| dbpedia-owl:abstract
|
- Élisabeth-Louise Vigée-Lebrun va ser la pintora francesa més famosa del segle XVIII. Al Museu Nacional d'Art de Catalunya hi ha una obra seva, Retrat de Nena pintat entre 1788 i 1790, provinent del llegat de Francesc Cambó.
- Louise Élisabeth Vigée-Lebrun [luíz élizabet vižé lebren] byla francouzská malířka, jedna z nejoblíbenějších a nejúspěšnějších portrétistů 18. století za vlády Ludvíka XVI. a Marie Antoinetty i v počátku 19. století.
- Marie Louise Élisabeth Vigée-Lebrun, auch Le Brun, war eine französische Malerin, die zahlreiche Porträts europäischer Adliger anfertigte. Ihre Werke sind dem Klassizismus zuzuordnen.
- Louise Élisabeth Vigée Le Brun (Marie Élisabeth Louise; 16 April 1755 – 30 March 1842) was a French painter, and is recognized as the most important female painter of the 18th century. Her style is generally considered Rococo and shows interest in the subject of neoclassical painting. Vigée Le Brun cannot be considered a pure Neoclassist, however, in that she creates mostly portraits in Neoclassical dress rather than the History painting. In her choice of color and style while serving as the portrait painter to Marie Antoinette, Vigée Le Brun is purely Rococo.
- Marie-Louise-Élisabeth Vigée-Lebrun. Fue la pintora francesa más famosa del siglo XVIII. Nació en la ciudad de París. Fue hija de un retratista del que recibió sus primeras lecciones, aunque ella se benefició más de los consejos de Gabriel François Doyen, Jean-Baptiste Greuze, José Vernet y otros maestros del periodo. Durante su adolescencia, pintaba ya retratos de manera profesional. Cuando su estudio fue embargado por pintar sin licencia, buscó afiliarse a la Académie de Saint Luc, que exhibió su trabajo voluntariamente en su salón. El 25 de octubre de 1774 fue hecha miembro de la Academia Francesa. En 1776 contrajo nupcias con Jean-Baptiste-Pierre Lebrun, que era pintor y comerciante de arte. Pintó los retratos de muchos de los miembros de la nobleza francesa y conforme al avance en su carrera, se le invitó a Versalles para pintar a la reina María Antonieta. Quedó la reina tan complacida con el trabajo de Vigée Lebrun, que recibió el encargo de pintar más retratos de ella, así como de los príncipes y de numerosos nobles. En 1781 viajó a los Países Bajos donde los trabajos de los maestros flamencos le inspiraron a probar nuevas técnicas. Ahí, pintó lo retratos de algunos nobles y del Príncipe de Nassau. El 31 de mayo de 1783, fue aceptada como miembro de la Académie Royale de Peinture et de Sculpture como pintora de alegoría histórica. Adélaïde Labille-Guiard fue aceptada el mismo día. Los hombres a cargo se opusieron a su admisión argumentando que su esposo era un negociante de arte, pero una orden del Rey fijó la decisión una vez que María Antonieta presionó a su marido en favor de la pintora. La admisión de dos mujeres en mismo día suscitó comparaciones entre ambas en vez de comparaciones entre miembros femeninos y masculinos. Luego de la detención de la familia real durante la revolución francesa Vigée Lebrun huyó de Francia y vivió y trabajo algunos años en Italia, Austria y Rusia, donde su experiencia en tratar con clientes de la aristocracia le resultó útil. En Roma sus pinturas fueron acogidas con gran aclamación y fue recibida en la Academia di San Luca. En Rusia pintó a numerosos miembros de la familia de Catalina la Grande. Durante su estancia Vigée Lebrun fue hecha miembro de la Academia de Bellas Artes de San Petersburgo. Fue bienvenida de vuelta en Francia durante el reinado de emperador Napoleón I. Solicitada por la élite de Europa, viajó a Inglaterra a principios del siglo XIX y pintó los retratos de varios notables británicos incluyendo a Lord Byron. En 1807 viajó a Suiza y fue hecha miembro honorario de la Societe pour l'Avancement des Beaux-Arts de Ginebra. A instancias de una amiga, la condesa Dolgoruki, Vigée Lebrun publicó sus memorias en 1835 y 1837, en donde muestra una interesante perspectiva de la formación de los artistas al fin del período dominado por las academias reales. Aún siendo activa en su pintura adquirió una casa en Louveciennes, Île-de-France. Vivió en ella hasta que el ejército prusiano la tomó durante la guerra de 1814. Vivió en París hasta su muerte el 30 de marzo de 1842. Su cuerpo fue llevado de vuelta a Louveciennes donde fue enterrado en un cementerio cerca de su antiguo hogar. En su lápida se lee el epitafio "Ici, enfin, je repose... " (Aquí, al fin, descanso... ) Vigée Lebrun es considerada la más importante artista del siglo XVIII. Dejo tras de sí 660 retratos y 200 paisajes.
