Chr. herbeigeführt haben. Die 244 Jahre bestehende Königsherrschaft wurde dann durch die römische Republik (libera res publica) abgelöst.
- Luci Juni Brut fou cònsol romà el 509 aC segons els Fastii, després de l'expulsió dels tarquins. Segons la història tal com es va escriure, Marc Brut, que era molt ric, estava casat amb la germana de Tarquí el Superb; va enviudar i van quedar dos fills menors, el gran que fou mort per ordre de Tarquí i el jove que es va salvar fent-se passar per idiota (i va rebre el sobrenom de Brut, equivalent a idiota); Tarquí es va apoderar de la seva herència. Un dia Tarquí es va alarmar per un fet inexplicable i va enviar als seus dos fills, Tit i Aruns a preguntar a l'oracle de Delfos qui regnaria a Roma després de Tarquí i l'oracle va respondre que aquell que primer fes un petó a la seva mare al arribar a Roma; Brut va interpretar l'oracle i quan va arribar va besar la terra, mare de tots; no va tardar gaire a produir-se el rapte de Lucrècia i Brut va acompanyar al pare d'aquesta a Roma i va ser present al moment de la mort de la noia. En qualitat de tribú celerum, càrrec que exercia (equivalent en front del rei al càrrec de magister equitum en front del cònsol) va revoltar al poble i va aconseguir l'expulsió dels tarquins essent elegit cònsol als comicis centuriats junt amb Luci Tarquini Col·latí (Lucius Tarquinius Collatinus). Els seus dos propis fills van conspirar contra la República (junt amb altres nobles) per restaurar als Tarquins, i el pare va ordenar la seva execució. El seu col·lega Luci Tarquini va haver de renunciar i fou expulsat de Roma perquè no quedés ningú de la família, i quan Veis i Tarquínia van voler restablir als tarquins per la força, Brut va marxar contra aquestes ciutats i va morir combatent contra Aruns, fill de Tarquí, que també va morir. Se li va erigir una estàtua al Capitoli. Aquest relat té greus dificultats cronològiques, ja que Tarquí se suposa que va regnar 25 anys i Brut era un nen quan Tarquí ja era rei; tampoc es probable que es podes fer passar per idiota i fos tribú celerum.
- Lucius Iunius Brutus fue un personaje legendario, considerado el fundador de la República Romana por su pueblo. El séptimo y último rey romano Lucius Tarquinius gobernaba Roma durante los tiempos de Bruto. Este rey era descendiente de Lucio Tarquinio Prisco, un usurpador etrusco. Durante el tiempo de los Tarquinios el reino se había extendido hasta alcanzar 800 km² y la ciudad albergaba a unos 35 mil habitantes. Las ciudades latinas reconocían la fuerza del rey romano y le eran serviles. Sin embargo, el ambiente en Roma no era amigable a estos reyes etruscos. En años anteriores los reyes habían invitado a las familias nobles de la ciudad para que lo aconsejaran, en una reunión llamada Senado. Cuando murió Servio Tulio, el nuevo rey Tarquinio se negó a convocar estos nobles, y éstos se ofendieron. En esta época se le dio el sobrenombre de Superbus o Soberbio. Sin embargo, no fue la conducta del rey lo que desencadenó su caída, sino la conducta de su hijo Sexto Tarquinio. Según la tradición romana, Sexto violó a una mujer noble casada llamada Lucrecia, la cual se suicidó después. Esto ocasionó que Bruto, que era primo del rey, levantara a la población y expulsara a los Tarquinios, para luego establecer la república. Se cree que esto ocurrió en el año 509 o 505 a. C. Inmediatamente se creó un Senado permanente, y se designaron dos magistrados que ejecutarían las decisiones de los primeros, a estos se les llamó pretores y luego cónsules. Los primeros cónsules de la República fueron Bruto y Lucio Tarquinio Colatino, el esposo de la finada Lucrecia. El primer acto de Bruto como cónsul fue obligar a Colatino a renunciar bajo el pretexto de que él era un Tarquinio y Roma no sería libre hasta que todos los Tarquinios se fueran. Colatino se vio presionado y se mudó al pueblo latino de Lanuvium. Luego el Senado decretó que todos los Tarquinios debían ser exiliados y el pueblo eligió como nuevo cónsul a Publius Valerius, amigo de Bruto. Aparentemente a nadie le interesó que a pesar de que Bruto no portaba el nombre Tarquinio, él era un pariente más cercano a los reyes que el exiliado Colatino. Tiempo después, varios familiares suyos planearon el derrocamiento de Bruto, pero la conspiración fracasó y muchos familiares suyos fueron ejecutados, incluyendo sus dos hijos Tito y Tiberio. Al poco tiempo, Tarquinio el Soberbio intentó recuperar su trono, pero fracasó, sin embargo Bruto murió en el combate. A pesar de que los romanos lo consideraron el fundador de la República, sus acciones han llevado a los historiadores a considerar que Bruto pensaba instalarse como rey, mas la muerte impidió sus planes. Un lejano descendiente suyo fue el fiel republicano Marco Junio Bruto, uno de los asesinos de Julio César, del cual se piensa que sus intenciones eran reinstalar la monarquía en Roma.
