| dbpprop:abstract
|
- Język dolnosaksoński, dawniej "język dolnoniemiecki" . Wywodzi się z języka starosaksońskiego. Kod ISO 639-2 nds. Językiem dolnosaksońskim posługują się mieszkańcy Niemiec północnych, oprócz tego w prowincjach północno-wschodnich Niderlandów. Do końca drugiej wojny światowej język dolnosaksoński był także używany w Polsce północnej i dalej na wschód wzdłuż wybrzeża Bałtyku. Większa część zapożyczeń "niemieckich" w języku kaszubskim, w języku estońskim i w językach skandynawskich faktycznie nie pochodziła z języka niemieckiego ale z języka dolnosaksońskiego. Mennonici, którzy teraz mieszkają w wielu częściach świata, mówią dialektem dolnosaksońskim, który był używany w Polsce, wokół ujścia Wisły. W średniowieczu odmiana języka dolnosaksońskiego z miasta Lubeka służyła jako lingua franca Hanzy i zyskała duże znaczenie w rejonie Morza Bałtyckiego i Norwegii. W miastach hanzeatyckich dolnosaksoński był także językiem, w którym zapisywano dokumenty dyplomatyczne i sądownicze. Dolnosaksoński zachował się jako język potoczny północnych Niemiec, jednak jego istnienie jest zagrożone. Od 1994 roku dolnosaksoński jest chroniony przez Unię Europejską. W niektórych landach istnieje nawet ustawodawstwo chroniące dolnosaksoński przed dyskryminacją, np. w Szlezwiku-Holsztynie urzędnicy są zobowiązani, aby na pisma petentów w języku dolnosaksońskim odpowiadać również po dolnosaksońsku. W niektórych regionach Ameryki Północnej i Południowej potomkowie emigrantów z północnych Niemiec mówią jeszcze po dolnosaksońsku. Język dolnosaksoński różni się od niemieckiego między innymi tym, że nie zaszedł w nim proces zwany drugą przesuwką spółgłoskową. Łączy go to z językami skandynawskimi, a także z fryzyjskim i angielskim. Również słownictwo i gramatyka odróżnia dolnosaksoński od niemieckiego, np. w dolnosaksońskim istnieją tylko trzy przypadki. Typowy dla dolnosaksońskiego jest także brak przedrostka ge- w tworzeniu Partizipu. Na przykład: Zobacz też: język (mowa), lingwistyka, język dolnoniemiecki, języki germańskie, języki indoeuropejskie.
- Język dolnosaksoński, dawniej "język dolnoniemiecki" . Wywodzi się z języka starosaksońskiego. Kod ISO 639-2 nds. Językiem dolnosaksońskim posługują się mieszkańcy Niemiec północnych, oprócz tego w prowincjach północno-wschodnich Niderlandów. Do końca drugiej wojny światowej język dolnosaksoński był także używany w Polsce północnej i dalej na wschód wzdłuż wybrzeża Bałtyku. Większa część zapożyczeń "niemieckich" w języku kaszubskim, w języku estońskim i w językach skandynawskich faktycznie nie pochodziła z języka niemieckiego ale z języka dolnosaksońskiego. Mennonici, którzy teraz mieszkają w wielu częściach świata, mówią dialektem dolnosaksońskim, który był używany w Polsce, wokół ujścia Wisły. W średniowieczu odmiana języka dolnosaksońskiego z miasta Lubeka służyła jako lingua franca Hanzy i zyskała duże znaczenie w rejonie Morza Bałtyckiego i Norwegii. W miastach hanzeatyckich dolnosaksoński był także językiem, w którym zapisywano dokumenty dyplomatyczne i sądownicze. Dolnosaksoński zachował się jako język potoczny północnych Niemiec, jednak jego istnienie jest zagrożone. Od 1994 roku dolnosaksoński jest chroniony przez Unię Europejską. W niektórych landach istnieje nawet ustawodawstwo chroniące dolnosaksoński przed dyskryminacją, np. w Szlezwiku-Holsztynie urzędnicy są zobowiązani, aby na pisma petentów w języku dolnosaksońskim odpowiadać również po dolnosaksońsku. W niektórych regionach Ameryki Północnej i Południowej potomkowie emigrantów z północnych Niemiec mówią jeszcze po dolnosaksońsku. Język dolnosaksoński różni się od niemieckiego między innymi tym, że nie zaszedł w nim proces zwany drugą przesuwką spółgłoskową. Łączy go to z językami skandynawskimi, a także z fryzyjskim i angielskim. Również słownictwo i gramatyka odróżnia dolnosaksoński od niemieckiego, np. w dolnosaksońskim istnieją tylko trzy przypadki. Typowy dla dolnosaksońskiego jest także brak przedrostka ge- w tworzeniu Partizipu. Na przykład: Zobacz też: język (mowa), lingwistyka, język dolnoniemiecki, języki germańskie, języki indoeuropejskie.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