- Marie Louise Elisabeth Vigée Lebrun oli merkittävä ranskalainen taidemaalari, ja häntä pidetään 1700-luvun kuuluisimpana naistaidemaalarina. Hänen tyyliään pidetään yleensä rokokoona, ja siinä on pyrkimystä myös uusklassismin suuntaan. Häntä ei voida kuitenkaan pitää puhtaasti uusklassisena, sillä hän loi enimmäkseen muotokuvia eikä historiamaalauksia. Palvellessaan kuningatar Marie Antoinettea hovin muotokuvamaalarina, hänen työnsä ovat värivalintojen ja tyylin suhteen puhdasta rokokoota.
- Louise-Élisabeth Vigée, épouse Lebrun, dite Madame Vigée-Lebrun, née le 16 avril 1755 à Paris, et morte dans la même ville le 30 mars 1842, est une peintre française, généralement considérée comme une grande portraitiste de son temps à l'égal de Quentin de La Tour ou Jean-Baptiste Greuze.
- Marie Louise Élisabeth Vigée-Le Brun francia festőnő, Louis Vigée francia festő leánya, a 18. század leghíresebb női festőművésze, aki főleg korának női arisztokratáiról készített portréiról híres. Közel állt Marie Antoinette francia királynéhoz is, és egyik legkedveltebb festőművészeként harmincnál is több portrét festett róla az évek folyamán. Stílusa a rokokóból indult és a neoklasszicizmus irányába fejlődött, és bár előszeretettel ábrázolta modelljeit a kor divatos neoklasszicista öltözeteiben, stílusa, kissé modoros ábrázolásmódja nem szakadt el teljesen a rokokótól. Már egészen kiskorában tehetséget mutatott a rajzolás iránt, első mestere nyolcéves korától apja volt, később olyan tanítói voltak, mint Gabriel François Doyen, Jean-Baptiste Greuze, Joseph Vernet, ezek közül Jean-Baptiste Greuze gyakorolt rá sokáig nagy hatást. Huszonegy éves korában ment férjhez Jean-Baptiste Le Brun ismert képkereskedőhöz, XIV. Lajos korának és Versailles nagy festőművészének, Charles Le Brunnek leszármazottjához. 1780-ban született egyetlen leánya, Jeanne Julie Louise Le Brun, akit később több portrén, önarcképén is megörökített. Marie Antoinette francia királynéról 1779-ben készítette az első portrét, amely lelkes fogadtatásra talált, ezáltal elismerést hozott a művésznőnek és megalapozta közeli kapcsolatát a királynéval, aki bizalommal volt iránta és szívesen állt neki modellt. A királyné támogatásával népszerű lett az udvarhölgyek körében és 1785-ben felvételt nyert a Királyi Akadémiára, ahová a „Jólétet hozó béke” című képével pályázott. Később Marie Antoinette hivatalos portréfestője lett. A királyi családhoz való közelségét később rossz néven vették, ezért a forradalom idején, 1789-ben elővigyázatosságból elhagyta Franciaországot és hosszú vándorlásba kezdett Európa különböző udvarai között, Itáliától (Róma, Nápoly, Torino, Velence) Drezdán és Bécsen át Szentpétervárig, mindenhol a helyi arisztokrácia és emigránsok köreiből kapva megrendeléseket, számos portrét festett a kortársakról. Csak 1802-ben tért vissza Franciaországba, majd ismét évekre elutazott, ezúttal Angliába. 