- Lucius Junius Brutus oli tradition mukaan toinen Rooman ensimmäisistä konsuleista vuonna 509 eaa. Brutus syrjäytti Rooman viimeisen kuninkaan Lucius Tarquinius Superbuksen ja perusti Rooman tasavallan.
- Lucius Junius Brutus est le fondateur légendaire de la République romaine; son existence est controversée. Il faut préciser que comme la plus grande partie des hommes et des institutions de cette époque romaine, la réalité de son existence historique et de ses actions nous échappent, nos sources lacunaires présentant par ailleurs des récits et des traditions considérablement réécrits et déformés.
- Fu citato da Dante nel limbo, nel IV canto dell'Inferno.
- ファイル:Capitoline Brutus Musei Capitolini MC1183. jpg ブルートゥスの胸像（カピトリーノ美術館） ルキウス・ユニウス・ブルートゥス（Lucius Iunius Brutus）は、共和政ローマの実質的な設立者。紀元前509年、第7代ローマ王タルクィニウス・スペルブスを追放して共和政を布き、初代コンスルとして就任した。
- Lucius Junius Brutus, in het Latijn gespeld als LVCIVS IVNIVS BRVTVS, was volgens de Romeinse overlevering een van de twee eerste consuls van de Romeinse Republiek. Hij was een zoon van Tarquinia, de zus van koning Tarquinius Superbus. Eén van zijn broers was het slachtoffer geworden van Tarquinius’ schrikbewind, en om zelf te kunnen overleven en door zijn oom met rust te worden gelaten deed hij zich voor als achterlijk (brutus betekent zoveel als domoor). Brutus was aanwezig geweest bij de dood van Lucretia. Toen was de maat voor hem vol: hij legde eindelijk zijn voorgewende onnozelheid af en liet de aanwezige familieleden zweren dat ze de gehate monarchie omver zouden werpen. Ook zette hij het volk aan tot de algemene opstand. Na de uitdrijving van koning Tarquinius werd Brutus dan ook tot eerste consul verkozen, samen met zijn neef Collatinus, de echtgenoot van Lucretia. Tarquinius begon echter heimelijk de jonge aristocraten op te zetten tegen de nieuwe staatsvorm, maar het complot lekte uit, en de samenzweerders werden gearresteerd. Het was een zware slag voor Brutus toen hij onder de gevangenen zijn zonen Titus en Tiberius herkende. Zijn vaderlijke gevoelens beletten hem echter niet om consequent de doodstraf over de verraders uit te spreken. De burgers waren zo kwaad over het verraad van de Tarquinii, dat zij alle personen die de gehate naam Tarquinius droegen, voorgoed uit de stad verbanden. Dat gebod gold ook voor Brutus’ medeconsul Lucius Tarquinius Collatinus, die ook een Tarquinius was, ook al had hij een hekel aan de koning. Collatinus nam consequent ontslag als consul en verliet de stad, waarna een vervanger werd gekozen. Brutus sneuvelde uiteindelijk in een veldslag tegen de Tarquinii. In een tweegevecht met Tarquinius’ zoon Arruns werden beide tegenstanders door elkaars wapen dodelijk gewond.