1805 után ismét Párizsban élt és alkotott, és itt is halt meg 1842-ben. Emlékirataiban részletesen beszámolt koráról, utazásairól és modelljeiről és összeállította megfestett képeinek hozzávetőleges jegyzékét is. Több mint 500 festménye, pasztellképe ill. rajza ismert, ezek közül számosat nagy múzeumok gyűjteményében, köztük igen nagy számban amerikai múzeumokban, illetve magángyűjteményekben őriznek. Portréi közül néhány igen közkedvelt volt a 19. század miniatúra-festőinek körében is, akik némileg leegyszerűsítve számtalan változatban megfestették önarcképét vagy más női portréit. Életművéről a legjelentősebb, folyamatosan frissülő online adatbázist egy amerikai amatőr honlapon állították össze. Jelentős összefoglaló munkát írt róla Pierre de Nolhac a 20. század elején: Madame Vigée Le Brun, peintre de Marie Antoinette (Párizs, 1908, 1912, legutóbb 2009-ben angol nyelvű kiadásban is megjelent). Művészetéről további érdekes, magyarul is elérhető adalékokkal szolgál I. Sz. Nyemilova: Régi képek titkai című könyve (Gondolat, 1979).
- エリザベート＝ルイーズ・ヴィジェ＝ルブラン（Marie Élisabeth-Louise Vigée Le Brun, 1755年4月16日 - 1842年3月30日）は、フランス画家。18世紀で最も有名な女流画家であった。
- 엘리자베스 루이 비제 르 브룅은 로코코 시대의 프랑스 화가로, 18세기에 가장 유명했던 여성 화가이다. 그녀는 신고전주의적인 기법에 영향을 받았으며, 프랑스 왕실화가로서 여왕 마리 앙투와네트의 총애를 받아 그녀의 초상화를 여러 장 그렸다.
- Marie Louise Élisabeth Vigée-Le Brun, ook wel Vigée-Lebrun, geboren Vigée, was een Frans schilderes. Ze is vooral bekend geworden door haar elegante portretten van de Franse adel, waaronder enkele van koningin Marie-Antoinette.
- Élisabeth Vigée-Le BrunÉlisabeth Vigée-Le BrunSelvportrett fra 1790Født16. april 1755Død30. mars 1842YrkeKunstmalerNasjonalitetFransk Marie Louise Élisabeth Vigée-Le Brun var en fransk maler, som i sin levetid malte utallige portretter av europeiske adelige. Hennes verker hører stilmessig inn under klassisismen.
- Élisabeth-Louise Vigée Le Brun – malarka francuska, najsłynniejsza malarka XVIII wieku. Była portrecistką królowej Francji Marii Antoniny. Urodziła się w Paryżu, była córką malarza i to on był właśnie jej pierwszym nauczycielem. Później uczyła się od Gabriela François Doyena, Jeana-Baptiste'a Greuzego, Josepha Verneta i innych mistrzów XVIII-wiecznych. Swoje pierwsze profesjonalne portrety namalowała, kiedy była nastolatką. 25 października 1774 została członkinią Académie de Saint Luc. W 1776 wyszła za mąż za Jean-Baptiste'a-Pierre'a Le Bruna, malarza i handlarza obrazami. Została portrecistką arystokracji i z dnia na dzień stawała się coraz bardziej sławna. W końcu została zaproszona pałacu w Wersalu, żeby namalować portret samej Marii Antoniny. Królowa była tak zachwycona jej dziełem, że przez następne kilka lat Élisabeth Vigée-Lebrun namalowała jeszcze kilka innych portretów królowej, jej dzieci, innych członków rodziny królewskiej i domowników pałacu wersalskiego. 12 lutego 1780 urodziła córkę – Jeanne-Julie-Louise. W 1781 razem z mężem pojechała do Flandrii i Holandii. Tam obrazy flandryjskich mistrzów zainspirowały ją do spróbowania nowej techniki malarskiej. Namalowała tam portrety kilku arystokratów, w tym portret księcia Nassau – Wilhelma Holenderskiego. 31 maja 1783 została członkinią francuskiej Królewskiej Akademii Malarstwa i Rzeźby. Podczas rewolucji francuskiej uciekła z Francji i podróżowała m. in. po Włoszech, Austrii i Rosji. Podczas rządów cesarza Napoleona Bonaparte ponownie wróciła do Francji, potem znowu wyjechała i odwiedziła Wielką Brytanię. Tam namalowała znowu kilka portretów arystokracji m. in. portret lorda Byrona. W 1807 pojechała do Szwajcarii i tam została honorową członkinią Société pour l'Avancement des Beaux-Arts w Genewie.