- Lucius Junius Brutus var grunnleggeren av den romerske republikk og etter tradisjonen en av de første konsulene i 509 f. Kr. Ifølge Livius ble republikken grunnlagt da den siste kongen av Roma, Lucius Tarquinius Superbus, ble jaget fra byen. Kongens sønn, Sextus Tarquinius, skal ha voldtatt en adelskvinne ved navn Lucretia. Hun skal ha bedt sin familie og slektninger om å ta hevn, deretter hadde hun tatt sitt eget liv. Hennes slektininger skal ha startet et opprør som endte med at kongefamilien ble utvist av Roma og sendt i eksil til Etruria. Lucretias enkemann, Lucius Tarquinius Collatinus og hennes bror, Lucius Junius Brutus, ble valgt til konsuler i den nye republikken (Marcus Junius Brutus, som senere var med på å drepe Julius Cæsar, hevdet å nedstamme fra Lucius Junius Brutus).
- Lucjusz Juniusz Brutus Lucius Iunius Brutus – na wpół legendarny rzymski patrycjusz. Według legendy król Tarkwiniusz Pyszny zgładził ojca i starszego brata Brutusa, natomiast Lucjusz uniknął takiego losu udając głupca, stąd przydomek Brutus - tępy. Zbrodnie Tarkwiniuszy - ojca i jego dwóch synów, wywołały powstanie ludu, podburzanego przez Brutusa, dla którego czarę goryczy przepełnił gwałt dokonany przez Sekstusa, syna Tarkwiniusza na Lukrecji, krewniaczce Brutusa. Lukrecja znana powszechnie z cnoty, nie mogąc znieść hańby popełniła samobójstwo. W 509 p.n.e. Brutus jako przywódca powstania przeciw Tarkwiniuszowi, doprowadził do wypędzenia króla (stąd spotykane określenie "Brutus tyranobójca"). Na miejsce monarchii wprowadził republikę - oddając władzę Senatowi. Został pierwszym z konsulów razem z Lucjuszem Tarkwiniuszem Kollatynem, krewnym obalonego króla i wdowcem po Lukrecji. Musiał stawić czoła spiskowcom, którzy chcieli przywrócenia Tarkwiniusza na tron, do spiskowców należeli również jego synowie Tytus i Tyberiusz. Za zasługi Rzymianie wystawili mu posąg na Kapitolu. Jego potomkiem był Marek Juniusz Brutus, jeden z zabójców Juliusza Cezara.
- Lúcio Júnio Bruto (em latim Lucius Iunius Brutus) foi um personagem legendário, considerado o fundador da República Romana pelo povo romano. Segundo a tradição romana (talvez lendária), Lúcio Bruto foi o principal articulador da queda de Tarquínio Soberbo e do regime monárquico. A história da morte de Lucrécia parece ter sido incorporada, posteriormente, à sua biografia, provavelmente por volta do século II a.C. Na condição de cônsul da recém fundada República, diz-se que fez executar os próprios filhos por traição e concluiu o primeiro acordo comercial com os cartagineses, mas isso também pode não ser verídico. Não menos duvidosa era a alegação de Marco Bruto, um dos assassinos de César, de ser seu descendente.
- Луций Юний Брут — один из основателей Римской республики, возглавивиший восстание против последнего римского царя Тарквиния Гордого в 509 до н. э.. Один из двух первых римских консулов. Луций Юний Брут, принадлежавший к древнему плебейскому роду Юниев, был племянником (сыном сестры) царя Тарквиния Гордого. Во время массовых репрессий Тарквиния сумел «спрятать природный ум под приятною личиной», и тем избежать участи родственников и влиятельных представителей знати. Само прозвище Брут означает Тупица. С именем Брута связывают предание. В Дельфы от царя Тарквиния было послано посольство для истолкования несчастливого знамения в доме царя. Послами были сыновья царя Тит и Аррунт, а сопровождающим с ними — Брут, который в дар Аполлону преподнес золотой жезл, скрытый внутри рогового, — иносказательный образ своего ума. После исполнения царского поручения юноши испросили оракула, кто будет следующим царем, на что получили ответ: «Верховную власть в Риме получит тот, кто первый поцелует мать». Брут верно истолковал пророчество и, сделав вид, что оступился, припал губами к земле. Через некоторое время после этого посольства случилось так, что царевич Секст Тарквиний обесчестил жену своего родственника Тарквиния Коллатина Лукрецию, дочь Спурия Лукреция Триципитина. Лукреция рассказала о происшедшем мужу, отцу, а также их спутникам Юнию Бруту и Публию Валерию, после чего, не выдержав позора, покончила с собой. Это событие возмутило жителей Коллация, побудив их к бунту. Той же ночью волнение перекинулось в Рим, где побуждаемый пламенными речами Брута народ низложил царя, находившегося в это время при войске, осаждавшем рутульский город Ардеи. Войско тоже переметнулось к мятежникам и царь Тарквиний с сыновьями были изгнаны. Первыми консулами в 509 до н. э. были избраны Луций Юний Брут и Тарквиний Коллатин. В этом же году в Риме возник процарский заговор при поддержке Тарквиниев. В число заговорщиков входили знатные юноши, в том числе и сыновья Брута Тит и Тиберий. Однако, один из рабов донес на заговорщиков консулам, в связи с чем они были схвачены и казнены. Осенью Тарквиний при поддержке этрусских городов Вейи и Тарквинии собрал войско и пошёл на Рим. Против них выступили консулы Луций Юний и Публий Валерий (Коллатин к тому времени был изгнан из города из-за родственных связей с царем). В стычке передовых конных отрядов Юний Брут убил Аррунта Тарквиния, но и пал сам. Подоспевшая пехота под командованием Валерия рассеяла войско вейян и заставила отступить тарквинийцев.
- Lucius Junius (eller Iunius) Brutus var en av grundarna av den [[romerska republiken [[509 f. Kr. och även en av de första [[Konsul (Rom)|konsulerna, vald samma år.
- Lucius Junius Brutus (ya da Lucius Iunius Brutus) Roma Cumhuriyeti'nin kurucusu ve ilk konsüllerden biriydi (MÖ 509). Marcus Junius Brutus'ünde mensubu olduğu antik Roma'nın meşhur Junius ailesinin başıdır.
|
| rdfs:comment
|
- Lucius Junius Brutus (or Lucius Iunius Brutus) was the founder of the Roman Republic and traditionally one of the first consuls in 509 BC. He was the primary ancestor of the Junius family in Ancient Rome, including Marcus Junius Brutus.
- Lucius Iunius Brutus war der Sage nach der erste Konsul bzw. praetor maximus der römischen Republik nach dem Sturz des letzten etruskischen Königs von Rom, Tarquinius Superbus. Nach der heutigen Forschung ist die Gestalt des Brutus allerdings als fiktiv anzusehen. Es gibt praktisch keine authentischen Quellen, die bis in die Zeit der frühen Republik zurückreichen. Spätere Autoren haben die spärliche Überlieferung immer freier ausgestaltet, teilweise aus Eigeninteresse.
- Luci Juni Brut fou cònsol romà el 509 aC segons els Fastii, després de l'expulsió dels tarquins. Segons la història tal com es va escriure, Marc Brut, que era molt ric, estava casat amb la germana de Tarquí el Superb; va enviudar i van quedar dos fills menors, el gran que fou mort per ordre de Tarquí i el jove que es va salvar fent-se passar per idiota (i va rebre el sobrenom de Brut, equivalent a idiota); Tarquí es va apoderar de la seva herència.
- Lucius Iunius Brutus fue un personaje legendario, considerado el fundador de la República Romana por su pueblo. El séptimo y último rey romano Lucius Tarquinius gobernaba Roma durante los tiempos de Bruto. Este rey era descendiente de Lucio Tarquinio Prisco, un usurpador etrusco. Durante el tiempo de los Tarquinios el reino se había extendido hasta alcanzar 800 km² y la ciudad albergaba a unos 35 mil habitantes. Las ciudades latinas reconocían la fuerza del rey romano y le eran serviles.