- Élisabeth-Louise Vigée-Le Brun foi uma pintora francesa. Ela é reconhecida como a pintora mais famosa do século XVIII. Seu estilo é neoclássico ao exibir ideais de simplicidade e pureza, mas seu trabalho também pode ser considerado rococó por sua graça, delicadeza e naturalismo.
- Мари Элизабет Луиза Виже-Лебрен — французская художница. Первые уроки живописи получила у своего отца, затем пользовалась консультациями Жана Батиста Грёза, Жозефа Верне, Габриэля Франсуа Дуайена и других мастеров. Уже в конце 1760-х гг. Виже рисовала вполне профессионально: косвенным свидетельством её успеха может служить то, что её мастерская была формально закрыта властями за отсутствие у юной художницы патента. В 1776 г. Виже вышла замуж за Жана Батиста Пьера Лебрена, художника и, в большей степени, торговца живописью. Связи мужа усилили популярность юной художницы-портретистки в среде французской знати, и в конце концов Виже-Лебрен была приглашена в Версаль рисовать королеву. Мария Антуанетта очень высоко оценила работу художницы и засыпала её дополнительными заказами, а в 1783 г. оказала, со своей стороны, определённое давление на французский художественный истеблишмент с тем, чтобы Виже-Лебрён была благополучно избрана в члены Королевской академии живописи и скульптуры. C 1780-х гг. Виже-Лебрен много ездила по Европе (часто вместе с мужем), работая в разных странах. В этих поездках ею были написаны портреты многих царственных особ, государственных деятелей и иных заметных фигур: так, в Голландии Виже-Лебрен писала будущего короля Виллема I, в России в 1795—1799 гг. — последнего польского короля Станислава Понятовского, великую княгиню Анну Феодоровну (жену великого князя Константина Павловича) и других членов императорского семейства. В различных странах Виже-Лебрён также избиралась в местные Академии художеств. Переждав таким образом Великую Французскую революцию, Виже-Лебрен вернулась во Францию по приглашению Наполеона и до 1814 г. жила, главным образом, в своём поместье в Лувесьене, а когда с наступлением войск союзников на Париж поместье было занято прусской армией, вернулась в Париж. Виже-Лебрён оставила пространные мемуары, опубликованные во Франции в 1835—1837 гг. , российская часть которых «Воспоминания г-жи Виже-Лебрен о пребывании ее в Санкт-Петербурге и Москве, 1795—1801: С приложением ее писем к княгине Куракиной» переведена и опубликована по-русски . Виже-Лебрен оставила 660 портретов и около 200 пейзажей. Манера письма её ясная и точная, едва ли не наибольшей живостью отличаются автопортреты, которые она писала много и охотно.