- Lucius Junius Brutus oli tradition mukaan toinen Rooman ensimmäisistä konsuleista vuonna 509 eaa. Brutus syrjäytti Rooman viimeisen kuninkaan Lucius Tarquinius Superbuksen ja perusti Rooman tasavallan.
- Lucius Junius Brutus est le fondateur légendaire de la République romaine; son existence est controversée. Il faut préciser que comme la plus grande partie des hommes et des institutions de cette époque romaine, la réalité de son existence historique et de ses actions nous échappent, nos sources lacunaires présentant par ailleurs des récits et des traditions considérablement réécrits et déformés.
- Fu citato da Dante nel limbo, nel IV canto dell'Inferno.
- ファイル:Capitoline Brutus Musei Capitolini MC1183. jpg ブルートゥスの胸像（カピトリーノ美術館） ルキウス・ユニウス・ブルートゥス（Lucius Iunius Brutus）は、共和政ローマの実質的な設立者。紀元前509年、第7代ローマ王タルクィニウス・スペルブスを追放して共和政を布き、初代コンスルとして就任した。
- Lucius Junius Brutus, in het Latijn gespeld als LVCIVS IVNIVS BRVTVS, was volgens de Romeinse overlevering een van de twee eerste consuls van de Romeinse Republiek. Hij was een zoon van Tarquinia, de zus van koning Tarquinius Superbus. Eén van zijn broers was het slachtoffer geworden van Tarquinius’ schrikbewind, en om zelf te kunnen overleven en door zijn oom met rust te worden gelaten deed hij zich voor als achterlijk (brutus betekent zoveel als domoor).
- Lucius Junius Brutus var grunnleggeren av den romerske republikk og etter tradisjonen en av de første konsulene i 509 f. Kr. Ifølge Livius ble republikken grunnlagt da den siste kongen av Roma, Lucius Tarquinius Superbus, ble jaget fra byen. Kongens sønn, Sextus Tarquinius, skal ha voldtatt en adelskvinne ved navn Lucretia. Hun skal ha bedt sin familie og slektninger om å ta hevn, deretter hadde hun tatt sitt eget liv.
- Lucjusz Juniusz Brutus Lucius Iunius Brutus – na wpół legendarny rzymski patrycjusz. Według legendy król Tarkwiniusz Pyszny zgładził ojca i starszego brata Brutusa, natomiast Lucjusz uniknął takiego losu udając głupca, stąd przydomek Brutus - tępy. Zbrodnie Tarkwiniuszy - ojca i jego dwóch synów, wywołały powstanie ludu, podburzanego przez Brutusa, dla którego czarę goryczy przepełnił gwałt dokonany przez Sekstusa, syna Tarkwiniusza na Lukrecji, krewniaczce Brutusa.
- Lúcio Júnio Bruto (em latim Lucius Iunius Brutus) foi um personagem legendário, considerado o fundador da República Romana pelo povo romano. Segundo a tradição romana (talvez lendária), Lúcio Bruto foi o principal articulador da queda de Tarquínio Soberbo e do regime monárquico. A história da morte de Lucrécia parece ter sido incorporada, posteriormente, à sua biografia, provavelmente por volta do século II a.C.
- Луций Юний Брут — один из основателей Римской республики, возглавивиший восстание против последнего римского царя Тарквиния Гордого в 509 до н. э.. Один из двух первых римских консулов.
- Lucius Junius (eller Iunius) Brutus var en av grundarna av den [[romerska republiken [[509 f. Kr. och även en av de första [[Konsul (Rom)|konsulerna, vald samma år.
- Lucius Junius Brutus (ya da Lucius Iunius Brutus) Roma Cumhuriyeti'nin kurucusu ve ilk konsüllerden biriydi (MÖ 509). Marcus Junius Brutus'ünde mensubu olduğu antik Roma'nın meşhur Junius ailesinin başıdır.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