- Élisabeth-Louise Vigée-Le Brun, född 16 april 1755 i Paris, död 30 mars 1842 i Louveciennes, 20 kilometer väster om Paris, var en fransk målare som i huvudsak målade porträtt. Vigée-Lebrun utförde tilldragande, idealiserande porträtt och var för en tid hovmålare hos drottning Marie Antoinette. Vigée-Lebrun var tvungen att lämna Frankrike på grund av den franska revolutionen 1789 och efter det var hon verksam i Ryssland, Italien och Storbritannien. Efter att Napoleons kommit till makten återvände hon till Frankrike. Hon besökte Schweiz 1807 där hon i Genève blev invald som hedersmedlem i Société pour l'Avancement des Beaux-Arts. Vigée-Le Brun lämnade ett arv av 660 porträttmålningar och 200 landskapsmålningar. Dessa finns i privata samlingar i Europa och USA men även i stora museer som Eremitaget, National Gallery i London, Metropolitan Museum of Art i New York och National Gallery of Art i Washington, D.C..
- Елізабе́т Віже-Лебре́н — відома французька художниця, майстер світського портрету. Створила 662 портрета, 16 сюжетних картин, близько 200 пейзажів. Автор книги «Спогади» (1835).
- 伊莉莎白·維傑·勒布倫（Élisabeth Vigée Le Brun，1755－1842），法国女画家。因给皇后玛丽·安托瓦内特绘画肖像而出名，法国大革命后离开法国在欧洲各国作画，一生作有约600幅肖像画及200幅风景画。
|
| rdfs:comment
|
- Élisabeth-Louise Vigée-Lebrun va ser la pintora francesa més famosa del segle XVIII. Al Museu Nacional d'Art de Catalunya hi ha una obra seva, Retrat de Nena pintat entre 1788 i 1790, provinent del llegat de Francesc Cambó.
- Louise Élisabeth Vigée-Lebrun [luíz élizabet vižé lebren] byla francouzská malířka, jedna z nejoblíbenějších a nejúspěšnějších portrétistů 18. století za vlády Ludvíka XVI. a Marie Antoinetty i v počátku 19. století.
- Marie Louise Élisabeth Vigée-Lebrun, auch Le Brun, war eine französische Malerin, die zahlreiche Porträts europäischer Adliger anfertigte. Ihre Werke sind dem Klassizismus zuzuordnen.
- Louise Élisabeth Vigée Le Brun (Marie Élisabeth Louise; 16 April 1755 – 30 March 1842) was a French painter, and is recognized as the most important female painter of the 18th century. Her style is generally considered Rococo and shows interest in the subject of neoclassical painting. Vigée Le Brun cannot be considered a pure Neoclassist, however, in that she creates mostly portraits in Neoclassical dress rather than the History painting.
- Marie-Louise-Élisabeth Vigée-Lebrun. Fue la pintora francesa más famosa del siglo XVIII. Nació en la ciudad de París. Fue hija de un retratista del que recibió sus primeras lecciones, aunque ella se benefició más de los consejos de Gabriel François Doyen, Jean-Baptiste Greuze, José Vernet y otros maestros del periodo. Durante su adolescencia, pintaba ya retratos de manera profesional.
- Marie Louise Elisabeth Vigée Lebrun oli merkittävä ranskalainen taidemaalari, ja häntä pidetään 1700-luvun kuuluisimpana naistaidemaalarina. Hänen tyyliään pidetään yleensä rokokoona, ja siinä on pyrkimystä myös uusklassismin suuntaan. Häntä ei voida kuitenkaan pitää puhtaasti uusklassisena, sillä hän loi enimmäkseen muotokuvia eikä historiamaalauksia. Palvellessaan kuningatar Marie Antoinettea hovin muotokuvamaalarina, hänen työnsä ovat värivalintojen ja tyylin suhteen puhdasta rokokoota.
- Louise-Élisabeth Vigée, épouse Lebrun, dite Madame Vigée-Lebrun, née le 16 avril 1755 à Paris, et morte dans la même ville le 30 mars 1842, est une peintre française, généralement considérée comme une grande portraitiste de son temps à l'égal de Quentin de La Tour ou Jean-Baptiste Greuze.
- Marie Louise Élisabeth Vigée-Le Brun francia festőnő, Louis Vigée francia festő leánya, a 18. század leghíresebb női festőművésze, aki főleg korának női arisztokratáiról készített portréiról híres. Közel állt Marie Antoinette francia királynéhoz is, és egyik legkedveltebb festőművészeként harmincnál is több portrét festett róla az évek folyamán.
- エリザベート＝ルイーズ・ヴィジェ＝ルブラン（Marie Élisabeth-Louise Vigée Le Brun, 1755年4月16日 - 1842年3月30日）は、フランス画家。18世紀で最も有名な女流画家であった。
- 엘리자베스 루이 비제 르 브룅은 로코코 시대의 프랑스 화가로, 18세기에 가장 유명했던 여성 화가이다. 그녀는 신고전주의적인 기법에 영향을 받았으며, 프랑스 왕실화가로서 여왕 마리 앙투와네트의 총애를 받아 그녀의 초상화를 여러 장 그렸다.
- Marie Louise Élisabeth Vigée-Le Brun, ook wel Vigée-Lebrun, geboren Vigée, was een Frans schilderes. Ze is vooral bekend geworden door haar elegante portretten van de Franse adel, waaronder enkele van koningin Marie-Antoinette.
- Élisabeth Vigée-Le BrunÉlisabeth Vigée-Le BrunSelvportrett fra 1790Født16. april 1755Død30. mars 1842YrkeKunstmalerNasjonalitetFransk Marie Louise Élisabeth Vigée-Le Brun var en fransk maler, som i sin levetid malte utallige portretter av europeiske adelige. Hennes verker hører stilmessig inn under klassisismen.
- Élisabeth-Louise Vigée Le Brun – malarka francuska, najsłynniejsza malarka XVIII wieku. Była portrecistką królowej Francji Marii Antoniny. Urodziła się w Paryżu, była córką malarza i to on był właśnie jej pierwszym nauczycielem. Później uczyła się od Gabriela François Doyena, Jeana-Baptiste'a Greuzego, Josepha Verneta i innych mistrzów XVIII-wiecznych. Swoje pierwsze profesjonalne portrety namalowała, kiedy była nastolatką. 25 października 1774 została członkinią Académie de Saint Luc.
- Élisabeth-Louise Vigée-Le Brun foi uma pintora francesa. Ela é reconhecida como a pintora mais famosa do século XVIII. Seu estilo é neoclássico ao exibir ideais de simplicidade e pureza, mas seu trabalho também pode ser considerado rococó por sua graça, delicadeza e naturalismo.
- Мари Элизабет Луиза Виже-Лебрен — французская художница. Первые уроки живописи получила у своего отца, затем пользовалась консультациями Жана Батиста Грёза, Жозефа Верне, Габриэля Франсуа Дуайена и других мастеров. Уже в конце 1760-х гг. Виже рисовала вполне профессионально: косвенным свидетельством её успеха может служить то, что её мастерская была формально закрыта властями за отсутствие у юной художницы патента. В 1776 г.
- Élisabeth-Louise Vigée-Le Brun, född 16 april 1755 i Paris, död 30 mars 1842 i Louveciennes, 20 kilometer väster om Paris, var en fransk målare som i huvudsak målade porträtt. Vigée-Lebrun utförde tilldragande, idealiserande porträtt och var för en tid hovmålare hos drottning Marie Antoinette. Vigée-Lebrun var tvungen att lämna Frankrike på grund av den franska revolutionen 1789 och efter det var hon verksam i Ryssland, Italien och Storbritannien.
- Елізабе́т Віже-Лебре́н — відома французька художниця, майстер світського портрету. Створила 662 портрета, 16 сюжетних картин, близько 200 пейзажів. Автор книги «Спогади» (1835).
- 伊莉莎白·維傑·勒布倫（Élisabeth Vigée Le Brun，1755－1842），法国女画家。因给皇后玛丽·安托瓦内特绘画肖像而出名，法国大革命后离开法国在欧洲各国作画，一生作有约600幅肖像画及200幅风景画。
|
